Geplaatst: 25-03-09 22:48 kazary schreef:Isabonny, daar heb je geen last van als je eens een paar jaar mee loopt op een stal waar je je eerste paard stalt om ervaring op te doen en dan pas je paard verplaatst naar eigen grond.
Zoals ik al geschreven had, ik had al vanaf mijn 7e een eigen pony. Al zorgde mijn opa er dan voor, ik was er ieder weekend en vakantie. Ik moest dan net zo goed meehelpen stallen uitmesten, voeren, hooi en stro van het land binnen halen. Ik liep dus ook al 10 jaar mee, maar van weidebeheer had ik geen kaas gegeten. Daar ben ik pas achter gekomen, toen ik het helemaal zelf moest doen.
Ik kan me voorstellen dat TS een voerschema heeft meegekregen, maar dat bijvoorbeeld de weideomstandigheden bij haar minder zijn dan bij de vorige eigenaar. Op dat moment roept dat misschien bij TS vragen op of ze wel genoeg gras heeft en niet moet gaan bijvoeren.
Kazary: niet iedereen doet het op dezelfde manier. Ook daar moet je je bij neer kunnen leggen. Niet iedereen is gecharmeerd van een pensionstalling. Ik ben daar een van. Ze kunnen je daar ook de verkeerde dingen leren. Of ze zeggen het een en doen achter je rug om het ander. Zoals bij mijn vriendin; die dacht dat haar fries elke dag 6 kg brok kreeg. Ik vond het al absurd veel, maar volgens haar werd hij sloom van minder brok. Bleek achteraf dat die pensionhouder vaak de paarden die op wei hadden gestaan, helemaal niet voerde, terwijl hij zei dat hij dat wel deed. Ze kwam er na jaren achter door een tip om eens een appel onder in de voerbak te leggen (ze hadden van die losse bakken die ze na het eten uit de stal haalden. Die werden 's middags al gevuld voor het avondeten en hingen dan aan de buitenkant van de stallen). Dus nadat de bakken gevuld waren, heeft ze een appel onder het voer verstopt. Die lag er de dag erna nog steeds in. Dit heeft ze tot 3 keer toe herhaald, om er zeker van te zijn dat het niet een foutje was van de pensionstalhouder en toen heeft ze hem ermee geconfronteerd.
En dan te bedenken dat , als ze bij mij kwam logeren met haar paard, ik hem elke keer 3 kg 's morgens en 3 kg 's avonds aan brokken gaf. Ik had hem wel ziek kunnen voeren door die onzin
. Mijn vriendin liep dus al jaren "mee" op die stal en wist nog niet wat er nu wel en niet gedaan werd.En zo kreeg ik bijvoorbeeld ook de tip om bijvoorbeeld pulp te voeren, als je niet genoeg opslagruimte hebt voor hooi. De pulp was een mooie buikvulling ipv het hooi. En om de vitamines/mineralen aan te vullen moest ik ipv brokken, Muesli voeren. NOU, dat heb ik geweten hoor! Met mijn paard niks aan de hand, daar merkte ik niks aan. Dus toen er later een ponytje bijkwam, voerde ik die hetzelfde. Het was net een bommetje met rijden. En ik maar denken dat het gewoon een erg felle pony was. Totdat de instructrice me vroeg wat ik haar voerde. Ik moest dus maar eens stoppen met de pulp, want daar zat te veel energie in. En laat ik hier nu toch op BOKT de een na de andere zien beweren dat dat helemaal niet waar is, dat er veel energie in pulp zit! Toch gestopt met de pulp....pony viel de eerstvolgende les bijna in slaap
. Nog nooit zo rustig met haar over straat naar de bak gelopen. Mensen die haar in de les zagen, vroegen of ik haar gedrogeerd had 
. Dus...tja, af en toe moet je zelf wat proberen en ondervinden wat voor jouw paard werkt. En daar heb je echt niet de ervaring van een pensionstal voor nodig. Iedereen kan je tips geven en je vanalles willen leren, maar dat hoeft niet altijd het juiste te zijn. En uit eigen ervaring kan ik zeggen: thuis leer je het snelst, omdat je wel zult moeten. 
) en dat zou ik hem nooit af willen nemen door hem op een stukkie met stripbegrazing te zetten. Heb ik ooit eens gedaan op zandgrond, maar dat werkte niet bij hem. Hij werd alsnog dik van die groene stukken, ik vermoed omdat hij toch te weinig bewoog en omdat het een ander soort gras was (zoals ik al zei, hij maakt zo nu en dan graag een sprintje). 
)en dan wordt er meteen door jouw beweerd dat we alle stallingen over een kam scheren 
. 
