Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-15 12:46

Re: Wanneer is het genoeg?

Geplaatst: 16-01-15 12:46

Mijn keuze ligt ook bij inslapen hoor.

das voor iedereen anders.

**Geplaatst**: 16-01-15 12:52

Geplaatst: 16-01-15 12:52

Je intuïtie maar ook je maatje zal het je laten weten als het zo ver is.
Je paard zal zeker aangeven als het niet meer gaat en als het dan echt niet meer gaat dan weetje wat je moet doen!
Hoe raar het ook klinkt ik heb het zo ervaren, en ik had er juist daarom ook vrede mee.
op een moment was het net alsof hij me aankeek en zijn snoet op me legde van het is genoeg zo, op de dag van het afscheid was het echt een hele opluchting hij had geen pijn meer!

Toen een stal genootje voor haar paard een paardefluisteraar liet komen (waar ik niet zo in geloofde)
Kreeg zij een seintje dat ze moest zeggen hoe blij hij was om pijnloos te zijn.(ik kende die vrouw niet zij mij niet en zij wist niets van die situatie af!) en daar zat 2 jaar tussen!

**Geplaatst**: 16-01-15 12:58

Geplaatst: 16-01-15 12:58

Snap je dilemma heel goed, vooral aangezien ik er hier 5 lopen heb, waarvan dit jaar 3 18-plussers (18, 20 en 23). Er zijn er 2 die volgens mij quasi constant min of meer pijn hebben (de ene krijgt duivelsklauw, de andere is er twijfel of het gewrichts- of maagproblemen zijn, dus durf niet met duivelsklauw omdat dit toch wel wat zwaar op de maag kan liggen). Ze hebben echter nog veel levenslust en -vreugde, en zijn zelf zeker nog geen vragende partij voor euthanasie, en DA zou het wss ook niet willen.

**Geplaatst**: 16-01-15 15:03

Re: Wanneer is het genoeg?

Geplaatst: 16-01-15 15:03

Voor mij is het genoeg als het paard niet pijnvrij zonder medicatie kan leven. Een paard dat kreupelt, heeft pijn, en zo'n paard zou ik niet als grasmaaier houden als er geen zicht is op verbetering.

**Geplaatst**: 16-01-15 15:10

Geplaatst: 16-01-15 15:10

LindyH schreef:
Ik vind altijd dat het niet zozeer de situatie van je paard is die bepaalt wanneer het einde daar is. Dat is vaak heel moeilijk in te schatten, zoals ook in jouw geval TS. Meestal moet de eigenaar er zelf naartoe groeien. Tijden speel je met de gedachte, eerst wijs je het idee direct af, daarna ga je het zien als een optie "maar nu nog niet", en dan komt opeens het moment dat je het toch de beste optie vindt.

Hier ben ik het absoluut niet mee eens! Juist de situatie van je paard is het belangrijkste! Het gaat er niet om of jij er aan toe bent. Ik heb dieren zo enorm zien lijden, omdat de eigenaar er niet aan toe was. Jammer dan dat je het achteraf moet verwerken, maar wees eerlijk naar je paard, als je weet dat hij lijdt, is het jammer dat jij er nog niet aan toe bent, maar jij bent er verantwoordelijk voor dat hij niet lijdt, die taak heb je op je genomen toen je voor een dier koos! En natuurlijk is er een grijs gebied, waarbij je niet 100% weet hoe erg je dier eraan toe is. Als eigenaar ken je het dier het beste en weet je wanneer er dingen niet goed zitten en dan moet je zo eerlijk zijn om te voorkomen dat het lijden erger wordt, soms is dat door supplementen en soms is dat door het inslapen van een dier.

