Hier ook natte bende, gelukkig blijven paddock en bak plasloos.
Wat een sneu gezicht altijd, na zo'n verdoving, hopelijk lucht het wel op om de kiezen eruit te hebben.
Pluis was al langer stuiterbal, en afgelopen 2 weken had ik teveel spanning om wat serieus te doen, heb mn lesje wel geleerd dat dat oorlog zou worden.
Gisteren de grote dag, voor mn appartement getekend dat nu nieuw gebouwd gaat worden in een oude kerk. Had de middag vrij daarvoor, maar had ook al acupunctuur voor pluis gepland staan, die afspraak stond al eerder, en kon mn vrije middag dus mooi combineren.
Maar goed, pluis was druk, Hester kwam, 1e opmerking tegen pluis: 'begin jij aan je 583e jeugd ofzo?'
We kennen elkaar ongeveer 7 jaar en zij had haar nog nooit zo druk gezien, en Hester is hoogsensitief dus die nam pluis dr energie over, lekker stuiteren samen, waar pluis normaal gaat slapen als de naaldjes erin zitten. Heel hard gelachen erom en gewoon gewerkt met wat er mogelijk was.
En nu vanavond, met die harde wind, dr oogopslag was veel rustiger, ze was zelf weer rustiger en kon weer aan dr deken zitten zonder een boos paard, als dit nog toeval is dan zou ik echt verbaasd zijn.
Echt wel genoten van even gewoon prutsen terwijl ze los liep en mocht zelfs even kroelen met dr, mn eigenwijze dominante truttekop waar je niet mee moet willen discussiëren en die niet van knuffelen houdt