Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-01-11 00:38

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 29-01-11 00:38

Wij hebben het gehad met onze vorrige hond.
Ze spuugde echt heel vaak en had ook regelmatig diaree. Hoeveel soorten medicijnen en dieetvoeren (ook hypoaleergene) ze wel niet heeft gehad. Maag, bloed, ontlasting onderzoeken etc.....Maar ze konden ons niet vertellen waardoor de ontstekingen in haar maag steeds weer terug kwamen. Het heeft ons echt een paar duizend euro gekost......

Uiteindelijk kwam ik met iemand in contact die rauw vlees en groente's (ala barf methode) aan z'n honden voerde.En die adviseerde mij dat te gaan geven...
De da was er fel op tegen en moest gekookt (lams) hart met gekookte macaroni of rijst gaan geven en dat moest ik minimaal 2 mnd gaan geven en ze mocht er totaal niets bij hebbe.
Dat ze tekorten zou oplopen moest ik maar even voor lief nemen....

Ben eigenwijs geweest en toch over gestapt op rauw voeren. Binnen 2 weken waren de klachten verdwenen en konden alle medicijnen afgebouwd worden en daarna gestopt. En ze heeft er nooit geen last meer van gehad.

ze bleek allergisch te zijn voor de granen die in brokken zitten, maar hierop hadden ze nooit getest (en zit ook in hipoallergene brokken)......

Hun reactie hierop was eigenlijk heel cru "tis gewoon geluk hebben met een patatje mayo pinda".......

Nu een paar jaar later zin ze erachter gekomen dat het een veel voorkomende oorzaak bij honden is en zijn nu zelf dealerpunt als versvlees leverancier

**Geplaatst**: 29-01-11 15:25

Geplaatst: 29-01-11 15:25

Wij hebben twee keer een foute diagnose van 2 verschillende paardjes gehad van dezelfde veearts, die moet nu trouwens ook niet meer langskomen...

Ons paard was in paniek met haar been tegen een tractor gelopen, bloed spoot eruit, moest gehecht worden, verband rond en elke dag moest de wond terug worden opengehaald om de wond schoon te houden en zodat er vocht uitkomt. Mijn moeder is rond de €1600 kwijt door deze "behandeling". En mijn paard heeft zo'n 3 weken onnodige stalrust gehad (mocht wel 20 minuten per dag stappen).
Na 3 weken waren we het wel beu en het ging maar niet beter, dus een andere veearts laten komen, hij zei: gewoon dichtlaten, dat zijn de slijmbeurzen waar die vocht uit blijft lopen. Na een week was ze echt veel beter, en mocht ze ook buiten terug naar buiten!

Mijn pony had een opgezwollen uier en er kwam een lichte vloeistof uit als je aan haar tepel kwam. Diezelfde veearts die de fout bij ons paard had gemaakt zei dat de uier ontstoken was en toen heeft mijn pony 3dagen na elkaar een spuit in haar uier gehad. Ze had zooveel bang van die veearts na de 1ste x, arm ding :(:)

Ze gaf mijn pony ook nog medicatie en we moesten 1 eetlepel per dag geven, terwijl de dosis voor een paard 1theelepel per dag was! Toen kreeg mijn pony ook nog maagproblemen... Toen lieten we die andere veearts komen want dit werd ook niet beter, blijkt dat ze een cyste op haar eierstok had... Medicatie gegeven (in de juiste verhouding!!!) en was echt heel snel opgelost!

Nouja, die veearts moet dus echt niet meer terugkomen! _-:(

**Geplaatst**: 29-01-11 15:27

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 29-01-11 15:27

kiki 1976, daarom voeren wij ook rauw..............

**Geplaatst**: 19-09-16 14:39

Geplaatst: 19-09-16 14:39

Een paar dagen voor ik met vakantie ging werd de hond ziek, problemen met de spijsvertering. Daar had de hond vaker last van, dus naar de dierenarts. De dierenarts stelde de diagnose, een virus op de maag en darmen, pillen tegen misselijkheid en antibioticum, want de hond had een lichte verhoging. Twee dagen later moest de hond naar het pension i.v.m. de vliegreis en verblijf in het buitenland. Een voor hij naar pension ging at hij rijst/kluif en gaf niet meer over en leek op te knappen.

