Bokt.nl

judith_irene schreef:

Dank voor alle lieve reacties.

Ik heb mij heel machteloos gevoeld. Met mijn rug tegen de muur. En geloof me, ik ben boos geweest, heb gepraat als brugman, alles. Ik ben in die 3 maanden tussen april en nu opzoek gegaan naar een DA die met mij mee wilde denken. Deze had ik gevonden in DA4. Maar in de avonduren ben je helaas afhankelijk van wie er spoeddienst heeft, en kan je je eigen dierenarts niet uitkiezen.

Ik ga mijn best doen om de vragen te beantwoorden.

De 5 dierenartsen zijn van 4 verschillende klinieken geweest. Alleen DA4 en 5 waren van dezelfde kliniek. DA5 kwam vanuit de avonddienst, DA4 was maandagavond gebeld maar deze had geen dienst.

Meerderen opperen de optie slager. Ik weet dat een paard altijd geschoten mag worden (Irene kon niet meer geslacht worden voor consumptie ivm buut). Ik ben ook niet tegen de slager maar ik heb wel altijd gezegd dat Irene niet naar de slager gaat. Met als rede dat ik dat niet aankan. Misschien heel egoïstisch maar wel mijn paard en mijn keuze. Irene was een paard dat verschrikkelijk aan mij hing. Op vreemd terrein, bij dierenartsen, ze was altijd rustig zolang ik bij haar was.
Met dank aan bokt heb ik jaren terug mij verdiept in de optie inslapen versus slager. Ik heb de topics over de excursies gevolgd en de filmpjes bekeken. Toen wist ik dat ik die knal van het schieten, niet aan zou kunnen als dat de knal zou zijn bij mijn eigen paard. En Irene aan een ander mee geven naar binnen, dat wilde en kon ik Irene niet aandoen.
Hierdoor viel de optie slager af.
Al moet ik wel zeggen, dat als mij donderdag het inslapen weer geweigerd zou worden, ik in staat was haar vrijdag in Nijkerk af te leveren. Al ben ik van mening dat je een paard met zo'n zware, progressieve ataxie niet meer op een trailer zet.
Daarbij wist ik dinsdag, dat DA4 haar donderdag wel in wilde slapen.

In april ben ik de DA het voordeel van de twijfel gegeven en dat heeft toen heel goed uitgepakt. Dit heb ik ook in mijn verhaal geschreven. Ik ben ook blij dat ik haar toen nog een kans heb gegeven (achteraf gezien). In de tussenliggende maanden heb ik geen reden gezien om haar af te maken. Ze was vrolijk en blij. Irene is tot 2 weken geleden nog mee naar het bos geweest als handpaard, inc draven en galopperen. vorige week zondag was er ook nog niks aan de hand en ging ze mee naast de scootmobiel. Tijdens deze wandeling zijn de eerste signalen begonnen welke ik maandag pas als dusdanig ernstig herkend heb. Ikzelf ben dus van mening dat ze "maar" 3 dagen te lang heeft geleefd, enkel van maandag tot donderdag. Ook ben ik ervan overtuigd, dat als maandagavond DA4 gekomen was, ze maandag ingeslapen was.

@Geerke, mijten zelf zijn niet in het bloed te zien.Maar er was een waarde verhoogd welke verhoogd raakt als een paard besmet is met parasieten. Welke weet je dan niet. Maar Irene had mijten en toen was het 1+1=2. Het is ook mogelijk dat er naast de mijten nog andere parasieten in het spel zaten. Maar dit heb ik niet uit laten zoeken, iets wat DA5 donderdag nog wel voorstelde.

Ik heb nog geen rekeningen gehad van DA4 en 5, ook nog niet van 3 weken terug, toen ik haar liet kijken naar de mijten. Geen idee dus nog wat ze met de rekening gaan doen. Ik wacht rustig af. Stampij maken kan altijd nog

fransje23 schreef:

Gelukkig heb ik zoiets nog nooit meegemaakt. Wat moet je je moedeloos gevoeld hebben.
Het nemen van de beslissing is al moeilijk genoeg daar moet je ook niet nog eens een discussie met dierenartsen bij hebben.

Heb je het wel terug gekoppeld aan de diverse dierenartsen om ze aan het denken te zetten?