Geplaatst 
Ik heb mijn prachtige fantastische sabino-vosse merrie Ushi nu al iets meer dan anderhalf jaar, overmorgen word ze 8 jaar.
September 2003 ging ik de eerste keer naar haar kijken en werd natuurlijk meteen verliefd op haar fantastische aftekeningen. Maar al toen ik de eerste keer ging kijken hoofdschudde en borsthapte (brengt kin naar borst en dan weer naar boven in een korte beweging, dus eigelijk al schuddend) ze een beetje bij het voorrijden en ook toen ik zelf reed (was me op voorhand ook verteld). Ik heb haar desondanks toch gekocht omdat ik 1) helemaal verliefd was en ze buiten het hoofdschudden wel enorm fijngevoelig is en super fijn paardje is om mee te rijden 2) enorm springtalent is, zou ik voor die prijs nooit meer gevonden hebben 3) nog een beetje "penny" was en dacht dat ik dat hoofdschudden wel zou kunnen oplossen.
We zijn nu anderhalf jaar verder, en het hoofdschudden is met periodes verbeterd en weer verslechterd. Zomer 2004 was het zo vreselijk dat ik amper nog op haar kon rijden en uit ellende een week met haar op stage ben geweest bij Antoine de Bodt, hij dacht dat Ushi enorm scheef was en daardoor pijn had in haar rug en daarom dat hoofdschudden en borsthappen deed. We hebben toen een week gewerkt aan rechtrichten en het borsthappen was wel minder geworden, maar echt helemaal weg was het nooit.
Ik ben daarna dan elke week een uur goede privéles beginnen nemen en we gingen enorm vooruit, hoe meer we vorderden, hoe beter het borsthappen werd. Maar again: helemaal weg was het nooit, vooral op momenten dat ze zich opspant (schrikken, moeilijke oefening,...) kwam het weer boven.
Nu sinds iets meer dan een maand is het ineens weer vreselijk: ze borsthapt constant, schrikt van alles,... Zowel ik als mn lesgeefster begrijpen er niets meer van, het ging net zo goed.
Dus toch maar weer eens beginnen nadenken over verschillende mogelijkheden (voor de zoveelste keer): misschien toch iets in haar rug? of in haar hoofd? of toch rijtechnisch? toch allergie? Er zijn zoveel mogelijkheden, en ik krijg van zo veel verschillende kanten raad dat ik helemaal niet meer weet wat doen.
Gewone dierenarts laten komen? het is zo een bizar probleem dat een dierenarts niet gespecialiseerd genoeg is om het te vinden denk ik, maarja, kan het altijd proberen
Osteopaat laten komen? bij het halthouden gaat ze soms ook wel wat raar staan alsof ze rugpijn heeft...
Haar een maand naar trainingsstal brengen? ze houd haar rug duidelijk vast, maar zelf kan ik haar hier nooit helemaal doorkrijgen, misschien ligt de oorzaak hier wel....
Zo veel mogelijkheden... Maarja, waar moet je beginnen? Zie door het bomen het bos niet en weet niet meer wat doen.
Net ben ik ook weer terug gekomen van een buitenrit omdat hij zo erg met zijn hoofd bezig was. Ik heb verschillende instructrices gehad (en heb er nog 1 ), de fysio is geweest, 3 veeartsen dachten aan arterose (omdat hij ook nog eens heel kort stapt, ik heb dit trouwens altijd ontkent ), hij is pas nog in bodegraven geweest en helemaal op de foto gegaan en hij heeft geen afwijkingen. Wel is hij weer naar een manueel gegaan voor zijn rug, hij heeft speciaal beslag gehad, de tandarts komt ieder jaar, zadel is helemaal aangepast en laat ik regelmatig nakijken. Hij heeft pas weer 2 potten medicijnen voor bronchites en hooikoorts gehad ( in de winter doet hij het ook hoor ). Nu laat ik hem door een homeophaat checken. Ook heb ik zijn foto laten lezen (ik geloof daar in en heb het door mijn tante laten doen, die mij er op attendeerde dat mijn paard weer aan het verzuren was, waarop ik liet bloedprikken en het was dus ook zo, dus achteraf hoefde ik niet naar bodegraven, maar goed ik weet nu dat hij geen afwijkingen heeft ). Hierbij komt nog dat hij in de bak met andere echt niet leuk is (aanvallen en wegrennen). En dan alle mensen die zo goed zijn en het weten 
, dan ben ik toch blij met hem. Hij is heel mooi, hij staat vrolijk te hinneken als ik kom, hij is heel goed in kunstjes leren en van een handelspaardje met een verleden, komt hij toch nog goed weg. En ik beslis zelf of ik een veearts of iemand anders er naar laat kijken. 
