Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
zwijnenstal schreef:hoe verzin je zo een vraag.Ik zou er alles voor over hebben om mijn paard bij me te houden ook al is ze oud.
Dan wacht je nog maar even met een nieuw paard.
Ik denk dat deze pony al blij kan zijn met deze leeftijd en een goede gezondheid 

smurfje schreef:kan je haar niet bij mensen neer zetten die haar pensioen geven?
bijvoorbeeld een rusthuis? of mensen die een weidemaatje zoeken?
zwijnenstal schreef:hoe verzin je zo een vraag.Ik zou er alles voor over hebben om mijn paard bij me te houden ook al is ze oud.
Dan wacht je nog maar even met een nieuw paard.
Of je zoekt iemand die wel voor haar wil zorgen,of naar een rusthuis heeft ze wel verdiend denk ik ...maar ja kost geld
Carmenn_ schreef:Even wat anders, waarom inslapen? Misschien is dit een heel ander discussiepunt maar de slager is veel vriendelijker. Met inslapen kan ze nog vechten voor haar leven.
Verder ga ik met Smurfje mee.
GamblersCup schreef:zwijnenstal schreef:hoe verzin je zo een vraag.Ik zou er alles voor over hebben om mijn paard bij me te houden ook al is ze oud.
Dan wacht je nog maar even met een nieuw paard.
JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Voor die tijd....nee echt niet.
En voor de artrose kun je ze ook wat geven van DA of iets homeopathisch ofzo en misschien een verlichtende massage.
Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag! Ga geen ander huis zoeken, maar laat het beesje lekker lopen waar die nu is. En geniet samen! Dat zal je later dankbaar zijn!
JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Voor die tijd....nee echt niet.
En voor de artrose kun je ze ook wat geven van DA of iets homeopathisch ofzo en misschien een verlichtende massage.
Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag! Ga geen ander huis zoeken, maar laat het beesje lekker lopen waar die nu is. En geniet samen! Dat zal je later dankbaar zijn!
JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Voor die tijd....nee echt niet.
En voor de artrose kun je ze ook wat geven van DA of iets homeopathisch ofzo en misschien een verlichtende massage.
Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag! Ga geen ander huis zoeken, maar laat het beesje lekker lopen waar die nu is. En geniet samen! Dat zal je later dankbaar zijn!
JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
JuravelOX schreef:Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag!
muiszje schreef:Mijn pony van 36 is nog topfit, maar ik merk dat het allemaal een beetje begint af te takelen. Ik heb al 3 jaar lang gezegd: dit is de laatste winter voor haar. Maar toch blijf ik maar doorgaan. Wanneer is het genoeg? ik verleg mijn grenzen jaar op jaar
Citaat:Mijn oude pony heeft een hartruisje (Wat opzich helemaal niet raar is voor haar leeftijd) en heeft al, sinds ik haar ken, fikse artrose. De artrose lijkt heel erg stabiel en ze heeft wel pijn, maar ze rent af en toe nog vrolijk rond in de wei. We wandelen elke dag en we maken nog lol samen in de bak. Haar algehele uitstraling is dat van een speelse, vrolijke pony die wat belemmeringen ondervind. (vaak aan het knikkebollen, dementeren,, moeilijk eten.,etc)
Citaat:Ik zorg al zeker 10 jaar met volledige passie voor haar, maar elke keer als de winter eraan komt ben ik als de dood dat ze het niet haalt. Ik heb mezelf altijd voorgenomen dat ze in het najaar ingeslapen moet worden en die kou niet mee hoeft te maken.
?mcsjelle schreef:Wij hebben ook een pony rondlopen van 34 jaar. En door hem kunnen we nooit met alletwee de andere paarden weg, omdat hij gewoonweg niet alleen kan blijven. Dan gaat hij helemaal door het lint. Hoe graag ik ook naar buiten zou willen met onze paarden, het komt niet in me op om hem daarom in te laten slapen.
En hij is er waarschijnlijk slechter aan toe dan die van jou. Hij heeft artrose, cushing, epilepsie, botwoekeringen in zijn voorhoeven, huidkanker. Verzin een ouderdomskwaal en meneer heeft het. Maar bij ons is het heel duidelijk. De dag dat hij niet meer op wil staan of niet meer vrolijk is komt de dierenarts en eerder niet.
Hij is al een paar keer heel ziek geweest en toen hebben we lang nagedacht over of we er geen einde aan moesten maken, om hem verder lijdt te besparen. Maar ondanks dat hij soms heel veel pijn heeft, blijft hij er vrolijk onder. En een vrolijk paard dat elke ochtend de wei opdraaft of galopeert, die altijd opstaat als je aan komt lopen en die nog altijd de kippen achterna zit laat ik niet inslapen.

Luckystory schreef:Sorry maar ik kan er echt niet bij.