Na 17 dagen kwamen wij terug van vakantie troffen een kaartje bij de post met de mededeling dat mijn hond dermate ziek was geworden dat hij moest worden afgemaakt. De hond bleek lever- en darmkanker te hebben. Veel contact gehad met de dierenarts, maar het nare gevoel blijft. Hoe kan zo'n diagnose worden gesteld en dat je geen hond meer hebt als je terug komt.

Het blijft moeilijk om te accepteren, vandaar dit bericht.

Laatst bijgewerkt door Wilma57 op 19-09-16 15:14, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-09-16 14:41

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 19-09-16 14:41

Heb je geen contact gehouden tijdens je reis?

Verder, het is moeilijk om zonder echo zoiets te diagnosticeren

**Geplaatst**: 19-09-16 14:52

Geplaatst: 19-09-16 14:52

geerke schreef:
in de medische geneeskunde voor mensen worden ook heel vaak fatale fouten gemaakt.
Vaak komt de chirurg daar gewoon mee weg.
In de diergeneeskunde is het jammergenoeg niet anders.
Waar mensen zijn worden fouten gemaakt,het is alleen jammer dat deze mensen nooit voor hun fouten uikomen.
Er is een tuchtcollege voor klachten over dierenartsen....ik heb nog nooit een zaak gelezen waarbij de aanklager(het slachtoffer)gelijk kreeg van de rechter.Triest eigelijk....of zegt dat iets over de rechters?
(die taakstraffen uitdelen als iemand wordt dood gereden?)

Je mag het misschien niet zeggen, maar het lijkt er op dat mensen die tot een soortgelijke sociale klasse (en/of dezelfde vrijmetselaarsloge/oldboysnetwerk) behoren als rechters... stukken moeilijker te veroordelen lijken.
Kijk maar eens hoe verrekte lang het geduurd heeft voordat Jansen Steur een tik op de vingers kreeg vanwege zijn rare diagnoses. En toen hij dan op de vingers getikt werd, bleek hij ineens een hersenbeschadiging te hebben opgelopen bij een ongeluk... wat op zich kan, maar ik weet van een OK verpleegkundige, beduidend lager in de hiërarchie dus, die, toen ze een hersenbeschadiging kreeg bij een ongeluk, onmiddellijk, uit voorzorg, op non-aktief stond en slechts onder streng toezicht weer aan de slag kon op de OK... (wat op zich logisch is, maar dat had het ook moeten zijn bij Jansen Steur.)

**Geplaatst**: 19-09-16 15:13

Geplaatst: 19-09-16 15:13

Caira schreef:
Heb je geen contact gehouden tijdens je reis?

Verder, het is moeilijk om zonder echo zoiets te diagnosticeren

Ze hadden gebeld, maar geen telefoon ontvangen. Dit is mogelijk, kennelijk niet gelukt. Ik vind het erg dat er geen foto's zijn genomen, bloed onderzocht of een echo gemaakt is. Bahh, ik ben zo boos/verdrietig. Het zal best moeilijk zijn, maar binnen ruim een week overleden? Sorry, geen begrip voor een verkeerde diagnos!

**Geplaatst**: 19-09-16 15:20

Geplaatst: 19-09-16 15:20

Hier heb ik eerste hand ervaring mee.
Paard wat gigantisch flets was, dik wollig haar, dikke benen, mat in haar gedrag en at slecht. Op bloed, urine en mest helemaal in orde. Osteopaat erbij, dier bleek nierfalen te hebben, kreeg zij aangepaste medicatie voor en ze knapte helemaal op.

Ander paard was kreupel en niet goed. Veerarts één had het maar over haar SI die niet goed was, alles zou uit haar rug en bekken komen. Veearts 2 zag aan de hand van 5 stappen draven al dat het in haar knie zat. Scanner erop en mijn nachtmerrie groeide 'flinke meniscus beschadiging, diagnose...heel erg moeilijk'
Heb dit veearts 1 laten weten, scans opgestuurd en die schrok ervan dat zij het verkeerd gezien had en bood 100 keer haar excuses aan.

