Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 19:41

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 19:41

Mijn veearts vind haar weerstand zorgwekkender dan de arthrose. Zij denkt dat ze vooral moet aansterken en weer wat dikker moet worden.

Ze zei afgelopen maandag letterlijk, die kreupelheid maak ik me niet zon zorgen om. Als haar weerstand maar sterker word.

Haar weerstand is op dit moment zo slecht dat ze af en toe zwalkt.

Wel is ze heel vrolijk en ondanks het kreupele wel graag actief.

Gisteren heeft ze een stukje onder de man gestapt. (Dit op aanraden dat ze onder de man voorwaarts neerwaarts kan stappen wat spieren bevorderd aan te zetten).
Dat ging prima. Ze was hartstikke vrolijk. Oortjes erop en bleef pogen om de kleine in te halen en voorop te blijven stappen. (Waarop kleine weer aandraafde om in te halen, waarop grote weer harder ging stappen en zo on).
Ze doet af en toe ook uit zichzelf poging te draven maar dat is echt niks..

Ik moet er ook bijzeggen dat ik enkel op strak gelegd asfalt of betegeld kan stappen.
Het minste ongelijke liep ze kreupel op gisteren. Dit verschilt per dag. De ene dag is ze op ongelijk ook zuiver. De andere dag niet.

Ze gaat nog wel elke dag in de bak heerlijk los met rollen. En ze is ook niet rustiger kwa grazen. Ze loopt de wei van voor tot achter door voor de lekkerste sprietjes.

Geestelijk wilt ze alles nog. En dat maakt het voor mij zo moeilijk. Ze is niks minder vrolijk dan toen ze gezond was..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 19:45

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 19:45

Ze staat trouwens ook pas een paar weken op ijzers. Dit was me altijd afgeraden door de smid. Hij kapte altijd goed afgerond waarop ze het altijd prima deed.

Ze staat nu op dubbellips ijzers voor. Dit leek de eerste week echt aan te slaan.

Daarna verloor ze het ijzer aan haar slechtste been. Deze is er vrijdag afggaan. En zondag terug geslagen.

Waar ze toen ze net op ijzers ging even compleet zuiver was. Ook in draf op harde ondergrond!
Is ze nu in draf onregelmatig. We twijfelen of dit in combinatie met het bekappen is geweest. Aan haar hoef is geen vijlen meer te pas gekomen dus geen andere hoefstand nadien.

**Geplaatst**: 17-03-16 19:54

Geplaatst: 17-03-16 19:54

Ik denk dat niemand hier op bokt je kan helpen met zo'n beslissing...Want wij zien het paard niet in het echt. Jij weet hoe Paardlief er bij staat en voelt waarschijnlijk aan of het pijn lijdt...De veearts kan je helpen met adviseren en de vooruitzichten te schetsen...Ondraaglijk lijden moet je een paard niet aan willen doen, net zo goed als dat je een paard dat nog een leuk leven op de wei heeft met wat aanpassingen niet het leven moet ontnemen...Maar alleen de mensen die het paard kennen kunnen zo iets proberen in te schatten vrees ik...

Wat je ook besluit: heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 17-03-16 19:58

Geplaatst: 17-03-16 19:58

poeh vervelend zeg....

Als een dier (of mens maar dat vindt iedereen altijd cru) echt op is, vind ik dat je dat zou moeten accepteren.
Ik ga heel ver voor mn dieren en Sidera mag zo oud worden bij me als dat er in zit (is nu ook al ruim 20+), en als ze eens ziek wordt dan komt ook echt de da erbij, maar ik had in jouw situatie denk ik al haar een spuitje gegeven.

Van je verhaal klinkt het een beetje of het er helaas niet meer in zit... Heb je je DA al eens gevraagd wat die er van vindt, en dan echt specifiek over de optie van inslapen?

p.s. ja ik snap dat het extra moeilijk als ze zo enorm vrolijk blijft geestelijk

**Geplaatst**: 17-03-16 20:13

Geplaatst: 17-03-16 20:13

Ga je er nog wel met plezier naar toe? Ben je niet bang voor wat je aantreft?
Wil je je paard laten gaan wanneer hij nog 'goed' is of wil je hem laten gaan wanneer hij echt niet meer kan?

Mijn oudje helaas ook pas laten inslapen. Ook hij had echt nog wel praatjes, maar dit waren ook oplevingen omdat hij om dat moment extra aandacht kreeg.
Hij had pijn, was 27 en heeft een super leven gehad. Ook ging ik de laatste dagen met pijn in mn buik naar hem toe, bang om te zien dat hij nog slechter was dan het bezoek daarvoor. Plezier voor mij en mijn paard is het belangrijkste. Moeilijke beslissing, maar heb er geen spijt van.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 22:13

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 22:13

Ik ga er op zich nog wel met plezier naar toe.

