Lou, mijn vorige paard, heb ik gekocht toen ze 5 was. Van alles mee meegemaakt, positief en negatief, maar overall was he teen heerlijk vrolijk paard. Vorig jaar eind maart heb ik haar weggebracht... Ze was bijna 19, dus al bijna 14 jaar in mijn leven. We hadden een jaar gekwakkeld met twee verschillende peesblessures toen bleek dat er nog een peesblessure was die niet meer kon genezen. Ze at nog als een dijker, was altijd blij om me te zien, ging nog op een draf het land in om gelijk in galop een rondje over de greppeltjes te springen ( terwijl de rest ging eten
). Toch kon ik zien dat ze wel last had, als ze terug ging naar draf remde ze op haar gezonde been en gebruikte ze het geblesseerde been minder. Verder zag ik er zelf in draf niets aan, maar de artsen wel. Het was een aanhechting van een pees aan het bot die half afgescheurd was. De einddiagnose was begin maart, ze was verzekerd, dus daar hebben we nog op gewacht, maar ik was toch een soort van opgelucht toen ik haar eind maart kon wegbrengen, nog voordat ze meer last kreeg. Misschien had ze zo nog een half jaar door kunnen lopen, misschien nog wel vijf jaar of nog langer, maar ik heb haar, net als Yvank, laten gaan toen ze nog een behoorlijk goed leven had.Echt hoor, heel veel sterkte en als je er nog niet aan toe bent, laat je het zo nog even gaan, maar bereid je er goed op voor dat het moment hoe dan ook moeilijk blijft, of het nu volgende week of over een maand of over een half jaar is.
)
. Wel ben ik iedereen dankbaar voor het meedenken en de eerlijke reacties.
van me!