Respect kan ik echt niet hebben voor zo'n vraag.
Misschien moeten ze mij ook maar laten inslapen? Nu ben ik nog goed maar vanaf je 20 loopt je conditie ook weer terug had ik ergens gelezen. En wie weet val ik morgen van de trap,... dat wil ik mezelf dan ook wel besparen.
Of misschien moet mijn oma ook maar dood, die is al zoooo oud joh!
Luckystory schreef:Sorry maar ik kan er echt niet bij.
Respect kan ik echt niet hebben voor zo'n vraag.
Misschien moeten ze mij ook maar laten inslapen? Nu ben ik nog goed maar vanaf je 20 loopt je conditie ook weer terug had ik ergens gelezen. En wie weet val ik morgen van de trap,... dat wil ik mezelf dan ook wel besparen.
Of misschien moet mijn oma ook maar dood, die is al zoooo oud joh!
. Het maakt het wel moeilijk, want ik lees jouw stukje met tranen in mn ogen en een prop in mn keel omdat het waar is en ik niet kan bevatten dat het straks allemaal over kan zijn.randie schreef:luckystory: het gaat niet over een gezond paardmaar een paard wat al gebreken heeft en wat waarschijnlijk alleen nog
maar slechter gaat worden. Wat ze hem niet gunt..
GamblersCup schreef:JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Een dierenarts kent jouw paard niet, zoals jij het kent, qua gedrag. Dat zie je zelf het snelst, een paard kan zich "groot" houden (zie eerdere opmerking over vluchtdier) en en DA is niet alziend. Ga daar dus liever niet van uit, als je zelf merkt dat je paard aftakelt! Mijn mond valt open van verbazing dat jij helemaal op je DA vertrouwd!JuravelOX schreef:Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag!
Dat heeft ie al 10 jaar...![]()
Voor mij zou het heel makkelijk zijn. Ik zet mijn gevoelens opzij en kijk naar de feiten: merk je dat je paardje pijn heeft, achteruit gaat? In laten slapen. Misschien nu een grote mond, en als mijn pony van 26 zo ver is word het misschien moeilijk, maar dan maar hard zijn voor jezelf. Welzijn van het dier gaat voor.
Luckystory schreef:De dag dat ze niet meer kunnen rechtstaan of dat ze geen enkele kwaliteit van leven meer hebben, dan pas maak je zo'n beslissing.
Luckystory schreef:De TS wil een nieuw paard en de oude staat in de weg, en nu wil ze de goedkeuring van bokt om die uit de weg te ruimen. Dat is wat ik lees in die openingspost, niet meer niet minder.
Luckystory schreef:randie schreef:luckystory: het gaat niet over een gezond paardmaar een paard wat al gebreken heeft en wat waarschijnlijk alleen nog
maar slechter gaat worden. Wat ze hem niet gunt..
Nou, moet je mijn rug eens voelen als ik s'morgens uit bed stap. Gun ik ook niemand hoor.
Elk paard wordt slechter of ze nu 3, 10 of 30 zijn... het kan alleen maar achteruit gaan.
Misschien moeten we maar paarden beginnen inslapen op hun 8ste dan zijn ze toch ongeveer op hun top? Dan besparen we ze ook een heleboel mogelijk leed.
Waar gaat dit over mensen? Een beetje artrose en dat hij het wat sneller koud heeft en wat meer zorg nodig heeft? Lijkt mij volkomen normaal op die leeftijd.![]()
Ik heb hier wel jongere paarden staan die er erger aan toe zijn. (ik bespaar je de details) En nog elke dag genieten die van hun leven. De dag dat ze niet meer kunnen rechtstaan of dat ze geen enkele kwaliteit van leven meer hebben, dan pas maak je zo'n beslissing.
De TS wil een nieuw paard en de oude staat in de weg, en nu wil ze de goedkeuring van bokt om die uit de weg te ruimen. Dat is wat ik lees in die openingspost, niet meer niet minder. Wees daar dan ook eerlijk over ipv zo'n emotioneel gedoe er rond te hangen.
GamblersCup schreef:Luckystory: dat is natuurlijk zéér overdreven wat je schrijft. Je kunt het beter vergelijken met iemand van 98 jaar, die er op achteruit gaat. Ik denk dat er heel veel van die mensen blij zouden zijn als die keuze überhaupt gemaakt zou kunnen worden!
Luckystory schreef:randie schreef:luckystory: het gaat niet over een gezond paardmaar een paard wat al gebreken heeft en wat waarschijnlijk alleen nog
maar slechter gaat worden. Wat ze hem niet gunt..
Nou, moet je mijn rug eens voelen als ik s'morgens uit bed stap. Gun ik ook niemand hoor.
Elk paard wordt slechter of ze nu 3, 10 of 30 zijn... het kan alleen maar achteruit gaan.
