Bokt.nl

Gingerale schreef:

Hier ook een merrie die een paar jaar geleden (4?) een zware peesschede-ontsteking heeft opgelopen. Tijdens het rijden niets gemerkt, na het rijden bij het afspoelen van het been, zag ik een abnormaal grote zwelling. Ter grootte van een citroen wel, echt heel flink. Schrok me kapot. Degene waar ik net daarvoor les van had, was ook mij dierenarts en heb haar gelijk laten kijken. Gelijk op rust (lees: 24/7 weidegang) met een drukkous om. Paard liep geen pas onregelmatig of kreupel op dat moment. 6 weken op die manier laten lopen, wat je nauwelijk rust kunt noemen gezien het gesjees en gecross door de wei... Na 6 weken echo laten maken (zwelling was wel afgenomen, maar nog steeds duidelijk zichtbaar). De echobeelden zijn toen ook naar een orthopeed verbonden aan de universiteitskliniek in Utrecht gestuurd en beoordeeld. Conclusie toen: pezen zijn in orde, verdikte ringband maar niets ernstigs. Ze schoven toen in de categorie 'schoonheidsfoutje'. Kon alles weer gaan doen, zonder belemmeringen. Dát oordeel voelde totaal niet goed. In die 6 weken heb ik wel gezien dat ze anders is gaan lopen, of misschien ook al wel liep maar het begon me toen pas op te vallen. Heel minimaal, en zelfs de instructrice/dierenarts zag het niet. Maar toch, ze zette haar geblesseerde achterbeen anders en wat korter neer. Ik ben van stal veranderd vanwege de barre omstandigheden daar in de winter en de slechte bak. Ik wilde dat ze veel kon lopen op een goede ondergrond en niet de hele dag hoefde te knokken in meters blubber bij 1 ruif. Sowieso niks natuurlijk, maar met zo'n blessure al helemaal het begin van het einde. Vanaf het allereerste begin al veel therapeuten aan t werk gezet: chiro, osteo, acupunctuur, zelfs een dierenarts uit Duitsland bloedzuigers laten aanbrengen die dan ontstekingsremmende enzymen diep in de blessure inbrengen. Waren goede resultaten mee behaald, dus mn spaarrekening geplunderd om ook hem 4x te laten komen... Verder homeopathie, supplementen, niet rijden wel grondwerk. Niets liet het echt verbeteren. Een jaar ongeveer na de 1e echo, weer een echo laten maken, en het oordeel was vernietigend: zo'n ernstige peesschede-ontsteking hadden ze nog nooit gezien. Ringbandje extreem verdikt, veel littekenweefsel en nog wat ellende. Ze zou nooit, maar dan ook nooit meer zonder pijn kunnen leven, ook niet als weidemaatje..... Of ik nog afscheid wilde nemen of dat ze haar maar direct in zouden laten slapen.... Bizar gewoon. Dierenartsen naar huis gestuurd, héél veel gejankt en niet opgegeven. Weer verhuisd, naar een hele rustige plek. Met een homeopaat haar volledig 'aangepakt'. Er kwamen overal in haar lijf en benen reacties: hoefzweren, diarree, héél veel slapen, hele dikke benen, uitslag op haar lijf, stinkende urine en vast nog eea dat ik ondertussen vergeten ben. Al met al heeft het nog een half jaartje geduurd voordat ze écht verbeterde, en ze staat nu alweer 2 jaar aan huis met 2 vriendjes. De zwelling is weg, maar dan ook echt weg. Héél af en toe met echt warm weer zie ik een hele kleine gal verschijnen, maar als je het niet weet, zul je het niet zien. Ze loopt weer helemaal goed! Haar bekken/SI-gewricht blijven een aandachtspunt. Doordat dit vast zat, is de blessure kunnen ontstaan. Door o.a. hier gericht aan te werken, naast heel veel andere punten in haar lijf (en mentaal: paard met vele trauma's), is de doorbloeding overal goed gekomen en heeft het lichaam zichzelf kunnen genezen. Met veel hulp en rust dus. Verschillende dierenartsen hebben de echobeelden bekeken, en het oordeel was allemaal hetzelfde: niet operabel en opgegeven. Koop maar een nieuw paard. Ik geloof zelf heel erg in het zelfherstellend vermogen van het lichaam, wel onder de juiste omstandigheden en alleen als je er de tijd voor wilt nemen. Mijn merrie hoefde niet zoveel van mij, ze hoefde (en nog steeds niet) te presteren, ik rijd geen wedstrijden en rijden voor mij is geen halszaak. Ik heb er heel veel van geleerd, en ben natuurlijk superblij dat ik mijn eigen weg heb gevolgd. Ze crost en springt en speelt zelfs met de jonge ruinen als een regelrechte debiel en dat voor een merrie van bijna 17.... Soms dan hè, ze is ook regelmatig een heuse merrie die de heren flink op hun nummer zet

Wees voorzichtig met het zondermeer geloven van allerlei oordelen over de ernst en de toekomst bij jouw paard. Echo's zijn prima, maar niet zaligmakend. Inspuiten en opereren zijn zéker niet zonder risico, en het lost ook zeker niet alles op.