Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-17 21:04

Re: discussie; inslapen

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-17 21:04

dieseltje, ik denk dat je me soms verkeerd begrijpt.

Ik heb het nu niet over gezonde paarden. Onze 24 jarige merrie is echt wel ouder aan het worden, maar we hebben nog geen reden om over haar einde te denken. Hoewel je het wel meer in de gaten houdt.

Ik noem ook de paarden die steeds minder goed functioneren en daardoor een andere functie krijgen.

Natuurlijk kan een paard prima in de wei staan en heel gezellig zijn. Onze shet en ruin van 19 doen ook al tijden niks, maar zijn er voor ons niet minder om. Heb de NF nu 15jr en de shet 17jr. Maar bewegen is wel belangrijk voor een paard.

Geen enkele veearts laat een paard inslapen zonder gegronde redenen. Het is alleen heel kwalijk dat mensen niet meer luisteren naar hun veearts.
Een veearts kan vaak heel veel aanbieden om een leven te rekken. Maar mensen horen niet meer als het eigenlijk afgelopen zaak is.

Nogmaals, we hebben het niet over gezonde dieren. WE hebben het over dieren die iets mankeren en dat je op tijd een besluit neemt. Of niet natuurlijk....
Hoorde laatst weer dat mensen voor een paard dat echt ''op'' is de beslissing niet willen maken, want dat vinden ze zielig.

Ik ben mensen, honden, katten en paarden verloren en elke situatie is anders. Uiteindelijk blijf je als nabestaande achter en moeten wij ermee kunnen leven.

**Geplaatst**: 29-01-17 22:43

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 29-01-17 22:43

Daar ben ik het mee eens, maar zo lang er mogelijkheden zijn om je dier te helpen en mogelijk pijnvrij nog kunt behouden op een paardwaardige manier kan ik niet voor euthanasie kiezen. Als hun doel door gebreken/ouder worden/andere situatie verandert dan is dat zo en pas ik me aan en probeer ik hun leven te veraangenamen binnen de mogelijkheden. Ik heb hierin makkelijk praten, ze staan aan huis.

Wij hebben gelukkig een goede band met onze paardenarts en toen zij aangaf dat er nog slechts 1 behandeling mogelijk was en dat deze binnen twee weken aan moest slaan hebben we dat geprobeerd, maar binnen die twee weken ben ik ook al afscheid gaan nemen omdat ik zag dat de gewenste vooruitgang niet voldoende kwam.

Ik denk dat mensen moeten leren om soms een stap achteruit te nemen en dan opnieuw een situatie moeten bekijken. Wij moesten onze shet overeind helpen, hij had zichtbaar pijn en kreeg veel medicatie. Er waren kansen op verbetering en weer een paardwaardig leven en dus hebben we die kansen aangegrepen. Niet om hem langer pijn te laten lijden uit egoïsme van onze kant maar puur uit liefde in de hoop dat we hem niet met 11 jaar al op hoefden te geven (ik heb 2 jonge kinderen ook, ik denk dat je daardoor ook nog wat harder vasthoudt en niet te snel wilt opgeven, je wilt ze het verlies niet aandoen).
Uiteindelijk kwam dan toch dat gevreesde afscheid en hebben we hem voor zijn rust laten gaan, het zou niet meer beter worden en dan doe je een stap terug, overzie je de situatie en zie je dat dit niet langer zo kan en je drastisch moet ingrijpen...en hem dus moet laten gaan. Of je er dan vrede mee hebt? Geen idee, dat gevoel moet bij mij nog komen, het verdriet is heel groot. Wel weet ik dat ik alles heb geprobeerd voor hem, dat we samen hebben gevochten voor de kansen die hij had en daar ben ik hem dan toch dankbaar voor. Hij gaf niet zomaar op en wie ben ik dan om dat wel te doen en hem direct maar te laten gaan...

**Geplaatst**: 30-01-17 08:30

Geplaatst: 30-01-17 08:30

Ik denk dat de grootste inschattingsfout die mensen maken is: 'hij wil nog zo graag, hij is nog zo fris in z'n koppie, hij heeft het zelf nog niet opgegeven, hij is nog gelukkig' - en vul verder maar in...
Dat is vermenselijking. Een paard denkt zo niet. Een paard toont geen pijn, geeft niet op, dat is tegen z'n instinct in. Dus een paard zal er bijna altijd uitzien 'alsof-ie gelukkig is'. Een paard kent het begrip 'gelukkig' uberhaupt niet.