Een fout maken is menselijk, het erkennen daarvan was voor mij voldoende. Al kostte het bij veearts één wel tegen de 1000 euro voor een verkeerde diagnose. Dat is dan maar niet anders. Ze is er nooit smuk over geweest en hoop dat ze eerder naar de knieën zal kijken als er een paard binnen komt met soortgelijke problemen.

**Geplaatst**: 19-09-16 15:21

Geplaatst: 19-09-16 15:21

Ik zou nagaan of het verwijtbaar is, wanneer dit wel het geval is zou ik de DA aansprakelijk stellen. Dit is juridisch dan ook gewoon mogelijk, ook al dekt de DA zich in.

**Geplaatst**: 19-09-16 15:34

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 19-09-16 15:34

Hier heeft een DA ook een paard geadviseerd in te laten slapen.
Enerzijds begreep ik haar wel. Hij stond er erg slecht bij op dat moment.
Maar verdorie dood is zo onomkeerbaar.
Ik heb een second opinion laten doen en daar kwam heel wat anders uit.
Lang verhaal kort.
Paard heeft zonder problemen daarna nog in het Z gelopen.

De fout heb ik haar niet eens het meeste kwalijk genomen. Wel dat ze nooit excuses heeft aangeboden voor die fout.

**Geplaatst**: 19-09-16 15:41

Geplaatst: 19-09-16 15:41

aikon schreef:
Mijn oude hengst werd zwaar dampig verklaard, jaren voor ik hem kocht was er niet van op de hoogte. Na jaren op een manege gehad te hebben, ZONDER problemen wat ademhaling betrof, heb ik hem dichter bij huis moeten plaatsen. Toen begonnen de problemen. DA gebeld "ja maar dit paard is zwaar dampig" o ja?, ik weet van niets. Ik ben zelf gaan kijken wat er op de nieuwe stal anders was. Grote vogels, eenden/kippen/duiven/ganzen. Deze dieren waren ook bij de stal waar ik hem kocht. Zou je denken dat dat het probleem zou KUNNEN zijn. Volgens DA kon dat niet, nee hij was zwaar dampig. Hij is een paar jaar behandelt voor dampigheid en het werd niet beter. Na lang zeuren heb ik hem eindelijk zo ver gekregen om mijn hengst te laten scopen, neusgaten bijna helemaal dicht! Linker neusgat kon het slangetje niet meer in, zo opgezwollen en rood. Op wat schuim na waren zijn longen schoon. Ja heel erg dampig. Na deze DA ga ik niet meer, zelf niet als het een spoed geval is. Het heeft me vele euro's gekost. DA wil fout nog niet toe geven.

Maar waarom dan niet op je eigen gevoel afgegaan en de hengst een poos op een andere stalling neergezet, er is ook nog zoiets als intuitie van de mens. Je kunt dan wel boos zijn op de da maar het antwoord lag voor je neus.

**Geplaatst**: 19-09-16 15:44

Geplaatst: 19-09-16 15:44

Ah, lastig. Ik denk dat het soms ook te maken heeft met prestatiedruk/alles snel willen doen. Ik zie (misschien ziet een ander dat niet zo) dat er tegenwoordig zo veel haast is in het maken van besluiten/dingen afronden, alles lijkt snel te moeten gaan. Ik bedoel: waar zie je tegenwoordig nog een huisarts, dierenarts, tandarts enz die eeecht de tijd voor je neemt, je je verhaal tot in de puntjes laat doen en aan de hand van jouw verhaal + onderzoeken een diagnose kan stellen? Zo lag mijn broer (geen paard dus haha) in het ziekenhuis met 3 liter bloed in zijn buik, en was de verpleegster vergeten een scan te maken omdat ze van dienst wisselde. Tja, dat zijn gigantische fouten natuurlijk.. maar toch: mensen zijn mensen, en we maken allemaal fouten. Ik denk dat het daarom belangrijk is om zelf ook alert te blijven, dingen aan te kaarten en op tijd je ideeen te delen: wie weet voorkomen we dan voor een deel toekomstige fouten.

**Geplaatst**: 19-09-16 15:57

Geplaatst: 19-09-16 15:57

Ik heb het hier aan de hand gehad. 2x zelfs.

