Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-08-16 06:21

Geplaatst: 02-08-16 06:21

SVRL schreef:
fransje23 schreef:
Gelukkig heb ik zoiets nog nooit meegemaakt. Wat moet je je moedeloos gevoeld hebben.
Het nemen van de beslissing is al moeilijk genoeg daar moet je ook niet nog eens een discussie met dierenartsen bij hebben.

Heb je het wel terug gekoppeld aan de diverse dierenartsen om ze aan het denken te zetten?

Mijn ervaring is dat terug koppelen geen zin heeft. Ik heb vorig jaar moeten knokken om een DA te vinden die wilde geloven dat mijn paard ziek was. Uiteindelijk bleek er van alles mis met mijn paard eens we in de kliniek waren. Heb toen expliciet gevraagd om alle dierenartsen die hier geweest waren, 3 stuks, te laten weten wat er nu uiteindelijk gevonden was. Kreeg enkel een bezorgde telefoon van degene die me wel geholpen had, de rest heb ik niet gehoord. Ik denk dus niet dat het rijtje dat bij TS gepasseerd is, zich iets van een terug koppeling gaat aantrekken.

Ik zou zéker terugkoppelen! Wij hebben dat namelijk ook gedaan na mijn vaders overlijden met de arts die hem behandelde. Ondanks herhaaldelijke gesprekken uit pure wanhoop van onze kant, begreep hij pas tijdens de evaluatie door wat voor een hel wij gingen. Hij schrok daar echt van en zei dat het een eyeopener was. Wie weet bereik je bij een van de artsen wel zo'n punt waardoor dit soort dingen nooit meer gebeurt.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:08

Geplaatst: 02-08-16 07:08

Nou met haar klachten was ik toch echt naar een andere DApraktijk getrokken en daar om euthanasie gevraagd.

Ik heb het nog nooit meegemaakt. Sterker nog die van mij raadde ons jaaaaaaaaren geleden aan om onze pony naar de slacht te doen ipv thuis te laten inslapen omdat het een verlengd weekend was en ze dan te lang zou blijven liggen en ook omdat hij toch wel eens wilde weten waarom ze zo snel achteruit was gegaan. Bleek ze achteraf enorm ontstoken darmen te hebben door de medicatie die ze voor haar hoefbevangenheid kreeg.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:27

Geplaatst: 02-08-16 07:27

Allereerst sterkte!
Maar wat vervelend dat het zo moeizaam liep. Die ervaringen herken ik eigenlijk niet.
Enige wat mij in deze situatie opvalt is dat door elke keer een andere dierenarts te hebben ze jouw paard niet goed kennen.
Zelf heb ik het meegemaakt bij drie verschillende pony's en geen discussie gehad met inslapen. Drie verschillende dierenartsen, twee klinieken. Verhaal en situatie voorgelegd en bij mijn merrie ook nog filmpjes van dat moment. Zij had vagere klachten omdat haar probleem dieper in het lichaam zat. Maar bij allen was wel al een medisch dossier bij de huidige dierenarts opgebouwd. Deze dierenarts kende de pony's dus.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:38

Geplaatst: 02-08-16 07:38

Gelukkig heb ik nooit hoeven leuren met mijn paarden. Ik heb twee keer alle medewerking gekregen van de artsen.

Maar... dit waren wel DA's die mijn paard al meerdere jaren onder behandeling hadden en wisten wat ze mankeerden. Ik vermoed dat daar een beetje de kern van het probleem zit. Er zijn allemaal nieuwe DA's bij jouw paard geweest die het dier niet kenden en dan ga je niet gelijk een paard laten inslapen, maar wil je eerste een diagnose hebben.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:51

Geplaatst: 02-08-16 07:51

Misschien gooi ik nu wel de knuppel in het hoenderhok, maar soi. Zelf heb ik het idee dat er tegenwoordig steeds meer dieren behandeld worden om er nog wat aan te kunnen verdienen, dan dat er werkelijk naar het welzijn (of in dit geval niet-welzijn) van het dier gekeken wordt. Wat dat betreft zouden de ouderwetse VA-en wel weer terug mogen komen. Degenen die nog wel reëel waren en - ondanks dat het geen makkelijke taak was - de dieren lieten gaan om ze te verlossen van hun lijden. Alles wordt tegenwoordig maar (onnodig) gerekt, waarbij je ik weet niet hoeveel geld mag neertellen. En alles uiteindelijk ten koste van het dier.