Juist mensen die zich door emotie laten lijden zijn vaak te laat. Toen ik stage liep bij een dierenarts kwamen wij op een boerenerf, daar lag de erfhond dood te gaan. Hij was al weg gekropen, slijmvliezen bleek, uit alles bleek dat die hond aan de binnenkant aan het doodbloeden was. Hij leed enorm, maar hij mocht nog niet ingeslapen worden, want de dochter zat op school en die moest eerst afscheid nemen. Dus de hond moest maar rustig in een hoekje verder lijden. Uiteindelijk is de hond uit zichzelf overleden voor de dochter thuis was.

**Geplaatst**: 16-01-15 15:22

Geplaatst: 16-01-15 15:22

Ayasha schreef:
Een vraag die ik me onlangs ook gesteld heb en ook aan de DA gesteld heb. Een 24jarige die al een paar jaar op weide staat, nu is er cushing vast gesteld. Iets wat ik al vermoedde door zijn vacht. De enige "medicatie" is een lapmiddel. Rekken dus... Daar ben ik niet aan begonnen. Da zegt dat hij geen pijn heeft nu, hoogstens "suf" maar hij moet niks meer. Zo lang hij goed is, mag ie blijven lopen, gaat ie achteruit, krijgt ie meer symptomen dan de krulvacht, dan houdt het op..

Sorry dat ik even offtopic ga, maar voor Cushing is er echt wel medicatie die werkt.
Deze medicatie zorgt ervoor dat bepaalde hormonen op een natuurlijk peil wordt gehouden, dus geen pijnstiller ofzo

Uiteraard is het niets iets van, na zo veel tijd geneest het maar het is zoiets als insuline inspuiten bij suikerziekte.

Mijn pony heeft ook Cushing en met haar medicijnen is ze gewoon zoals ik haar ken. Zonder loopt ze erg gevoelig door hoefbevangenheid.

Ik heb ook al momenten gehad dat ik dacht: het is genoeg geweest.
Ponylief had een mysterieuze peesblessure die de DA's nog nooit hadden gezien.
Er kon een operatie gedaan worden en dan zou ze weer goed zijn voor 6 maanden, de andere optie was, laten staan en hopen dat het beter werd. Toen heb ik ook erg getwijfeld, maar 3 jaar verder loopt is het mooi genezen en is het amper te zien.
Ze heeft nu ook Cushing en artrose gekregen, maar als ik een ritje met haar ga maken, overtuigt ze mij altijd dat ze nog lang niet versleten is

**Geplaatst**: 16-01-15 15:23

Geplaatst: 16-01-15 15:23

Ik heb vorig jaar mijn pony in laten slapen, hoefbevangen en hoogstwaarschijnlijk ook insuline resistent.
In Utrecht gaven ze al aan dat het er heel slecht uitzag, maar natuurlijk wel eerst mee naar huis genomen.
Het ging ondanks medicatie en uithongeren (dat vond ze zelf) steeds slechter en na enkele weken heb ik bij een verder bezoek van de veearts acuut besloten dat het genoeg was.
Ze liep op drie benen, mocht nooit meer op het gras wat haar levensdoel was en moest altijd in het zand blijven op minimaal oud hooi.
Ik heb veel topic hier doorgelezen en me toch wel verbaasd hoe lang sommigen aantobben met een minimaal resultaat. Hoe lang heeft het dier pijn, is er genezing mogelijk en hoe is hun leven dan.....
Twee weken ervoor overleed mijn vader, daar was geen keuze alleen afzien en afwachten. Vreselijk is zoiets om aan te zien.

Ook al moet ik er steeds weer om huilen en mis ik haar vreselijk, wat ben ik blij dat we bij dieren die keuze hebben.

**Geplaatst**: 16-01-15 15:36

Geplaatst: 16-01-15 15:36

Een moeilijke kwestie is dit hé...in jouw geval, hoe erg is de spat en in welk stadium ? Een botje dat compleet vergroeid is door de spat, levert vaak geen problemen meer op en dus een pijnvrij leven. Ken een paard die van z'n 6e spat heeft, altijd wedstrijd gelopen, en is er nu 18...en nog steeds niet kreupel.

