Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Wildgirl schreef:@ts, wat een mysterie...wanneer ga je haar verhuizen? Ik hoop voor je dat, dat de oplossing gaat geven!
) maar dan kunnen we eigenlijk meteen naar daar om de lente goed in te zetten. Ik mag zelfs een treurwilg aanplanten en een eigen paardenkruidentuin!
Normaal is de 'deadline' begin april.
Ik had een superboer gevonden, wát een kwaliteit, maar zijn hooi was dus ook al op in november. Als ik door deze batch heen zit staan ze wss terug op het gras, maar zo niet (ook tijdens slecht weer) en de eerste snede nog eventjes wachten is, ga ik terug op zoek naar een andere boer.
Geen idee wat ze gebruiken als sproeimiddel, maar ik moet zeggen dat we supervaak verdelgingsmiddel roken in zomer/herfst. Een hele giftige geur, nam echt je adem weg, zeg maar. Moest er altijd spontaan van hoesten. De geur bleef echter alleen echt hangen bij de piste. Als ze aan het sproeien waren onderaan de berg rook je het wel overal... Echt degoutant. Kan me niet indenken dat dat enigsinds gezond is.
niets dat helpt... Ik was echt in paniek net. Zij natuurlijk niet... Typisch. In het rond blijven lopen, zoekend naar dingen die konden helpen. Gelukkig had ik nog een spray gemaakt voor zulke toestanden, het helpt niet altijd maar ja... Je moet iets. Ravintsara en eucalyptus Radiata. Op haar hals gespoten (verdund), op mijn handen gesmeerd en in een kommetje voor haar neus gehouden. Dat duurde ook maar één seconde, dan is ze gewoon mijn handen beginnen aflikken als een bezetene. In die dosering zijn ze veilig voor consumptie gelukkig, besproken met onze lesgever in aromatherapie. Alles om iets te helpen. Dan een dubbele dosis knoflook in een kleine hoeveelheid slobber gestoken met goed warm water, klein beetje laten afkoelen, voorgeschoteld. Dat leek al sneller te helpen... Het pompen was in de verste verte niet weg, maar ze kon duidelijk terug wat beter ademhalen. Terug op de weide gezet. Hopelijk blijft het goed... Er komt weeral een nieuw paard aan morgen, en als ze dan nog zo zwak is wil ik niet dat ze zich kapot stresst...Sybelle schreef:Dat is ergens wel logisch. De meeste wormen zijn in rust met deze temperatuur. Dan scheiden ze geen eitjes uit. Wormtesten zijn sowieso niet altijd betrouwbaar. Je hebt wormen die ‘s nacht het meest actief zijn bv. Als jij dan net een paar uur later bent heb je net een hoop zonder eitjes. Maar je moet iets natuurlijk. Je blijft niet niks doen als je paard zo ziek staat.
Een maand wachten is wel erg lang.
maessie schreef:Pittig hoor... al zo lang op zoek naar dé oplossing.
Wat is de stokmaat van je merrie eigenlijk? Ik verbaas mij namelijk elke x over haar gewicht, zie het er qua grootte op de foto's niet aan af. (Niet verkeerd bedoeld hoor! )
Als ze zo pompt, zweet ze dan ook erg? Zoja, kun je de borst en voorbenen afspoelen met lauwkoud water, dan zou het snel weg moeten trekken.
Ik zou geloof ik radicaal van stal verhuizen om te zien of er omgevingsfactoren toch niet constant van invloed zijn. Hoop dat je toch vlot de oplossing/trigger vind!
Dus even getalfoutje, het is 50 kilo minder
Ze is ongeveer 1m48. Is gewoon erg, erg breed, en een kruising tussen een soort trekpaardxhaflinger. Wie de ouders waren, absoluut geen idee... Het enige dat ik weet is dat de vorige eigenaren haar een regelrechte ramp vonden om op te leren, dus ze hadden het opgegeven
Heb ik lekker geluk, ik heb de braafste merrie van de regio ofzo
Ze is als ze happy en gezond is gewoon een need for speed paardje maar luistert nog gewoon perfect zolang ze soms eens een sprintje mag maken.
als dat dier het op een lopen zet...
Ik ben eens door foto's gegaan van vroeger, en ze had al zachter ingevallen flanken en dat "duffe" twee jaar geleden... Niet zo leuk allemaal. Geen idee wat ze daar opgedaan heeft op het vorige weiland... ze deden daar zoveel achter mijn rug, ik heb echt geen idee. Mijn paarden werden ook regelmatig gevoerd zonder mijn weten...
Dit is hoe hij bij ons aankwam toen;

maessie schreef:Ooh echt maar 1.48cm! Wauw had dat niet verwacht na je gewichtverhaal. Onze paarden zitten daar ook rond qua stokmaat, maar heel wat lichter. Het scheelt zoveel als ze zo rondgeribt zijn!
Na je verhaal dat ze zo ingevallen is op stal en best op de veranderingen reageert, zou het mij niet verbazen als er ook een stuk stress meespeelt. 1 van onze merries heeft dat ook, iets anders dan anders dan valt ze gelijk flink in.
Hoop voor je dat ze vlot over kunnen, denk dat je daar al veel mee gaat winnen.
En dan zagen ze dat nummertje en gingen ze "Ja, ze is dus te dik" wat? Vanwege een nummertje? Ondertussen zat er amper spek op

Maar in haar bloedonderzoeken kwam niks van haar nieren boven. Freya6 schreef:Ja dat opeten kan ook op mineralen tekort duiden natuurlijk. Lastig dat je nog steeds niet weet wat je paard mankeert!
Jet schreef:Mijn vorige paard is aan zandkoliek geopereerd en zij at de laatste paar jaar daarvoor ook haar zoutblokken op. Dat waren van die grote vierkante rode mineralenblokken, 2 in een winter was niets. Op het laatst haalde ik het bij tijden weg en hing het weer op.
Na de operatie heeft ze dat nooit meer gehad ( ze heeft daarna nog vijf jaar geleefd, nooit meer koliek, nooit meer teveel zand in haar mest).
Misschien moet je haar mest eens een paar dagen op zand testen.
Maar dan merk je weer hoe weinig toplijn ze heeft, door dat rubbertje voel je snel onregelmatigheden. Hierbij dus haar ribben, die je dus iets te snel kan voelen naar mijn mening. Buik genoeg, maar nul spieren. Haar poep is een zielig triangeltje.