Ze is ook nog altijd vrolijk en toont "normaal".
Ze word ontzettend vrolijk van alle aandacht die ze krijgt. Ze kroelt lekker terug als je der poetst.

Ze zit nog vol leven..

**Geplaatst**: 17-03-16 23:08

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 23:08

Het is ook moeilijk... maar een paard heeft geen besef van tijd en zoals je zelf zegt: 'Het zal alleen maar slechter worden.' Het vervelende is dat ze meestal niet vanzelf doodgaan en dat dat alsmaar minder worden, soms wel heel lang duurt. Jij moet dus het moment bepalen waarop het genoeg is geweest. Doordat je je paarden dagelijks ziet, valt het vaak niet op dat ze stapje voor stapje achteruit gaan. Ergens in dit topic wordt de tip gegeven om een filmpje van een jaar geleden te bekijken. Je kunt ook een goede paardenvriend(in) die een tijdje niet bij jou op stal is geweest, een keer meenemen. Of gewoon met de dierenarts overleggen: 'wat is nou het beste?'
Het is altijd erg, maar ik ben liever 3 dagen te vroeg dan 1 te laat. Mijn paarden verdienen een goede oude dag, maar ik wil ze niet laten lijden zonder dat er perspectief is op herstel.

**Geplaatst**: 17-03-16 23:58

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 23:58

heel eerlijk!
je kan nooit te vroeg zijn. alleen te laat!
wanneer is het klaar. je paard zal de keuze niet maken.
ik heb voor hetzelfde gestaan met mijn oude dame van 29.. achteraf heb ik veel te lang doorgesukkeld.
als ik je zo lees, heb je in je hoofd je keuze al gemaakt.. maar het echt doen, dat is het moeilijkste...
overleg met de dierenarts. vertel je gevoel..
mocht je de keuze maken tot inslapen.. dan zal er ondanks je verdriet ook een last van je afvallen..
het is moeilijk... maar wanneer het genoeg is..? dat weet je nooit zeker.

**Geplaatst**: 18-03-16 00:14

Geplaatst: 18-03-16 00:14

Zo'n moeilijke keuze: alsof je iets van jezelf afsnijdt. Rationeel lijkt het simpel, maar is het niet,
Er zijn paarden die nooit aangeven dat het genoeg is. Levenslustig tot het bittere einde. En dan moet jij kiezen. Veel sterkte daarmee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-03-16 00:24

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-03-16 00:24

Je verwoord dat heel goed. Ze is samen met die pony mijn enige familie.

Het doet zon zeer de gedachte haar te moeten missen..

Ik kan in deze niet rationeel denken. Ik zie zelf de juiste keuze niet..

Ik ben wel de enige die twijfelt betrefd inslapen. Om me heen vond iedereen dat ze een kans verdient. En het nog niet mag.
Ze zeggen dat ze haar zien opknappen.

Ikzelf weet het allemaal niet goed meer.. Ikzelf zie niet echt verbetering..

**Geplaatst**: 18-03-16 09:04

Geplaatst: 18-03-16 09:04

Ts: de belangrijkste vraag; geloof je er nog in dat het beter kan worden? Heb je nog hoop voor de toekomst?

Een half jaar geleden zag ik mijn paard ook achteruit gaan. Ik was zo bang dat hij op was. Hij was 4 maanden kreupel zonder reden, dierenarts kon eigenlijk niks vinden (ik heb gezegd dat ik geen foto's scans ed aan zijn lijf wil. Hij is bijna 24 dus er zal altijd wat te zien zijn wat niet goed is, maar als dat te zien is weet ie nog niet of dat de reden is van de klachten). Toch zei mijn gevoel dat hij niet op was. Ergens zei iets in mij dat ik verder moest kijken. Ik heb een osteopaat gezocht en die heeft hem behandeld. Ik heb er een totaal ander paard voor terug gekregen. Vrolijk, eet goed, wordt nu een stuk dikker, minder vatbaar voor snotneus en hoesten, hij glanst en ziet er top uit. Mocht je nog hoop hebben voor de toekomst dan zou je dat nog kunnen proberen. Als het paard minder kwaaltjes en pijn gaat krijgen zodat ze een waardige oude dag kan hebben dan zou dit denk ik aan jouw verhaal te lezen een prima optie kunnen zijn.