Een paard dat niet bereden kan worden door broodmagerheid van ouderdom/geen tanden meer, kreupelheid of dampigheid kan ook niet klachtenvrij op de wei. Als je besluit dat wél te doen, moet je je dat gewoon realiseren. Niet zeggen: 'hij heeft nergens last van, kijk maar, hij is vrolijk'. Nee, eerlijk zijn en zeggen: hij heeft klachten, die dusdanig erg zijn dat-ie niet meer bereden kan worden, maar IK vind ze niet erg genoeg om hem af te laten maken. Dat kan. Maar hou jezelf niet voor de gek. Als-ie nergens last van heeft op de wei, kan-ie ook bereden worden.

En dat gebrek aan realiteitszin komt tegenwoordig - helaas - erg vaak voor.

**Geplaatst**: 30-01-17 09:47

Geplaatst: 30-01-17 09:47

Toch ben ik het daar niet helemaal mee eens.
Als je je paard goed Kent zie je wanneer hij niet meer opgewekt is.
Als een paard zelf nog klooit met de rest van de groep, ook al gaat het wat stijver, dan voelt een paard zich ook gewoon goed.
Ik ben van mening dat juist tegenwoordig weer de tendens opspeelt van ruim maar snel op want bij elk pijntje wil een paard niet meer.

**Geplaatst**: 30-01-17 10:24

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 30-01-17 10:24

Mijn vroeg gepensioneerde is een hangende kleuter als hij zich slecht voelt. Als hij ook maar het kleinste ongemak voelt, staat hij te brullen tot ik bij hem ben en mag ik vervolgens geen stap meer van hem weg gaan. Daardoor was ik er ook snel bij toen hij gaskoliek had. Ja, hij staat nu op rust, maar moest hij zich niet goed voelen, zou ik het zeker merken.

**Geplaatst**: 30-01-17 11:21

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 30-01-17 11:21

Op het moment dat een paard toont dat-ie zich niet goed voelt, is het al een hele tijd niet goed met het dier. Nogmaals, je mag als baas best besluiten 'dat het nog wel kan'.
Maar hou jezelf niet voor de gek: een paard dat wat mankeert, mankeert wat. Anders zet je hem niet op pensioen.

**Geplaatst**: 30-01-17 11:26

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 30-01-17 11:26

Dat is jou mening dat hij dan al lange tijd wat mankeert. Dat hoeft niet de absolute waarheid te zijn.

Hij kan vandaag goed zijn en morgen struikelen. Heb je dan een paard op leeftijd kan dat genoeg zijn om daar niet meer van te herstellen.
Je paard kan vandaag goed zijn en morgen verkouden worden, ook daar kan een oudje misschen niet van herstellen terwijl een 5 jarige dat wel doet.

Niet alles is meteen van, hij is al lange tijd niet meer goed.

**Geplaatst**: 30-01-17 12:46

Geplaatst: 30-01-17 12:46

Ibbel schreef:
Op het moment dat een paard toont dat-ie zich niet goed voelt, is het al een hele tijd niet goed met het dier. Nogmaals, je mag als baas best besluiten 'dat het nog wel kan'.
Maar hou jezelf niet voor de gek: een paard dat wat mankeert, mankeert wat. Anders zet je hem niet op pensioen.

Sinds wanneer is een koliek aanval, een hoefzweer of een virus iets wat niet plots ontstaat? In al die situaties stond mijn paard vanaf het eerste pijntje/slecht voelen aan mij vastgekleefd. Dat mijn paard op pensioen staat is mijn beslissing, omdat ik geen zadel wil op een paard dat overal vetbulten heeft en daar soms oedeem op vormt. Er kan en mag nog mee gereden worden, mits ik heb over de periode van een jaar geleidelijk aan goed op bouw. Beest heeft nooit graag gewerkt, dus laat ik hem nu met rust. Je moet wel lef hebben om zo vanaf de zijlijn, zonder kennis van wat er nu juist met mijn paard mis is, te oordelen dat ik mezelf een rad voor mijn ogen draai en mijn paard wel degelijk op is. 6 dierenartsen en 2 osteopathen beweren het tegendeel. Ik weet wel in wie ik geloof.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 30-01-17 12:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 30-01-17 12:47 · **Anoniem** **Geplaatst**: 30-01-17 12:47 Dubbele post, sorry

Geplaatst: 30-01-17 12:47

Dubbele post, sorry

**Geplaatst**: 30-01-17 13:54

Geplaatst: 30-01-17 13:54

SVRL schreef:
Ibbel schreef:
Op het moment dat een paard toont dat-ie zich niet goed voelt, is het al een hele tijd niet goed met het dier. Nogmaals, je mag als baas best besluiten 'dat het nog wel kan'.
Maar hou jezelf niet voor de gek: een paard dat wat mankeert, mankeert wat. Anders zet je hem niet op pensioen.