Voor mij was het klaar bij mijn oudje toen hij een tijdje gemiddeld 3x per week koliek kreeg op z'n 30ste...z'n hoofd wilde nog wel, maar z'n darmen niet meer en dan schiet het ook niet meer op natuurlijk

Ik heb nu 2 merries met cushing staan...dat is natuurlijk een ander verhaal als spat of beenproblemen. Dus daar stond ik al voor de keuze inslapen op korte termijn of medicijnen want ze zo laten lopen tot het kaarsje letterlijk uitgedoofd is en paardlief gewoon wegteert, vind ik ook helemaal niks. Dus de keuze was de pillen + een heel ander voerbeleid...maar hier natuurlijk weer de vraag hoe ver je daarin gaat. Ook daar heb ik voor mezelf een grens gesteld...

**Geplaatst**: 16-01-15 16:06

Geplaatst: 16-01-15 16:06

Oliiviia schreef:
Ayasha schreef:
Een vraag die ik me onlangs ook gesteld heb en ook aan de DA gesteld heb. Een 24jarige die al een paar jaar op weide staat, nu is er cushing vast gesteld. Iets wat ik al vermoedde door zijn vacht. De enige "medicatie" is een lapmiddel. Rekken dus... Daar ben ik niet aan begonnen. Da zegt dat hij geen pijn heeft nu, hoogstens "suf" maar hij moet niks meer. Zo lang hij goed is, mag ie blijven lopen, gaat ie achteruit, krijgt ie meer symptomen dan de krulvacht, dan houdt het op..

Sorry dat ik even offtopic ga, maar voor Cushing is er echt wel medicatie die werkt.
Deze medicatie zorgt ervoor dat bepaalde hormonen op een natuurlijk peil wordt gehouden, dus geen pijnstiller ofzo
Uiteraard is het niets iets van, na zo veel tijd geneest het maar het is zoiets als insuline inspuiten bij suikerziekte.

Mijn pony heeft ook Cushing en met haar medicijnen is ze gewoon zoals ik haar ken. Zonder loopt ze erg gevoelig door hoefbevangenheid.

Ik heb ook al momenten gehad dat ik dacht: het is genoeg geweest.
Ponylief had een mysterieuze peesblessure die de DA's nog nooit hadden gezien.
Er kon een operatie gedaan worden en dan zou ze weer goed zijn voor 6 maanden, de andere optie was, laten staan en hopen dat het beter werd. Toen heb ik ook erg getwijfeld, maar 3 jaar verder loopt is het mooi genezen en is het amper te zien.
Ze heeft nu ook Cushing en artrose gekregen, maar als ik een ritje met haar ga maken, overtuigt ze mij altijd dat ze nog lang niet versleten is

Het is dus een lapmiddel. De medicatie geneest de ziekte niet, het is niet iets dat het oplost, het verdoezeld slechts de symptomen (de onzichtbare en daardoor ook de zichtbare). Je lapt hem/jaar dus voor een tijd op.

Een keuze die ik absoluut begrijp omdat je ze er in wezen inderdaad geen kwaad mee doet, ze hebben geen pijn door het rekken enz. Zeker als ze nog wat jonger zijn en verder gezond. Maar dat is bij mijn paard niet het geval.

Buiten dat ie half blind is en aan de andere kant blind aan het worden is, heb ik nl ook al langer het vermoeden dat ie lichtelijk dement is.

Laatst bijgewerkt door Ayasha op 16-01-15 16:08, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-15 16:07

Geplaatst: 16-01-15 16:07

lienbono schreef:
Ah dat wist ik niet. Maar denk dat ik dat niet ga doen. Kan ik niet over mijn hart krijgen om hem daar naartoe te doen.

Ik heb met mijn 1e paard toe alle mogelijkheden doorlopen wat betreft afscheid nemen.Het is goed als je weet wat de opties zijn voordat het moment daar is.

