Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Femke_Tweety schreef:Pinksterbloem en duizendblad zijn zeer verschillend.
Google maar op afbeeldingen.
Mijn paard heeft een vrij sterke voorkeur voor riet, en voor bepaalde distelsoorten. (ik meen de akkerdistel) Dat schuift hij probleemloos mèt stekels en al naar binnen...
Boterbloem laat hij keurig staan. Veel andere kruiden gaan wel naar binnen.
Voorheen stond hij op een plek waar ook paardenstaarten groeiden (lidrus, holpijp of heermoes, weet zo even niet welke) en daar at hij ook wel van helaas. Maar nóóit veel.
Dus misschien heeft hij dat toch zelf prima doorgehad.
Ik weet zo even niet van iedere plant de voordelen.
Wilgentakken bevatten inderdaad wel een beetje acetylsalcylzuur. (aspirine, pijnstillend en bloedverdunnend)
Verder is héél veel ook voor mensen prima eetbaar.
De blikken zijn overigens altijd wel grappig, als ik een stukje kamille of pinksterbloem naar binnen schuif...
En als iemand ooit de kans krijgt om van verse watermunt thee te trekken: doen!! Veel voller van smaak dan de gekochte knalgroene munttakjes die meestal gebruikt worden!
Thee van schijfkamille is ook erg lekker.
Jeika schreef:Volgensmij is zevenblad ook goed voor paarden.
. palousa_boy schreef:Sommige van die kruiden zijn voor ons ook gewoon prima bruikbaar, veel mensen weten het alleen niet (meer).
Jonge blaadjes van paardenbloem door de sla of ipv sla.
Kleefkruid om thee van te trekken.
Weegbree voor thee of als sla
Etc etc.
Het smaakt niet als ijsberg sla ofzo, maar met de juiste dressing is het best te eten.
De wei hier daar staat ook veel kruid op. Op het moment veel boterbloem, dat is een beetje jammer, maar ook veel ander van nature voorkomende wilde kruiden.
Kunnen de paarden zelf kiezen wat ze eten als ze denken het nodig te hebben.
De boterbloem eten ze keurig omheen
Er groeit zo veel nuttigs in weides en bermen. Niet alleen brandnetels (die inderdaad bloedzuiverend zijn maar ook veel ijzer bevatten), paardenbloemen, allerlei soorten distels, duizendblad, zevenblad, meidoorn, melganzevoet (in beperkte mate, en niet elk paard eet het. Mijn pony is er gek op), riet, weegbree, klaver, wilde peen, rozebottels (echt opmerkelijk hoe ze zo rond oktober de rozebottels ineens verslinden, net als dat de interesse in de distels aan het einde van het distelbloeiseizoen afneemt en de consumptie van paardenbloemen hier afhankelijk is van het weer. Bij zonnig weer is die veel hoger dan bij regenachtig weer), berk, wilg, frambozen-, bramen- en bosbesblaadjes enz enz enz. Er is ook een nuttige groep op Facebook waar je veel van dit soort informatie kunt vinden.
) dat eik/eikels nuttig zijn tegen cushing. En er is dus helemaal geen enkel bewijs voor dus waarom zou je het geloven. Maar waarom ook niet. Mijn paardjes eten het allebei graag en of dat nou is omdat eikels blijkbaar lekker zijn of om een andere reden: I don't care.
) Als ik zie hoe hij en esdoornblaadje oppakt, er wat mee speelt en het dan weer laat vallen. En niet één keer maar gewoon op verschillende dagen onderzoeken wat het is, beoordelen als niet bruikbaar en dan weer verder slenteren denk ik: laat dat paard maar schuiven. Die doet geen gekke dingen. En ja, overdaad schaadt. Daarom ben ik blij met een paard wat heel goed lijkt te weten wat hij doet.