Sinds wanneer is een koliek aanval, een hoefzweer of een virus iets wat niet plots ontstaat? In al die situaties stond mijn paard vanaf het eerste pijntje/slecht voelen aan mij vastgekleefd. Dat mijn paard op pensioen staat is mijn beslissing, omdat ik geen zadel wil op een paard dat overal vetbulten heeft en daar soms oedeem op vormt. Er kan en mag nog mee gereden worden, mits ik heb over de periode van een jaar geleidelijk aan goed op bouw. Beest heeft nooit graag gewerkt, dus laat ik hem nu met rust. Je moet wel lef hebben om zo vanaf de zijlijn, zonder kennis van wat er nu juist met mijn paard mis is, te oordelen dat ik mezelf een rad voor mijn ogen draai en mijn paard wel degelijk op is. 6 dierenartsen en 2 osteopathen beweren het tegendeel. Ik weet wel in wie ik geloof.

Helemaal met je eens!

Mijn paard [29 jaar] gaat op en af,heeft geen pijn [zegt D.A.] is soms benauwd.Doet het nog prima in de kudde,staat haar mannetje en eet goed.Het enige wat ze mankeerd is die zeefbeen tumor.En ja,ik zie aan haar dat ze nog graag wil blijven!
Eigenaars kennen hun paard het beste.

**Geplaatst**: 30-01-17 14:08

Geplaatst: 30-01-17 14:08

SVRL: Je zet je paard niet om een hoefzweer of koliek op pensioen. Daar gaat het uiteraard niet over. Ik heb het over paarden die chronisch iets mankeren wat niet over gaat, en wat dusdanig 'slecht' is dat je iig besluit er nooit meer op te rijden.
En verder heb ik het over paarden in het algemeen, niet over jouw paard, dus betrek het niet zo op jezelf.

Gohya, een paard met een tumor mankeert wat. Dat jij er nog geen reden ziet om er een einde aan de maken, is je goed recht. Maar nogmaals, het dier heeft een tumor. Dan mankéért-ie toch wat?

Je zet een paard niet voor de lol op pensioen. Daar heb je een reden voor, om dat besluit te nemen. En of dat nou een doorgezakte rug vanwege Cushing is, COPD, artrose, of weet-ik-wat doet niet ter zake. Je neemt het besluit: "ik ga niet meer op jou zitten, je 'mag' met pensioen".

En die reden moet je niet wegwuiven met: "hij vindt het nog zo leuk". Die reden moet juist een reden zijn en blijven om heel kritisch te blijven kijken naar: is het nog paardwaardig, dat pensioen.

**Geplaatst**: 30-01-17 14:14

Geplaatst: 30-01-17 14:14

Ik kijk altijd naar de kwaliteit van leven die het paard dan nog heeft.
Als eigenaar weet je precies wat jou paard het liefste doet, waar het zich het prettigst bij voelt en waar hij het plezier uithaalt.
Als je op een punt beland ben waarbij die kwaliteit er niet meer is en je zijn dagelijkse ritme en fijne bezigheden om moet gaan gooien om het voor alsnog in leven te laten is dag voor mij het punt dat het goed is zo.
Ik ga een paard niet naar een rusthuis brengen als ik weet dat hij daar zijn plezier op de wei niet meer uit kan halen. Ik ga mijn paard ook niet met medicijnen dewei op sturen als ik weet dat het zonder medicijnen niet te doen is.
En ik zou hem ook niet nog even een zomertje oid op de wei laten grazen zodat hij nog even kan genieten want dat besef hebben paarden niet en dat maakt het moment zelf toch niet minder verdrietig.

Ik kan wat afgestompt overkomen maar het tegendeel is waar hoor. Ik ben een weekdier als het gaat om het inslapen van mijn geliefde dieren, maar ik weet wat de rechten van het dier, en de plichten van de mens zijn en alles met het rekken van tijd te maken heeft is alleen maar bedoeld om de mens in zijn gevoel tegemoet te komen maar daarmee is het paard echt niet meer mee geholpen.

**Geplaatst**: 30-01-17 15:13

Geplaatst: 30-01-17 15:13

bruintje123 schreef:
Toch ben ik het daar niet helemaal mee eens.
Als je je paard goed Kent zie je wanneer hij niet meer opgewekt is.
Als een paard zelf nog klooit met de rest van de groep, ook al gaat het wat stijver, dan voelt een paard zich ook gewoon goed.
Ik ben van mening dat juist tegenwoordig weer de tendens opspeelt van ruim maar snel op want bij elk pijntje wil een paard niet meer.

