Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-08-15 11:48

Geplaatst: 24-08-15 11:48

Batlow schreef:
Wat is je maximale dosis geweest en hoelang ben je daar dan mee bezig geweest? Veel paarden/pony's raken van slag/reageren slecht op de medicatie, maar dit kan een lange tijd duren. Dat had mijn pony ook, hij at heel slecht en zat slecht in zijn vacht. Maar na de winter (toen in september gestart met Prascend!!) is hij goed opgeknapt en het heel goed gaat doen en ging beter eten. Hij is daarna ook heel goed de winter in gegaan en niet slecht uit gekomen!

Niet elk paard hoeft toch hetzelfde te reageren?
Ik lees in de openingspost dat TS er alles aan doet om het voor haar paard zo best mogelijk te houden, maar er geen einde aan lijkt te komen.

TS het is echt een hele lastige situatie waarin je je bevind. Ik denk dat je alleen zelf deze beslissing kan maken, hoe moeilijk het ook is. Of je hem nog blijft behandelen of dat je er een streep onder zet.

Ik wil je alvast heel veel sterkte wensen! Het blijft moeilijk! :(:)

Maar welke beslissing je ook maakt: voel je niet schuldig! Het is een groot grijs gebied en er is niet zwart of wit.

**Geplaatst**: 24-08-15 11:52

Re: Wanneer is het genoeg geweest?

Geplaatst: 24-08-15 11:52

Jeetje, ik snap je probleem heel goed en vind het onwijs realistisch dat je er over nadenkt. Mijn paard heeft ook iedere keer wat en steeds denk ik "volgende keer als er weer wat is, laat ik hem inslapen", maar ook mijn paard heeft nog zo veel plezier in het leven, blijft altijd vrolijk, is altijd blij zodra hij weer wat kan doen. Ik zou hem al 2x laten inslapen en wonder boven wonder krabbelt hij er dan uit het niks boven op en staan zelfs dierenartsen verbaasd. Vervolgens loopt hij nu weer op zijn gemakje een maand later winstpunten binnen in het L1.

Ik kan je zo goed begrijpen, het is zo moeilijk bij een paard wat eigenlijk nog heel graag wilt en heel helder is, maar wel iedere keer weer wat heeft. Zodra hij goed is ben je blij, maar vraag je je eigenlijk alleen maar af "voor hoelang blijft hij goed..."

Ik kan je niet zoveel wijze raad mee geven eigenlijk, omdat ik je probleem heel erg herken. Sterkte en succes!

**Geplaatst**: 24-08-15 11:52

Geplaatst: 24-08-15 11:52

Ik zeg ook niet alle, ik zeg veel en dat is in alle soorten en maten

Ts: verdedigen is een verkeerd woordgebruik. Je hebt al eel geprobeerd voor je paardje en dat is begrijpelijk. Je zou kunnen kijken naar de laatste opties, of dat voor jou proberen waard is, of hem toch zal laten gaan..

**Geplaatst**: 24-08-15 12:00

Geplaatst: 24-08-15 12:00

Joscaa schreef:
Jeetje, ik snap je probleem heel goed en vind het onwijs realistisch dat je er over nadenkt. Mijn paard heeft ook iedere keer wat en steeds denk ik "volgende keer als er weer wat is, laat ik hem inslapen", maar ook mijn paard heeft nog zo veel plezier in het leven, blijft altijd vrolijk, is altijd blij zodra hij weer wat kan doen. Ik zou hem al 2x laten inslapen en wonder boven wonder krabbelt hij er dan uit het niks boven op en staan zelfs dierenartsen verbaasd. Vervolgens loopt hij nu weer op zijn gemakje een maand later winstpunten binnen in het L1.

Ik kan je zo goed begrijpen, het is zo moeilijk bij een paard wat eigenlijk nog heel graag wilt en heel helder is, maar wel iedere keer weer wat heeft. Zodra hij goed is ben je blij, maar vraag je je eigenlijk alleen maar af "voor hoelang blijft hij goed..."

Ik kan je niet zoveel wijze raad mee geven eigenlijk, omdat ik je probleem heel erg herken. Sterkte en succes!

Ik heb jouw topics altijd redelijk gevolgd en hoewel ik de overeenkomsten in gevoel heel erg goed kan snappen, heb ik er in jouw geval op een andere manier 'begrip' voor dat je hem niet laat inslapen. Het is niet alleen je emoties die je tegenhouden, het is ook gewoon het feit dat hij elke keer doodziek is en dan uit het niets ineens weer de sterren van de hemel loopt en weer een gelukkig happy paard is.

