Moderators: C_arola, Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja
Kuggur schreef:Ik heb daar maar één woord voor: " kasplantjescultuur".
pien_2010 schreef:In Nederland is het gewoon veel moeilijker. 'S nachts hier ook ongelijke bevroren paddock met een stuk mooi vlak. Overdag voorzichtig via de berm (weg is spekglad voor ruin met ijzers ) 200 meter naar de mooie vlakke wei met zelfs nog gras (1,5 ha). Daar kun je in nederland alleen maar van dromen daar grond enorm schaars is. Dus tja postzegel paddocks voor jullie die spekglad zijn en nauwelijks begaanbaar. Moeilijke keuzes binnen / buiten zijn het gevolg.
elenaMM77 schreef:hier gaat alles gewoon naar buiten.. tenzij het noodweer is en de paarden zichzelf bij het hek melden en niet meer zijn weg te meppen, dan mogen ze naar binnen.. anders blijven ze tot de schemering mooi buiten.
enige uitzonderingen, snelle intreden stevige vorst, in verband met de leeftijden van sommige paarden worden ze dan binnen gelaten zodra de zon gaat dalen, maar dan staan ze ook al bij het hek als zoiets een keer voorkomt.
zeer droge zomer, dan mogen ze naar binnen zodra ze zich bij het hek melden als kudde zijnde.. dit in verband met stoffen en de buren die daarover (terrecht) klagen.. maar dat is dan hooguit een uurtje verschil met anders.
hoogzomer bij hoge temperaturen of veel vliegen.. dan gaan ze van schemer tot zonsopgang naar buiten en staan ze overdag op stal.
op dit moment zijn de doorgangen van weide naar weide zeker bezaaid met bevroren afdrukken, kuilen en laagjes ijs... Toen ik van de week mijn knollie uit de wei ging halen, ben ik over de weg omgelopen.. helaas moest ik natuurlijk wel over t veld terug.. mijn knol liep er makkelijker over dan ikzelf.. enige dat ik wat enger vond was t feit dat hij mij volgde dus minder ruimte had om z'n eigen route te volgen waardoor hij wel iets vaker misstapte.
overigens kan ik het mij wel voorstellen, zeer zeker omdat kleigrond in een enorm mijnenveld kan veranderen als ze op wei staan.. Immers goede natte klei en druk belopen gedeeltes kunnen afdrukken tot ruim 15 cm diep in ontstaan.. als dat overnacht dichtvriest, met keiharde randen en een paard stapt precies op dat dunne laagje ijs, dan zit die knoertharde rand van de afdruk wel op de hoogte van z'n pees als hij echt erin wegglijd. Ik ken iemand wiens paard op die manier een zware peesblessure heeft opgelopen, dus dat speelt altijd wel in mijn achterhoofd.. Maar ik blijf wel de instelling houden, het is een paard, niet een knuffeldier dat ik in bubbeltjesplastic in de kast kan zetten.. liever dat ik ooit afscheid moet nemen door een freak accident op de weide, dan hem z'n leven lang als porceleinen poppetje beschermen.
Saskia9 schreef:Hier gaan ze gewoon in kudde verband naar buiten. Op de bevroren grond met kuilen en gaten. Paarden passen zich prima aan.
anjali schreef:elenaMM77 schreef:hier gaat alles gewoon naar buiten.. tenzij het noodweer is en de paarden zichzelf bij het hek melden en niet meer zijn weg te meppen, dan mogen ze naar binnen.. anders blijven ze tot de schemering mooi buiten.
enige uitzonderingen, snelle intreden stevige vorst, in verband met de leeftijden van sommige paarden worden ze dan binnen gelaten zodra de zon gaat dalen, maar dan staan ze ook al bij het hek als zoiets een keer voorkomt.
zeer droge zomer, dan mogen ze naar binnen zodra ze zich bij het hek melden als kudde zijnde.. dit in verband met stoffen en de buren die daarover (terrecht) klagen.. maar dat is dan hooguit een uurtje verschil met anders.
hoogzomer bij hoge temperaturen of veel vliegen.. dan gaan ze van schemer tot zonsopgang naar buiten en staan ze overdag op stal.
op dit moment zijn de doorgangen van weide naar weide zeker bezaaid met bevroren afdrukken, kuilen en laagjes ijs... Toen ik van de week mijn knollie uit de wei ging halen, ben ik over de weg omgelopen.. helaas moest ik natuurlijk wel over t veld terug.. mijn knol liep er makkelijker over dan ikzelf.. enige dat ik wat enger vond was t feit dat hij mij volgde dus minder ruimte had om z'n eigen route te volgen waardoor hij wel iets vaker misstapte.
overigens kan ik het mij wel voorstellen, zeer zeker omdat kleigrond in een enorm mijnenveld kan veranderen als ze op wei staan.. Immers goede natte klei en druk belopen gedeeltes kunnen afdrukken tot ruim 15 cm diep in ontstaan.. als dat overnacht dichtvriest, met keiharde randen en een paard stapt precies op dat dunne laagje ijs, dan zit die knoertharde rand van de afdruk wel op de hoogte van z'n pees als hij echt erin wegglijd. Ik ken iemand wiens paard op die manier een zware peesblessure heeft opgelopen, dus dat speelt altijd wel in mijn achterhoofd.. Maar ik blijf wel de instelling houden, het is een paard, niet een knuffeldier dat ik in bubbeltjesplastic in de kast kan zetten.. liever dat ik ooit afscheid moet nemen door een freak accident op de weide, dan hem z'n leven lang als porceleinen poppetje beschermen.
Nee,maar bij zeer ongunstige omstandigheden is het beter ze een paar dagen binnen te houden dan het risico op een blessure te lopen,want dan heb je kans op maandenlange noodgedwongen boxrust.
anjali schreef:Ibbel schreef:Gewoon altijd naar buiten, sneeuw, ijs, hobbelig bevroren, en sommige ook nog met ijzers onder. Geen enkel probleem. Ik zie ze vaker in het voorjaar een glijer maken als het zeiknat van de regen is, dan 's winters als het gevroren heeft. Ze zijn niet van porselein.
Maar hun benen wel.