TS, ik ben zo blij voor jou en jouw paard dat er een VA was die wel mee wilde werken. Ondanks alle frustratie en verdriet hoop ik dat je nu een beetje rust kunt vinden bij het idee dat jouw paardje niet meer hoeft te lijden.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:57

Geplaatst: 02-08-16 07:57

Shenavallie schreef:
Misschien gooi ik nu wel de knuppel in het hoenderhok, maar soi. Zelf heb ik het idee dat er tegenwoordig steeds meer dieren behandeld worden om er nog wat aan te kunnen verdienen, dan dat er werkelijk naar het welzijn (of in dit geval niet-welzijn) van het dier gekeken wordt.

Zoals eerder gezegd, niet mijn ervaring, ik heb wel gezien in mijn omgeving dat eigenaren ondanks hints van de DA met allerhande lapmiddelen dieren in leven laten omdat ze zelf geen afscheid willen nemen.
Wat mij betreft mogen sommige DA's wel wat duidelijker zijn richting eigenaren, zeker degenen die elke procent pakken die is om het dier in leven te laten.

Dit geldt overigens niet voor TS, die heeft heel duidelijk haar grenzen aangegeven en de pech gehad dat ze elke keer een andere DA trof.

**Geplaatst**: 02-08-16 07:59

Geplaatst: 02-08-16 07:59

Jeetje TS, wat een belachelijke situatie.

Jij kent je eigen paard het beste, en het is jou bezit, jij bepaald. Niet een Dierenarts.

Ik zou als ik jou was naar de betreffende weigerende dierenartsen een flinke mail sturen, want als ik aan mijn dierenarts vraag om mijn paard te laten hemelen, dan hebben ze dat gewoon te doen. Klaar en geen discussie mogelijk!

Ik wil jou in ieder geval heel veel sterkte wensen met het verlies van je paard.

En Shenavallie, ik ga helemaal mee in jou antwoord.

**Geplaatst**: 02-08-16 08:02

Geplaatst: 02-08-16 08:02

Ook ik heb het in mijn loopbaan van 50 jaar 1 keer meegemaakt. Paard was al e enweek ernstig ziek .Elke nacht kijken en wandelen met haar en de dierenarts was er elke dag. Toen ze op maandag laat in de avond, niet meer in de benen kon komen was het voor mij genoeg. Paard was inmiddels denk 60 kilo afgevallen en ik kon zien dat het voor de merrie ook over was. Dierenarts gebeld, deze wou het paard weer in de benen jagen om op te voelen. Er ontstond een woorden wisseling, waarin de dierenarts zei dat ik het paard nog een kans moest geven anders was ik een dieren beul. Toen sloegen bij mij de stoppen door en als er op dat moment geen mensen waren geweest die me hebben tegengehouden was er nu een dierenarts minder geweest. Uiteindelijk heeft hij, onder dwang van enkele manlijke vrienden, het paard in laten slapen. Nu ik dit zo opschrijf word ik nog steeds verschrikkelijk kwaad!!
Het ging hier trouwens over een merrie van dik 28 jaar! Dus JA t.s ik herken je verhaal!!!!

**Geplaatst**: 02-08-16 08:03

Geplaatst: 02-08-16 08:03

Het lijkt wel of de DA's alleen uit waren op jouw geld ipv het belang van jouw paard..

Wat moet dat frustrerend zijn geweest! Gelukkig dat je er toch uit gekomen bent.

Heel veel sterkte met het verlies van je paard, je hebt het goed gedaan zo. Y;(

**Geplaatst**: 02-08-16 08:13

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 02-08-16 08:13

Heel veel sterkte
Jij hebt echt alles eraan gedaan voor je paard

**Geplaatst**: 02-08-16 08:15

Geplaatst: 02-08-16 08:15

-Diarree bij weersveranderingen(warm naar koud, nat naar droog en andersom)
-Spontaan snotneuzen
-Hoesten met groen gele klodders
-Vocht op z'n buik
-Opgezette koker

'een ziek paard ziet er niet zo uit, hij glimt goed en zit mooi in z'n vacht'...

