Jolienn schreef:In mijn ogen licht het aan het paard. Als ze springen echt ontzettend leuk vind, en ze dressuur haat en je niet met haar naar het bos/buiten wat dan ook kan. Dan zou ik er eerder voor kiezen haar nog een half jaar/jaar of tot wanneer ze er ook last van krijgt, te laten leven mét springen, dan nog 5 jaar zónder springen en daardoor een ongelukkig paard hebben.
Bekijk de situatie vanuit je zelf. Zou je liever een kort en gelukkig leven leiden, of lang en ongelukkig, omdat je bepaalde dingen niet meer mag?
(Staat je paard al op speciaal beslag? Mijn pony staat op ijzers met een leren zooltje en siliconenkit, zo heeft hij nergens last van, en vertraag je het proces. Zodra hij zonder siliconen loopt, is hij onregelmatig en zoals het nu gaat kan ik nog heerlijk buitenrijden en genieten van hem).
*Edit: krijg nu waarschijnlijk heel bokt over mij heen, maar dit is zoals ik het bekijk. Als je een paard alleen maar laat dressuren, terwijl hij daar een hekel aan heeft, is dat net zo erg als dat hij last begint te krijgen en hem moet laten gaan
Niet ergens om, maar heb nog nooit een paard meegemaakt die springen geweldig vindt maar dit niet meer mag doen wegens omstandigheden en daardoor doodongelukkig is.
Je paard afjakkeren noem ik dat...
Springen tot ze stuk is en dan in laten slapen.
Dressuur is de basis van springen en niemand springt 5 x per week en doet niks anders dan springen.
Imo bestaat je stelling dus niet...
Dan zou ik nog eerder zeggen, geef der vervroegd pensioen.
Denk niet dat je paard er blij van wordt als ie door het springen afgemaakt moet worden en denk niet dat je je er zelf prettig bij kunt voelen.
En zou je überhaupt lekker kunnen springen als je paard het elk moment kan begeven?
Of dat ze na het springen kreupelt, je 2 weken later omdat ze rad is weer gaat springen en ze dan weer kreupel loopt? etc
ben benieuwd wat er uit de röntgen komt
.
.