In het geval van TS weet ze dat het paard periodiek slechter wordt, ivm cushing en andere ongemakken. Haar paard is nog wel happy in de goede periodes, maar onder beperkte omstandigheden.

**Geplaatst**: 24-08-15 12:00

Geplaatst: 24-08-15 12:00

Voor mijn merrie was de weidegang, alleen overdag en alleen met graasmasker, het enige waar ze nog gelukkig van werd. Toen ze afgelopen winter na al enkele weken van het gras af te zijn gehaald en bij werd gevoerd met voordroog ineens sterk achteruit ging en steeds gevoeliger ging lopen op de stenen, heb ik het eerst met haar speciale beslag geprobeerd (te korte hoeven had ze vaker last van)
Maar na een opleving van een week/2 weken ging ze ineens weer heel hard achteruit en had ze erg veel pijn.

Pijnstillers hielpen onvoldoende. Heb het een week aangekeken, de dierenarts er meerdere keren bijgehad en toen ze de andere paarden niet meer van het lijf kon houden, de stalwand kapot trapte om ze weg te jagen en in de ochtenden amper de stal nog uit kwam, heb ik haar meegenomen naar de kliniek. Er zijn nog foto's gemaakt (die niet slechter waren dan die van 2 jaar ervoor) maar doordat ze zo veel pijn had en haar toekomstperspectief zo slecht was, heb ik haar ter plekke in laten slapen.

Mijn trotse dame gunde ik een pension met haar vriendjes in de wei, niet eeuwig op een hongerdieet in een zandpaddock met haar toch altijd gevoelige voeten, geblesseerde pezen etc. Een chagreinig paard met honger is geen gelukkig paard en extra beweging geven kon met haar niet vanwege haar blessures/kreupelheid bij belasting.

Ik snap je dus heel goed. Ik heb me ook heel vaak afgevraagd wanneer is het genoeg geweest. Dit was dus "genoeg"...

Sterkte me je beslissing...

**Geplaatst**: 24-08-15 12:12

Geplaatst: 24-08-15 12:12

Lastige situatie TS.. Onze pony bevindt zich ongeneer in dezelfde situatie, ook cushing en regelmatig bevangen. Staat op zandpaddock met vriendje en hooinetten zodat hij wel de hele dag kan eten. Zelfs na 10 minuten op het gras wordt hij al bevangen. Ook ik vraag me vaak af wanneer het genoeg geweest is. Nu is hij ieder jaar 1-2 keer opnieuw bevangen en vindt ik het nog te doen. Maar zolang hij meer dan 10 vd 12 maanden pijn heeft houdt het hier ook wel op..
Hij is nog redelijk happy maar mist uiteraard het gras wel.
Hier hebben hoefschoenen goed geholpen, zo kan hij toch beweging krijgen wat goed is voor z'n hoeven, maar zo heeft hij geen pijn als hij eens per ongelijk op een steentje trapt..
Misschien ook nog een overweging waard voor jou.
Maar ik kan je vraag ook heel goed begrijpen en ik denk niet dat je pony het je kwalijk neemt als je hem laat gaan. Heel veel sterkte met je keuze, het is een moeilijk besluit..

**Geplaatst**: 24-08-15 12:17

Geplaatst: 24-08-15 12:17

Ik zou zeggen laten gaan maar weet dat ik dat zelf bij mijn kleine merrie ook niet kan. telkens lappen we haar op en dan zit ze weer vol energie maar ze is zovaak ziek en is dan zo ongelukkig. ik heb nu afgesproken met mijn ouders dat als ze nu nog eens erg ziek word ik haar laat gaan, zo kan ik nu toch al enigszins afscheid nemen want ik weet dat dat nooit erg lang kan duren. Misschien dat dat voor jou ook helpt bewust bedenken als hij weer ziek/hoefbevangen word laat ik hem gaan. het blijft een moeilijke keuzen maar het breekt mijn hart als ik haar zo zielig zie staan ze is voor mij echt de pony dat je maar eens in je leven tegenkomt.

Sterkte met je beslissing

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-15 12:26

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-15 12:26

Wauw wat een lieve berichten en begrip allemaal, echt super!!

Ik lees (helaas) ook veel herkenbare verhalen van jullie, ik ben dus niet de enige die hiermee worstelt.

JoyceB, jouw verhaal is echt pijnlijk herkenbaar. Heel dapper dat je je paard hebt laten gaan. Ik gun hem ook een fijn pensioen lekker op de wei, eten en genieten. Maar de realiteit is inderdaad een beetje niksen op een zandpaddock, want speeltjes enz interesseren hem ook niet.
Joscaa, oei wat moeilijk is dat he. Ik denk ook steeds, volgende keer als hij wat heeft laat ik hem inslapen. Maar elke keer doe je toch weer je best voor hem..