Pony gekocht, dierenarts die ook osteopaat was laten komen. Tja, er is wel iets raars aan de hand, maar het ziet er niet ernstig uit, en ik zie niet in waarom deze pony niet gewoon epervierdaagse zou moeten kunnen lopen. Pony werd slechter en slechter.
Andere dierenarts laten komen. Keek erna en zei meteen: het ziet niet goed linksachter. Bleek ze een gebroken kruisbeen te hebben. Heel duidelijk voelbaar, en verklaarde ook alle andere dingen waar ponylief last van had in haar benen.
Dierenarts 1 gemaild en laten weten. Deze zei alleen: dat kan je van buitenaf niet vaststellen en daar heb je een echo voor nodig. Als jij die laat doen op jouw kosten dan scheld ik je de vorige visite kwijt als er uit komt dat het daadwerkelijk gebroken is.
Dierenarts 2 opgebeld. Nee, onmogelijk om deze pony te scannen of een echo te laten doen omdat het bekken helemaal ingekanteld is waardoor van binnen uit scannen niet mogelijk is, en van buitenaf zie je dit niet. Tja.. Daar sta je dan.
Rekeningen betaald, dierenarts 1 hoeft hier dus niet meer te komen. Meedenken is een fijne menselijke eigenschap...

Dan nummer 2..

Dierenarts laten komen, die wist niet helemaal zeker wat er aan de hand was. Ging uit van iets koliekerigs, en zei dat ik me absoluut geen zorgen hoefde te maken want het was niks dramatisch.
Volgende dag was ze niks opgeknapt, de dienstdoende dierenarts wil ik hier niet op het terrein hebben, dus pony opgeladen en naar de kliniek gebracht. Bleek bloedvervetting te hebben en had haar eigenlijk gisteren al daar moeten hebben. Na het weekend heb ik haar in kunnen laten slapen, 3 dagen later dus. Ahv mijn symptomen van wat de pony vertoonde snapt tot nu toe geen enkele andere da die ik gesproken heb dat de 1e dat over het hoofd gezien heeft.
Affijn, dierenarts gebeld. Waar ik vertelde dat de kliniek zei dat ik haar liever gisteren dan vandaag had gebracht, vertelde de assistente mij: ach mevrouw, zo dramatisch zal het niet geweest zijn. Toen ik vertelde dat ze ingeslapen was, werd het stil. Na een paar seconden kreeg ik de mededeling dat de dierenarts mij terug zou bellen.
Dit heeft hij gedaan, maar kreeg geen excuses, geen interesse vragen, helemaal niks. Eigenlijk alleen een: de kliniek heeft het overgedramatiseerd, ja vervetting komt heel veel voor en dan ben je er eigenlijk snel te laat bij, en o ja, wat de kliniek allemaal vertelde had hij me al lang kunnen vertellen en hij kon er eigenlijk niks aan doen dat het zo gegaan was.

Nou toen was het voor mij dus klaar, die komt er ook niet meer bij. Ik hoefde niet eens excuses. Maar een luisterend en begrijpend oor was al fijn geweest, zonder dat hij de kliniek waar ik haar heen heb gebracht zwart hoefde te maken. Niet fijn dus.
Heb uiteindelijk ook gewoon de rekening gekregen. Vind ik ergens ook niet meer dan normaal, de man is toch langs gekomen en heeft toch tijd er in gestoken. De diagnose was dan wel fout, en het blijven mensen. Maar dit had hij imo niet over het hoofd mogen zien gezien de symptomen heel duidelijk waren.

Laatst bijgewerkt door Pluttersput op 19-09-16 16:01, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-09-16 15:58

Geplaatst: 19-09-16 15:58

Hier vorig jaar ook een zeer vervelende ervaring met een grote kliniek.

Er waren meerdere tekenen aan de wand dat er zaken niet lekker gingen. toen ik had gevraagd of er een arts van buiten de kliniek mocht komen omdat die ervaring had op een vlak dat de kliniek niet had, werd ik opeens de dag van het bezoek gebeld dat het paard opgehaald moest worden en die arts niet mocht komen. Er werd ook overdracht van de patiënt geweigerd. Het patiëntendossier heb ik heel vaak om gevraagd en keer op keer kreeg ik hem niet.

