Geplaatst: 17-02-16 16:04 Tess333 schreef:Heel erg bedankt voor deze reactie. Ik gun het hem zo om weer aan de slag te gaan. Het is ook nog extra zuur omdat ik eigenlijk meedeed aan de selecties dit winterseizoen.
Ik denk dat het voor jezelf en voor het verwerken van deze tegenslag heel belangrijk is om jouw wensen en die van je paard uiteen te halen. Je gunt het hem zo om weer aan de slag te gaan, ook omdat jullie mee zouden doen aan de selecties. Je paard geeft helemaal niets om selecties en ook niet om of jij je proeven uit je hoofd kent of niet. Het enige wat jouw paard blij maakt is verzorging en training die bij zijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid past. En nog belangrijker: die pijnvrij is.
Jammer dat hij pas in de zomer 24/7 op de wei kan en dat hij tot die tijd op een stal staat waar hij gestresst is en dus zelf al zijn rug en hals overbelast. Is er echt geen andere optie? Ik weet niet waar je staat met je paard, maar er zijn genoeg delen van het land waar nu grote groepen jonge hengsten nog steeds buiten lopen. In zo'n groep zou hij ook wat tegengas krijgen .Zou je niet eens kunnen rondbellen om te vragen of daar niet nog een plekje is?
Iemand anders haalde al aan dat als hij écht nog maanden moet wachten voor hij 24/7 de wei op kan, je nu zijn voerbeleid drastisch zult moeten omgooien als je wilt voorkomen dat hij gek gevoerd wordt. De enige optie voor een paard dat stilgezet wordt en nog steeds de halve dag op stal staat, is alle krachtvoer schrappen en hem alleen nog hooi en een vitamine/mineralenbrokje (vaak zo'n 200 gram/dag) geven. Op die manier voorkom je dat je met krachtvoer energie in je paard stopt die hij er op geen enkele mogelijkheid kwijt kan, want dat is echt het allerslechtste wat je met zo'n rugblessure kunt doen.
Als je dat hebt gedaan en hij is nog steeds druk, dan zou je eens kunnen kijken naar kalmerende kruiden zoals kamille en valeriaan - maar dit heeft alleen zin als je hem niet eerst volstopt met krachtvoer voor nerveuze paarden...
Op de vraag 'waarom overkomt nou juist mij dit' is ook maar één antwoord.
Waarom niet?
oliebol happens, teleurstellingen zullen er absoluut komen in je leven, maar erken gewoon dat er iets naars gebeurd is, dat jij daar helaas ook een rol in hebt gespeeld ook al had je het beste met je paard voor, en zorg dat je van die fouten geleerd hebt en je samen een nieuwe weg inslaat.
Uit jouw berichtjes komt overduidelijk naar voren dat je het beste met je paard voor hebt en er ook al heel veel tijd en geld hebt gestopt, maar je leest ook steeds 'we waren al zo ver, dancer kon al zoveel zonder dat ik er nog echt moeite voor hoefde te doen, bij andere paarden moet ik er veel meer aan werken, het kwam qua timing voor mij zo slecht uit, al mijn zusjes kunnen wel gewoon rijden'. Ik denk dat het heel belangrijk is om te beseffen dat die gedachtes een keuze zijn. Jij lijkt jezelf gek te maken met gedachtes over hoe vervelend het is voor jezelf dat Dancer nu ziek is en dat is het ook absoluut, maar die gedachtes zijn een keuze. Je zou jezelf net zo goed gek kunnen maken met gedachtes over hoe vervelend het is voor hém, zoals; had ik het maar eerder gezien, hadden we maar eerder ingegrepen, had ik maar naar het advies van de dierenarts geluisterd, had ik maar niet toegestaan dat ze hem weer gingen trainen, had ik maar een betere plek voor hem waar hij nu al bij kon komen'. Je had net zo goed voor dat soort gedachtes kunnen kiezen. Punt is: beide zijn zinloos. Je blijft door beide soorten gedachtes alleen maar hangen in het verleden en daar heeft niemand iets aan.
Accepteren wat er gebeurd is is het beste wat je kunt doen in zo'n situatie, want dan kun je weer vooruit. Natuurlijk mag je rouwen omdat er nou eenmaal een hoop veranderd is en die emoties van teleurstelling, verdriet en boosheid mogen er ook zijn, maar met gedachtes als 'waarom ik?' of 'het is zo oneerlijk voor mij' of 'ik voel me zo enorm schuldig' blijf je alleen maar hangen in het verleden, en daar heeft niemand iets aan, al helemaal je paard niet.
