Ik heb mijn paard nu bijna een jaar, ontzettend lief dier en wilt graag voor je werken wat later het verhaal wel duidelijk word.. Maar sinds ik heb hem en ken (gekocht van mijn stage) heeft ie moeite met de rechterkant, inbuigen, willen nageven en loslaten. Ook het bitje accepteren was soms een klus, ook al niet graag willen innemen. Ook heeft hij met rijden altijd zijn mond open. Tijdens de les dachten wij eigenlijk dat het gewoon was dat ie stijf was en niet goed in ze lijf zat (lees. Geen spier heel mager).
Toch maakte we (mijn top verzorgster en ik) ons zorgen, half jaar geleden is er een tandarts geweest, merkte dat zijn mond flink gevoelig was maar zag niks wat hem verontstelde. Toch zat het bij ons niet lekker en hebben we een andere tandarts er naar laten kijken.. Helaas is zijn rechter kant kapot gereden, op de lager zit een grote bult, klein stukje zichtbaar bot maar is een oude wond.. "Hij heeft flink pijn, hij loopt puur op ze karakter, als je doorgaat is dit zeer dieronvriendelijk" BAM. Flinke klap in je gezicht, waarom had ik niet veel eerder iets gemerkt, we kunnen tenslotte lezen en schrijven samen... Nu viel wel alles op ze plek, ook het staken en niet naar voren willen als er druk bij kwam kijken of wanneer hij tegen d'r hand ging lopen.
Maar nu? Bitloos.. Dat zou kunnen, maar daar zat ook weer een maar aan vast. Waarschijnlijk zit de druk van het bitloos hoofdstel ook precies op de pijnlijke kant. Met het halster aan de longe was ie soms al een het stoeien met klapperen. En hoe reageert hij hier op? Het is een heel gevoelig paard, wat als ie sterk word en ik meer druk moet geven? Dan geef k druk op de neus maar straalt t nog naar de kaak/lager/mond toe.
Ik voel me nu even heel machteloos.. Het is een heel blij paard en zo onwijs opgeknapt, zelfs met rijden zijn we ontzettend gegroeid terwijl die, schijnt, zoveel pijn gehad te hebben.. De tandarts legde alleen zijn vinger erop en hij zat al tegen het dak..
Zijn er mensen hier met ervaring? Had ik dit eerder kunnen merken, hadden de vorige eigenaren dit niet moeten weten? Waar ik nog het meeste moeite mee heb is dat ik niks voor hem kan doen, het word niet beter.
Ik wou het even van me afschrijven en even delen.. Ik heb hem gekocht als wedstrijd en leer paard, geleerd heb ik heel veel van hem en genoten op wedstrijd deden we zeker, daarom vind ik het zo oneerlijk tegenover hem dat hij zoveel pijn gehad heeft en nog steeds heeft.. Weg gaat ie zeker niet als mensen daaraan twijfelen, hij zal lekker als tut paard blijven en we kunnen met de tijd ons gaan verdiepen in grondwerk, voor nu is alleen het rijden even klaar en dat is toch wel een domper.. Ik geef het even de tijd voor ik bitloos ga uitproberen, mocht dit aanslaan top. Merk ik nog dat het drukt, is de laatste optie helaas ook afgevallen..
Wel bel ik mijn eigen tandarts, even op om te vragen of hij nog even wilt komen kijken voor een dubbel check.
Misschien met de tijd dat het wel een gedeelte kan helen en dat bitloos wel een optie is. Maar alleen tijd weet raad.