Omdat alles zo slecht aanvoelde (en ik een meer dood dan levend paard mee naar huis kreeg), heb ik geweigerd de rekeningen te betalen zolang ik het patiëntendossier niet kreeg.
Dit liep heel hoog op, duurde maanden, en uiteindelijk deden ze zelfs een aanbod een groot deel van de kosten kwijt te schelden in de hoop het dossier niet te hoeven af te geven.

Uiteindelijk toch het dossier meegekregen en dat bevestigde mijn gevoelens, ergste vind ik nog steeds dat er tot op het einde gelogen werd om hun eigen fouten te verbloemen. Oprechte excuses had ik juist heel erg kunnen waarderen, dan was ik waarschijnlijk minder woest geweest omdat idd fouten maken menselijk is.

**Geplaatst**: 19-09-16 16:02

Geplaatst: 19-09-16 16:02

cobiie schreef:
Hier vorig jaar ook een zeer vervelende ervaring met een grote kliniek.

Er waren meerdere tekenen aan de wand dat er zaken niet lekker gingen. toen ik had gevraagd of er een arts van buiten de kliniek mocht komen omdat die ervaring had op een vlak dat de kliniek niet had, werd ik opeens de dag van het bezoek gebeld dat het paard opgehaald moest worden en die arts niet mocht komen. Er werd ook overdracht van de patiënt geweigerd. Het patiëntendossier heb ik heel vaak om gevraagd en keer op keer kreeg ik hem niet.

Omdat alles zo slecht aanvoelde (en ik een meer dood dan levend paard mee naar huis kreeg), heb ik geweigerd de rekeningen te betalen zolang ik het patiëntendossier niet kreeg.
Dit liep heel hoog op, duurde maanden, en uiteindelijk deden ze zelfs een aanbod een groot deel van de kosten kwijt te schelden in de hoop het dossier niet te hoeven af te geven.

Uiteindelijk toch het dossier meegekregen en dat bevestigde mijn gevoelens, ergste vind ik nog steeds dat er tot op het einde gelogen werd om hun eigen fouten te verbloemen. Oprechte excuses had ik juist heel erg kunnen waarderen, dan was ik waarschijnlijk minder woest geweest omdat idd fouten maken menselijk is.

Ah wat een vervelende situatie

Kan me voorstellen dat je je op dat moment compleet machteloos voelt. Heb je ergens een klacht in kunnen dienen of zou dat niet veel nut hebben gehad?

**Geplaatst**: 19-09-16 16:10

Geplaatst: 19-09-16 16:10

Daarom is vertrouwen in de kunde van mijn dierenarts heel belangrijk voor mij. En ik probeer altijd mee te volgen en mee te denken. Ergens blijft het altijd een percentage giswerk en zijn er veel inherente risico's dus tenzij er iemand een hele goede kristallen bol heeft is de uitkomst nooit 100% te voorspellen. En iedereen kan fouten maken.

Het is wel heel anders als het duidelijk om incompetente artsen gaat en er een lijn in te vinden is.

Laatst bijgewerkt door maximuss op 19-09-16 16:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-09-16 16:11

Geplaatst: 19-09-16 16:11

Ik heb er uiteindelijk voor gekozen geen verdere klachten in te dienen. Ik wou eigenlijk zo snel mogelijk de situatie afsluiten en enkel bezig zijn het paard weer beter te krijgen.

Iedere dag dat ik aan de kliniek dacht werd ik weer zo kwaad, het overheerste mijn leven haast.

Hun hadden een schikkingsvoorstel gemaakt, nadat ik het dossier gelezen had en weer afgekoeld was, heb ik een tegenvoorstel gedaan wat geaccepteerd werd en het daarbij gelaten.

Ik zal nooit meer naar deze kliniek gaan ondanks die zo dichtbij zit.

**Geplaatst**: 19-09-16 16:11

Geplaatst: 19-09-16 16:11

Was mijn Shetje bijna kwijt geweest een paar jaar terug. Pony stond veel te hijgen en er kwam toch een dierenarts enten dus meteen hart en longen laten luisteren.
Conclusie: pony had een totaal versleten hart en advies was in laten slapen. Dat was vrijdag en de afspraak voor maandag gemaakt zodat we nog afscheid konden nemen. Heb hem al vanaf begin 1995.

