germie schreef:Sterkte, maar vanaf welke leeftijd doen ze geen operaties meer bij een paard dan? Of had je paard nog andere klachten? De mijne is 23, en ik kan me niet voorstellen dat ze die niet meer zouden opereren, beestje is nog net zo fit als toen ze jonger was.
Nee hij had geen andere klachten maar de klachten die hij had waren al heel snel extreem.
Aanvankelijk dachten ze dat hij een gebitsprobleem had, dus heb ik een extra check laten doen. Pedro kreeg daarbij zware sedatie waar hij zowat in bleef. Omdat hij een erg fel paard was, en de DA hem "lastig" vond omdat hij zn hoofd bleef wegtrekken kreeg hij dat toegediend.
Achteraf weten we nu dat hij pijn had en dat de houding van zijn hoofd haast niet te doen was voor hem, tijdens een gebitsbehandeling. Daar voel ik me nog steeds rot om.
En omdat hij toen nog geen bloedneuzen had, maar wel een hanglip aan 1 kant, dacht de DA echt dat het zijn gebit was.
Maar met het gebit was niets aan de hand, integendeel, hij had voor een paard van zo'n hoge leeftijd juist een heel goed gebit.
Toen ik een naar onderbuikgevoel kreeg, en mijn DA het toch over een gebitsprobleem bleef hebben (...) heb ik een andere DA gevraagd ook eens te kijken.
Die wist het ook niet, maar zijn gebit bleek toch echt in orde.
Ik bleef dat onderbuikgevoel houden maar met iets "vaags" kan een DA weinig.
En toen kreeg mijn paard een bloedneusje.
DA natuurlijk ingeschakeld maar het bleef bij 1 keer een klein beetje.
Dus even afwachten.
Het bleef weg. De hele winter door.
Maar ik had doorlopend dat nare gevoel: er is iets anders aan de hand en het is niet goed.
Ik heb mijn paarden aan huis staan en let altijd heel goed op ze. En hoewel Pedro actief was als altijd, zag ik iets aan hem.
Lang verhaal kort: hij kreeg weer een bloedneus en deze keer erger. Uit 1 neusgat.
De DA bleef het houden op een gebitsprobleem.
Maar het werd frequenter, de bloedneuzen.
Weer een andere DA erbij gehaald, en na onderzoek wist zij al heel snel wat het was.
Pedro's gezicht was dus inmiddels ook halfzijdig verlamd, niet alleen zijn lip. Dat is het Horner syndroom.
En de oorzaak was dus: hematoom
op zijn zeefbeen, die op een zenuwbaan drukte. Al die tijd had het doorgewoekerd en het is dan net alsof er ineens geen rem meer op zit.
Opereren kon dus niet omdat hij al 33 was.
We hebben hem op Novacam gezet zodat hij zich iets lekkerder ging voelen, DA wel stand-by omdat in het ergste geval er ineens een ernstige fatale bloeding kon optreden, maar alleen in het ernstigste geval.
En dat gebeurde dus. Bloeding uit beide neusgaten en mond.
Ik wens niemand toe dat ooit mee te maken.
Ik had natuurlijk al ergens in mijn achterhoofd dat ik hem waarschijnlijk binnen nu en een paar maanden, misschien weken, in moest laten slapen.
Maar tussen de diagnose en de bloeding die zo erg was dat ik hem liet inslapen, zaten 4 dagen!
Dus ik was/ben behalve verdrietig ook verbijsterd.
Zo snel als dit achter elkaar gebeurde, niet te bevatten.
Ik vertel dit zo uitgebreid omdat ik aan wil geven dat ik er doorlopend al dierenartsen bij heb gehaald, alleen al toen hij die hanglip als symptoom had.
Ik laat er liever 10 x te vaak een DA bij komen dan 1 x te weinig.
En ik neem de DA ook echt niets kwalijk. Het was tot vorige week echt alleen die lip als symptoom. En ik ben geen DA en heb zoiets in de afgelopen 45 jaar nog nooit meegemaakt met mijn paarden
Ik was nog bezig de diagnose te verwerken - en de eerste paar dagen op de Novacam was hij bijna weer zijn oude zelf,toen het al te laat was.
Dat is het verhaal.
Ik wens dit echt niemand toe.
Laatst bijgewerkt door Nelflobo op 16-03-26 21:22, in het totaal 1 keer bewerkt