Ik heb dus ook ervaring met dit soort situaties, echter bij dezelfde kliniek ook eens met een paard gekomen met een vraagteken boven ons hoofd en te horen krijgen 'hij ziet er slecht uit, we gaan gelijk aan de slag waar het vandaan komt'. Terwijl die enkel een wat poeffie vacht had.

Zodra een veearts het niet meer weet, of geen duidelijke diagnose kan stellen, dan mankeert je paard al snel niks meer en is het onderdeel van het dier.

Heb je hele verhaal gelezen, als ik voor dezelfde keuze zou staan, zou ik elke veearts die beschikbaar is afbellen met hetzelfde verhaal en de smeekbede 'maak er een einde aan alsjeblieft'. Je paard heeft onnodig lang geleden, maar heeft nu de rust die ze verdient.

**Geplaatst**: 02-08-16 10:49

Geplaatst: 02-08-16 10:49

ingvdh schreef:
Shenavallie schreef:
Misschien gooi ik nu wel de knuppel in het hoenderhok, maar soi. Zelf heb ik het idee dat er tegenwoordig steeds meer dieren behandeld worden om er nog wat aan te kunnen verdienen, dan dat er werkelijk naar het welzijn (of in dit geval niet-welzijn) van het dier gekeken wordt.

Zoals eerder gezegd, niet mijn ervaring, ik heb wel gezien in mijn omgeving dat eigenaren ondanks hints van de DA met allerhande lapmiddelen dieren in leven laten omdat ze zelf geen afscheid willen nemen.
Wat mij betreft mogen sommige DA's wel wat duidelijker zijn richting eigenaren, zeker degenen die elke procent pakken die is om het dier in leven te laten.

Dit geldt overigens niet voor TS, die heeft heel duidelijk haar grenzen aangegeven en de pech gehad dat ze elke keer een andere DA trof.

Oh, ja zeker! Dat ben ik ook absoluut met je eens. Van die eigenaren die een dier maar laten aanmodderen of stijf zetten van de pijnstillers, omdat ze 'er nog geen afscheid van kunnen nemen'. Zo gruwelijk egoïstisch vind ik dat. Ook in dat opzicht zouden de huidige VA-en een voorbeeld aan de oudere garde kunnen nemen. Die namen namelijk geen blad voor de mond en zeiden gewoon hoe het ervoor stond.

**Geplaatst**: 02-08-16 11:34

Geplaatst: 02-08-16 11:34

Verschrikkelijk wat je hebt meegemaakt. Zelf gelukkig nooit bij de hand gehad. Ik weet dat er een veearts is die ik gerust kan bellen in zulke situaties. Die de opvatting heeft dat je een paard beter een half jaar te vroeg in kan laten slapen dan een week te laat.

Het lijkt me vreselijk om op zo'n emotioneel moment ook nog een discussie te moeten gaan voeren. Ik weet ook niet of ik daartoe in staat zou zijn, moet ik eerlijk zeggen.

**Geplaatst**: 02-08-16 12:04

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 02-08-16 12:04

Judith wat een manieren van die DA's

Niet alleen Irene had hier van te lijden, maar jij ook. Dit soort spanningen stress en frustraties zijn niet goed voor jou, weten de DA's dat ook?

Heel veel sterkte met het verlies van de mooie oude dame. :(:)

Jullie hebben al zoveel meegemaakt en er elke keer weer boven op gekomen. Jullie waren een mooi team

Wat jij beschrijft heb ik met honden en katten meegemaakt. Er zijn dus een paar DA's waar ik geen afspraak meer bij wil maken. Deze DA's vinden het "zielig" om oude zieke dieren in te laten slapen, daarvoor zijn ze geen DA geworden. (letterlijk hun eigen woorden!!)

**Geplaatst**: 02-08-16 12:08

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 02-08-16 12:08

Een goede DA weet ook wanneer het genoeg is. Nee, het is niet leuk maar genoeg is genoeg.

**Geplaatst**: 02-08-16 12:19

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 02-08-16 12:19

Mijn god wat een verhaal.