Daar kun je beter nu over nadenken dan op het moment zelf...

Je komt uit België toch?Je zult dan even na moeten gaan of deze opties daar ook mogelijk zijn.

Hier in Nederland kun je kiezen uit:

In laten slapen thuis of kliniek

Schieten thuis

Slacht voor consumptie of slacht en vernietiging.

Na het overlijden kun je kiezen voor vernietiging of crematie (afhankelijk van de schofthoogte van je paard)

Alle keuze zijn persoonlijk en vaak ook afhankelijk van de situatie.

Wat ik hier ook wel prettig vind op het moment dat er een afspraak voor inslapen gemaakt gaat worden,je meteen de Rendac kunt verwittigen.Zo weet je zeker dat het paard niet te lang blijft liggen.
Ook dan is de keuze om "op de route"opgehaald te worden (de goedkoopste versie) of echt op afspraak.

Kijk goed naar je paard,is zijn leven niet meer paard-waardig dan is het tijd om afscheid te nemen.Zorg er desnoods voor dat er iemand is die je kan steunen in deze beslissing,iemand met een nuchtere kijk.

Sterkte met alles,het is niet eenvoudig.
Hoe moeilijk de beslissing voor mij toen ook is geweest...heb er nooit spijt van gehad.

**Geplaatst**: 16-01-15 17:42

Geplaatst: 16-01-15 17:42

Ayasha het idee dat hij lichtelijk dement is, komt door de cushing

**Geplaatst**: 16-01-15 17:47

Re: Wanneer is het genoeg?

Geplaatst: 16-01-15 17:47

bij mij is "niet pijnvrij door het leven" niet het enige criterium. De kosten spelen voor mij ook mee. Als het paard een dure operatie zou moeten ondergaan of zijn leven lang dure medicijnen zou moeten dan neem ik afscheid....
Paardje is nu (bijna) 22 en kerngezond hoor, maar ik denk dat ik rationeel gezien de keuze voor een ouder paard makkelijk maak dan met een jong paard, dan zou ik daarin veel verder gaan denk ik.

**Geplaatst**: 16-01-15 17:52

Geplaatst: 16-01-15 17:52

Pandora2 schreef:
Ayasha het idee dat hij lichtelijk dement is, komt door de cushing

Dat kan.

Al leek hetgeen ik mijn DA omschreef volgens hem niet echt iets dat door de cushing zou komen maar goed.

Gezien het toch met hormonen te maken heeft sluit ik niks uit.

**Geplaatst**: 16-01-15 18:00

Geplaatst: 16-01-15 18:00

Ayasha schreef:
Oliiviia schreef:

Sorry dat ik even offtopic ga, maar voor Cushing is er echt wel medicatie die werkt.
Deze medicatie zorgt ervoor dat bepaalde hormonen op een natuurlijk peil wordt gehouden, dus geen pijnstiller ofzo
Uiteraard is het niets iets van, na zo veel tijd geneest het maar het is zoiets als insuline inspuiten bij suikerziekte.

Mijn pony heeft ook Cushing en met haar medicijnen is ze gewoon zoals ik haar ken. Zonder loopt ze erg gevoelig door hoefbevangenheid.

Ik heb ook al momenten gehad dat ik dacht: het is genoeg geweest.
Ponylief had een mysterieuze peesblessure die de DA's nog nooit hadden gezien.
Er kon een operatie gedaan worden en dan zou ze weer goed zijn voor 6 maanden, de andere optie was, laten staan en hopen dat het beter werd. Toen heb ik ook erg getwijfeld, maar 3 jaar verder loopt is het mooi genezen en is het amper te zien.
Ze heeft nu ook Cushing en artrose gekregen, maar als ik een ritje met haar ga maken, overtuigt ze mij altijd dat ze nog lang niet versleten is

Het is dus een lapmiddel. De medicatie geneest de ziekte niet, het is niet iets dat het oplost, het verdoezeld slechts de symptomen (de onzichtbare en daardoor ook de zichtbare). Je lapt hem/jaar dus voor een tijd op.