Misschien moeten we maar paarden beginnen inslapen op hun 8ste dan zijn ze toch ongeveer op hun top? Dan besparen we ze ook een heleboel mogelijk leed.
Waar gaat dit over mensen? Een beetje artrose en dat hij het wat sneller koud heeft en wat meer zorg nodig heeft? Lijkt mij volkomen normaal op die leeftijd.![]()
Ik heb hier wel jongere paarden staan die er erger aan toe zijn. (ik bespaar je de details) En nog elke dag genieten die van hun leven. De dag dat ze niet meer kunnen rechtstaan of dat ze geen enkele kwaliteit van leven meer hebben, dan pas maak je zo'n beslissing.
De TS wil een nieuw paard en de oude staat in de weg, en nu wil ze de goedkeuring van bokt om die uit de weg te ruimen. Dat is wat ik lees in die openingspost, niet meer niet minder. Wees daar dan ook eerlijk over ipv zo'n emotioneel gedoe er rond te hangen.
muiszje schreef:arnyek: Ik vind het heel fijn dat je dat allemaal durft te zeggen. Het maakt het wel moeilijk, want ik lees jouw stukje met tranen in mn ogen en een prop in mn keel omdat het waar is en ik niet kan bevatten dat het straks allemaal over kan zijn.
WIl iedereen bedanken voor de reacties, ik moet nu naar de pony in kwestie toe, want die staat vast te wachten..
Ik lees vanavond alles bij!
Luckystory schreef:GamblersCup schreef:Luckystory: dat is natuurlijk zéér overdreven wat je schrijft. Je kunt het beter vergelijken met iemand van 98 jaar, die er op achteruit gaat. Ik denk dat er heel veel van die mensen blij zouden zijn als die keuze überhaupt gemaakt zou kunnen worden!
Die keuze kan gemaakt worden en toch is het maar een héél kleine minderheid die voor zichzelf zo'n keuze maakt.
Op haar 92ste was mijn oma afgeleefd, dement en nog een schijn van zichzelf. Ze heeft een doodstrijd gehad van bijna een week waarin de familie naast haar bed gewaakt heeft terwijl zij ergens tussen leven en dood vertoefde.
Geen moment daarvan zou ik haar hebben ontnomen, ook al hadden we misschien de keuze...Een leven is pas op als het helemaal geleefd is en pijn en lijden horen net zo goed daarbij.
HummerTime schreef:TS schrijft dat paard artrose heeft en pijn en nog wat kwaaltjes. Waarom nu geen afscheid nemen??? Paardje heeft een mooi leven gehad, waarom wachten tot ze af gaat takelen??? Voor mij is het criterium dat ie pijn heeft, en dan 36 jaar.......? Nou, ik begrijp de vraag van TS heel goed, en zie ook geen probleem om er nu een eind aan te maken voor de winter komt.....
Heel veel sterkte en doe wat JIJ goed vindt, alleen jij kent je pony en wij niet!!
Sterkte!!!

Luckystory schreef:Sorry maar ik kan er echt niet bij.
Respect kan ik echt niet hebben voor zo'n vraag.
Misschien moeten ze mij ook maar laten inslapen? Nu ben ik nog goed maar vanaf je 20 loopt je conditie ook weer terug had ik ergens gelezen. En wie weet val ik morgen van de trap,... dat wil ik mezelf dan ook wel besparen.
Of misschien moet mijn oma ook maar dood, die is al zoooo oud joh!
muiszje schreef:wat het is,, mijn pony heeft een dermate karakter en dermate "gerichte"verzorging nodig dat ik haar te kort zou doen als ik haar naar een rusthuis zou doen, of naar en weide,.
Ik weet zeker dat, mocht ik dat doen, ze heeeeel snel echteruit gaat. EN daarbij heeft ze al teveel in haar leven meegemaakt. Verhuizen op deze leeftijd vind ik ook niet fair. Ze blijft bij mij, op mijn stal. Dat is gewoon iets waar ik van overtuigd ben dat dat het goede is, en wil daar eigenlijk ook gene discussie over, omdat dat voor mij out of the question is.
. Zorg voor je dier tot ze zélf aangeeft dat het genoeg is. Vind het supergoed van je dat je haar zo goed verzorgt dat ze al 36 is geworden! Petje af hoor! Kwaaltjes krijgen ze allemaal, wij ook als we ouder worden
. Extra dekentje in de winter, goed eten, dan hoeft dat seizoen geen reden te zijn om haar nu in te laten slapen hoor. Het is lastig, heb zelf ook een oude merrie gehad en je denkt vaak; hoe lang nog?? Nu ze er niet meer is heb ik heel veel rust en voldoening dat ik haar pas heb laten gaan toen ik wist dat ze niet meer beter zou worden. Maar goed, jij moet je eigen besluit hierin nemen. Je kent haar het beste. Succes! Arnyek schreef:muiszje schreef:Mijn pony van 36 is nog topfit, maar ik merk dat het allemaal een beetje begint af te takelen. Ik heb al 3 jaar lang gezegd: dit is de laatste winter voor haar. Maar toch blijf ik maar doorgaan. Wanneer is het genoeg? ik verleg mijn grenzen jaar op jaar
Welke grenzen heb je de afgelopen drie jaar verlegd? In mijn herinnering heb je al eens eerder getwijfeld en het twijfelen gaf haar tijd, het weer werd weer beter en ze verbeterde weer iets.
