Hoi,
Ik ben jaren geleden met een paard bij Emiel Voest geweest. Ik had een zeer dominate ruin die na 10 maanden stil staan door een peesblessure niet meer te hanteren was. Emiel was toen nog vrij onbekend en kwam nog gewoon naar stal. Hij had mijn paard uiteraard in no time onder controle, dus wat betreft de omgang met het paard is hij heel goed. Mijn grootste probleem met hem was dat ik het een hele nare man vond. Hij begon ook steeds meer te praten over mij. Ik was, kort gezegd, geestelijk niet helemaal goed en daarom deed mijn paard wild. Nou was er een duidelijke reden dat ie wild was, maar daar wilde hij niks van weten. Het lag aan mij. Nou zal dat natuurlijk best zo zijn geweest, maar hij was heel bot en kortaf als ik iets naar zijn mening niet goed deed. Ik denk dus dat het belangrijk is dat je daar tegen kan. Toen kon ik dat niet. Erik Laarakker is een beetje hetzelfde. Ik heb hem wonderen zien verrichten met paarden, maar als mens vind ik het niks. Je moet er tegen kunnen denk ik. Overigens heeft hij ook hele grove fouten gemaakt bij het paard van een vriendin van mij. Maar ja, dat doen alle dierenartsen op zijn tijd, en daar moet hij dus niet op afgerekend worden. Persoonlijk zou ik de hulp wat dichter bij huis zoeken. Hij kan je vast wel tips geven over wie er in jou omgeving goed is in het werk.
Succes!
Geplaatst: 06-04-05 21:57 
