Snelle beslissingen maken over dood en leven

Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Yuri

Berichten: 3190
Geregistreerd: 19-11-03
Woonplaats: Hellevoetsluis

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 06:31

daarom zeg ik, bij een jong dier proberen wat mogelijk is (bij mijn beide paarden is het gelukt
en bij een ouder beest waarvan je weet dat de maxi leeftijd toch haast behaald is, erg snel besluiten om tot inslapen over te gaan

slimmerik

Berichten: 16627
Geregistreerd: 01-06-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 11:38

shantihdior schreef:
zoals jij kletst ,heb je volgens mij geen verstand van paarden.
En binnen 1 jaar een merrie 2 veulens laten krijgen knap hoor

Bij onze buren hebben de beide merrie's ieder jaar een veulen en dat noem ik dan dus broedmachines.

En dat jij verstand hebt met paarden neem ik zonder meer aan gezien je foto's in het profiel. Maar je kunt er niet over oordelen hoeveel verstand ik ervan heb..... Heb al heel wat meer paarden onder mijn kont en in mijn stal gehad als jij ooit zult hebben. Maar jij kletst er om heen. De TS van dit topic vraagt zich af of Sjuimpje er wel goed aan had gedaan om haar veulen die door de DA van Utrecht 40 % had gekregen in te laten slapen.

Sjuimpje had besloten om veulen in te laten slapen. Na sectie blijkt dit dus de juiste keuze te zijn geweest. Als het volgens jouw maatstaven was gegaan dan was dit veulen met veel pijn en ellende veroordeeld geweest tot leven want het is een "jong dier". Afbeelding

Needje

Berichten: 19312
Geregistreerd: 02-02-05
Woonplaats: Hoogland

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 13:56

Slimmerik, alle vrouwelijke beesten zijn broedmachines. Tenzij er door de mens wordt ingegrepen

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 14:09

Deze keuzes blijven lastig, en je doet het nooit goed. Als je wel doorzet, vind iedereen het verschrikkelijk dat je zo lang door gaat, en als je niet doorzet vind iedereen het helemaal erg!

Als die van mij kans zou hebben op herstel tot recreatiepaard of weidepaard zou ik het zeker doen, maar dan moet de weg ernaar toe niet dieronvriendelijk zijn. Ik moet er niet aan denken dat mijn paard een paar maanden alleen mag stappen, en niet lekker de wei in mag. AL rijd ik wedstrijden, het zou mij niet uitmaken dat hij dat niet meer zou kunnen, als hij maar lekker pijnloos plezier heeft.

Needje

Berichten: 19312
Geregistreerd: 02-02-05
Woonplaats: Hoogland

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 14:16

Maar dan zou jij een paard met een peesblessure dus geen kans geven Tulandro?
Peesblessure = stappen + stalrust. Voor lange tijd.

slimmerik

Berichten: 16627
Geregistreerd: 01-06-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 15:39

Als het paard met peesblessure een paar maanden moet stappen zonder pijn dan zou dat een overweging zijn. Eén paard wat we hebben heeft echter een enorme hekel aan overdag op stal staan. Breekt dan letterlijk alles af. Zou zij een peesblessure oplopen ja dan is het waarschijnlijk einde verhaal.......

shantihdior

Berichten: 500
Geregistreerd: 18-07-03
Woonplaats: zoetermeer

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 16:06

slimmerik schreef:
De uitdrukking "broedmachine" ontleen ik aan het feit dat zoals bij onze buren het veulen er amper uit is of de hengst zit er al weer bovenop. Men gaat er trots op dat de merrie binnen één jaar twee veulens werpt.

Ik ga mezelf maar na......ik moet er niet aan denken.
Als men een half jaar tot een jaar wacht heb ik er een stuk minder moeite mee. Maar nogmaals: een gevoelskwestie.


Jij zei toch duidelijk binnen 1 jaar 2 veulens mijn merrie krijgt elk jaar 1 veulen ,is toch wel wat anders hoor.
En mijn merrie vind dat helemaal niet erg hoor
En zoals ik al eerder vertelde heeft mijn paard ook artrites gahad en kreeg 0% kans van de artsen en toch ben ik door gegaan en daar heb ik nooit een dag spijt van gehad en hij ook n iet .

fabienne

Berichten: 4818
Geregistreerd: 14-07-01
Woonplaats: Wijchen

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 16:13

Sjuim wat dapper om ook nog sectie te laten verrichten! Achteraf fijn dat je keuze hiermee werd bevestigd.