**Geplaatst**: 18-03-16 09:17

Geplaatst: 18-03-16 09:17

Lieke schreef:
Ik herken je zorgen en je twijfels. Mijn pony is ook ouder en heeft nogal de nodige problemen gehad. Voor mij is het dan ook belangrijk om vooraf m'n grenzen vast te stellen, deze te delen met de mensen om mij heen zodat ik tzt een goed besluit kan nemen.

Mijn grenzen zijn:
- geen operaties met narcose
- geen chronische pijnstilling
- chronische pijn (dus ook kreupel lopen)

Een voor mij wijze uitspraak die ik ooit op bokt las was inslapen is welzijnsneutraal. Je paard hecht geen waarde en fijn pensioen. Die leeft in het hier en nu. Daarom kan je voor het welzijn van je paard het paard niet te vroeg in laten slapen. Wel te laat. Ik hoop dan ook van harte dat ik tzt op tijd die keuze kan maken. Ik zie dat als een grote verantwoordelijkheid naar mijn pony toe. Hij heeft zijn leven lang gewerkt (en nu nog steeds) en verdient het niet om pijn te lijden of langzaam af te takelen.

Als ik mijn grenzen vertaal naar jou paard, zou ik ervoor kiezen om afscheid te nemen. Echter jij moet bepalen wat jou grenzen zijn en wat jij nog paardwaardig vindt en wat niet.

Ik vind dit heel mooi omschreven. Mensen gaan mijns inziens vaak veel te ver in het maar blijven rekken. Ik geloof echt in 'Liefde is ook loslaten' . TS het is ook lastig als iedereen om je heen er een mening over heeft, ik heb dit zelf ook meegemaakt met onze vorige merrie. Mensen die vonden 'dat we nog best een veulentje konden fokken toch'?? Ik heb goed geluisterd naar de VA en mijn eigen gevoel, en voor het welzijn van het lieve dier gekozen, hoe vreselijk dat ook was. Heel veel sterkte me je beslissing.

**Geplaatst**: 18-03-16 09:53

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 18-03-16 09:53

Bij artrose is het wel "normaal' dat ze de eerste dagen na het beslaan slechter lopen..moet wel wegtrekken binnen een week.
Ik denk dat dit de zwaarste periode is voor veel oudere dieren, zo aan het einde van de winter..ze zou moeten opknappen in het voorjaar..gebeurd dat niet dan weet je genoeg natuurlijk. En het is de vraag of je haar volgend jaar weer zo'n winter in wilt laten gaan.
Voor het dikker worden kun je wellicht wat bietenpulp gaan geven, is haar gebit wel goed? kan ze nog goed kauwen?

**Geplaatst**: 18-03-16 10:03

Geplaatst: 18-03-16 10:03

Imre schreef:
Herkenbaar verhaal. De mijne had een aantal kwaaltjes, stuk voor stuk behandelbaar met wat extra zorg en supplementen. Maar ongemerkt ga je steeds verder. Poedertje hier, kruidenmixje daar... Alles om ze een zo fijn mogelijk leven te geven. En dan ineens kosten ze handen vol geld en sta je elke dag als een heks een mengsel te brouwen met alles dat ze moeten hebben. Met liefde overigens hoor, laat daar geen twijfel over bestaan. Toen ook de stapritjes en wandelingetjes niet meer gingen heb ik hem laten gaan. Hij was ook geen paard dat gelukkig werd van een leven op de wei. Hij had eczeem, artrose en was dampig. Hij is 25 geworden.

Als ik je berichten zo lees... Laten gaan is ontzettend moeilijk, maar misschien is het tijd...

Dit ja. Hier ook een 25-jarige die kwakkelt. Alles los van elkaar valt mee, alles opgeteld = overbezorgd baasje die constant in stress zit. Onverklaarbaar schuren (met smeersels en deken onder controle, al vaak DA-bezoek gehad, afkrabsels, behandelingen,...), dampig, laatst slokdarmverstopping, vorige week ineens een koliekaanval... Alles bij elkaar opgeteld "hij is aan het verslijten".

