Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-17 01:32

discussie; inslapen

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-17 01:32

Wij hebben helaas weleens afscheid moeten nemen van een paard en komen daar met 5 paarden sowieso nog 5x voor te staan.

Ik zelf heb wel een mening en mijn grenzen wat voor mij zelf overwegingen zijn. Maar elke situatie is anders, dus je weet pas wat je doet als je er echt voor staat.

Nu merk ik heel erg dat hoe je ook met mensen praat, veel mensen daar een behoorlijk mening over hebben en ze enorm verschillende zijn van elkaar.

* een paard moet maanden op stal kunnen staan en revalideren als er ook maar een beetje hoop is dat iets goedkomt. Ongeacht hoe die maanden zijn.

* oudere paarden die iets mankeren,mogen gewoon oud zijn en je ze moet blijven verzorgen tot ze echt ''op'' zijn.

* als een paard niet meer geschikt is waar je hem/haar voor kocht, is het tijd om afstand te doen. Veel eigenaren stellen hun wensen of eisen steeds meer bij wat kan, tot het echt niet meer gaat.

* een paard moet aan zijn basisbehoeftes kunnen komen, dus; vrije beweging, goed kunnen eten, sociaal contact en geen pijn. Is 1 van die eisen niet meer haalbaar door bijv pijn, moet je afstand nemen.

Dat zijn zomaar wat dingen die ik hoor. Soms lijkt het 1 op het ander, dus kort opgeschreven.

Nu vraag ik me af wat mensen hun overwegingen nou echt zijn?
*Ga je echt tot het uiterste?
*Kijk je naar het paard of denk je ook aan je eigen belangen en mogelijkheden?
*HOevaak spelen financiele mogelijkheden mee?

En dan denk ik zelf; kun je altijd alles bieden op een pensionstal? Ga je ervoor verhuizen of plaats je dan je paard op bijv een pensioenstal? Hoeveel meerwaarde heeft dat voor iemand?

Ik weet natuurlijk wat voor reacties er sowieso komen en dat begrijp ik ook. Maar ik hoop op een respectvolle discussie, omdat het toch moeilijker lijkt te zijn voor sommigen. Ik heb ook het idee dat mensen vaker dan ze denken, kiezen voor hun eigen gevoelens, dan voor het paard. Ook al lijkt dit voor het paard te zijn.
Mensen durven niet uit te spreken dat ze ook aan hun eigen belangen moeten denken, of in ieder geval de mogelijkheden.

Ik probeer niet mijn mening al te geven, maar feitelijk weet een paard niet of hij er morgen of volgend jaar nog is.

**Geplaatst**: 17-01-17 01:43

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 01:43

Hier wordt al regelmatig over gediscussieerd.

Een onderwerp wat imo helemaal geen discussie waardig is. Iedereen moet doen waar die zich goed bij voelt, wat voor de 1 goed voelt geld niet voor een ander. En dat is prima, iedereen kiest zijn manier wat in zijn ogen de beste keuze is voor zijn of haar paard.

**Geplaatst**: 17-01-17 01:50

Geplaatst: 17-01-17 01:50

Financiele mogelijkheden spelen altijd mee: je kunt je paard alleen geven wat je zelf hebt.

Los daarvan vraag ik me wel eens af of er tegenwoordig niet heel erg lang doorbehandeld wordt. Toen ik in de paarden begon was een gebroken been een doodsvonnis. Heel simpel. Tegenwoordig is dat gelukkig niet meer zo, maar als ik dan zie wat paarden allemaal moeten doorstaan om van een breuk (of andere bijna terminale blessure) te genezen... Maandenlang niet uit de box mogen en dat soort dingen. Als mens leef je deels in de toekomst (als ik dit nu doe, dan kan ik straks dat en dus moet ik gewoon even de tanden op elkaar zetten...) maar een paard leeft in het nu. En als het nu maandenlang anti-paards is (zoals in mijn ogen bijvoorbeeld het geen contact kunnen hebben met soortgenoten, niet kunnen bewegen), dan denk ik dat ik toch voor een voortijdig einde zou kiezen. Maar goed, dat is makkelijk gezegd zolang je nog niet voor die keuze staat.