Maar is dat wel zo? Hier op Bokt roepen diegenen wiens paard 23/7 maandenlang op stal staan toch ook dat hun paard gelukkig is, dat ze dat kunnen zien etc?
Het is in ieder geval een lastig onderwerp

**Geplaatst**: 30-01-17 15:26

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 30-01-17 15:26

Daar heb je ook weer een punt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-01-17 01:16

Re: discussie; inslapen

Geplaatst door de TopicStarter : 31-01-17 01:16

Ibbel, ben het in theorie met je eens. Alleen in de praktijk is het wel moeilijk.

Eigenaren weten echt niet allemaal hoe hun paard zich voelt. Ik zie mensen rijden op paarden die niet rad zijn. Paarden die weken, maanden op stal staan omdat ze wat mankeren en de mens denkt dat ze met een beetje aandacht, een schone stal en wat lekkers dat goed kunnen maken. Tja........Als je een paard kan uitleggen dat dit voor enkele maanden is en daarna weer mag rennen in de wei met vriendjes, oke. Maar voor een paard is elke dag een niet paardwaardig leven. Dat de mens dit kiest voor een evt herstel, is de keus van de mens.

Het gaat niet om paarden met een hoefzweer of een koliek. Maar in de natuur zou dat ook al bepalend kunnen zijn. Toen mijn 19jr ruin een keer een hoefzweer had, kon hij echt geen pas verzetten. Die had het nooit overleefd. Dat het voor ons simpel te verhelpen is, heeft hij mazzel aan.

Laatst lag een paardje vast op stal en hebben wij die even plat gehouden tot er hulp kwam. Hij lag ongelukkig. In het begin probeert een paard op te staan, maar je ziet ze opgeven naar mate de tijd vordert. Ook geen reden om in te slapen, maar voor het paard zelf een hele andere ervaring. Die denkt wel dat hij er is geweest.

In principe moet een paard vrij kunnen bewegen, sociaal contact kunnen hebben en goed kunnen eten.

We hebben het hier niet over individuele gevallen. Je noemt je eigen geval als voorbeeld, maar we voeren een nette discussie over het algemene beeld.
En over het algemeen gaat een paard met pensioen, als het niet meer gereden kan worden. Zoals ik eerder zei. Als je je paard te oud vindt bijv, is dat prima. Zolang het niet lijdt. Maar mankeert je paard dingen, moet je eerlijk zijn en jezelf afvragen waarom het met pensioen moet. Een gezond paard kan gereden worden.

Rijden is geen noodzaak, maar ook een grasmaaier moet een paardwaardig leven hebben. Er zijn al veel teveel gezonde paarden die geen paardwaardig leven krijgen, dus de grens ligt bij veel mensen al erg scheef.

Onze shet hebben we al 17jaar en heeft nu alleen in 2015 EOTRH gekregen. Zijn snijtanden zijn direct verwijdert en hij doet het goed. Hij is voorheen gereden en gemend. Dat wij er nu niks mee doen, telt niet mee bij een beslissing. Hij moet pijnvrij kunnen leven.

Zijn vriend is een twijfelgeval. Die is ook echt heel moeilijk te beoordelen. Ik heb hem al 15jaar, dus zou hem zogezegd ook goed kennen. Ben uren per dag op stal en kan alles met hem. Hij geeft verschillende signalen.

Onze 7jr die net is ingeslapen mankeerde dus wat en hebben we direct laten inslapen toen we dat te horen kregen. Er waren wel wat kleine dingetjes, maar dat leek nooit zo ernstig. Als we wilden, hadden we hem best wel een tijd kunnen laten staan op een of andere medicatie en heftige pijnstiller. Maar dan? Hij zou nooit beter worden. Nu we wisten hoe ernstig het was, waren die kleine dingetjes, pijntjes en beperkingen.
Omdat hij ook wat kon bijten en dus of apart moest gaan staan of mijn andere paarden lastigviel, hebben we ook snel besloten. Het inslapen is voor hem niet anders geworden dan over een maand en het verwerken voor ons ook echt niet.

Kijk, om toch mn broer er nu bij te halen. Die was zwaar gehandicapt. Vroeger werd gezegd dat hij niet oud zou worden, maar dat leek dus aardig mee te vallen. Hij ging heeeeeeeeeeeel langzaam achteruit, maar had geen pijn, klaagde nooit etc. Nu met zijn overlijden hebben we veel mooie berichten ontvangen.
Maar ook een paar mensen die zeiden; hij is wel oud geworden. Of; we zagen wel dat hij achteruit ging etc. ( uit de professionele hoek ) Ik vond dat 1 en 2 dagen na zijn overlijden erg ongepast naar mijn moeder van 73.

