Mijn shetlander is chronisch hoefbevangen, al voor ik hem kreeg. Hij staat op een vrij kaal stuk weide, krijgt oud hooi en wortelen erbij. Rijden kan op hem niet meer, maar het beestje geniet van zijn leven en dat vind ik al meer dan genoeg!
Vorig jaar heeft de eigenaar van de wei (die het allemaal goed bedoelt, paarden verwennen enzo) hem op teveel gras gezet; meteen weer erger natuurlijk.
Hij heeft toen ruim een week op nat zand gestaan en oud hooi gekregen. Omdat hij ook een hoefzweer had kreeg hij pijnstillers en werden zijn voetjes elke dag in de soda gezet. Nu loopt hij weer vrolijk rond te kachelen in de wei, op harde ondergrond loopt hij trouwens prima, maar op ongelijke bodem wat moeilijk.
Niet echt een oplossing voor jouw probleem natuurlijk wat ik nu hier heb verteld 
Stappen lijkt mij in ieder geval wel goed voor de doorbloeding, maar ga niks forceren. Als je paard pijn heeft moet je stoppen.
Zoals je hem/haar nu hebt staan, in een bak waar hij/zij zelf kan gaan wandelen is natuurlijk ideaal