Ik had het er toevallig laatst met mijn dierenarts over en zij zei dat ze paarden enorm ver kon doorbehandelen en zelfs kon genezen, maar dat ze er zelf in de meeste van die gevallen niet eens aan zou beginnen er gewoon meteen de stekker uit zou trekken. Stomweg omdat het verlengen van het lijden van het paard voor haar niet opwoog tegen het verlengen van het (uiteindelijk hopelijk) pijnvrije leven.

**Geplaatst**: 17-01-17 06:25

Geplaatst: 17-01-17 06:25

Leuke discussie.

Ik heb in 2015 mijn 23 jarige merrie laten inslapen nadat ze 24 uur op de kliniek had gestaan. De klachten zijn begonnen op woensdag en ze is zaterdagmorgen ingeslapen. Naast dat ze koliekerig was, zat er iets duidelijk niet goed in de buik maar de artsen konden er niet achter komen wat. Haar bloed was goed en op bepaalde momenten at ze ook goed dus het was lastig beoordelen. Totdat ze op zaterdagmorgen, toen ik er was, lag te kronkelen van de pijn in de stal en ik aan haar ogen zag dat het mooi was geweest.
Voor mij was de keuze toen snel gemaakt en gezien het feit dat ze zó snel insliep was voor mij de bevestiging dat ik de goede keuze had gemaakt. Merrie had in haar 23jr de dierenarts amper gezien dus ik wilde op haar oude dag niet gaan dokteren en zeker niet opereren.
De artsen complimenteerden me na afloop nog, dat ik zo snel de beslissing heb gemaakt voor haar.

Je wil niet weten hoeveel mensen achteraf toch wel verwijtend vroegen waarom ik haar niet heb laten opereren.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:12

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 07:12

en paard moet aan zijn basisbehoeftes kunnen komen, dus; vrije beweging, goed kunnen eten, sociaal contact en geen pijn. Is 1 van die eisen niet meer haalbaar door bijv pijn, moet je afstand nemen.

Zoals hierboven, zo denk ik er over, mits het financieel haalbaar is. Echter ik als je ervoor staat en het is je eigen paard wil je nog geen afstand nemen. Ik heb in het verleden helaas deze beslissing enkele keren moeten nemen. Niet makkelijk maar in de wetenschap dat het paard als je niets doet ook binnen enkele uren / dagen zou overlijden weet je wel dat je de juiste beslissing moet maken en kun je het makkelijker een plekje geven.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:24

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 07:24

Voor jezelf bepalen wat de grenzen zijn.
Ik b.v. Heb besloten als mijn paard zware koliek en hoefbevangen ingeslapen mag worden. Sinds kort is daar een zware peesblessure bij gekomen.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:30

Geplaatst: 17-01-17 07:30

Hier hoef je geen discussie over te houden, want je doet het toch nooit goed (in andermans ogen)

Voor mij is het: als het niet meer gaat en het beestje is oud, dan heeft 'ie een prachtig leven gehad. Is het beestje nog jong, wil ik eerst weten dat ik alles gedaan heb voordat ik 'm laat gaan. Beetje afhankelijk van wat ik dierwaardig vind en wat mijn financiën toe laat.

Een dier mag prima een beetje pijn hebben. Maar zodra dat beetje teveel wordt en er kan 'niks' meer aan gedaan worden is het tijd ze te laten gaan. Zo zou ik een jong dier niet zo snel op levenslange medicatie zetten. Een oud dier zou ik nog zijn laatste maanden een pijnvrij leven geven of andere medicatie waarmee hij nog een paar maandjes langer hier kan zijn.

Zo zou ik een kat eerder in laten slapen dan een hond. Katten zijn vaak moeilijk te pillen en ik wil met dat beestje niet ELKE dag een strijd aan gaan zodat hij nog wat langer kan leven.

Enz...

