Onze merrie had ook niet al te beste voeten. We zijn toen begonnen met het smeren van laurierzalf op de kroonrand, om de dag. Dit werd ons toen aangeraden door, ik dacht, de smid.
Of het nu door de laurierzalf komt of niet, ze heeft inmiddels prachtige voeten, en af en toe smern we nog eens een likkie op de kroonrand, soort bijgeloof zeg maar.