Ah oke, dan is het best een poosje, 1,5 jaar in NL is op zich ruim de tijd om te wennen aan hoe mensen hier met paarden omgaan.
Extreem schrikachtig en defensief reageren kan een teken zijn van een lichamelijk probleem, zeker als het paard ook langere tijd niet de juiste conditie had zonder een duidelijke reden (zoiets begrijp ik uit je eerdere berichten?). Veel export zijn ook gewoon kapotte paarden, hoe onaardig het ook klinkt
Als er medisch niets aan de hand is zou ik een ervaren paardenmens zoeken om mee te laten kijken, als je je regio deelt kunnen de bokkers misschien meedenken
Martje80
Berichten: 5942
Geregistreerd: 13-06-07
Geplaatst door de TopicStarter: 14-01-26 13:04
In die zin medisch ok alsin de klinische keuring goed bevonden en fotos van de Voorhoeve(vanwege scheef voetje) en sprongen, waren ok.
Nu moet de dierenarts toch komen voor de vaccinatie dus zal dan eens vragen wat er evt nog te bekijken is
Zoals ik het begrijp, is dit paard zogenaamd "voorspelbaar onvoorspelbaar", en dergelijk gedrag kan zeker vanuit pijn komen. Ik zou beginnen met foto's van de hals, inmiddels zoveel paarden gezien die allerlei (gedrags)problemen hadden die stuk voor stuk een probleem in de hals hadden.
Als het paard verder nooit gekeurd is geweest dan is medisch uitsluiten inderdaad belangrijk, pas als dat allemaal goed is dan kan er verder gekeken worden naar gedrag.
Marigold
Berichten: 13504
Geregistreerd: 11-03-05
Woonplaats: Noorden
Geplaatst: 15-01-26 10:44
Ik wilde er nog aan toevoegen uit observatie van mijn verzorgpaard, dat nooit is opgevoed of in de hand is geweest, geboren in de wei waarin ze nu nog steeds loopt, wel mak genoeg om uit je hand eten aan te nemen maar niet te vangen, en ook heel zenuwachtig en schrikkerig, dat ik het idee heb dat het schrikken ook coping gedrag is. Het paard lijkt niet te begrijpen wat er van haar verwacht wordt. Komt dan wel dichtbij staan (draad ertussen want in de wei gaan is niet veilig, ze loopt zo over mensen heen of jaagt je weg), dus ze wil wel contact en snoepjes. Maar ze laat zich niet aanraken, en gaat dingen doen zoals drinken (dat kan de hele dag maar moet dan ineens ofzo), overdreven rondkijken, er vandoor schieten om alles wat de hele dag door ook gebeurt en dan zover ik zie (soms van afstand geobserveerd) niet eng is. Maar wel als ze bij mij staat. Boos doen, rollen, en soms zelfs ineens in slaap vallen (staand, maar nog steeds net buiten bereik).
Dit paard schrikt ook dermate erg van dingen dat ze knikkende knieën heeft, soort van door de benen zakt, omdraait en wegschiet. En dan op een afstandje staan snorken. Ze steigert niet maar dreigt, bijt, vlucht en van horen zeggen beukt ze je zo om als je in de wei komt. Deze is niet gesocialiseerd en staat ook alleen sinds de merrie (moeder) dood is gegaan. Wel paarden in de weides ernaast aan beide kanten. En is al 13 en ik ben er sinds vier maand bij betrokken.
Ik probeer er elke week minimaal 2x een uur te zijn, en merk heeeeel kleine beetjes vooruitgang. Van helemaal niet naar me toe komen naar heeeel zenuwachtig en vluchtig heel even komen kijken tot nu inmiddels als ik haar roep bijna altijd naar het hek komen. Ik heb haar nu 2x aan de hals kunnen aanraken. Ze lijkt helemaal niet te begrijpen wat haar dan gebeurd en moet het echt verwerken (gaat kauwen, dat soort dingen). Iets minder heftige schrikreacties inmiddels en ze trekt zich daarbij toch ook gaandeweg wel iets aan me op.
