
en bij een ouder beest waarvan je weet dat de maxi leeftijd toch haast behaald is, erg snel besluiten om tot inslapen over te gaan
Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola

shantihdior schreef:zoals jij kletst ,heb je volgens mij geen verstand van paarden.
En binnen 1 jaar een merrie 2 veulens laten krijgen knap hoor
slimmerik schreef:De uitdrukking "broedmachine" ontleen ik aan het feit dat zoals bij onze buren het veulen er amper uit is of de hengst zit er al weer bovenop. Men gaat er trots op dat de merrie binnen één jaar twee veulens werpt.
Ik ga mezelf maar na......ik moet er niet aan denken.
Als men een half jaar tot een jaar wacht heb ik er een stuk minder moeite mee. Maar nogmaals: een gevoelskwestie.
.

Needje schreef:Maar dan zou jij een paard met een peesblessure dus geen kans geven Tulandro?
Peesblessure = stappen + stalrust. Voor lange tijd.
Tulandro schreef:Een peesblessure is meestal wel 100% herstel. Maar ik zou het echt heel moeilijk vinden, om zo lang te stappen. Als hij op de wei zou mogen, zou er niks aan de hand zijn, maar stalrust vind ik echt het ergste wat je een paard aan kan doen.. Natuurlijk wil ik dan dat hij beter wordt, maar ik zal dan eerst proberen of hij niet gewoon lekker op de wei kan..
slimmerik schreef:Als het paard met peesblessure een paar maanden moet stappen zonder pijn dan zou dat een overweging zijn. Eén paard wat we hebben heeft echter een enorme hekel aan overdag op stal staan. Breekt dan letterlijk alles af. Zou zij een peesblessure oplopen ja dan is het waarschijnlijk einde verhaal.......
Tulandro schreef:Wij zijn al een keer met onze hond en kat zo ver gegaan, en daar hebben we achteraf spijt van. Het is soms niet makkelijk om aan te geven waar je moet stoppen, maar soms moet je ook niet egoistisch zijn. Met onze dieren zijn we vaak echt te ver gegaan, mijn hond kon bijvoorbeeld al maanden zijn achterpoten niet bewegen, maar hij liep vrolijk verder op zijn voorpoten. Toch hebben we hem zo laten lopen, omdat we hem gewoonweg niet wilden missen.. maar hij had zo wel een erg dieronvriendelijk bestaan. Dat bedoelde ik dus met mijn verhaal. Ik heb er al zo veel ervaring mee, en die beslissingen maken zullen nooit makkelijk zijn. En iedereen zal wat anders zeggen!
marleen_usar schreef:Je weet nooit hoe het afloopt en dat is best moeilijk, je kan er een hoop geld in steken en dan nog kan het mis gaan. Ik denk dat je pas weet wat je gaat doen als je zelf zo iets bij de hand hebt, een hond van mij zakte een keer in elkaar en de d.a vond het mooi geweest. Ik was het daar niet mee eens en ben met kruiden aan de gang gegaan, hij was verlamd aan de achterkant door een ontsteking. Na 3 dagen liep hij weer en heeft het nog een jaar zonder pijn uit gehouden.
Tulandro schreef:marleen_usar schreef:Je weet nooit hoe het afloopt en dat is best moeilijk, je kan er een hoop geld in steken en dan nog kan het mis gaan. Ik denk dat je pas weet wat je gaat doen als je zelf zo iets bij de hand hebt, een hond van mij zakte een keer in elkaar en de d.a vond het mooi geweest. Ik was het daar niet mee eens en ben met kruiden aan de gang gegaan, hij was verlamd aan de achterkant door een ontsteking. Na 3 dagen liep hij weer en heeft het nog een jaar zonder pijn uit gehouden.
Ja, die van mij had een ziekte waarbij de ruggenmerg afbrak. Dus totaal geen kans op goedkomen en daarbij werd het steeds erger. Maar achteraf is altijd makkelijk praten..
Sjuimpje schreef:Inmiddels heeft mijn eigen da contact gehad met Utrecht,
uit sectie is gebleken dat al de gewrichten van mijn veulen waren aangetast.
De kans dat dit veulen er bovenop was gekomen was nihil en de kans dat hij dan gezond de drie jaar zou halen nog kleiner.
Ik ben bij de geboorte geweest, ik heb hem in blakende gezondheid zien dansen door de wei, ik kende hem door en door en heb het dus ook goed gezien dat Don geen kans meer maakte.