Maar..........voor ons is het wel een kleine troost dat hij zo rustig in zijn slaap is overleden. Zijn toekomst was sondevoeding en zuurstof en langzaam sterven met de mogelijkheid dat hij zou stikken. Met sondevoeding en zuurstof kun je leven. Maar hij hield van zijn frikandellen, gevulde koeken etc. We hadden nog leuke dingen in het vooruitzicht zoals een concert en bootreis. Voor ons is het echt heel onwerkelijk zo plotseling, maar voor hem is het echt wel fijn dat hij midden in het leven zo pijnloos is overleden. Geen beperkingen, geen pijn, nog leuke vooruitzichten en in zijn eigen huis met mn moeder.

Een paard denkt niet zo. Maar als je dat je liefste naasten al gunt, waarom dan een dier niet?

Mijn Border Collie vorig jaar, was ik ook net ietsjes te laat. Maar Border Collie's kunnen vrij hard zijn voor zichzelf. Ze was 15 en ik hield er al rekening mee. Zij heeft me alles gegeven en ik zou haar niet laten lijden. Ze moest zelf kunnen opstaan, mee willen lopen, kunnen eten en poepen en plassen.

Met elk dier is het anders. Elke situatie is anders. Maar als ik zie hoe ver mensen gaan om hun dier te willen redden en het uiteindelijk een lang uitstel wordt van wat onvermijdelijk is, denk ik dat we echt wat beter met de dood om moeten leren gaan.

Natuurlijk willen veeartsen mensen helpen. Maar ik vind niet per definitie de veearts die alles nog wil proberen een betere veearts. Ik heb liever een eerlijke veearts die me de opties geeft die er echt zijn en ook duidelijk maakt, als het meer rekken is.
Ik ken de veeartsen wel die nog van alles proberen, medicatie voorschrijven etc. Maar doorgaans gaan die paarden later alsnog. Na een langere lijdensweg dan nodig was.

Voor onze 7 jr konden we niks doen. Maar stel dat de veearts had gezegd dat een operatie van 10.000 euro hem had kunnen genezen, was hij ook gegaan. Toen ik dat tegen iemand zei, kreeg ik de wind van voren. Maar aan elke operatie hangt een risico en op een gegeven moment speelt geld ook een rol. Die grens zal voor de een bij 1000 euro liggen en bij een ander bij een 100.000. Maar wat je niet hebt, kun je niet uitgeven. Paarden kosten geld, maar er is bij iedereen een grens. Wij kunnen wel wat doen voor onze paarden als het nodig is, maar wij hebben ook een kind. En als het me te gek wordt, gaat het wel meetellen of iets haalbaar is.
Daarnaast zit er bij veel operaties een lang herstel met onvoorspelbare toekomst. Een paard kun je dat niet uitleggen. Nu was er voor ons paard geen enkele operatie mogelijk, maar toen hij omviel van de narcose spuit, was dat hetzelfde als hij wel geopereerd had kunnen worden. Nu werd hij niet wakker meer. Na een operatie misschien met pijn en beperkingen. Hij weet het niet.

Je houdt ze het liefste allemaal zo lang mogelijk bij je, maar de dood hoort echt bij het leven. Dat weet iedereen.

**Geplaatst**: 31-01-17 04:56

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 31-01-17 04:56

TS, er wordt hier gesteld dat paarden niet aangeven wanneer ze zich niet goed voelen, omdat het tegen hun natuur zou ingaan. Tevens stelt men dat je altijd te laat bent, wanneer je uiteindelijk toch pijn merkt. Sorry, maar dat is veel te kort door de bocht. De voorbeelden koliek, hoefzweer, etc die ik gaf, zijn situaties waarin mijn paard mij duidelijk vanaf het eerste pijntje laat merken dat het niet goed gaat met hem. Er zijn echt wel paarden die hun baas vertrouwen en duidelijk laten merken wanneer het niet goed gaat met hen.

Mijn paard liet na zijn koliek duidelijk merken dat er iets nog niet in orde was. Helaas geloven vele dierenartsen niet in het gevoel van bazen, nu ja, bokkers blijkbaar ook niet en heb ik moeten wachten tot er objectieve symptomen waren voor ik een dierenarts kon bellen. Heb er uiteindelijk 3 moeten bellen en toen kon ik met mijn paard naar de kliniek. Ik kan je zeggen dat ze daar wel bijzonder boos werden over het feit dat mensen denken dat je als baas niet kan aanvoelen wanneer er iets mis is met je paard. Straf toch dat hoogopgeleide topdierenartsen wel geloven in de band tussen mens en dier, niet? En weet je wat al die dierenartsen ook zeggen? Ze zeggen allemaal dat een dier het wel degelijk laat merken wanneer het leven niet meer fijn is voor hem of haar.