Persoonlijk vind ik het eigenlijk totaal niet relevant wat anderen er van denken. Het gaat er om dat je voor jezelf het gevoel hebt dat je de juiste keuze maakt. Wat anderen ervan zeggen....lekker boeiend

Als een merrie in de veulenhengstigheid gedekt wordt, kán het gebeuren dat het volgende veulen binnen het jaar geboren wordt.
Een merrie die geen schone en gezonde baarmoeder heeft na het afveulenen wordt niet drachtig. Is de bevalling wel goed gegaan en is alles ok, dan is er geen enkel bezwaar tegen om een merrie in de veulenhengstigheid te dekken (juist dan ben je zeker van een eisprong!)

Of denk je soms dat een hengst in de vrije natuur die veulenmerrie ook zal overslaan???

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 16:21

Needje schreef:
Maar dan zou jij een paard met een peesblessure dus geen kans geven Tulandro?
Peesblessure = stappen + stalrust. Voor lange tijd.

Een peesblessure is meestal wel 100% herstel. Maar ik zou het echt heel moeilijk vinden, om zo lang te stappen. Als hij op de wei zou mogen, zou er niks aan de hand zijn, maar stalrust vind ik echt het ergste wat je een paard aan kan doen.. Natuurlijk wil ik dan dat hij beter wordt, maar ik zal dan eerst proberen of hij niet gewoon lekker op de wei kan..

Ellebel
Berichten: 4202
Geregistreerd: 15-11-03

Re: Snelle beslissingen maken over dood en leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 17:57

Ik heb niet het hele topic met alle reacties gelezen. Vind het een moelijke vraag. Vooral met percentages kun je soms zo weinig. Het ligt er ook aan hoe het paard is, wat het dier moet doorstaan om weer beter te worden. Ik ken iemand die haar paard met een griffelbeenfractuur heeft laten afmaken omdat de behandeling bestond uit 6 maanden complete stalrust. Haar paard zou gek zijn geworden. Ik heb echt respect voor die keuze. Ik zie ook dagelijks mensen die zo lang doorgaan met behandelen van hun beest dat ik het soms niet meer diervriendelijk vind. Ik denk dan ook dat ik zelf niet zo ver zou gaan. Bijvoorbeeld chemo om het leven van mijn hond een paar maanden te rekken gaat bij mij niet gebeuren. Wat niet betekent dat ik niets voor mijn dieren over heb hoor, en bij mij speelt het kostenaspect ook niet zo'n grote rol dus is de beslissing noig sterker gebaseerd op wat ik wel en niet voor mijn dieren wil. Dieren kun je niet uitleggen dat iets voor hun eigen bestwil is, dat na alle lijden het weer beter gaat worden. Die zijn zich alleen bewust van hun ellende op dat moment. Dat vind ik ook een belangrijke overweging.

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 21:09

Tulandro schreef:
Een peesblessure is meestal wel 100% herstel. Maar ik zou het echt heel moeilijk vinden, om zo lang te stappen. Als hij op de wei zou mogen, zou er niks aan de hand zijn, maar stalrust vind ik echt het ergste wat je een paard aan kan doen.. Natuurlijk wil ik dan dat hij beter wordt, maar ik zal dan eerst proberen of hij niet gewoon lekker op de wei kan..


Weleens een peesblessure meegemaakt van dichtbij? Een paard met een peesblessure mag echt absoluut de wei niet in, of longeren. Dan richt je alleen maar meer schade aan.

Ik bied mijn paard op het moment dat hij maar 2 keer per dag een paar minuten mag stappen een meer paardwaardig leven, dan dat ik het "ziElUgG" voor hem vind omdat hij lang op stal staat, en hem dus dan maar laat afmaken. Wat voor kans heb je je paard dan gegeven? Wat zijn die weken en/of maanden nu op een paardenleven als hij daarna weer vrolijk kan doen wat hij altijd gedaan heeft?