Welke grenzen heb je nu voor jezelf?Citaat:Mijn oude pony heeft een hartruisje (Wat opzich helemaal niet raar is voor haar leeftijd) en heeft al, sinds ik haar ken, fikse artrose. De artrose lijkt heel erg stabiel en ze heeft wel pijn, maar ze rent af en toe nog vrolijk rond in de wei. We wandelen elke dag en we maken nog lol samen in de bak. Haar algehele uitstraling is dat van een speelse, vrolijke pony die wat belemmeringen ondervind. (vaak aan het knikkebollen, dementeren,, moeilijk eten.,etc)
Wanneer zijn de laatstgenoemde items ontstaan? Volgens mij was het moeilijke eten er al even. Maar het knikkebollen en dementeren is dacht ik iets recenter...
Hoe duidelijk merk je nu ten opzichte van 3 jaar geleden dat ze meer/hetzelfde/minder pijn heeft?Citaat:Ik zorg al zeker 10 jaar met volledige passie voor haar, maar elke keer als de winter eraan komt ben ik als de dood dat ze het niet haalt. Ik heb mezelf altijd voorgenomen dat ze in het najaar ingeslapen moet worden en die kou niet mee hoeft te maken.
Voor de overige bokkers, ik ken TS persoonlijk.
Als er iemand is die goed, maar dan ook heel goed voor haar pony zorgt is zij het wel. Ik ken niemand (ook niet op bokt, dat wil niet zeggen dat ze er niet zijn) die nog zo actief met een 36-jarige pony bezig is.
TS zie ik in weer en wind (staat even verderop in de polder) naar haar pony gaan en met haar pony wandelen, pony staat altijd buiten met vriendjes en als TS zelf niet kan, gaat er altijd iemand anders met de pony wandelen etc. Menig dier kan jaloers zijn op Pep!
Wel meen ik mij ter herinneren dat als jij zelf voor langere tijd (zeg meer dan een week i.v.m. vakantie) weg bent, je ook altijd schrikt van haar algehele conditie. Niet omdat er dan niet goed voor haar gezorgd wordt, maar ze oogt toch vaak minder fit. Volgens mij houdt jij haar ook op de been met alle liefde en aandacht.
L. geen idee of mijn mening er iets toe doet voor jou, maar de liefde, aandacht en tijd die jij aan haar hebt gegeven in al die jaren... Pep was meer dan 10 jaar terug eigenlijk al afgeschreven, je hebt haar toen gered en wie had gedacht dat ze zo zou opknappen en het nog zo lang zou volhouden?
Ik denk dat je eerder te lang zal doorgaan met haar dan dat je er te vroeg een eind aan maakt.
Dit moment is altijd moeilijk, maar niemand en dan ook niemand die de situatie van dichtbij kent, zal het in zijn hoofd halen om te zeggen dat je er te vroeg een punt achter hebt gezet. Want dat is gewoon weg niet zo, al zou je morgen die beslissing nemen (bedoel ik niet verkeerd!).
Verder denk ik ook, dat als je nergens 'nieuw paard' had genoemd, niemand hierover had gestruikeld en had gezegd: "Ga op je gevoel af!".
Maar ik vind het in dit geval misschien wel de druppel, jij hebt keihard gewerkt om Pep te onderhouden, hebt haar een superfijn pensioen gegeven (een echt penny-verhaal voor de lezers!) en je hebt nu de kans om verder te gaan met een jong beest. Iets wat je al zo lang, zo graag wilt en altijd hebt uitgesteld vanwege Pep. Niet alleen vanwege geld, vooral vanwege tijd en aandacht.
Welke keus je nu ook maakt, ik ben er van overtuigd dat als jij erachter staat het de juiste is.
Hmm, het zijn wel heel veel veren geworden... Wel in je schoenen blijven lopen hè?
(Oh en bel toch even met van Veen over thuis schieten, dan is het ook snel over en heb je de stress van het vervoer niet. Wie weet wat hij kan betekenen!
En alle vragen zijn bedoeld om voor jezelf te beantwoorden, niet voor bokt.)
