Een schaafwondje van een paar cm was het resultaat. Dit behandeld met betadine shampoo en verder even een bandage om gedaan zodat er geen zand in kon komen (staan namelijk 9 tot 10 uur per dag op de paddock). Zodra het plekje rustig was, bandage afgelaten en verder zelf laten genezen.
Dit leek goed te gaan, tot ze opeens een dik been had. Bij nadere inspectie bleek dat het wondje mokkig was geworden en was gaan uitbreiden met korstjes. Dierenarts is gekomen en na drie dagen injecties, lokaal behandelen met Vetaderm en antibiotica shampoo was het been na 4 dagen al weer super mooi dun. Het been werd ook steeds rustiger qua korstjes. Leek dus goed te gaan.
Ben blijven wassen met betadine shampoo afgewisseld met antibiotica shampoo en blijven smeren met betadine zalf omdat er nog steeds wat korstjes zaten. Dit ging bijna twee weken super.
Helaas loopt het been sinds een aantal dagen weer op en breiden ook de korstjes weer uit. Paard reageert ook weer pijnlijk op aanraking van sommige korstjes en zet het been veel op rust.
De korstjes zijn moeilijk te zien, zitten verstopt onder het haar maar goed te voelen. (Betreft overigens een Warmbloed paard met weinig haar op de benen, geen behang dus).
Buiten dat ik maandag meteen weer aan de lijn hang met de dierenarts, zit ik met m'n handen in het haar. Heeft iemand nog goede tips om het voorgoed de das om te doen
? Ben meteen weer gestart met Vetaderm om de huid rustig te krijgen met daarover een bandage zodat er geen troep bij kan aangezien het zand er op aankoekt.
Een tip die ik ooit gehad heb en die ook werkt (op dat moment) en ja het klinkt heel vies en je hebt het misschien niet bij de hand. Urine van de man
er even over heen laten plassen voor een aantal dagen, liefst ochtendurine. Geen idee waarom het werkte maar dat deed het 