**Geplaatst**: 17-01-17 07:33

Geplaatst: 17-01-17 07:33

Mijn vorige paard heeft in 2008 een zwaar trailerongeluk gehad waarbij ze haar achterbeen behoorlijk open had gehaald. Tot op het bot en de pezen waren beschadigd. De da had haar al opgegeven. Maar iets zei mij dat9 ik het moeat proberen. Mijn paard keek me aan en ik wist gewoon dat het niet over was. Ze heeft 2 weken in de kliniek gestaan en de da hadden weinig hoop. Misschien dat met een periode boxrust ze nog als weidemaatje zou kunnen dienen maar die kans achtten ze heel klein. Ja ze had pijn en ik had ook bealoten dat als ze na een aantal weken niet pijnvrij zou worden ik haar alsnog in zou laten slapen maar dat ik haar wel een kans wou geben
En wat was ik blin dat ik haar die kans heb gegeven want na 3 maanden revalideren mocht ze het werk weer opbouwen. De da hadden dit nooit verwacht. Ik heb naar mijn paard gekeken en geluiaterd en dat was de enige goede optie. Il zal een paard nooit met pijn door het leven laten gaan maar als ik denk dat er een kans is op genezing en mij. Paard geeft mij dit ook aan dan zal ik dat zeker doen. In 2013 is zij alsnog tijdens een koliekoperatie overleden.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:35

Geplaatst: 17-01-17 07:35

Als mijn oude dame van 34 iets krijgt waardoor ze bv veel op stal moet staan en als ik merk dat ze niet meer de outdoor,all weather pony kan zijn laat ik haar inslapen.Omdat ik weet dat ze er ongelukkig van wordt.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:36

Geplaatst: 17-01-17 07:36

Ik heb mijn oudje laten inslapen vorige week, omdat ze niet meer overeind kwam. Tuurlijk kan ik haar laten oppeppen door de DA en er hele toestanden maken om haar een beetje op gewicht te houden, en elke keer overeind zetten met de tractor, maar daar is geen beginnen aan. Dus toen ze de 2e keer ging liggen, is ze ingeslapen waar ze lag.
Geld is zeker een belangrijke factor, net als slagingskans en de duur van de behandeling, revalidatie en algeheel welzijn van het dier.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:42

Geplaatst: 17-01-17 07:42

Ik heb een paar stalgenoten mijn grenzen aangegeven en gevraagd of zij mij wilden waarschuwen als ik daar overheen ging. Dan kon ik zelfde grens niet gaan verleggen waardoor het voor haar niet meer paardwaardig was.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:45

Geplaatst: 17-01-17 07:45

xyzutu2 schreef:
Los daarvan vraag ik me wel eens af of er tegenwoordig niet heel erg lang doorbehandeld wordt. Toen ik in de paarden begon was een gebroken been een doodsvonnis. Heel simpel. Tegenwoordig is dat gelukkig niet meer zo, maar als ik dan zie wat paarden allemaal moeten doorstaan om van een breuk (of andere bijna terminale blessure) te genezen... Maandenlang niet uit de box mogen en dat soort dingen. Als mens leef je deels in de toekomst (als ik dit nu doe, dan kan ik straks dat en dus moet ik gewoon even de tanden op elkaar zetten...) maar een paard leeft in het nu. En als het nu maandenlang anti-paards is (zoals in mijn ogen bijvoorbeeld het geen contact kunnen hebben met soortgenoten, niet kunnen bewegen), dan denk ik dat ik toch voor een voortijdig einde zou kiezen. Maar goed, dat is makkelijk gezegd zolang je nog niet voor die keuze staat.

Ik ben het hier mee eens,maar waar ligt dan precies de grens? Je gaat natuurlijk ook niet voor 1 week boxrust de stekker er al uit trekken. Dus als 1 week acceptabel is, is twee weken dat dan ook? Of een maand? Of 6 weken? En dan is 2 maanden maar 2 weekjes langer. En zo voort en zo verder.
Lastig...
En wat als er een geval van ziekte op een stal is, waardoor alle paarden opgehokt moeten worden, ook de gezonde dieren? Die laat je natuurlijk ook niet inslapen omdat ze een paar weken op stal moeten blijven. Maar nu dwaal ik af, denk ik.