Hele weekend dochter en ik huilen maar het zat me niet lekker. Maandag afspraak afgezegd en andere dierenarts laten komen. Hij had dus gewoon bronchitis en met zijn hart was niets mis.

Ze gaf wel toe dat ze misschien wat kort door de bocht was geweest maar dat was het dan ook.

**Geplaatst**: 19-09-16 16:12

Geplaatst: 19-09-16 16:12

Klopt ergens wel. Maar in mijn geval was koliek zeker niet de meest voor de hand liggende oorzaak gezien de symptomen.. Had ik toen geweten wat bloedvervetting in houd, had ik het er zelf uit kunnen pikken. En absoluut geen koliek. Dat heb ik toen ook nog tegen hem gezegd dat ik het absoluut niet koliekerig over vond komen maar niet wist wat het wel was.

**Geplaatst**: 19-09-16 16:22

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 19-09-16 16:22

Wat een verdrietig verhaal ts. Wat je ook doet je krijgt je hond er niet mee terug.

Ik zou contact opnemen met de dierenarts en je verhaal vertellen en haar/hem vragen hoe het mogelijk is om zo'n verkeerde diagnose te stellen.

**Geplaatst**: 19-09-16 16:34

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 19-09-16 16:34

Helaas hier ook recent een niet correcte diagnose gehad, weliswaar met de hond, maar toch.
Gelukkig eigenwijs geweest en naar mijn eigen vertrouwde da geweest met de pup. (Zelfde kliniek)

Ik ben eigenwijs genoeg om inmiddels te zeggen dat er maar 1 arts (indien geen spoed) aan mijn ponies mag zitten en 1 da voor mijn honden.

Qua ponies gelukkig nog geen vervelende ervaringen meegemaakt (afkloppen)

**Geplaatst**: 19-09-16 16:58

Geplaatst: 19-09-16 16:58

Hier ook een erg narig voorval gehad.

Paard gekocht die drachtig was,7 maand ver,gewoon gezonde,leuke merrie die goed in haar vel stond.

enkele weken later begon ze eerst van haar hooi proppen te maken en enkele dagen later ook van bieten en al de rest.
mijn vast dierenarts woont op 3 kwartier rijden(we zijn verhuisd,maar DA is gebleven),hij ging toevallig komen om alles te vaccineren,dus vroeg ik hem zijn gebitsgerief mee te brengen,want verdacht haar van tandproblemen.

tanden werden gecontroleerd,maar amper iets te vinden.
hele kleine dingetjes weggeveild,maar de DA dacht eigenlijk niet dat ze daardoor zo extreem ging klooien met eten.
nu,ff aankijken zei hij of der eetgedrag beter werd.

Werd het niet en 2 dagen later vond ik haar rillend van de kou in de gietende regen,duidelijk had ze toen ook diaree gehad.

Binnen gehaald en dit vond ik spoed,dus toen een DA vlakbij gebeld(die gespecialiseerd is in paarden).
Die kwam aan zei half lachend 'dat ik me een paard vol wormen op de hals had gehaald'
*tuurlijk,een 11-jarig paard die 7m drachtig is en vol wormen zit,ziet er echt niet zo goed gezond uit*
vroeg ik aan hem waarom ze dan proppen maakte?
zei hij 'dat ze geen honger had en daarom maar wat met haar eten speelde'
*tuurlijk*
nu,ik denk dan altijd van 'hij heeft ervoor gestudeerd,stel je maar voor dat ik ernaast zit en hij niet.

dus hop,via inspuiting paard ontwormd,AB en pijnstiller,tegen de avond zou ze wat beter moeten zijn.
Was ze niet,hem weer gebeld,door de wormen was haar darmflora naar de vaantjes,dus ging hij mest opgieten van zijn paarden.

toen vertrouwde ik het niet,en heb ik mijn DA gebeld voor advies.
die dacht direct aan iets neurotisch,omdat ze niet deftig kon eten en ook achteraan de voedselverwerking er blijkbaar iets niet pluis was(diaree).
hij zei dat ze vooral nu hoge dosis cortisone nodig had.

dus de buurt-DA kwam om ze op te gieten en vroeg ik hem of ze geen cortisone nodig had.
'neen,neen,zo gaat ze aborteren'
ik zei hem dat ik liever een merrie had die aborteerde dan eentje die stierf.