Iorrr schreef:Ik heb diep respect voor je TS! Ik reageer niet vaak in dit soort topics, maar ik vind dat er schandalig word gereageerd op jou vraag!
Jij gaat door het vuur voor je pony, je pony heeft iedere dag pijn (want ja bokkers: artrose betekend PIJN!!!), de pony zal ongetwijfeld gelukkig zijn dat jij zo goed voor hem zorgt, maar dit betekend niet dat hij een paardwaardig bestaan heeft. Ik heb een gedicht voor je, ik heb hem ooit ergens op internet gelezen en ik vind het erg toepasselijk. IK denk dat je je pony moet laten gaan. Heel veel sterkte in je besluit![]()
Als ik straks oud ben, ziek en zwak ,
en pijn verjaagt de slaap .
als onrust neemt van mijn bezit .
Doe dan wat onvermijdelijk is
en laat me gaan .
De laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf .
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf.
of uitstel tot het beter past bij een verloren strijd ?
ik ben niet bang tijdens die laatste gang,
jij loopt niet weg , jij kijkt me aan.
jij houd mij stevig vast en noemt me bij mijn naam.
vandaag voor het laatst groet ik je met mijn paardenstaart
wat jij liet doen deed jij voor mij ,
je hebt mij nog meer pijn bespaard ,
voor zinloos lijden mij bewaard .
een zwaar besluit , nee huil nu niet.
een wijs besluit dat werd geaard .
op een oud en uniek verbond.
jij bent mijn baas en ik jouw paard
Iorrr schreef:Ik heb diep respect voor je TS! Ik reageer niet vaak in dit soort topics, maar ik vind dat er schandalig word gereageerd op jou vraag!

muiszje schreef:Wat Arnyek zegt klopt:ik heb, sinds ik haar heb, nooit op haar kunnen rijden. Om rijden gaat het ook niet.
Pepper heeft meerdere malen koliek gehad, nu al een goed jaar niet(godzijdank), maar ook toen vroeg de DA al wat ik wilde. Zonder te aarzelen wilde ik haar behandelen omdat ik wist dat het leven voor haar nog meer te bieden had. Maar nu..
Ik hoop ook ergens dat ze op een dag niet meer bij het hek staat als ik het erf opkom, dat ze in de wei ligt en ze niet meer bij ons is. Stom om daar op te hopen en ook gemakzuchtig, omdat ik de keuze dan niet hoef te maken.
Zahlina schreef:Voor Luckystory.
Zal mijn verhaal dan maar erger maken zodat je lekker over mij heen kan vallen en TS met rust kan laten.
Bij mij vertrekken paarden die niet meer geschikt zijn voor de sport alleen nog maar met de rendac.
Oudjes mogen bij mij oud worden tot op zekere hoogte, ze moeten gezond en met redelijk weinig inspanning het jaar rond kunnen leven.
Ik doe wel aanpassingen om het leven zo aangenaam mogelijk te maken voor ze.
Mijn jonge paarden die door een blessure niet meer de sport in kunnen laat ik op jonge leeftijd inslapen daar we niet de behoefte hebben om 30 jaar voor een "nutteloos" paard te zorgen en wil niet het risico lopen dat ze op de een of andere manier in de handel terecht komen.
De oudjes hebben hun leven al bij ons gedient en die gunnen we dan ook een goede oude dag tot op zekere hoogte.
Iessie schreef:Iorrr schreef:Ik heb diep respect voor je TS! Ik reageer niet vaak in dit soort topics, maar ik vind dat er schandalig word gereageerd op jou vraag!
Nou mij stuit het ook een beetje tegen de borst dat de pony nu misschien plaats moet gaan maken voor een jong rijpaard.
Zo lees ik iig de tekst.
36 is inderdaad oud, maar misschien gaat ze nog wel een paar jaar mee!
Omdat TS aangeeft dat de pony nog vrij goed is, en ik het idee heb dat ze twijfelt, zou ik haar adviseren om er nog even mee te wachten. Misschien gaat die pony nog een mooie nazomer tegemoet en in de winter kun je dan altijd nog opnieuw beslissen.
Iessie schreef:Iorrr schreef:Ik heb diep respect voor je TS! Ik reageer niet vaak in dit soort topics, maar ik vind dat er schandalig word gereageerd op jou vraag!
Nou mij stuit het ook een beetje tegen de borst dat de pony nu misschien plaats moet gaan maken voor een jong rijpaard.
Zo lees ik iig de tekst.
36 is inderdaad oud, maar misschien gaat ze nog wel een paar jaar mee!
Omdat TS aangeeft dat de pony nog vrij goed is, en ik het idee heb dat ze twijfelt, zou ik haar adviseren om er nog even mee te wachten. Misschien gaat die pony nog een mooie nazomer tegemoet en in de winter kun je dan altijd nog opnieuw beslissen.