Niet bedoelt als vraag specifiek aan jou, overigens, ik bedoel het meer algemeen.

**Geplaatst**: 17-01-17 07:50

Geplaatst: 17-01-17 07:50

Mijn gevoel is dat 'heel bokt' een probleem heeft wanneer iemand de kosten niet (meer) kan betalen. Dan moet een (chronisch ziek en/of oud) dier tóch nog in leven blijven, weggegeven worden als graasmaatje etc, en is het een absolute no-go om zo'n dier naar de slager te doen. En daar kan ik met mijn verstand niet bij.
Kun je het niet meer betalen, en is een dier chronisch ziek, of heeft een ellenlange lijdensweg te gaan, neem dan je verantwoordelijkheid en laat 'm inslapen/breng 'm naar de slager. Ga niet met zo'n dier zeulen.

En als "geld geen rol speelt":
Als mijn oudjes (zoals afgelopen jaren 2 keer) iets ernstigs gaan mankeren, dan gaan ze hemelen. Ook al kan ik het betalen, en al heb ik ze aan huis.
Als mijn jongere paarden wat gaan mankeren dan bekijk ik van geval tot geval wat ik paardwaardig vind.
Lange revalidaties, jarenlang op medicatie, nee. Dat wil ik mijn paarden niet aandoen, of ze nou jong of oud zijn.

Wat daarbij voor mij een beetje de maatstaf is: als ik het zelf niet meer aan kan zien (en die lat ligt vrij laag) dan is het klaar. Ik ga ook een paard niet nog een tijdje op pijnstillers zetten 'om afscheid te nemen'. Ik denk dat ik er dan alleen maar erger tegenaan ga hikken.

**Geplaatst**: 17-01-17 08:01

Geplaatst: 17-01-17 08:01

Ik stel me eigen dan weer de vraag, is het paardwaardig?
Ik vind dat er soms te lang word door gegaan, maar wie ben ik om daar commentaar op te geven. Kijk het is wat anders als het dier echt aan het lijden is en de eigenaar kan het nog niet.

Daarmee zeg ik overigens niet dat als ze aan het begin staan van een behandel traject waarvan je weet dat ze pijn hebben je gelijk de stekker eruit moet trekken.
Kijk naar je paard en vaak weet je dan al genoeg.

Een tijdje terug ook gezien, alleen dan bij een hond. Het dier was op, echt op. Wilde niet meer eten, lag de hele dag. Buik was gigantisch opgeblazen.
Eigenaar propte diverse keren per dag leverworst vermengt met water in het bekkie zodat het dier toch wat binnen kreeg.
Eigenaar wilde er niets van weten om de hond in te laten slapen, maar als je de hond aankeek wist je genoeg.
Uiteindelijk poepte de hond alleen helder rood bloed en had de eigenaar echt geen andere keuze meer.
Bij de da overleed de hond al bij de eerste narcose spuit.
Toen pas zag de eigenaar in dat ze veel te lang hadden gewacht, maar kon en wilde het dier gewoon nog niet missen (ze waren zelf nog niet klaar om te stap te nemen en het dier te laten gaan).

Het voorbeeld hierboven gebeurt niet alleen bij honden maar ook bij andere dieren als paarden, katten etc.
Probeer daarvoor te waken.

**Geplaatst**: 17-01-17 08:44

Geplaatst: 17-01-17 08:44

Ik moet vandaag een beslissing maken.
Nog geen 7 jaar oud, maar een heel moeilijk lichaam en continue klachten. Door laten lichten bij de kliniek, blessure is weg maar nu weer andere klachten. Ben ondertussen 3,5 jaar bezig met vanalles om hem maar goed te krijgen/houden, maar als het vandaag niet goed is dan houdt het echt op.

