Mijn instelling is ook wel een beetje alles of niks. Doordat ik veel paarden voor anderen heb gereden ben ik op de 1 of andere manier niet zo snel gehecht aan paarden. (beetje uit bescherming voor mijzelf, het ene paard blijft langer als de ander, maar uiteindelijk gaan ze allemaal een keer verkocht worden. Wil niet bij elk paard / pony staan janken als hij weg gaat)
Met Fay gaat het nog steeds goed! Inmiddels schuift ze met haar buik over de grond, zit het uier vol en controleren we 3x per nacht of ze niet toevallig het veulen eruit gepoept heeft. Officieel is de datum 15 juni, maar ik denk niet dat ze de dracht helemaal gaat uitdragen! Ben ook heel benieuwd naar het veulentje en hopelijk is Fay net zo'n goede mams als vorig jaar.
Gisteravond nog weer verwonderd over het feit dat ze haar nek gewoon compleet kan buigen als een normaal paard. Ik zat op mijn knieën naast haar voorbeen een wondje te verzorgen en blijkbaar vond ze het lekker kriebelen, want madame begon mij op de rug te krabben.
Het is ook gewoon een heerlijk ongecompliceerde tuttebel en dan baal ik steeds meer dat het ons toen destijds is overkomen! Zondag stond de giertank volop te brullen naast de wei, mijn andere paard met veulen zette de hele boel op stelten omdat het zo eng is en madame staat er op een halve meter naast te kijken wat we aan het doen zijn! Heerlijk paard