Luckystory schreef:Zahlina schreef:Voor Luckystory.
Zal mijn verhaal dan maar erger maken zodat je lekker over mij heen kan vallen en TS met rust kan laten.
Bij mij vertrekken paarden die niet meer geschikt zijn voor de sport alleen nog maar met de rendac.
Oudjes mogen bij mij oud worden tot op zekere hoogte, ze moeten gezond en met redelijk weinig inspanning het jaar rond kunnen leven.
Ik doe wel aanpassingen om het leven zo aangenaam mogelijk te maken voor ze.
Mijn jonge paarden die door een blessure niet meer de sport in kunnen laat ik op jonge leeftijd inslapen daar we niet de behoefte hebben om 30 jaar voor een "nutteloos" paard te zorgen en wil niet het risico lopen dat ze op de een of andere manier in de handel terecht komen.
De oudjes hebben hun leven al bij ons gedient en die gunnen we dan ook een goede oude dag tot op zekere hoogte.
Sorry dan, maar voor jouw verhaal heb ik dan meer respect dan dat van de TS. Om de simpele reden dat jij zegt waar het op staat.
Jij hebt geen zin in een nutteloos paard en de extra zorg wil je maar dragen tot op een bepaalde hoogte.
Maar de openingspost van de TS, hypocriet vind ik het.
Ze schrijft letterlijk dat haar pony nog topfit is en in haar vraag zegt ze expliciet dat de pony 'nog goed' is. Verder is het blijkbaar allemaal heel emotioneel maar moet de pony wel plaats ruimen voor een ander jong paard?
3 pagina's later als er commentaar op komt is de pony plots niet zo 'topfit' meer.
Tja, wie loop je dan wat wijs te maken?
Inslapen als preventie, het is maar wat je jezelf wijsmaakt zeker?
Het duurde bij ons wat langer dan een week, maar ik kan er nog steeds slecht van slapen, heb jij daar nooit last van?muiszje schreef:Het heeft inderdaad in zekere zin niets te maken met het andere paard. Het andere paard heeft me WEL aan het denken gezet.
Citaat:Nu is het zo dat ik heel erg aan het strijden ben met het gevoel: je laat je oude pony toch niet gaan omdat je zó graag een rijpaard wilt hebben.. Maar aan de andere kant denk ik: mijn pony is nu nog goed, waarom wachten totdat het echt een slepende oude dag wordt en waarom nu niet stoppen?
mariskalove schreef:willen jullie nou ophouden met die onzindingen!
hier heb de TS niets aan, dus reageer dan ook niet! ze vraagt om jullie mening, iemands mening moet worden gerespecteerd, als dat niet is wat jij denkt, dat het niet jouw mening is, kraak het dan niet af, want de TS vraagt om meningen, of het in onze ogen nog een paardwaardig bestaan is!
Anoeska schreef:Niet speciaal naar jou Iessie, want ik lees het hier meer, maar waarom wachten tot je zeker weet dat je pony pijn heeft. Je ziet het nu al aankomen dat 'ie (meer) pijn gaat krijgen, artrose, ouderdom. Waarom zou je dan wachten tot 'ie echt pijn heeft ipv hem dat te besparen?

Wie weet hobbelt het beestje nog een paar maanden (jaartjes?) lekker mee.

Luckystory schreef:GamblersCup schreef:Luckystory: dat is natuurlijk zéér overdreven wat je schrijft. Je kunt het beter vergelijken met iemand van 98 jaar, die er op achteruit gaat. Ik denk dat er heel veel van die mensen blij zouden zijn als die keuze überhaupt gemaakt zou kunnen worden!
Die keuze kan gemaakt worden en toch is het maar een héél kleine minderheid die voor zichzelf zo'n keuze maakt.
Op haar 92ste was mijn oma afgeleefd, dement en nog een schijn van zichzelf. Ze heeft een doodstrijd gehad van bijna een week waarin de familie naast haar bed gewaakt heeft terwijl zij ergens tussen leven en dood vertoefde.
Geen moment daarvan zou ik haar hebben ontnomen, ook al hadden we misschien de keuze...Een leven is pas op als het helemaal geleefd is en pijn en lijden horen net zo goed daarbij.
YankeeBoy schreef:Ik haak even in op de reactie van equimotion.
Ik werk in een bejaardentehuis en hoe je daar soms mensen ziet, dan denk ik, laat mij die ellende alsjeblieft bespaard blijven.
Een paard heeft iemand die dat voor hem kan beslissen & jij bent degene die je paardje het beste kent en kan zien of ze er nog wel zin in heeft.