**Geplaatst**: 31-01-17 06:43

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 31-01-17 06:43

Maar koliek is ook gewoon erg pijnlijk en geeft meestal signalen vooraf, dat is een hele andere situatie dan een paard met bijvoorbeeld een blessure die langzaam erger wordt.
Je kunt gewoon niet stellen dat iedereen z'n paard feilloos kan lezen, ieder mens is anders.

**Geplaatst**: 31-01-17 06:54

Geplaatst: 31-01-17 06:54

Gevoelig onderwerp op het moment voor mij..
Mijn oudje 25 was tot afgelopen woensdag happy met z'n bestaan als grasmaaier, opvoeder van mijn veulen, poetspaard! Maar diezelfde woensdag stokkreupel uit de paddock gehaald! Meteen op de bute gezet! Meer dan 10 Jr geleden is overhoef geconstateerd hij is daarvoor ingespoten en stond toendertijd op speciaal beslag..Dit werkte goed! Toen hij met pensioen ging ijzers eraf gehaald en mocht hij doen waar hij zin in had! Paard mankeerde op wat stijfheid na niks ( overhoef heeft zich rustig gehouden).. Tot aan nu!
Tja dan sta je voor 2 keuzes of laten gaan of toch nog even verder kijken. Voor mij is het enorm de moeite waard verder te kijken dus hij gaat toch 1 dezer dagen nog op de foto. Vind na 22 Jr liefde en weinig leed dat ik dit zeker nog moet doen! Ik verwacht geen schoinheidsfoto's maar hoop wel heel hard dat het nog een keer is in te spuiten.. Ik wil het ook gewoon zeker weten!
Ben ik dan te laat volgens sommige hier? Ik weet het niet, mijn gevoel zegt dat ik hem deze kans wil/ moet geven! 22 Jr mijn maatje, mijn vriend, mijn allerliefste! Zeer hoog emotie gehalte dit paard..ooit nog gekregen van mijn overleden moeder! Paard heeft verder geen grote issues qua ziektes..
Afbeelding

Dit is mijn grote schat..foto van deze wk!
Ik blijf kritische kijken naar mezelf..Ik moet hem pijnvrij kunnen krijgen zodat hij happy verder kan..is dat onmogelijk moet ik het ongelofelijke verdriet aan!

**Geplaatst**: 31-01-17 11:53

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 31-01-17 11:53

@Pol1, allereerst heel veel sterkte met j elieve paard. Ik hoop dat er inderdaad nog wat mogelijk is voor hem om hem nog bij je te kunnen houden.
Ik ben he ook met je eens, wij staan er hier ook zo in. Ik wil het geprobeerd hebben als er mogelijkheden zijn....ik wil mezelf aan kunnen kijken in de spiegel en weten dat ik niet meer meer had kunnen doen voordat ik hem liet gaan. Ik heb samen met mijn pony gevochten....en helaas verloren uiteindelijk. Maar we hebben het wel geprobeerd! Ik zou voor mijn andere paard ook vechten, zlang de artsen niet zeggen dat er niets meer mogelijk is en zolang ik zie aan mijn paard (die ik toc echt het beste ken) dat het nog gaat geef ik hem niet zomaar op! Als dat egoïstisch is, dan is dat maar zo maar ik zie niet in wat er egoïstisch is aan het willen proberen je zo geliefde paard (je maatje, je once in a lifetime paard) bij je te willen houden zolang er nog mogelijkheden en kansen zijn op een paardwaardig bestaan. Het verandert als het dier het opgeeft of als de medicatie of behandelingen niet aanslaan of als een leven zonder pijn niet mogelijk gaat zijn. Ja, en dan dan....dan moet je wel en kies je opnieuw uit liefde voor je paard en laat je hem gaan. Maar ik weiger direct de handdoek in de ring te gooien als er nog opties zijn, die kansen grijp ik met beide handen om nog langer samen te kunnen zijn.

**Geplaatst**: 31-01-17 13:27

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 31-01-17 13:27

Heel veel sterkte Pol1; ik hoop echt dat je nog wat kunt doen voor dr!

**Geplaatst**: 31-01-17 13:50

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 31-01-17 13:50

Sterkte pol.

Ik sta er ook zo in dieseltje.
En gelukkig heb ik een erg fijne da.
Die gaat niet rekken voor zijn eigen knip. Maar is ook eerlijk als hij denkt dat het niet meer kan.
Maar ik ben ook altijd duidelijk naar hem toe. Ik wil alles proberen als het waardig is. Zo niet dan is het klaar.
En wat waardig is is bij mij wel verschillend per dier.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-17 00:16

Re: discussie; inslapen

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-17 00:16

SVRL, Je neemt het persoonlijk. Het gaat niet om jou of jouw paarden.