Een keuze die ik absoluut begrijp omdat je ze er in wezen inderdaad geen kwaad mee doet, ze hebben geen pijn door het rekken enz. Zeker als ze nog wat jonger zijn en verder gezond. Maar dat is bij mijn paard niet het geval. Buiten dat ie half blind is en aan de andere kant blind aan het worden is, heb ik nl ook al langer het vermoeden dat ie lichtelijk dement is.

Tja, ieder zijn eigen mening dan over wat een lapmiddel nou net is.
Het is niet vergelijkbaar met pijnstillers voor artrose of andere kwalen, want het houdt de hormonenbalans in evenwicht.
Ik vind daarbij dan ook dat een dier met deze ziekte ofwel medicatie moet krijgen ofwel moet ingeslapen worden, zonder kunnen ze echt niet (tenzij ze het in heel lichte mate hebben of er verder geen last van hebben, wat bijna nooit zo is)
Het is een beetje hetzelfde als een persoon waarbij het bloed niet vanzelf stolt (kan niet op de juiste naam komen), deze nemen toch ook medicijnen.
Zonder zouden ze doodbloeden bij de minste verwondingen

**Geplaatst**: 16-01-15 18:02

Geplaatst: 16-01-15 18:02

Oliiviia schreef:
Tja, ieder zijn eigen mening dan over wat een lapmiddel nou net is.
Het is niet vergelijkbaar met pijnstillers voor artrose of andere kwalen, want het houdt de hormonenbalans in evenwicht.
Ik vind daarbij dan ook dat een dier met deze ziekte ofwel medicatie moet krijgen ofwel moet ingeslapen worden, zonder kunnen ze echt niet (tenzij ze het in heel lichte mate hebben of er verder geen last van hebben, wat bijna nooit zo is)
Het is een beetje hetzelfde als een persoon waarbij het bloed niet vanzelf stolt (kan niet op de juiste naam komen), deze nemen toch ook medicijnen.
Zonder zouden ze doodbloeden bij de minste verwondingen

Het moment dat hij er enige last van krijgt wordt hij ook gewoon in geslapen. Dat heeft hij momenteel niet. behalve het krullende vachtje. Zal ik je anders het telefoonnummer van mijn DA even geven? Dan kan je zelf even met hem overleggen als je mij niet geloofd.

Zal je mijn gegevens en die van de pony door geven.

Ik zelf wilde hem afgelopen woensdag al laten gaan indien dat het beste was voor hem als ik niet met medicatie wilde beginnen. Daarop heeft mijn DA gezegd dat hij dat nu eigenlijk niet echt als noodzaak zag.

**Geplaatst**: 16-01-15 20:55

Geplaatst: 16-01-15 20:55

Tinky12 schreef:
Wat ik hier ook wel prettig vind op het moment dat er een afspraak voor inslapen gemaakt gaat worden,je meteen de Rendac kunt verwittigen.Zo weet je zeker dat het paard niet te lang blijft liggen.
Ook dan is de keuze om "op de route"opgehaald te worden (de goedkoopste versie) of echt op afspraak.

In België is Rendac gratis.

@TS, spat is in veel gevallen perfect onder controle te houden met supplementen, aangepaste training... Paard hoeft vaak helemaal niet op rust. Ik volg momenteel een topic op de Belgische Bokt van iemand met een paard met spat (recente diagnose) en het gaat prima ermee. Hier in onze contreien ken ik in ieder geval nog geen enkel paard dat wegens spat ingeslapen is.