@ luckystory, ieder zn mening, maar de manier waarop jij het zegt is ronduit onbeschoft
Equimotion schreef:Het is totaal off-topic, maar Luckystory, wordt je niet naar van jezelf als je je eigen posts leest? Ik heb vorig jaar een aantal maanden aan het sterfbed van een familielid gezeten. Ik vond het geen pretje om te moeten toekijken hoe iemand zo moest lijden, weken achter elkaar. Ik kan me niet voorstellen dat je iemand zelfs maar een halve dag in die toestand wilt zien louter "omdat het bij het leven hoort"Het duurde bij ons wat langer dan een week, maar ik kan er nog steeds slecht van slapen, heb jij daar nooit last van?
)
) YankeeBoy schreef:Als je met een volstrekt gezond paard bij een veearts komt hoeft hij ook niet op je verzoek in te gaan, maar kan hij ook zeggen dat hij niet mee wil werken aan een niet realistisch verzoek. In de praktijk komt het echter vaker andersom voor, dat mensen maar eindeloos blijven leuren met een paard dat bijv. op 4 benen tegelijk kreupel is.


Iessie schreef:Tsja dat is allebei niet goed vind ik.
Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Ik ben van mening dat een beetje pijn (helaas) bij het leven hoort. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn. Als je merkt dat ze harder achteruit gaat kun je nog altijd snel een beslissing nemen. Anders dan kunnen we alle oude dieren beter meteen uit voorzorg een spuitje geven.
Equimotion schreef:Citaat:Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Ik ben van mening dat een beetje pijn (helaas) bij het leven hoort.
Ik wordt echt naar van dit soort opmerkingen, of je het nu op mensen of op dieren betrekt.
_Sammie_ schreef:Als je als mens een huisdier koopt, zeg je op dat moment dat je de verantwoordelijkheid neemt voor dat dier. Als mens zijnde beslis je, wat in jouw ogen wel en niet goed is voor het huisdier in kwestie. Een mens heeft verantwoordelijkheid voor zichzelf. Wij als mens mogen niet oordelen over het leven (of dood) van andere mensen, maar dieren kunnen dat niet. Zij zijn overgeleverd aan de kennis en kunde van de mens. De vergelijking met je oma gaat dus absoluut niet op.
En jij vindt niet, dat als je wel in de positie ben (als huisdiereneigenaar dus), je dan niet mag beslissen over leven en dood? Omdat dat er zogenaamd bij zo horen... Kom op zeg. Lekker stevig in je schoenen sta je, als je zegt: 'mijn pony is 36, maar die ouderdomskwalen horen erbij, dus we merken het wel als het echt ernstig wordt'. Dan durf je dus niet zelf de beslissing te nemen, er een GOED einde aan te maken voor het beest.
.
Arnyek schreef:En Luckystory, jij leest zelf ook alleen wat je wilt lezen, iets wat je TS verwijt. Ik heb eerder al gevraagd of je hebt gelezen hoe mensen het zien die niet geheel onbekend met de situatie zijn, maar ook niet heel dichtbij staan. (Ik sta in de buurt en ken TS derhalve.)
) Het verandert niets aan mijn mening.Quartusje schreef:ik vind het stom om een fit beestje te laten inslapen omdat hij te oud word.dat doe je toch niet ik snap wel dat je een rijpaard wil maar geef dan die pony bij goede mensen een pensoen idd.als grasmaaier of weidemaatje maar preventief laten inslapen gaat er over trouwens ieder (jong) paard kan ziek worden je laat ze dan toch ook niet preventief inslapen.
ik bedoel ,wie weet hoelang je pony nog meegaat ...
Arnyek schreef:Dat is nou juist het punt.
TS is iets te positief geweest met topfit, ja voor een 36-jarige is ze topfit. Maar ze heeft al al die kwaaltjes, die de afgelopen paar jaar rap erger zijn geworden.

Citaat:*Mijn pony van 36 is nog topfite artrose lijkt heel erg stabiel
*Haar algehele uitstraling is dat van een speelse, vrolijke pony die wat belemmeringen ondervind.
*Ik vroeg de DA of hij een mening had wat betreft het inslapen van haar. Hij zei dat hij dat zonde zou vinden omdat ze het nog goed doet.



Citaat:Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn. Als je merkt dat ze harder achteruit gaat kun je nog altijd snel een beslissing nemen..


muiszje schreef:Het heeft inderdaad in zekere zin niets te maken met het andere paard. Het andere paard heeft me WEL aan het denken gezet.
KiWiKo schreef:Quartusje schreef:ik vind het stom om een fit beestje te laten inslapen omdat hij te oud word.dat doe je toch niet ik snap wel dat je een rijpaard wil maar geef dan die pony bij goede mensen een pensoen idd.als grasmaaier of weidemaatje maar preventief laten inslapen gaat er over trouwens ieder (jong) paard kan ziek worden je laat ze dan toch ook niet preventief inslapen.
ik bedoel ,wie weet hoelang je pony nog meegaat ...
waarom............ zie mijn toronto in mijn onderschrift......... hartstikke fit dier, maar hij gaat alleen maar dood bij me weg.......... en hij gaat dus dood als ik het niet meer kan of wil betalen......... of als hij nu gaat kreupelen...........
maar dan kan je je paard toch veel beter naar andere mensen brengen . Quartusje schreef:is dat niet een beetje ego ik bedoel je paard moet dood omdat je het niet meer wil betalen sorry hoor.maar dan kan je je paard toch veel beter naar andere mensen brengen .
