Bokt.nl

Joscaa schreef:

Nouja, het is een paardenforum, mogen wij niet een realistisch beeld geven? Iemand die ik ken, heeft haar pony al 10 jaar te lang lopen, dier loopt onwijs beroerd en ligt soms dagen in stal omdat hij teveel pijn heeft op te staan. Op goede dagen loopt hij stokkreupel, maar iets minder stokkreupel dan op slechte dagen. Daar vestigt zij hoop op en zegt dat hij vooruit gaat en nog lang niet klaar is met leven.

Sommige mensen zien het niet, die hebben een bord voor hun kop als het gaat om hun eigen paard, en dat is echt niet slecht bedoeld, integendeel. Maar mogen wij dan niet zeggen dat dit niet kan? Het paard kan het zelf niet zeggen en een paard zal ook echt niet snel zelf opgeven.... Dus nu moeten wij maar aanmoedingen dat ze het nog wilt proberen? Dat is toch oneerlijk en totaal niet paardwaardig??

Mara2000 schreef:

Een paard met KS is, met de juiste begeleiding, nog prima te rijden. Ik zie de noodzaak van inslapen dan ook niet. Mogelijk moet je je doel aanpassen ja, maar hoe erg is dat.

gohya schreef:

TS gaat hier echt niet meer reageren.En ze heb gelijk.Als zij dit zo wil,wie zijn wij om haar tegen te spreken?

littleroosie schreef:

Ik vind het heel moeilijk om dit verhaal hier neer te zetten omdat dit ooit een zo machtig paard is geweest, en nu, is het een wandelend skelet door het weiland. Twee dierenartsen hebben gezegd dat ik haar moet laten inslapen, maar dit is voor mij nog geen optie. Ze eet goed, heeft appeltjes en heeft nog een fris koppie. Laat ik bij het begin beginnen en ik hoop dat iemand het verhaal herkend.

In 2009 heb ik Relrite verkocht, bij deze eigenaar kreeg ze na anderhalf jaar linksachter een peesblessure. Hier heeft ze een jaar mee op rust gestaan. De toenmalige eigenaresse heeft haar toen weer opgepakt, maar ze liep nog steeds niet goed. Ook had ze ondertussen een kneuzing opgelopen aan haar rechter achterbeen. Begin 2013 heb ik haar terug gekregen. Ze hoefde van mij niks meer te doen, maar wilde wel graag een veulen van haar. Ze is toen onder de hengst geweest en in 2014 heb ik een heel mooi hengstenveulen van haar gekregen. Dit jaar is zij weer onder de hengst geweest. Toen ze in november op stal kwam te staan ging het hard achteruit met haar. Ze kwam daar te weinig buiten en in december ben ik ook van stal verhuisd. Hier kwam ze veel buiten, maar ze werd nog niet echt beter. Ik baalde eerlijk gezegd van haar dracht en was bang dat het allemaal te zwaar voor haar was. In november ben ik nog met haar bij Rodinde (oa DA) geweest, die wilde haar niet behandelen en zei dat ik haar het beste kon laten inslapen. Maar zolang ze nog kan liggen en opstaan was het oke.

Maart dit jaar kreeg ze een miskraam. De dracht bleek een tweeling te zijn (ze is wel gescand geweest maar ze hebben het ei voor een cyste aangezien ) en werd verworpen in de zevende maand. Met Relrite was gelukkig alles goed gegaan en stond snel weer in de benen. Aan de ene kant was ik opgelucht omdat ik dacht dat Rel nu voor zichzelf kon gaan zorgen. Maar niks was minder waar, het ging absoluut niet beter met haar. In april heb ik haar dan ook dag en nacht het land op gedaan zodat ze niet meer in een box hoefde te staan. Ze heeft namelijk erg veel moeite met lopen als ze stil heeft gestaan. Ook staat ze graag als een berggeit.

Ze staat op een land van 5 hectare samen met een B pony. Ze heeft alle ruimte en staat vollop in het gras. Ik voer haar elke dag brok, muesli, senioren voer van subli, slobber en pulp samen met verschillende sublementen voor haar gezondheid, spieren en gewrichten samen met pure magnesium. Begin april is Reinder Schuurmans (DA) geweest op een vrijdag, hij was van mening dat het ook Rel haard tijd was geweest. Zoals ze er toen bij stond was ik het ook met hem eens. Ik zou die maandag haar wegbrengen. Maar die zondag ervoor begon ze weer met lopen en kon ik haar niet wegbrengen.

Ondertussen stapt ze wel al beter en staat ze minder als berggeit. Ze eet goed, ze hinnekt ook als ik met voer aan kom, maar ze blijft broodmager. Ze is ontwormt en aankomende week heeft ze haar jaarlijkse gebitsonderhoud.

Herkent iemand mijn verhaal? Ik wil haar zelf nog graag laten laseren door R. van Dokkum, maar die kan op het moment niet behandelen (ik ben mij er bewust van het gene wat hij heeft gedaan, maar hij heeft ook hele goede dingen gedaan en is een beetje mijn laatste hoop).

Tips, meedenken, hard op denken, alles is welkom.

jirina schreef:

Medebokkers !
als het paard goed eet - dus wil nog leven - wie zijn jullie om TS in grond te boren en voor TS beslissen dat het ingeslapen moet worden?
TS zelf kent het paard beter dan jullie.
Een beetje respect aub.

Lotus83 schreef:

Ik heb het hele topic vanaf begin gelezen en in godsnaam, wie zijn jullie om te " beslissen" dat ts haar paars moeten laten afmaken? De eerste 2 dierenartsen hebben dit zonder onderzoek gezegd, de kliniek heeft dit na onderzoek ook gezegd en toch hoopt ts dat er dmv laser nog een kans is... wat wij daarvan vinden is niet belangrijk.. het is haar paard en haar keuze. De 1 brengt zijn paard bij de eerste kreupelheid al naar de slacht en de ander gaat tot het uiterste.

Leven en vooral laten leven!