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 22:19

Zoals ik zei, ik moet er niet aan denken om maanden te stappen met hem, maar dat zegt niet dat ik het niet zou doen.. Zoals je al zei, wat is 3 maanden stappen op een heel paardenleven? Ik had het meer over andere voorbeelden, zoals een veulen op stal houden etc. Maar ik blijf erbij , stalrust vind ik echt één van de ergste dingen, maar soms hoort het erbij.

En ja, mijn pony had ook een peesblessure.. Dat was gelukkig in de wintermaanden en dan stonden ze toch op stal.

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-06 22:26

slimmerik schreef:
Als het paard met peesblessure een paar maanden moet stappen zonder pijn dan zou dat een overweging zijn. Eén paard wat we hebben heeft echter een enorme hekel aan overdag op stal staan. Breekt dan letterlijk alles af. Zou zij een peesblessure oplopen ja dan is het waarschijnlijk einde verhaal.......

Ja, ik ben blij dat die van mij het op dit moment niet heeft.. Hij wordt al gek als iemand langs loopt zonder dat hij eruit gehaald wordt. Laat staan dat hij amper naar buiten mag.. Lijkt me echt verschrikkelijk..

Paardenmeis1

Berichten: 10659
Geregistreerd: 15-11-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:29

Navorite is voor alles verzekerd behalve haar hart, omdat ze hartritmestoornissen heeft. Het kost veel, maar bij haar is het risico groter dat ze wat krijgt.

Wat ik zou doen: zolang mijn paard niet al te veel pijn heeft neem ik genoegen met 0,01% kans op verbetering. Zodra mijn paard pijn krijgt er is weinig tot geen vooruitzicht is het voor mij einde verhaal.

Maar zolang ze er zelf geen last van heeft ben ik bereid tot het uiterste te gaan.

Ik ging altijd in de herfstvakantie op vakantie naar een boerderij/kleine manege waar ik ook hielp met de lessen en op stal. Die mensen deden werkelijk alles voor die beesten. Toen er een keer een pony zo ziek was dat ze hier niets voor hem kunnen doen is die man met pony en al naar zuid-frankrijk gereden.. daar zat namelijk een arts die als de beste van Europa gespecialiseerd was. Hier in Nederland hadden ze hem opgegeven. Een jaar later was hij terug en heeft hij de rest van zijn leven mogen slijten in de wei.

Die man is tot het uiterste gegaan en waarom? Zijn antwoord: 'Voor mijn kinderen doe ik het ook, en mijn pony's zijn mijn kinderen!'

Zo denk ik er ook over, een paard is voor mij een lid van de famillie. Evenals mijn hond, die net een hele zware chemo achter de rug heeft (ze gaven haar 40%, ze is nu volledig genezen), die ook een lid is geworden.

Ik weet wel dat je het ooit op moet geven, maar ik zal nooit rustig kunnen slapen met het idee dat ik een dier af heb laten maken terwijl ik niet alles geprobeerd heb voor haar.

Om een lang verhaal kort te maken: Ik ga tot het uiterste, hoeveel kans een DA mij ook geeft.. maar zodra het dier pijn/last krijgt die niet meer weggaat is dat voor mij een punt om op te geven.

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:33

Wij zijn al een keer met onze hond en kat zo ver gegaan, en daar hebben we achteraf spijt van. Het is soms niet makkelijk om aan te geven waar je moet stoppen, maar soms moet je ook niet egoistisch zijn. Met onze dieren zijn we vaak echt te ver gegaan, mijn hond kon bijvoorbeeld al maanden zijn achterpoten niet bewegen, maar hij liep vrolijk verder op zijn voorpoten. Toch hebben we hem zo laten lopen, omdat we hem gewoonweg niet wilden missen.. maar hij had zo wel een erg dieronvriendelijk bestaan. Dat bedoelde ik dus met mijn verhaal. Ik heb er al zo veel ervaring mee, en die beslissingen maken zullen nooit makkelijk zijn. En iedereen zal wat anders zeggen!