Dit paard lijkt ook maagzweren te hebben, ze krijgt elke dag biks (eigenaar is oud en niet meer bij te sturen wat dat betreft). En zuigt na het eten lucht, zo op niks. Ze heeft enge ervaringen met mensen, namelijk soms is de schuilstal die altijd openstaat ineens dicht gedaan, en is ze gesedeerd om de hoeven te doen. En dan had ze een halster om gekregen tot dat weer afging en dan was ze weer onvangbaar.
Ik ben nu zelf wel van plan een maagzweer kuur te geven aan het paard. Ik denk dat het al veel rust geeft. Althans, ik hoop het en ben benieuwd of het effect heeft.
Jij bent met jouw paard al een stuk verder, het is eigenlijk al heel wat dat het paard wel gewoon mak is en te vangen en verzorgen. Maar er zit denk ik wel overlap in hun levensverhaal. Misschien helpt het jou paard als het beter begrijpt wat je van hem verwacht. Dat wou ik met deze post nog even toevoegen dus, en mijn verzorgpaard is voor mij een extra reden om dit topic / jou casus te volgen. Leerzaam en ik hoop dat je vooruitgang boekt en het paard zich fijner gaat voelen. Dat hoop ik ook voor mijn verzorgpaard. Aan jou inzet en houding, en de leefomgeving van het paard is niks aan te merken, dat kan niet beter zou ik zeggen.
Dus maagzweer, en ook het zicht want dat blauwe herken ik ook niet, al is het wel zo dat ik aan de ogen van mijn verzorgpaard wel kan zien wanneer oren in de nek en dreigen echt serieus is. Dan lijken haar ogen wat meer onbereikbaarheid uit te stralen of hoe zeg je dat.
Overigens kan karakter/ras/bloed en geslacht idd wel een rol spelen in de manier van reageren. De mijne is een KWPN/Holstein springpaard merrie. Een energiek en sterk paard, type oren in de nek om alles wat maar beweegt. Een ruin/hengst zal wellicht sneller steigeren of aanvallen. Ook leeftijd. 4,5 is nog jong, ik verwacht dat jouw paard op termijn nog wat rustiger wordt. En nog leerbaar is. Maar het kost vaak echt tijd en actief alternatieve gedragsopties aanbieden kan dan best helpen. Bijv als je de omheining open doet is er een brokje. Het verlegt de aandacht en helpt het paard zich een houding te geven.
Martje80
Berichten: 5942
Geregistreerd: 13-06-07
Geplaatst door de TopicStarter: 15-01-26 17:54
Ik begrijp wat je bedoelt marigold. Ik weet niet wat er tot zn 3e gebeurt is met hem, in hoeverre hij gesocialiseerd is met mensen. Ik denk dat dat wel gebeurt is want de basis kent hij an sich wel. Vast staan, mee lopen. Hoeven was wel een ding, dat vond ie best spannend en achterbenen werden ook met een touw in de koot opgetild. Maar dat lukt nu allemaal zonder hulpmiddelen en rust, dus dat is al een hele stap.
Gisteren met aanraking vd stick getraind, was ik al even mee bezig maar sinds 3 dagen op zn bil. Ik sta naast hem, hou de stick tegen zijn bil en hij moet een pas opzij doen. Doet ie dat, laat ik zn bil los en krijgt ie een snoepje. Linksom is makkelijker als rechtsom. Maar na 3 dagen snapt ie het volledig dat ie nu een kwart om me heen draait zonder aanraking, alleen aanwijzing, terwijl hij tot voor kort best angstig was voor een zweep-stick-iets nieuws in zn buurt.
Gister wat uitgebreid met targetten. Hij raakt de stick aan met zn neus en dan beloon ik hem. Hij mag naar het gevaar toe gaan, en het zo iets leuks maken, want bij aanraking krijgt ie snoep. Dat ging gister ook heel goed, maar door een onhandige beweging van mijzelf tikte ik per ongeluk tegen zn gesp van het halstertouw aan, endan schrikt ie weer zó enorm, dat ik weer overnieuw kan beginnen.
Merkte wel dat ie er dit keer(door de voorgaande dagen met flinke snoep beloning) iets sneller weer bij was dan anders als er iets onverwachts gebeurt,maar toch nog weer een kwartier extra bezig geweest om positief af te sluiten.