Nu is mijn paard echt nog goed voor de rest, hij heeft geen pijn. Maar ik snap je gevoel heel goed, ongemerkt neem je steeds meer kwalen erbij, maar wanneer is het genoeg? Als ze echt kreupel staat van de artrose, doe je haar er ook geen plezier meer mee waarschijnlijk.... mijne heeft echt nog een vrolijk hoofd en galoppeert gezellig mee met de rest. Het is vooral voor mij extra werk en geld :')

Ik besefte het pas goed vorig jaar toen we op vakantie gingen en mijn vader voor ze ging zorgen, ik moest dus uitleggen wat hij allemaal voor mijn oudje moest doen. Smeersel hier, ander smeersel daar, die plekken controleren, als hij zo ademt de dierenarts bellen, ademt hij zo is het normaal (want dampig) enz enz... na een uitleg van een halfuur keek mijn vader mij aan en zei "doe dat beest toch dood". Met een kwinkslag natuurlijk

maar opeens besefte ik hoe rap mijn lieverd echt oud en kwakkelig geworden was.

Veel sterkte met je beslissing TS, het is niet gemakkelijk :(:)

jammer genoeg is ouderdom geen ziekte die je kan fiksen, ze worden enkel nog ouder en nog kwakkeliger...

**Geplaatst**: 18-03-16 10:10

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 18-03-16 10:10

Onze Sindy was pas 19... toch in laten slapen, werkpony, lichaam kapot maar koppie nog op werkwillig. absoluut geen grasmaaiertje. Dat was ze niet gewend. Het was een van de moeilijkste keuzes ooit! Maar wel de beste en de eerlijkste voor haar. Ik denk dus dat je heel eerlijk moet zijn, hoe confronterend ook, voor wie laat je haar in leven? Voor jezelf of voor haar met pijn.
Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 18-03-16 10:21

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 18-03-16 10:21

Een paard wat niet goed meer uit de voeten kan en niet mee kan rennen met een ander paard wordt niet meer echt blij. Ze worstelen zich er wel door maar dat is het dan ook. Artrose in de benen kan ook zomaar artrose in het bekken enz. zijn. Waardoor je paard straks niet meer op kan staan en je het dus ook absoluut niet meer binnen mag zetten. Ik heb het hier bij de hand gehad met een paard van een vriendin die inderdaad ook op de benen balanceerde , er zat geen kracht meer in , het was niet echt stevig lopen meer. Heb er nog alles aan gedaan , paard op speciaal voer, hij groeide nog weer ( was mager) en kreeg meer glans maar kreeg zijn kracht niet meer terug en ging daarom niet meer liggen omdat hij w.s zelf wel wist dat hij niet goed op kon. Maar dat sloopt paarden en op een dag moeten ze gaan liggen en moeten ze gaan worstelen om weer recht te komen. Bij fris weer zijn ze dan ook nog snel onderkoeld. Ik hou een naar verhaal dat weet ik, maar mijn vriendin heeft pas de beslissing genomen om hem in te laten slapen toen het niet meer anders kon. Ik heb er alles aan proberen te doen maar ik kon het paard ook niet meer echt blij maken. Had het heel graag gedaan maar achteraf had de beslissing al eerder moeten vallen. Ik wens je veel wijsheid. De periode voor de beslissing valt is echt de zwaarste dat is mijn ervaring. Maar als je dierenarts echt al twijfels heeft omdat haar weerstand zo laag is dan denk ik dat hij je heel duidelijk een hint geeft. Een dierenarts wil eigenlijk maar 1 ding en dat is een paard beter maken dus als hij zoiets zegt........... Heel veel sterkte met alles het is niet gemakkelijk.

**Geplaatst**: 18-03-16 12:35

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 18-03-16 12:35

Hier een paard van amper 15 met een berg problemen het laatste jaar en nu het vermoeden van kanker, maar wel pijnvrij en lichamelijk in goede conditie. Mijn doel is hem pijnvrij en op gewicht te houden, lukt me dat niet meer, dan mag hij hemelen. Ik begin niet meer aan nieuwe onderzoeken, ook niet aan zware medicatie (tenzij om de laatste dagen te overbruggen, al vind ik van mezelf dat ik te laat ben als ik die dingen nodig heb). Nu mag ik mezelf wel gelukkig prijzen met een paard dat heel duidelijk aan geeft wanneer hij pijn heeft, voelt hij zich niet goed, dan mag ik geen meter uit zijn buurt gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-03-16 15:55

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-03-16 15:55

Nou.. Zonet weer op stal geweest. Nu loopt ze weer moeilijk linksvoor (is ook het ergste been).

Ze loopt nu slechter dan de afgelopen dagen..

Ik vind het heel moeilijk om een standpunt te nemen.. Wanneer zie je of een paard nog wel vrolijk is of dat niet meer is?

Ik vind het zo lastig te moeten beslissen over leven of dood..

Ik heb vandaag wat fotos van haar gemaakt hoe ze er nu in t geheel uitziet. Ik krijg die alleen niet online.