Financien speelden nooit een rol, heb nooit op zorg voor hem bespaard, maar dat speelt nu toch ook wel echt een rol aangezien het geld maar blijft stromen en er geen verbetering te zien is.

Emotioneel ben ik er klaar mee en wil ik er ook niet mee verder als we na deze controle weer (nogsteeds) de medische molen in moeten. Een kapot paard doe ik niet de handel in en pijn laten lijden is ook geen optie. Dus dan is voor mij de keuze eigenlijk wel heel erg duidelijk..

Maar ieder heeft zijn eigen grenzen daarin en ik begin nu beide kanten te snappen (dus de financieeen en het emotionele gedeelte). Ik vind, zolang je alles hebt gegeven wat jij kon geven en je paard is gewoon niet gezond (die doe je niet zo de handel in imo), dat je best de keuze mag maken tot euthanaseren.

**Geplaatst**: 17-01-17 08:53

Geplaatst: 17-01-17 08:53

Ik had altijd voorgenomen op tot een bepaald punt te gaan. Uiteindelijk toch voorbij dat punt gegaan omdat ik toch alles geprobeerd moest hebben.

Mijn paard had bloedarmoede en was hoefbevangen. Reageerde allergisch op de pijnstillers die ze kreeg. Hierdoor stonden we een beetje met de rug tegen de muur.

Ook had ze verschijnselen van cushing. 2x getest, was gewoon goed.

Waarop de dierenarts zei dat het zoeken was naar een spelt in een hooiberg.

Inmiddels waren de centjes op en had een paard dat duidelijk niet happy was.

Toen de knoop doorgehakt. Ze was zo weg. De dierenarts schrok nog van dr hoe ze eruit zag in een maand.

Sommige hadden misschien verder gegaan, maar je kent je eigen paard het beste

**Geplaatst**: 17-01-17 09:17

Geplaatst: 17-01-17 09:17

Dreamy schreef:
Ik moet vandaag een beslissing maken.
Nog geen 7 jaar oud, maar een heel moeilijk lichaam en continue klachten. Door laten lichten bij de kliniek, blessure is weg maar nu weer andere klachten. Ben ondertussen 3,5 jaar bezig met vanalles om hem maar goed te krijgen/houden, maar als het vandaag niet goed is dan houdt het echt op.

Financien speelden nooit een rol, heb nooit op zorg voor hem bespaard, maar dat speelt nu toch ook wel echt een rol aangezien het geld maar blijft stromen en er geen verbetering te zien is.

Emotioneel ben ik er klaar mee en wil ik er ook niet mee verder als we na deze controle weer (nogsteeds) de medische molen in moeten. Een kapot paard doe ik niet de handel in en pijn laten lijden is ook geen optie. Dus dan is voor mij de keuze eigenlijk wel heel erg duidelijk..

Maar ieder heeft zijn eigen grenzen daarin en ik begin nu beide kanten te snappen (dus de financieeen en het emotionele gedeelte). Ik vind, zolang je alles hebt gegeven wat jij kon geven en je paard is gewoon niet gezond (die doe je niet zo de handel in imo), dat je best de keuze mag maken tot euthanaseren.

Dit lijken mij de moeilijkste gevallen: die zonder duidelijke diagnose en prognose. Sterkte met je beslissing!

**Geplaatst**: 17-01-17 09:23

Geplaatst: 17-01-17 09:23

Citaat:
Nu vraag ik me af wat mensen hun overwegingen nou echt zijn?
*Ga je echt tot het uiterste?
*Kijk je naar het paard of denk je ook aan je eigen belangen en mogelijkheden?
*HOevaak spelen financiele mogelijkheden mee?

En dan denk ik zelf; kun je altijd alles bieden op een pensionstal? Ga je ervoor verhuizen of plaats je dan je paard op bijv een pensioenstal? Hoeveel meerwaarde heeft dat voor iemand?

* Ja ik ga wel tot het uiterste. Doodgaan kun je maar een keer en is voor mij echt de laatste beslissing. Uiteraard staat het welzijn van mijn paard hierbij centraal.