**Geplaatst**: 16-01-15 21:00

Geplaatst: 16-01-15 21:00

hwn schreef:
Tinky12 schreef:
Wat ik hier ook wel prettig vind op het moment dat er een afspraak voor inslapen gemaakt gaat worden,je meteen de Rendac kunt verwittigen.Zo weet je zeker dat het paard niet te lang blijft liggen.
Ook dan is de keuze om "op de route"opgehaald te worden (de goedkoopste versie) of echt op afspraak.

In België is Rendac gratis.

@TS, spat is in veel gevallen perfect onder controle te houden met supplementen, aangepaste training... Paard hoeft vaak helemaal niet op rust. Ik volg momenteel een topic op de Belgische Bokt van iemand met een paard met spat (recente diagnose) en het gaat prima ermee. Hier in onze contreien ken ik in ieder geval nog geen enkel paard dat wegens spat ingeslapen is.

Eh nee... In belgië kost Rendac ook geld...

**Geplaatst**: 16-01-15 21:01

Geplaatst: 16-01-15 21:01

Ayasha schreef:
Het is dus een lapmiddel. De medicatie geneest de ziekte niet, het is niet iets dat het oplost, het verdoezeld slechts de symptomen (de onzichtbare en daardoor ook de zichtbare). Je lapt hem/jaar dus voor een tijd op.

Dat geldt voor de meeste medicatie. Een pijnstiller zal ook je hoofdpijn niet genezen, enkel zorgen dat je die niet meer voelt. Pilletjes tegen te hoge bloeddruk of cholesterol moet je ook levenslang blijven nemen, lossen ook het probleem niet op maar werken symptomatisch. Net zoals er geen geneesmiddelen tegen griepvirussen bestaan (wel vaccins).

Met dat verschil dat acute aandoeningen vanzelf overgaan, en de chronische niet, op dat vlak heb je wel een punt.

**Geplaatst**: 16-01-15 21:03

Geplaatst: 16-01-15 21:03

Ayasha schreef:
hwn schreef:
In België is Rendac gratis.

Eh nee... In belgië kost Rendac ook geld...

Waar haal jij je informatie? Ik had het er vorige week nog over met de DA dat het wel gek is dat mensen moeten betalen om hun hond te laten ophalen, maar dat het voor een groot dier als een paard dan wel gratis is. Uitzonderingen zijn professionele paardenhouderijen (geen idee vanaf hoeveel dieren) die een forfait betalen. Lijkt me sterk dat mijn DA niet op de hoogte zou zijn als de wetgeving onlangs veranderd is.

**Geplaatst**: 16-01-15 21:07

Geplaatst: 16-01-15 21:07

ik heb een merrie die elke keer wel weer wat anders heeft, nu is ze herstellende van een wond aan haar achterbeen. Heb tot 2x toe haar bijna moeten laten gaan maar hebben doorgezet. Tot nu toe gaat het super goed! Maar heb wel gezegt als ze nou nog eens iets soortgelijks krijgt of een zware blessure aan dat been is het gewoon afgelopen. Ik wil haar niet kwijt maar voor haar uiteindelijk wel beter als het toch zou gebeuren. Daar heb ik mijn lijn getrokken

**Geplaatst**: 16-01-15 21:09

Geplaatst: 16-01-15 21:09

Van de site van Rendac....

Enkel voor veebedrijven komt de overheid voor de helft tussen.

(niet 100%)

hwn: pijnstillers enz zijn ook lapmiddelen (geloof me, net als hogebloeddruk, bloedverdunners enz.).
"medicijnen" voor elke verkoudheid enz zijn lapmiddelen, symptoom-onderdrukkers maar het gaat over en is dus geen kwestie van jaren.

Voor dieren is er tenminste de optie om niet te moeten kloten met dergelijke middelen. En vat dit niet verkeerd op. Ieder doet wat hem of haar goeddunkt, ik wil niet zeggen dat die middelen slecht zijn. Het is alleen niet mijn keuze voor mijn opa.

**Geplaatst**: 16-01-15 21:18

Re: Wanneer is het genoeg?