Ben ik blij dat mijn dierenartsen nu al hebben gezegd dat als wij het genoeg vinden, de pony ingeslapen kan worden op basis van haar huidige set aan klachten.

**Geplaatst**: 03-08-16 05:18

Geplaatst: 03-08-16 05:18

Ik heb een oud paard, heeft duidelijk veel pijn, mijn da wil haar niet inslapen, ze eet, drinkt, en ademt nog immers. Ze heeft ook al jaren veel jeuk, maar nu nog veel erger, ze valt gewoon om als ik krab. Nu heb ik een aantal veeartsen waarvan ik denk dat die haar wel zullen inslapen. En waar ik nu werk, die waren ook niet negatief. Echter ga ik eerst straks mijn eigen dierenarts nog eens bellen.

Nu zit er ook een andere kant aan het verhaal. Ik werk bij dierenartsen als assistent en merk dat het ze altijd wel wat doet, of het nu een aangereden straatkant is, een hamster met een tumor zo groot als de hamster zelf of een paard. Het is voor de meeste echt meer als even een spuitje en klaar. Waar ik nu werk praten we er ook nog over en schrijven we een kaartje waarbij de artsen dan vertellen over hoe het dier was.

Mijn eigen dierenarts heeft mijn hengst ingeslapen, ze was inmiddels gek op hem geworden maar hij kon niet meer, met kerst kon hij niet meer opstaan. Ze heeft eerst zelf nog afscheid van hem genomen en kon het niet droog houden. Ze had er in zijn geheel meer moeite mee als ik. Andere kant van het verhaal is dat ze ook niet opgeeft en zo al heel wat dieren hier heeft kunnen opknappen. Als er wat is dan zet ze zich vol in, belt met deskundige desnoods over de hele wereld, doet er werkelijk alles aan. Ze is bezorgt en belt of appt rustig zondag avond hoe het gaat zodat ze rustig kan slapen, is altijd bereikbaar voor vragen Of overleg, en haar prijzen zijn echt heel redelijk. Dankzij haar is mijn oudje ook nog steeds in leven. Deze kant van haar heeft mij destijds doen besluiten van dierenarts te wisselen. Ik respecteer dan oorhaar keuze de merrie niet in te slapen, maar nu moet er wel iets gaan veranderen, of oplappen en er geld in pompen of inslapen. Vragen mensen zich misschien af waarom ik nog aan oplappen denk, omdat ze nog niet buiten de kudde staat en gewoon nog met haar vriendin samen staat. Als ze apart was gaan staan was de keuze voor mij duidelijk.

**Geplaatst**: 03-08-16 05:48

Geplaatst: 03-08-16 05:48

Ts vervelend voor je en veel sterkte. Ik snap dat je hier niet blij van wordt. Mijn ervaring is dat je in dit soort dingen heel duidelijk moet zijn naar de dierenarts toe. Als je er zelf volledig van overtuigd bent en zegt of jij gaat het hier doen of ik breng hem naar de slager, dan komt het gesprek wel op gang.
En niet alleen voor jou maar veel misverstanden kunnen vermeden worden door dit gesprek al eerder te voeren. Wat is mijn grens en hoe wil ik het dan?
Ik ben er recent met m'n hond achter gekomen dat een rondje om de flat zijn grens is. Door een blessure heeft hij een paar weken alleen maar korte stukjes gelopen. Brak van de pijnstillers en humeurig van de korte stukjes gaf hij het gewoon op. Inmiddels kan hij weer vol het bos in en is hij vanaf dag 1 weer de oude.
Hij wil eten (veel en lekker

) en met de neus op de grond. Kan hij dat niet meer dan houd het op. Ik heb dit met m'n dierenarts besproken en ze heeft het bij z'n gegevens gezet.

**Geplaatst**: 03-08-16 06:28

Geplaatst: 03-08-16 06:28

Jammer dat we in dit verhaal geen reactie/uitleg van de verschillende dierenartsen gehoord hebben. Nu kennen we alleen de kant van de eigenaar.
Uithalen naar de betreffende DA is makkelijk maar goedkoop. Als je het echt zo triest vind neem je het heft in eigen handen en bel je de slager, dan weet je dat je beestje echt uit haar lijden verlost is.
Dat is nu niet gebeurd, een gemiste kans, en langer lijden tot gevolg. Ja, langer lijden, want we kunnen als baasje wel denken dat we ons paard volledig begrijpen en aanvoelen maar dat is natuurlijk betrekkelijk.