* Ik kijk wel echt naar mijn paard, die gaat dan wel voor andere dingen buiten me andere verplichtingen zoals werk en zorg voor mijn andere dieren. De mensen in mijn leven weten hoe ik er in staan en vinden dat prima. Bij mij is het altijd "horses first, the rest later" en iets af moeten zeggen of niet weg kunnen vanwege een ziek paard is best wel eens voorgekomen.

* Ik denk dat iedereen wel een max. heeft aan wat hij/zij kan uitgeven aan kosten. Gelukkig kan ik heel ver gaan dus zal niet snel een keuze hoeven maken omdat ik de kosten niet meer kan betalen.

* Ik heb mijn paarden aan huis, wat zowel voor als nadelen heeft. Ook thuis moet je roeien met de riemen die je hebt. Iets aanpassen omwille van je paarden kan ook niet altijd en ook daar zit weer een financieel plaatje aan. Ik vind het heerlijk om de zorg volledig in eigen hand te hebben. Daarbij sta ik er wel 24/7 alleen voor en heb ik ook niet een aardige stalgenoot die me even een handje ergens mee helpt. Maar ik ben gelukkig met wat ik heb en vind het een prima plek voor mij en mijn paarden.

**Geplaatst**: 17-01-17 09:25

Geplaatst: 17-01-17 09:25

Ik (probeer) mijn eigen gevoel uit te schakelen (tuurlijk mis je ze) en zo paardwaardig mogelijk te denken.
Heb nu ook een oudje met pensioen lopen (aan huis ja luxe, pensionstal was veel moeilijker geweest) als die niet meer mee kan in de kudde of pijn heeft (zichtbaar ernstig kreupel bijv) dan laat ik er een eind aan maken. Ik ga er voor het paard geen ellenlange lijdensweg met pijnstillers en uit de kudde van maken.
Financieel is niet echt de overweging maar bijv een koliek operatie met herstel zou ik een ouder paard ook niet aan doen. Meer door het lijden als financieel.

**Geplaatst**: 17-01-17 11:11

Geplaatst: 17-01-17 11:11

Ik heb er op dit moment 2 staan

pony1:
merrie, 20jr, verleden met epilepsie en hoefbevangenheid
Pony is met pensioen, liefste kinderpony die je je kan wensen.
Ik heb wel de beslissing genomen dat ik niet eindeloos ga dokteren, in geval van bevangenheid bekijken we het op dat moment hoe ernstig en wat de prognose is. In 2009 heeft ze een kanteling en sinker gehad maar loopt nu weer goed is ook niet bevangen meer geweest en was niet bevangen van het voer maar door een infectie.
Ik zou haar in geval van koliek alleen aan huis behandelen en niet voor operatie naar een kliniek.

basiseis: moet in vrijheid pijnvrij zijn en (een dagdeel) gras kunnen verdragen of dat binnen afzienbare tijd weer kunnen.

Pony 2:
ruin, 15 jr, zwakke knie verder gezond.
Loopt recreatief voor de wagen en aan de lange lijnen, geniet van het werk, superlieve kinderpony.
In geval van ziekte of kreupelheid is periode stalrust acceptabel met uitzicht op pijnvrij bewegen in vrijheid en (een dagdeel) gras. Koliek laat ik ook alleen aan huis behandelen, operatie is uitgesloten.

Pony's zijn beide al vanaf jonge leeftijd (resp. 2jr en 4mnd) in mijn bezit en echt mijn vriendjes. Lopen niet in de weg, staan in pension en ben ook bereid ze daar te laten staan als ze niet aan het werk kunnen en ze mogen hier dus ook van hun pensioen genieten zolang ze paard kunnen zijn.

**Geplaatst**: 17-01-17 11:16

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 11:16

Allereerst Dreamy wat ene rotbeslissing maar wel een begrijpelijke.

Ja ik ga tot het uiterste maar dier (paard, hond, kip, konijn wat ook) moet wel een dier en soort waardig bestaan kunnen hebben. Zowel geestelijk als lichamelijk.