**Geplaatst**: 24-08-15 12:40

Geplaatst: 24-08-15 12:40

Zo ontzettend moeilijk..
Hier ook een pony die regelmatig te kampen heeft gehad met bevangenheid, regelmatig in hetzelfde schuitje als jou gezeten, wanneer is het genoeg?
Onze pony is er nu nog steeds en houdt zich redelijk goed, maar we hebben vaak genoeg op het punt gestaan om de knoop door te hakken, alleen elke keer als we op dat punt stonden knapte ze weer op, waardoor we haar nog een kans gaven.

Het is ontzettend moeilijk om voor een dier te beslissen en ik vindt het echt knap van je dat je eerlijk wil zijn tegenover de pony. Welke keuze je ook neemt, heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-15 12:45

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-15 12:45

Oooh ja herkenbaar. Elke keer denk ik, nu bel ik de DA om de afspraak te maken. En dan loopt hij weer vrolijk, dus geven we hem weer een kans..

**Geplaatst**: 24-08-15 15:33

Geplaatst: 24-08-15 15:33

Jelleee schreef:
Oooh ja herkenbaar. Elke keer denk ik, nu bel ik de DA om de afspraak te maken. En dan loopt hij weer vrolijk, dus geven we hem weer een kans..

Hebben wij dezelfde pony?

**Geplaatst**: 24-08-15 15:57

Geplaatst: 24-08-15 15:57

Jelleee schreef:
Oooh ja herkenbaar. Elke keer denk ik, nu bel ik de DA om de afspraak te maken. En dan loopt hij weer vrolijk, dus geven we hem weer een kans..

Liefde is ook loslaten...hoe moeilijk dat ook is.

Die van ons was bij vlagen ook vrolijk maar met inslapen merkte ik heel goed hoe moe hij eigenlijk was..

**Geplaatst**: 24-08-15 16:07

Geplaatst: 24-08-15 16:07

Meid wat een vreselijke situatie!

Zelf hebben wij ook een "zorgenpaard" gehad, altijd had ze wel iets en ook dit paard mocht alleen nog maar speciaal voer enz. enz.
Jarenlang is ze ziek geweest en kwamen we er samen weer bovenop. Wel is ze altijd volledig goed gebleven in het hoofd. En juist dat maakt de beslissing zo ontzettend moeilijk

Uiteindelijk hebben wij haar moeten laten gaan omdat bleek dat het nooit beter met haar zou gaan. Ondanks dat ze mooi glansde, blij leek en alles.
Ik hoop dat het voor jou alsnog beter uit pakt!

Heel veel sterkte wat je ook moet beslissen :(:)

**Geplaatst**: 24-08-15 16:08

Geplaatst: 24-08-15 16:08

Ik heb ook zo'n pony op het erf gehad. Die was wel van iemand anders, maar die kwam niet meer voor haar (zo ook afgesproken hoor) Maar toen ze de 2de winter weer ziek werd heeft ze haar weer naar huis gehaald. En pony loopt nu al 2 jaar zonder problemen daar rond. Misschien toch net te rijk hooi bij mij (verschillende soorten hooi geprobeerd maar wel alles hier uit de polder). Goed afgewogen en alles.
Eigenaresse had haar meegenomen om haar het laatste stukje zelf nog te verzorgen zeg maar. Zo bizar kan het lopen met die ponies.... Pony had trouwens ook hoefbevangenheid, EMS Cushing etc.

**Geplaatst**: 24-08-15 16:08

Geplaatst: 24-08-15 16:08

Het is heel moeilijk om een keuze te maken, maar omdat ik zo vaak in mijn werk de andere zijde heb gezien (mensen die te lang wachten) ben ik er een stuk "makkelijker" in geworden.

Stel voor jezelf een grens waarvan jij vindt dat het de max is en je paardje niet meer paardwaardig kan leven. Ga dan kijken of die grens al bereikt is. Zo nee, dan kan je blijkbaar nog even aankijken. Zo ja, dan weet je dat het genoeg is geweest. Het is namelijk heel moeilijk om telkens opnieuw na te moeten denken of dit genoeg is ja of nee. Als je voor jezelf een grens trekt dan is het makkelijker om de beslissing te maken. Tenminste, zo ervaar ik het.

Maar ik denk eigenlijk dat jij je keuze al hebt gemaakt, maar het nog wat spannend/moeilijk vindt om dit ook echt te beseffen :(:)

Wat je ook besluit, heel veel sterkte TS. Een dergelijke beslissing is nooit makkelijk

Nomineer dit bericht ×