Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Wat een trieste afloop zeg.
was echt niet tof om te zien dus je vriendin heeft een goede keuze gemaakt, een hart ruis in combinatie met een tumor komt nooit meer goed, ti's alleen te onderdrukken met medicijnen maar dat stopt ook een keer.. 

sterkte! poetser schreef:Bedankt allemaal.
paardje1983, voor jou ook veel sterkte.
Het voelt zo onwerkelijk. Het ene moment dring je gewoon niet door tot mensen dat medische hulp nodig is, vervolgens weet je door reacties uiteindelijk toch door te dringen en nog geen 24u later is ze gewoon weg, dood....
Ik ben net nog even bij mijn vriendin geweest. Haar verdriet raakte mij al heel erg, vooral omdat het van haar uit pure onwetendheid en vermenselijking was. Wat mij nog harder geraakt heeft is die 3 paar ogen, pijn, woede en 1 zelfs een blik vol haat. De kinderen geven mij de schuld, volgens hun had ik Polly kunnen redden.... Volgens hun ben ik te gierig geweest om niet op eigen kosten een da te laten komen.... Maar hun beseffen niet dat ik geen paard of pony heb, juist om de reden dat ik daar geen geld voor heb. Ik had met heel veel liefde een da laten komen, als ik het kon opbrengen. Maar ik kan mijn kind niet zonder eten zetten voor (heel hard gezegd) het paard van een ander.