Maar heb wel gemerkt dat als je als baas de grens trekt dit wordt teveel voor mijn dier je niet zomaar de keus hebt tot inslapen. Dan moet een dierenarts wel willen meewerken. Tot mijn grote verdriet en boosheid heb ik dat afgelopen november aan de hand gehad met oude tinker. Die ondanks zijn reserve tijd met veel mankementen gewoon op was en geestelijk de moed had opgegeven. Tijd om te laten gaan alleen anderhalve week moeten leuren ongeveer om hem de rust ook te kunnen geven.

**Geplaatst**: 17-01-17 11:32

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 11:32

twee weken geleden mijn pony in moeten laten slapen.
De moeilijkste keuze ooit, maar voor hem wel de juiste. We waren al lang met hem aan het dokteren en we hebben al het medisch mogelijke geprobeerd om hem te helpen (ongeacht moeite of kosten).
We zagen hem ondanks alles toch verslechteren, tegen de verwachtingen in. Hij kreeg veel pijnstilling tijdens en tussen de behandelingen door om het draaglijk te houden voor hem.
Toen we het laatst mogelijke voor hem gingen doen aan behandeling n hoop op verlenging/verbetering en we binnen 2 weken resultaat zouden moeten hebben zagen we hem duidelijk verslechteren en hebben we besloten om hem te laten gaan.

Zodra het leven lijden wordt, zonder uitzicht op verbetering....dan is het tijd om hem te laten gaan.
Dit beloof ik al mijn dieren, we doen ons uiterste best zolang er hoop is en we het draaglijk kunnen maken, is het dat niet meer of is er geen hoop meer....dan stopt het en is loslaten wat je nog kunt doen.

Hij is vredig in mijn armen ingeslapen, pas 11 jaar. ben er nog kapot van en het accepteren kan ik nog steeds niet. Maar voor hem is het goed zo....

**Geplaatst**: 17-01-17 11:39

Re: discussie; inslapen

Geplaatst: 17-01-17 11:39

Ik heb voor mezelf een aardige spaarpot voor mijn paard. En ik heb dan ook voor mezelf besloten dat indien hij ooit een kwaal/ziekte/wat dan ook krijgt waardoor dit méér zal kosten dan dat bedrag ik helaas de stekker eruit trek. Het is een behoorlijke smak geld en als hij daar niet mee te genezen is zal hij dat nooit meer worden.

Ook hou ik rekening met zíjn paardwaardige behoeftes. Ik zou hem doodongelukkig maken met stalrust dus indien dit ooit aan de orde komt zal ik goed moeten nadenken. Mijn paard is ook geen grasmaaier, dus indien hij ouder is en echt niks meer mag(zelfs geen stapritjes/wandelingetjes) dan zal ik ook hierin voor hem moeten kiezen ipv voor mij.

Anyway, ik hoop dat dit natuurlijk nog járen niet aan de orde is en dat ik nog minstens 10 tot 15jaar van hem mag genieten voordat bovenstaande aan de orde is

**Geplaatst**: 17-01-17 11:40

Geplaatst: 17-01-17 11:40

Het is natuurlijk ook een verschil of het een oud paard is of jong.Voor mijn ruin van nu 21 zal ik natuurlijk verder gaan dan voor mijn merrie van 34.Hij is nog jong.

**Geplaatst**: 17-01-17 11:43

Geplaatst: 17-01-17 11:43

Interessante discussie. Maar ik denk niet dat er bepaalde regels aan vast zitten. Kijk altijd naar het individu, is telkens weer mijn antwoord op alles als het gaat om dieren(welzijn).
Als je het verhaal van mijn fjord op papier zet, snap je bijna niet waarom we hem hebben laten gaan.
Maar als je andere factoren er bij gaat halen, vallen er ineens kwartjes.. en klinkt het heel logisch.

Het is altijd een rotbeslissing die je nooit kunt terugdraaien, waar (meestal altijd) goed over na is gedacht.

Nomineer dit bericht ×