WendyLotte schreef:safina schreef:Als ik een paard met beenproblemen en ZE had, zou ik twee dingen absoluut niet willen:
- het paard verkopen en het risico lopen dat het in de handel komt of in verkeerde handen
- het paard wegzetten op een plek waar het aan intensieve dagelijkse verzorging ontbreekt. Want bij een ZE-paard moet je toch elke dag even checken hoe het onder die deken is, goed op de voeding letten etc. En bij beenproblemen dagelijks in goed het oog houden of het probleem niet erger wordt of het dier pijn heeft.
Voor mij zou dus de enige optie zijn: houden onder intensieve verzorging. En kan dat niet, dan zal ik de pijnlijke en moeilijke beslissing nemen dat het ophoudt.
Off topic denk ik maar.......... Dit is echt veelste kort door de bocht ! Jeetje wat zwart wit bekeken !
Intensieve verzorging ?? Je hebt je paard zeker all-incl ergens staan....
Nee, bij huis. Met paddock, wei en inloopstal. Maar wat heeft dat hier eigenlijk mee te maken?
Citaat:
Die van mij staan 24-7 buiten met een paddock en schuilstal. Met z'n 5en !
Heel gezellig maar mijn intensieve vezorging bestaat momenteel uit meerdere keren per dag heen en weer rijden om te voeren, mesten en vegen.l
Verder kijk ik of de dekens nog goed liggen Of iedereen bij het hooi kan, er geen bijzonderheden zijn (verwondingen die ik zo kan zien) en iedereen nog op zijn of haar benen staat. Punt.
Hier gaan de dekens er momenteel niet af hoor.
Als ik niks zie van een afstandje, loop ik gewoon door en doe mijn werk.
Als het een beetje droger, beter weer is, gaan we weer poetsen en de boel uitgebreider bekijken.
Mijn paarden hebben het prima naar hun zin : 2 van 22 jr, 1 van 5 en 2 van 7 maanden.
Hoezo intensieve verzorging ? Rustige maatjes, eigen tempo bepalen en ruimte....is vaak een prima medicijn.
Dagelijks meerdere keren erheen noem ik dus intensieve verzorging. Daar gaat het om: dat je frequent checkt hoe het gaat met je paard. Maar wat veel mensen doen in zo'n situatie is een goedkope plek zoeken. Dat is dan vaak op grote afstand van hun huis en dus checken ze slechts een paar keer per maand (of zelfs minder vaak) hoe het is met hun dier. En laten het verder aan anderen over. Je leest hier regelmatig verhalen van hoe het dan vervolgens misgaat en ze het dier ziek of verwaarloosd weer op kunnen halen. En dan zijn ze nog boos ook.
En ik vind het wél nodig dat je met regelmaat even de deken van je paard haalt om te checken hoe het eronder is. Zeker met ZE, waardoor ze toch al een kwetsbare huid hebben. Je zal de eerste niet zijn die een paar weken niet onder een deken kijkt en dan opeens een uit de hand gelopen huidinfectie aantreft. Of een verwonding omdat de deken / het paard toch wat meer geschuurd heeft dan je aan de buitenkant dacht te zien.