ik heb zowel met een paard te maken gehad dat volkomen blind was, als een paard dat aan een oog blind is.
Citaat:
Ze zeggen altijd dat je twee ogen nodig hebt om diepte te kunnen zien en dus ook om te kunnen springen.
Dit geld voor mensen, niet voor paarden. Wij zien diepte, doordat wij de beelden van beide ogen combineren tot 1 beeld. Dit doen paarden niet. Dus wat dat betreft heeft een paard met 1 oog geen nadeel ten opzichte van een paard met twee ogen.
Wat ik wel merkte, was dat hij nog weleens de neiging had zijn hoofd te kantelen, zodat hij met zijn andere oog wat meer kon zien. En hij liep rechtsom in een bak met hoge bakrand altijd op de binnenhoefslag, anders zag hij alleen maar bakrand. Pas als er een ruiter op zat die hij volkomen vertrouwde, wou hij normaal lopen. Dan zag je er ook niks aan.
Ik ben er wel voor om een paard wat niet of maar aan 1 kant ziet zoveel mogelijk 1 of eventueel 2 verzorgers te geven. Daar krijgen ze dan toch wat meer vertrouwen in, zodat ze toch wat vaker ontspannen.
Maar verder nooit een probleem, zolang ik het volledig blinde paard maar vertelde waar hij wel en niet kon lopen als ik er op zat. In de groep naar buiten deden we niet, hij ging altijd met een vast ander paard, wat net zo rustig was. en die volgt hij inderdaad gewoon door zijn gehoor.