Hannanas schreef:Zou ze misschien op maximale pijnstilling en iedere dag aandacht/truukjes/knuffelen/poetsen nog een leuk half jaar tegemoet kunnen gaan?
Zo wil je je paard toch niet in leven houden? Om jou een plezier te doen?
Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Olympia96 schreef:Hannanas schreef:Zou ze misschien op maximale pijnstilling en iedere dag aandacht/truukjes/knuffelen/poetsen nog een leuk half jaar tegemoet kunnen gaan?
Zo wil je je paard toch niet in leven houden? Om jou een plezier te doen?
Hannanas schreef:Je kunt het ook van een andere kant bekijken: laatste restjes van het leven eruit halen, optimaal mogelijk geleefd hebben.
Sheran schreef:@Hannanas: ik kan niet elke dag naar haar toe of trucjes doen, en zeker niet de hele dag. Maximale pijnstilling kan ik financieel ook niet aan. En eigenlijk 'voelt' dat ook niet goed voor mij. Want inderdaad... voor wie doe ik het dan.
Ik laat het maandagochtend doen nu... maandagavond heb ik altijd een leuke activiteit in Amsterdam, misschien leidt dat een beetje af. Het is het begin van een rustige week gelukkig dus alle tijd voor wat bezinning. Ik vraag me af hoe het gaat als ze eenmaal overleden is. Veel erger dan nu kan het niet worden...

Ik dacht ook altijd heel nuchter "als mijn paard niet pijnvrij kan leven, houdt het op". Niet wetende dat ik afgelopen zomer mijn 7-jarige liefde zou moeten laten gaan... Van dat nuchter redeneren, is maanden daarna niets meer in huis gekomen...
Heb je er achteraf een goed gevoel aan overgehouden?

. Ik ben opgegroeid met dit paardje, het zal een groot gemis zijn. Ze was er altijd, waar ik ook was en tijdens alle belangrijke momenten op de achtergond. Pas nu besef je hoe waardevol dat is.