
Het diertje stond alleen in een hokje en keek omhoog uit een boxje door zijn twee ontstoken oogjes. "Ach gossie" dacht ik bij mezelf. Ja, vrouwen hebben toch een zwak voor kleine hulpbehoevende eenzame diertjes. Wat zag die er eenzaam en triest uit. Uit medelijden, ik weet het, het is géén handige raadgever, heb ik de kleine pony meegenomen, Tibor, hij is 2 1/2 jaar.
Nou hebben we wat paardjes hier lopen en voor dat ukje zou best een plekje te maken zijn. Dus geld gegeven en het diertje kwam naar hier. Diezelfde week brak ook nog mijn been
, dus hij heeft een beetje afgezien. Ja ik ook, want de eerste weken kom ik echt alleen maar op de bank zitten en met krukken naar de wc. Dus hij was wel wat eenzaam in de maand februari, alleen de kippen om hem heen en uitzicht op onze paarden door het glas.
Maar nu het wat beter gaat, het gips is er een week af en ik wat mobieler ben kan ik wat met hem doen. Zijn vacht kriebelt en lijkt wel angora. Onze paarden zijn druk aan het verharen, maar bij deze kleine dit alles nog muurvast.
Dus ben ik hem een beetje aan het kriebelen, oogjes verzorgen met lauw water en een beetje laten wennen aan contact met mensen. Dat gaat redelijk, ik heb niet de indruk dat hij mishandeld is ofzo, hij is prima mensgericht en correct.
Hij is erg rustig voor een 2 1/1/ jarige en ligt veel.

Die vacht die ziet er echt maar raar uit. Scheren was het advies, dan lijken ze nog kleiner, maar in februari hmm... nee.
Hij heeft nu zijn eerste ivermectine op, want aan zijn vacht te zien 'klopt er iets niet'. Hij heeft ook veel huidschilfers. Ik heb zelf het idee dat hij een tekort heeft aan van alles en mogelijk een worminfectie heeft.
Dinsdag komt de DA voor zijn basisenting ! Er stond niks in zijn pasppoortje, en om hem eens na te zien en wie weet advies te geven wat te doen. De smid komt deze week ook, en zo wordt hij stapsgewijs hopelijk op het juiste been gezet.
Zijn tanden zijn zo te zien redelijk, en zijn kiezen laat ik even aan de DA over om te beoordelen. Hij eet normaal, knabbelt zijn hooi nu goed op dusMijn been is nog niet je-van-het om hem eventueel met enige zachte dwang al in zijn mond te kijken. Hij eet goed, dat wel, al heb ik hem wel teruggzet naar hooi en stro naar behoefte en twee keer per dag een heel klein schepje haver en Baileys muesli, ongeveer 200 gram totaal. Hij kreeg twee keer een hele kilo per dag !
Nu wees iemand me op dwegrroei, een afwijking waar ik niet mee bekend ben. Ze baseerde dit op zijn zwakke achterbeentjes en zijn grote hoofd in verhouding met zijn lijfje. Daar zit wat in. Ik weet het niet. Heb totaal geen ervaring met 'opknappertjes' en al helemaal niet met deze kleine paardjes.

Hopelijk kan dit ventje toch een kansje krijgen op een beetje 'paards' leventje.
Wie weet is er iemand op bokt te vinden die dat wel heeft, of goede tips heeft, die zijn van harte welkom !

ik vind het maar een zielig kijkend ponietje

, 't arme ding..
die lijkt wel helemaal vervilt.