Bokt.nl

J0anieke schreef:

Mijn da was vrij positief over het herstel, dus heel veel zorgen maak ik me (nog) niet.

De opties wbt apart zetten zijn op mijn stal heel beperkt. Het is of op de weide in de kudde, of 24/7 op stal. Een stukje weide afzetten staan ze niet voor open. Vandaar de keuze die ik nu heb gemaakt.
Nu ik jullie ervaringen lees lijkt het me inderdaad slim om die check echo te laten doen. Ik kan aan de hand daarvan beslissen om haar te laten staan/toch op stal te zetten.

_Nelleke_ schreef:

Mijn vorige paard heeft ook dezelfde blessure gehad en ook ik was eigenwijs en heb hem in de kudde laten lopen. Bij controle bleek dat er nog totaal geen vooruitgang in zat en bij een 2e controle (12wk later) ook niet. Toen toch op stal gezet (met een uitloop) en toen verdween de blessure als sneeuw voor de zon in 5 weken. Ik zou met die wetenschap nooit meer dezelfde keuze maken en toch direct op stal zetten, anders blijf je maar aanmodderen. Die pees is altijd een zwakke plek gebleven. Daarna kun je altijd je paard nog een half jaar op de wei zetten.

germie schreef:

_Nelleke_ schreef:

Mijn vorige paard heeft ook dezelfde blessure gehad en ook ik was eigenwijs en heb hem in de kudde laten lopen. Bij controle bleek dat er nog totaal geen vooruitgang in zat en bij een 2e controle (12wk later) ook niet. Toen toch op stal gezet (met een uitloop) en toen verdween de blessure als sneeuw voor de zon in 5 weken. Ik zou met die wetenschap nooit meer dezelfde keuze maken en toch direct op stal zetten, anders blijf je maar aanmodderen. Die pees is altijd een zwakke plek gebleven. Daarna kun je altijd je paard nog een half jaar op de wei zetten.

Niet elk paard kan op stal. Als ik dat bij mijn paard zou proberen dat ze niet meekan met de kudde, dan kan ik haar beter direct laten inslapen.
Daarnaast is de wei wegens wat beweging beter dan op stal. Een paard is een bewegingsdier. Ik ben echt geen voorstander van op stal zetten en ken juist daarvan alleen maar voorbeelden dat blessures erger werden.

oji schreef:

Wat balen dat je paard een peesblessure heeft. Altijd veel kopzorgen en onzekerheid.

Het goede nieuws in mijn ogen is dat het het checkligament betreft. Van alle pezen is dat de pees met de meest gunstige prognose om weer volledig terug te kunnen komen in het werk.

Het slechte nieuws in mijn ogen zijn de haarscheurtjes. Dat is een duidelijke indicatie dat die glijer met de kou/gladheid slechts de druppel was die de emmer deed overlopen, maar dat de pees daarvoor al waarschijnlijk over langere tijd langzaam stuk aan het gaan was. Dit betekent in mijn ogen dat het, ongeacht welke methode je kiest voor het herstel van de pees, je vooral op zoek moet gaan naar de oorzaak van het ontstaan.

Haarscheurtjes ontstaan door of dat je paard van zichzelf een slechte kwaliteit pezen heeft, of door structurele overbelasting. Dat kan overbelasting zijn doordat je in de dagelijkse training teveel doet (bv teveel kleine voltes, te scherpe wendingen, te zware bodem, niet lang genoeg in- en uitstappen/slechte warming up en cooling down om de pezen of noem maar op of gewoon structureel te lang en te veel rijden).
Het kan ook zijn dat de weide waar ie op staat te zware bodem heeft of andere management issues. Probeer hier eens heel eerlijk en kritisch naar te kijken.

Maar in verreweg de meeste gevallen is het overbelasting door compenseren van iets anders in het lichaam wat niet lekker functioneert. En dat is een hele lastige, want waar moet je dat zoeken. Dat kan artrose in een gewricht (kan aan een ander been) zijn, maar ook rug- of hals problemen, slecht zadel of een maagzweer. Maar negen van de tien keer bij een overbelastings peesblessure is het dat het paard net even anders, nauwelijks zichtbaar of voelbaar, is gaan bewegen om iets in zijn lijf te ontlasten. Ik zou dus sowieso als de pees aan het herstellen is, je paard eens grondig laten onderwerpen aan een totaal onderzoek.

Verder, tja de discussie over herstellen door puur een half jaar/jaar wegzetten op de weide of herstellen door intensieve begeleiding mbt laser of andere technieken, daar heb ik wel een mening over. Ja je paard kan herstellen van deze blessure door hem lange tijd op de weide te zetten, werd vroeger standaard gedaan en daarna ging een paard of goed of was ie definitief stuk. Als een pees beschadigd raakt (en dit geldt ook voor de haarscheurtjes) dan komt daar bindweefsel voor in de plaats. Bindweefsel is sterker maar minder flexibel dan peesweefsel, dus er komt meer kracht te staan om op omringende peesweefsel bij rek. Afhankelijk van de structuur van de vezels van dit bindweefsel, benadert de kwaliteit van het bindweefsel meer of minder de rekbare eigenschappen van het peesweefsel. Als je je paard op de weide zet zonder verdere behandeling, wordt het vervangende bindweefsel van de kwaliteit, maximaal sterk, minimaal rek (alle vezels liggen door elkaar). Ga je laseren en heel gecontroleerd opbouwen onder hele regelmatige controle door een echo, zodat je precies dat doet wat op dat moment nodig is, dan gaan de bindweefsel vezels meer de structuur van peesweefsel krijgen, ze gaan meer allemaal in dezelfde richting liggen, waardoor er meer rek in dat weefsel zit en er minder druk op het omringende peesweefsel komt te staan na herstel. Maar goed, dat is een keuze en er zijn met peesblessures nooit garanties. Zat paarden die na een jaar op de wei en geen omkijken naar, daarna nog jaren mee gegaan zijn.

Maar ga vooral op zoek naar de oorzaak van het onstaan en pas je management of behandeling (van de eventuele echte oorzaak) daarop aan. Want hoe perfect jij ook die vezels wilt laten herstellen, wat je daar ook voor behandelingen op los laat, als de onderliggende oorzaak niet weggenomen wordt komt de blessure zeker terug.

janderegelaa schreef:

Gewoon Laser erop zetten, dan is het zo dicht. In de wei is leuk maar vaak krijg je bindweefsel (=littekenweefsel). Bindweefsel kan niet rekken, wordt warm en scheurt opnieuw. En dan heb je scheur op scheur. Laser zorgt voor gezond weefsel.

De geen boxrust is je eigen keuze maar helpt het herstel zeker niet.

s1993 schreef:

Ik mocht vrij snel weer gaan opbouwen vond ik zelf en heb in het begin elke 2 weken een echo laten doen om zeker te weten dat we niet te snel gingen. Het was voor mij niet belangrijk of het snel ging, maar wel dat het voor de lange termijn zo goed mogelijk zou genezen. Het is nu zo'n 2 jaar terug en so far heeft hij er geen last meer van gehad.