**Geplaatst**: 03-08-16 06:36

Geplaatst: 03-08-16 06:36

Wat wil je nou met dit bericht?
-Uithalen naar de dierenarts is goedkoop.
-Dan neem je het heft in eigen handen en brengt hem naar de slager.
-Het goed aanvoelen van je eigen paard is maar betrekkelijk.

Drie dingen die elkaar tegen spreken.

Uithalen naar iemand die z'n paard naar zoveel jaren heeft verloren. Kijk dat is nou goedkoop.

**Geplaatst**: 03-08-16 07:52

Geplaatst: 03-08-16 07:52

CharleyT schreef:
Jammer dat we in dit verhaal geen reactie/uitleg van de verschillende dierenartsen gehoord hebben. Nu kennen we alleen de kant van de eigenaar.
Uithalen naar de betreffende DA is makkelijk maar goedkoop. Als je het echt zo triest vind neem je het heft in eigen handen en bel je de slager, dan weet je dat je beestje echt uit haar lijden verlost is.
Dat is nu niet gebeurd, een gemiste kans, en langer lijden tot gevolg. Ja, langer lijden, want we kunnen als baasje wel denken dat we ons paard volledig begrijpen en aanvoelen maar dat is natuurlijk betrekkelijk.

Wat een waardevolle bijdrage.

Totaal respectloos richting TS. En het klinkt niet alsof jij ooit voor die keuze hebt gestaan. Dan is het altijd makkelijk oordelen hè?!

Dat jíj je paard na een keer knipperen met je ogen een kogel door z'n kop laat jagen, wil niet zeggen dat dat de manier is waarop anderen afscheid willen nemen van een trouwe vriend.

**Geplaatst**: 03-08-16 07:53

Geplaatst: 03-08-16 07:53

Ik merk de laatste jaren dat er een heel grote opkomst is van mobiele veeartsen. Veelal vrouwelijke(naar mijn mening) truttige veeartsen die geen echte beslissingen nemen. Niet noodzakelijk over inslapen alleen, maar ook over andere zaken 'vind je niet, denk je niet, wat denk jij' etc. Ik ben een eigenaar, geen afgestudeerd arts. Veel kan ik herkennen, maar genoeg ook niet.
Ik bel jou om mij te vertellen wat er is en tot een oplossing of conclusie te komen.

De veeartsenpraktijk waar ik jaren kwam was daar veel eerlijker in. Wilde mijn merrie vorig jaar afspuiten wegens dubbele meniscus beschadigingen. Had er alle respect voor dat ik nog wat verder wilde rommelen om het te proberen. Een eerlijke veearts, en daar zijn er steeds minder van.

**Geplaatst**: 03-08-16 08:04

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 03-08-16 08:04

pfff wat erg dit, ten eerste heel veel sterkte! Het laten inslapen is natuurlijk verschrikkelijk maar je paard zo zien als jij haar de afgelopen maanden zag lijkt mij net zo erg..

**Geplaatst**: 03-08-16 08:12

Geplaatst: 03-08-16 08:12

Moonlight17 schreef:
Mijn god wat een verhaal.

Ben ik blij dat mijn dierenartsen nu al hebben gezegd dat als wij het genoeg vinden, de pony ingeslapen kan worden op basis van haar huidige set aan klachten.

En wanneer vinden jullie het genoeg? Wat zijn de huidige klachten?

**Geplaatst**: 03-08-16 08:32

Re: Hoeveel mag/moet een paard mankeren?? (DA's met oogkleppen)

Geplaatst: 03-08-16 08:32

Veel sterkte.

Gelukkig zijn mijn ervaringen met dierenartsen en inslapen een stuk beter. Ik heb mijn 22 jarige merrie met cushing en flinke artrose zonder problemen kunnen laten inslapen. Dierenarts gaf zelf aan dat je een paard met pijn niet te lang mag laten doorlopen.

Nomineer dit bericht ×