Geplaatst: 16-01-15 21:18

Maar wat als je dierenarts daar nou meer voor voelt dan voor inslapen. Zogenaamde 'lapmiddelen' zoals pijnstillers enz.
Wat doe je dan? Andere dierenarts zoeken die het wel wil doen? Er toch op staan?
Een dierenarts kan in principe gewoon weigeren als ie er niet achter staat een dier af te spuiten toch?

**Geplaatst**: 16-01-15 21:21

Geplaatst: 16-01-15 21:21

Tuurlijk kan die dat. En ik kan dan gewoon een andere DA zoeken. Ik zal geen DA "dwingen" een dier te euthanaseren. Hij is degene die moet leven met die keuze maar ik ben ook degene die moet leven met mijn keuzes, dus imo zou een DA me dan ook niet kwalijk mogen nemen dat ik iemand anders zoek die het wel kan doen.
Overigens loopt die ouwe nog rond omdat mijn DA het nu "te vroeg" (niet nodig) vond gezien hij nog te goed is.

Prima... hij gaf aan dat als ie achteruit ging, we dan 'gewoon' een afspraak konden maken. "inslapen kan altijd nog" zei die. "en nu is ie nog goed, misschien geniet je dan beter van de tijd die jullie nog gegund is dan dat je straks spijt hebt dat je die kans niet meer genomen hebt" en dus loopt ie nog rond zolang die geen last heeft.

Zo lang ik maar "zeker" ben dat ie geen pijn heeft. Hij moet niet dood van mij, liever niet zelfs, als het even kon hield ik hem voor altijd bij me. Máár ik wil hem ook niet in leven blijven houden met allerlei medicijnen omdat ik geen afscheid kan nemen.

Hij is daar geen paard voor...

-dit staat een beetje raar maar goed. Ik hoop dat het wel begrepen wordt.-

**Geplaatst**: 16-01-15 21:29

Geplaatst: 16-01-15 21:29

ik heb vorig jaar de beslissing moeten maken..... paardlief kon niet meer zonder medicijnen pijnvrij rondlopen en was voor mij de keus snel gemaakt.
in de zomer knapte hij altijd weer op maar naar mate de winter kwam ging hij weer slechter lopen en de winter van 2013 op 2014 kon hij niet meer pijnvrij rondlopen waardoor ik de knoop heb doorgehakt.
ook na diverse topics geplaatst te hebben , dierenartsen en hoefsmeden erbij wist ik het niet meer en liep hij alleen nog maar goed met metacam en dit zou anders een duur geintje worden en niet meer haalbaar.

we waren al 2 jaar bezig met hem met wel goed lopen niet goed lopen medicijnen enz dit allemaal even kort gezegd maar bij mij is het klaar als ze niet meer zonder medicijnen pijnvrij rond kunnen lopen.
hij had een hoefaandoening aan al zijn 4 benen wat zijn ups en downs had en uit eindelijk wist niemand er meer raad mee.
hij is uiteindelijk 25 geworden.

**Geplaatst**: 17-01-15 11:44

Geplaatst: 17-01-15 11:44

Voor mij is pijnvrij in de wei een eis. Rijden etc. vind ik onbelangrijk. Maar ze moeten wel met de kudde mee kunnen in de wei en daar vrolijk in staan.
Mijn merrie reed ik al jaren niet meer. We hebben een tijd gedokterd omdat ze niet goed was. Toen duidelijk was dat we haar niet meer beter konden krijgen was het tijd voor afscheid. Ik zette haar op pijnstillers en had weer een blije drukke pony. Overleg met dierenarts die gaf aan dat dit best voor langere tijd kan, maar dat wil ik niet. En daar was hij het mee eens. 10 jaar was ze..
Ook mijn andere pony is na overleg met dierenarts ingeslapen. Die zou ook niet meer beter worden. Combi van artrose, dampig en tumoren heeft de beslissing doen maken.

Nomineer dit bericht ×