Ik zou graag zien dat een buitenstaande deze wil bekijken. Eens kijken wat jullie ervan vinden.
Ik kan ze mailen of appen.
Zou iemand willen kijken?

**Geplaatst**: 18-03-16 16:22

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 18-03-16 16:22

Wat een moeilijk besluit is het toch altijd. Zelf ook een tijdje lopen kwakkelen met mijn oude merrie. Mijn allereerste eigen paardje, echt mijn alles op dat moment. Toen ik zag dat ze niet wilde, ook direct de DA gebeld (zondagochtend 8.30u op de trouwdag van mijn ouders). Achteraf denk ik dat er misschien al eerder signalen waren, maar dat is achteraf gepraat.

TS, als je foto's wilt delen, PB staat open.
Je kan ook zelf foto's van vorig jaar vergelijken met nu, denk dat dat ook al veel inzicht geeft.

En wat je ook besluit: heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 18-03-16 16:39

Geplaatst: 18-03-16 16:39

heel eerlijk voor mij is het klaar als hij niet meer kan draven of galopperen. Een paard is een vluchtdier en op het moment dat rennen niet meer kan is het in mijn ogen dus klaar. Echter een niet zuiver drafje of niet zuiver galopje is ook nog niet gelijk inslapen, daar zit nog een verschil. Als andere zeggen dat ze haar nog zien opknappen is de vraag of je zelf negatief bent ingesteld of dat je je paard beter kent dan de rest.
Hoe dan ook kies voor je paard, niet voor jezelf.
Wat je ook besluit, sterkte!!!

**Geplaatst**: 19-03-16 07:59

Geplaatst: 19-03-16 07:59

Slecht lopen en pijn is een niet iets waar een paard vrolijk van wordt. Het wordt denk ik alleen maar erger.

**Geplaatst**: 19-03-16 08:07

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 08:07

Mijn paard is na zijn 28ste van alles gaan mankeren. Deels door een ongeluk en daarbij haalde razend snel de ouderdom hem in met alle gebreken die daar bij komen kijken. Ik kreeg hem weer redelijk voor elkaar en hij heeft nog tot zijn 30ste lekker op de wei doorgebracht met zijn maatjes.

Ik twijfelde na de zomer of ik nog een winter moest proberen... Toen het weer om ging slaan merkte ik direct dat hij weer meer last kreeg van zijn gewrichten. In september kreeg hij een blessure in het spronggewricht en dat kon hij gewoon niet meer aan. Hij had "geen poot over" om dat been te kunnen ontlasten en toen heb ik hem ook laten gaan.

Voor mijn gevoel was alles precies zoals het moest zijn. Niet te laat en niet te vroeg. Hij is ingeslapen in zijn wei met zijn hoofd op mijn schoot.

**Geplaatst**: 19-03-16 08:15

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 08:15

Ik herken dit wel een beetje van mijn buren.
Waarschijnlijk is ze op.
Het kan zijn dat je haar op een dag in de stal/wei vind.
Ook hoeft haar maar iets te gebeuren en je moet er zelf een eind aan maken.
Maar ik ken jou paardje niet, dus het kan ook zomaar zijn dat ze vrolijk doorgaat.

**Geplaatst**: 19-03-16 10:45

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 10:45

Ts, je vindt vast wel iemand die wil kijken, maar dan moet je even zeggen waar je woont....

**Geplaatst**: 19-03-16 10:59

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 10:59

Volgens mij heb jij het al veel te ver laten komen... Ik krijg het gevoel dat jij alle kwaaltjes wel accepteerd en daardoor niet meer ziet hoe slecht ze eigenlijk is.

Bij mij was het simpel voor mijn oudje. Hij had kanker, al meerdere jaren, met wat ups and downs. Op een gegeven moment zag ik dat de ziekte snel vorderde. Maar als ik naar hem keek zag ik zijn ogen nog stralen. Dit is enkele weken zo geweest. Op een dag kom ik toe en stond hij in de paddock. Direct zijn oortjes naar voor en mij aankijken, maar ik zag dat zijn blik anders was. Ik heb hem nog een paar dagen gegeven zodat iedereen afscheid kon nemen en ik heb hem laten gaan. Het is niet omdat ze uiterlijk nog tonen dat ze zin hebben dat dat lichamelijk ook zo is.

Ik zou haar laten gaan, ze kruipelt soms al in stap, draven kan ze niet meer? Ik vind dat niet meer paardwaardig.

Nomineer dit bericht ×