Ik heb ook al vaker dingen zoals koliek, hoefzweer, peesblessure etc vroeg herkend. Omdat ik misschien mn paarden goed ken, maar vooral mn ervaring en betrokkenheid. Wij verzorgen ze zelf, dus zie het ook meteen. Maar ik heb er ook oog en gevoel voor door het werken met paarden.

Er zijn ook zat stallen en hun medewerkers die niks herkennen of eigenaren die op een stokkreupel paard rijden. Tja...............

Koliek laten zien heeft niks met vertrouwen in de baas te maken, hoefzweer ook niet. Dat is gewoon pijnlijk en je herkend het of niet. Mijn oude ruin heeft 2x een hoefzweertje gehad en stond de eerste keer op 3 benen in de wei en de andere keer lag hij in stal.

Als een paard dat normaal in de natuur krijgt, kunnen ze dat zelf niet verhelpen. Daarom wordt ook gezegd dat een paard doorgaat zolang het kan om te overleven. Gaat het niet, geven ze op en zullen ze gepakt worden of overlijden.

Wij als mens kunnen ze nu aan alle kanten helpen. Dat voelt voor ons goed. Een dier zelf kan dat helemaal niet inschatten.
In principe wil een paard buiten vrij bewegen, sociaal contact hebben en eten. Als dat niet kan, is in principe elke dag op stal voor het paard een slecht leven. MAAR.....heel veel paarden zijn helaas gewend om veel op stal te staan of buiten alleen te lopen, lang zonder eten te moeten etc. Als iemand zijn paard zo houdt, ziet diegene inderdaad het verschil niet bij zijn paard met algehele boxrust. Ze kennen het paard nou eenmaal zo.

Ik kom aardig wat ellende tegen en verbaas me keer op keer. Onze paarden hebben een redelijk goed leven. Als ik mag kiezen, heb ik ze liever iets korter, maar dat ze een goed leven hebben. Dan dat ze een lang waardeloos leven hebben.
Een ander mag kiezen voor maanden op stal, tientallen behandelingen en medicatie.

Ik kies voor een goed leven, desnoods iets korter. En dat zijn dan mijn normen, wat ik goed vind.

Maar ook wij hebben onze shet vorig jaar naar Utrecht gebracht. Na 2 dagen opgehaald en week erop weer gebracht voor het operatief verwijderen van alle snijtanden vanwege eotrh. Tegen ons werd ook gezegd dat je voor 50 euro een nieuwe hebt, maar we hebben hem al bijna 17jr en hij is verder gezond. Prognose was ook goed en het gaat ook echt goed. Nu laatst een kies eruit.
Hij stond even op sp en moest daarom even apart ( wel in de paddock van de rest ). Dat was geen doen en hij at niet. Dus als de keus ooit komt, gaan we toch niet door tot het einde als hij dan duidelijk ongelukkig is. Dan zou zijn laatste periode slechter zijn, dan zijn leven en daar pas ik ook voor.

Of onze 7jr 24/7 pijn had, was moeilijk in te schatten. Ook voor de veearts, want het was een lastig probleem. Hij was lief, maar begon ook al even flink te bijten naar onze merrie waar hij mee samen stond. Dat was de enige waar hij bij kon staan. Zelfs over het draad hapte hij naar de andere 3 ruintjes.
Hij had geen enkel vooruitzicht. Ik had hem nog op bute kunnen zetten en eventueel alleen. Maar waarvoor? Hij had al jaren alleen gestaan en stond nu bij ons lekker samen. Om hem nog even te bewaren, had hij nog een mindere periode moeten hebben, want ik vind alleen staan erger en bute moet niet nodig zijn.

Een veearts zal niet snel euthanasie als eerste optie geven. Ze kunnen heel veel, dus zullen dat ook altijd aanbieden waar dat kan. Neemt niet weg, dat ze vaak zelf wel denken, dat het onbegonnen werk is.
Mensen horen wat ze willen horen. De veearts die je verteld wat je graag wil horen is een held en een veearts die dat niet doet is vaak een slechte veearts. Maar ik zie heel veel om me heen dat paarden uiteindelijk toch worden ingeslapen na eindeloze rust en behandelingen. Wat heb je daarmee gewonnen? En was dat voor je paard of voor jezelf? Daar moeten mensen echt eerlijker in worden. Je doet het echt voor jezelf. Zelfs als je overtuigd bent, dat je het voor je paard doet.