Paardenmeis1

Berichten: 10659
Geregistreerd: 15-11-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:36

Tulandro schreef:
Wij zijn al een keer met onze hond en kat zo ver gegaan, en daar hebben we achteraf spijt van. Het is soms niet makkelijk om aan te geven waar je moet stoppen, maar soms moet je ook niet egoistisch zijn. Met onze dieren zijn we vaak echt te ver gegaan, mijn hond kon bijvoorbeeld al maanden zijn achterpoten niet bewegen, maar hij liep vrolijk verder op zijn voorpoten. Toch hebben we hem zo laten lopen, omdat we hem gewoonweg niet wilden missen.. maar hij had zo wel een erg dieronvriendelijk bestaan. Dat bedoelde ik dus met mijn verhaal. Ik heb er al zo veel ervaring mee, en die beslissingen maken zullen nooit makkelijk zijn. En iedereen zal wat anders zeggen!


Nee, soms ben je 'verblind' door liefde voor je dier. En zie je niet dat het dier er niets aan heeft..

marleen_usar

Berichten: 25396
Geregistreerd: 04-04-05
Woonplaats: Pernis

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:38

Je weet nooit hoe het afloopt en dat is best moeilijk, je kan er een hoop geld in steken en dan nog kan het mis gaan. Ik denk dat je pas weet wat je gaat doen als je zelf zo iets bij de hand hebt, een hond van mij zakte een keer in elkaar en de d.a vond het mooi geweest. Ik was het daar niet mee eens en ben met kruiden aan de gang gegaan, hij was verlamd aan de achterkant door een ontsteking. Na 3 dagen liep hij weer en heeft het nog een jaar zonder pijn uit gehouden.

DiantaM
Berichten: 11368
Geregistreerd: 10-04-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:44

marleen_usar schreef:
Je weet nooit hoe het afloopt en dat is best moeilijk, je kan er een hoop geld in steken en dan nog kan het mis gaan. Ik denk dat je pas weet wat je gaat doen als je zelf zo iets bij de hand hebt, een hond van mij zakte een keer in elkaar en de d.a vond het mooi geweest. Ik was het daar niet mee eens en ben met kruiden aan de gang gegaan, hij was verlamd aan de achterkant door een ontsteking. Na 3 dagen liep hij weer en heeft het nog een jaar zonder pijn uit gehouden.

Ja, die van mij had een ziekte waarbij de ruggenmerg afbrak. Dus totaal geen kans op goedkomen en daarbij werd het steeds erger. Maar achteraf is altijd makkelijk praten..

Paardenmeis1

Berichten: 10659
Geregistreerd: 15-11-04

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 08:47

Tulandro schreef:
marleen_usar schreef:
Je weet nooit hoe het afloopt en dat is best moeilijk, je kan er een hoop geld in steken en dan nog kan het mis gaan. Ik denk dat je pas weet wat je gaat doen als je zelf zo iets bij de hand hebt, een hond van mij zakte een keer in elkaar en de d.a vond het mooi geweest. Ik was het daar niet mee eens en ben met kruiden aan de gang gegaan, hij was verlamd aan de achterkant door een ontsteking. Na 3 dagen liep hij weer en heeft het nog een jaar zonder pijn uit gehouden.

Ja, die van mij had een ziekte waarbij de ruggenmerg afbrak. Dus totaal geen kans op goedkomen en daarbij werd het steeds erger. Maar achteraf is altijd makkelijk praten..


Net als vanaf de zijlijn zeg maar!

Senja_x
Berichten: 398
Geregistreerd: 24-11-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-06 10:20

Sjuimpje schreef:
Inmiddels heeft mijn eigen da contact gehad met Utrecht,
uit sectie is gebleken dat al de gewrichten van mijn veulen waren aangetast.
De kans dat dit veulen er bovenop was gekomen was nihil en de kans dat hij dan gezond de drie jaar zou halen nog kleiner.

Ik ben bij de geboorte geweest, ik heb hem in blakende gezondheid zien dansen door de wei, ik kende hem door en door en heb het dus ook goed gezien dat Don geen kans meer maakte.


Nou zoals ik al eerder zei je moet bij zo een situatie betrokken zijn en alle ins en outs kennen. Ik ben blij dat je de goede beslissing hebt genomen makkelijk zou het zeker niet geweest zijn.