De diastasen zijn opgevuld met een speciaal spul wat aan de kies en het tandvlees hecht, zodat er geen voer meer in geduwd wordt en het tandvlees kan herstellen (niet dat de gaten dicht groeien, maar wel de ontsteking goed kan genezen). Het is afgelopen zaterdag gedaan, dus ik kan nog geen conclusies trekken, maar het verhaal klinkt logisch. Het blijft niet voor altijd zitten, over 4 maanden komt de tandarts weer. Als je meer wil weten, Equicura is geweest.
Overigens heb ik mijn andere Haf toen ze ws maagproblemen had door pijnstilling Maagcompositum van de Groene Os gegeven, werkte goed.
Zelf heb ik nu een dochter van 3 maanden en ik wil heel graag dat zij kan opgroeien met Sheril (maar ook met Saphira met d'r artrose), zodat zij met hen liefde voor paarden kan ontwikkelen, en ze hen later ook kan herinneren. Dus ook Sheril moet gewoon nog even mee.
Afgelopen mei, foto verder onbewerkt:

Ze had het weer over een tumor, misschien om me op het ergste voor te bereiden maar maak me toch wel zorgen. Voor nu gewoon doorgaan, wandelen / rustig ritje wat ze zelf aangeeft te willen. En wat meer Seniores Priores geven, zodat ze even wat extra reserve heeft. 
I couldn't agree less eerlijk gezegd.