Ik doe het ook, want anders was mn 19jr ruin allang ingeslapen. Hij is in mijn ogen niet slecht genoeg. Loopt heen en weer, heeft zijn vrienden, is vrolijk etc. Maar als ik alles op een rijtje zet, zal een ander zeggen; inslapen. Maar die zien hem inderdaad niet elke dag. Ik ben me er goed van bewust, maar kan mezelf nog aankijken in de spiegel. Maar dat is dus mijn mening en mijn keus. Niet die van hem.

**Geplaatst**: 01-02-17 00:29

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 01-02-17 00:29

ik denk dat je jezelf af moet gaan vragen heeft het paard nog een paard waardig leven.
en niet aan jezelf gaan denken van ja maar dan mis ik hem, ja tuurlijk doe je dat maar dit is geen eerlijke reden om een paard hiervoor te laten leven.

-als het dier pijn vrij leven heeft en als grasmaaier dient en voor de rest geen mankementen op wat stijf na kan prima toch.

maar heb je een dier die veel pijn lijd. waarom dan nog in leven laten,
leef zelf maar eens iedere dag met pijn word je ook niet vrolijk van..

ten aller tijden moet je aan je dier denken en denken wat voor hem of haar beste is.
ken ook wel voorbeeld wat jaren zo door is gegaan wat ik erg sneu vond. paard kon niet liggen of rollen. kwam nooit meer in de benen van de pijn. wou hij rollen trilde hij als een rietje en plofte neer. en dan ook nog dood leuk erop rijden terwijl je ziet dat hij pijn heeft. en mankeerde van alles.
dan kan je nog zo goed zijn voor je dier. maar om zo dier te laten leven vind ik dat je geen dierenvriend bent. en dat is mijn mening:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-02-17 00:50

Re: discussie; inslapen

Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-17 00:50

Het probleem is dat je als mens veel beter weet waarom je pijn hebt, eigen keuzes kan maken etc etc. Een paard met pijn, is afhankelijk van de keuzes van zijn mens. Ik heb mijn mankementen, maar kan functioneren door daar rekening mee te houden. Voor mij is een dagje rustig aan doen of anders eten etc geen probleem. Ik weet waarom en waarvoor ik dat doe. Ik kan een pijnstiller nemen als ik dat zou willen en kan dat zelf doseren.
Als je denkt dat je paard pijn heeft en met je veearts een plan opstelt, bepaal je als mens. Als daar bijv minder eten of alleen op stal bij hoort, weet een paard niet hoelang dat gaat duren.
Stel alle paarden gaan 's ochtends naar buiten en eentje moet binnen blijven. Hij heeft geen idee. Dat is het nu voor dat paard en echt wel vreselijk naar voor hem.

Als een paard puur vanwege ouderdom met pensioen gaat, is dat anders dan dat een paard met pensioen gaat vanwege een blessure. Je moet jezelf echt afvragen waarom een paard niet meer gereden kan worden, maar wel in de wei kan staan. Een paard moet toch minimaal een sprintje kunnen trekken.

Maar nogmaals, zat gezonde paarden die een waardeloos leven hebben door de mens.

**Geplaatst**: 01-02-17 01:00

Geplaatst: 01-02-17 01:00

superpony schreef:
Het probleem is dat je als mens veel beter weet waarom je pijn hebt, eigen keuzes kan maken etc etc. Een paard met pijn, is afhankelijk van de keuzes van zijn mens. Ik heb mijn mankementen, maar kan functioneren door daar rekening mee te houden. Voor mij is een dagje rustig aan doen of anders eten etc geen probleem. Ik weet waarom en waarvoor ik dat doe. Ik kan een pijnstiller nemen als ik dat zou willen en kan dat zelf doseren.
Als je denkt dat je paard pijn heeft en met je veearts een plan opstelt, bepaal je als mens. Als daar bijv minder eten of alleen op stal bij hoort, weet een paard niet hoelang dat gaat duren.
Stel alle paarden gaan 's ochtends naar buiten en eentje moet binnen blijven. Hij heeft geen idee. Dat is het nu voor dat paard en echt wel vreselijk naar voor hem.

Als een paard puur vanwege ouderdom met pensioen gaat, is dat anders dan dat een paard met pensioen gaat vanwege een blessure. Je moet jezelf echt afvragen waarom een paard niet meer gereden kan worden, maar wel in de wei kan staan. Een paard moet toch minimaal een sprintje kunnen trekken.

Maar nogmaals, zat gezonde paarden die een waardeloos leven hebben door de mens.

Hier heb je helemaal gelijk in. Maar wat ik nog het ergste vind dat mensen hun dier laten leven wat echt niet meer kan. Omdat ze zelf geen afscheid kunnen nemen. Neem afscheid nemen is nooit leuk maar om daar een dier voor te laten leven is toch onbeschoft. Om alleen aan jezelf te denken.

Nomineer dit bericht ×