josien_m_ schreef:Hoezo geen inslapen zonder diagnose? Bij mensen en bij dieren lukt het nou eenmaal niet altijd om tot een diagnose te komen. Soms lijken de kosten voor uitgebreid onderzoek te hoog voor de eigenaar, soms gelooft de DA niet echt in een behandelbare aandoening, soms wil je het dier het niet aandoen om te blijven leven voor al die nare, pijnlijke ingrepen of het moeten wachten op een eventuele uitkomst. En soms weten ze het gewoon niet, ook niet na uitgebreid onderzoek. De DA's die inslapen adviseren zou ik zomaar niet veroordelen. Zij zien dit paard en vinden de toestand niet levenswaardig en hebben blijkbaar geen hoop voor dit dier. Heel juist en professioneel, dat het voor het baasje moeilijk is dat te accepteren, dat is dan maar zo. Ook al komt er nu uiteindelijk nog wel iets uit wat behandelbaar is, is dat dan goed? Want al die tijd lijdt het paard al en zo te zien best veel. Is dat reëel? Moeilijke vragen altijd en verantwoordelijkheid voor het dier is niet makkelijk te dragen.
Ik was toch anders wel heel blij dat ik met mijn oudje ben verder gegaan. Was heel,hard vermagert en dof geworden en leek er depressief bij te staan. Mijn huidige da zei dat ze op was en dat die kleine ziektesymptomen alleen maar meer en,erger gaan opspelen. Ik Kon mij daar ook niet bij neerleggen en heb een tweede mening gevraagd. Blijk uit een bloedonderzoek dat ze de ziekte van cushing heeft. Sinds ze op,die medicatie staat is ze zo hard verandert en raced als een raket terug door,de wei. En oke ze heeft zich waarschijnlijk al een lange tijd heel,slecht gevoeld. Maar als ik dan zie hoeveel,zij nu terug geniet en zo hard verandert is ben ik ook blij dat ik heb doorgezet.