nu nog wat aandringen heeft hij haar een lichte dosis cortisone gegeven.

later die avond nog veel slechter,ging hij haar aan het infuus hangen,voor vocht door de diaree(bleef bij zijn worm-verhaal ook al sloeg niets van zijn behandelingen aan)

toen heb ik ze opgeladen op de trailer en naar mijn andere DA gebracht.

eens daar aangekomen kon ze niets eens meer recht vooruit lopen,overduidelijk neurologisch.
ze is dezelfde nacht ingeslapen omdat ze amper nog op haar benen kon staan.

Grass disease kwam uit de autopsie.
Kleine kans op herstel,maar als ze een kans had moeten hebben,had ze zware cortisone moeten krijgen van in het begin ipv ontworming en AB.....

later vroeg hij nog eens hoe het met dat paard afgelopen was.
toen ik hem zei wat het was,zei hij van 'ja,wie gaat het zeggen he?het zal het ene of het andere geweest zijn'
*tuurlijk,een autopsie liegt en jij hebt gelijk*

tuurlijk,ik weet dat dit niet vaak voorkomt en enorm vaag is qua symptomen,dat is zeker waar,maar als je als DA iets denkt,en je ziet dat niets helpt,dan vraagt een normaal mens zich toch af of je er niet naast zit en je niet iets over het hoofd ziet lijkt me toch?

**Geplaatst**: 19-09-16 17:18

Geplaatst: 19-09-16 17:18

Eigenlijk is het heel simpel. Een dierenarts heeft een inspanningsplicht en geen prestatieplicht.
Mocht de uitkomst van die inspanning niet leiden tot het gewenste resultaat, kun je hem dus ook niet het uitblijven van prestatie verwijten.

Tenzij jij kunt aantonen dat er sprake is van moedwillig foutief handelen, dus van kwaadwillende opzet. Dan heb je wel een zaak. Maar anders, nee, geen mogelijkheden tot verhaal van schade.

**Geplaatst**: 19-09-16 17:39

Re: Wat als de dierenarts een verkeerde diagnose stelt?

Geplaatst: 19-09-16 17:39

Als dierenartsassistente vind ik dit wel een interessant topic. Ik hoop dat ik er nog wat uit kan leren, en meenemen naar de praktijk.

Ik denk wel dat iedereen in het achterhoofd moet houden dat GEEN enkele dierenarts 's ochtends opstaat en denkt: nou zal ik fijn eens wat verkeerde diagnoses gaan stellen.
Helaas heb ik ook meegemaakt dat dingen niet verliepen zoals gepland, en geloof me er zijn wel dierenartsen (en assistenten) die daar wel een nacht van wakker liggen. De meeste zijn namelijk ook gewoon vak-idioten.

**Geplaatst**: 19-09-16 17:57

Geplaatst: 19-09-16 17:57

CarpeDiem schreef:
Als dierenartsassistente vind ik dit wel een interessant topic. Ik hoop dat ik er nog wat uit kan leren, en meenemen naar de praktijk.

Ik denk wel dat iedereen in het achterhoofd moet houden dat GEEN enkele dierenarts 's ochtends opstaat en denkt: nou zal ik fijn eens wat verkeerde diagnoses gaan stellen.
Helaas heb ik ook meegemaakt dat dingen niet verliepen zoals gepland, en geloof me er zijn wel dierenartsen (en assistenten) die daar wel een nacht van wakker liggen. De meeste zijn namelijk ook gewoon vak-idioten.

Helemaal met je eens maar er lopen behoorlijk wat betweters tussen. Die hebben een diagnose gesteld en that's it . Moet je als klant stevig in je schoenen staan om dan twijfels uit te spreken en door te zoeken. gelukkig zit ik met beton vast in mijn schoenen en heb ik al zo veel jaar ervaring dat ik me niet meer laat overdonderen door zeer vastberaden dierenartsen die de waarheid in pacht denken te hebben. Een goede dierenarts kan zijn diagnose heel goed onderbouwen en vind je als klant dat hij er waarschijnlijk toch naast zit dan is het goed dat hij/zij voor die mening openstaat.

Nomineer dit bericht ×