Bij een ongeluk heeft mijn paard een gecompliceerde, open griffelbeenfractuur opgelopen. De breuk zat vlak onder voorknie, en kon niet geopereerd worden. Na ontslag uit de kliniek moest ik nog wel maandelijks terugkomen voor controle van de fractuur. Er werden dan X-ray foto’s gemaakt. Op gegeven moment kon je daarop heel goed zien hoe de botfragmentjes werden ingevangen in een wolk kraakbeen. Afgezien van rust (moest toch vanwege de overige verwondingen) heeft het paard geen speciale behandelingen gehad. Toen de fractuur genezen was had hij wel een bult (“duivenei”) op de plek van de breuk, waardoor het in het begin lastig was om passende pijpkousen te vinden. De bult is in de loop der jaren afgevlakt en nu alleen nog maar zichtbaar als je weet waar het zit.
Mijn paard was toen 7 jaar oud. Hij heeft daarna nog succesvol Z2-dressuur gelopen en is inmiddels een gezonde 28-jarige en nog klokzuiver op het harde.
Maar zoals Sizzle zegt: ook bij mijn paard bestond er een risico dat door de (kraak)beenvorming peesletsel zou ontstaan. Ik heb geluk gehad dat dit niet gebeurt is. Als het operabel is zou ik dat zeker laten doen.