Mettetje schreef:muiszje schreef:Het heeft inderdaad in zekere zin niets te maken met het andere paard. Het andere paard heeft me WEL aan het denken gezet.
Hai TS,
Wat een moeilijk besluit, begrijpelijk maar ook een beetje egoistisch. Dat is niet erg, ik zou ook willen rijden ipv 10 jaar voor een oude pony zorgen, hoewel je dit duidelijk met liefde doet.
Waar ik bang voor ben is het volgende. Wanneer jij je oude pony laat inslapen je koopt een ander paard, krijg je denk ik spijt. Je zult je waarschijnlijk schuldig voelen later en denken..........deze winter is niet zwaar, ze had makkelijk nog een jaartje kunnen leven.
Dat er een nu een jong paard op je pad komt is leuk, maar volgend jaar zijn er ook leuke jonge paarden.
Dapper dat je je twijfels en gedachten hier opschrijft. Doe wat jouw gevoel zegt en niet wat anderen zeggen. Als je er zelf vrede mee hebt is het goed en blijf je er ook zo over denken. Je twijfelt nu te veel, dit komt ook omdat je dierenarts positief is.
Zelf heb ik mijn oude pony ook voor de winter in laten slapen. Hij was dampig en ging al hoesten aan het einde van de zomer. Ik wilde een leidensweg voorgaan. Zelfs ik heb nu 10 jaar later toch nog spijt. Stel dat hij het had gehaald die winter, dan had hij nog een mooie zomer gehad.
Sterkte met dit dilemma!

KiWiKo schreef:Quartusje schreef:
waarom............ zie mijn toronto in mijn onderschrift......... hartstikke fit dier, maar hij gaat alleen maar dood bij me weg.......... en hij gaat dus dood als ik het niet meer kan of wil betalen......... of als hij nu gaat kreupelen...........
is dat niet een beetje ego ik bedoel je paard moet dood omdat je het niet meer wil betalen sorry hoor.maar dan kan je je paard toch veel beter naar andere mensen brengen .

Quartusje schreef:ok als je paard pijn heeft is het wat anders...maar een gezond paard zomaar laten inslapen
Iessie schreef:Iorrr schreef:Ik heb diep respect voor je TS! Ik reageer niet vaak in dit soort topics, maar ik vind dat er schandalig word gereageerd op jou vraag!
Nou mij stuit het ook een beetje tegen de borst dat de pony nu misschien plaats moet gaan maken voor een jong rijpaard.
Luckystory schreef:GamblersCup schreef:Luckystory: dat is natuurlijk zéér overdreven wat je schrijft. Je kunt het beter vergelijken met iemand van 98 jaar, die er op achteruit gaat. Ik denk dat er heel veel van die mensen blij zouden zijn als die keuze überhaupt gemaakt zou kunnen worden!
Die keuze kan gemaakt worden en toch is het maar een héél kleine minderheid die voor zichzelf zo'n keuze maakt.
Op haar 92ste was mijn oma afgeleefd, dement en nog een schijn van zichzelf. Ze heeft een doodstrijd gehad van bijna een week waarin de familie naast haar bed gewaakt heeft terwijl zij ergens tussen leven en dood vertoefde.
Geen moment daarvan zou ik haar hebben ontnomen, ook al hadden we misschien de keuze...Een leven is pas op als het helemaal geleefd is en pijn en lijden horen net zo goed daarbij.
muiszje schreef:... ik verleg mijn grenzen jaar op jaar...

Iessie schreef:De reacties van Equimotion en KiwiKo ''ik word er naar van'' daar kan ik niets mee. Aub een beetje onderbouwen anders vind ik het meer op relschoppen lijken.
....
Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn. Als je merkt dat ze harder achteruit gaat kun je nog altijd snel een beslissing nemen..
Iessie schreef:Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Ik ben van mening dat een beetje pijn (helaas) bij het leven hoort. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn.

eversdijk schreef:dus bijv. kreupel is in de wei
tamaartjeee schreef:ik zou haar gewoon laten leven hoelang het ook zou zijn, ik zelf zou het niet over mijn hart kunnen krijgen om mijn gezonde dier in te laten slapen.
als ik jou was zou ik of voor een rusthuis kijken voor haar of ik zou als je heel graag wilt rijden een bijrijdpaardje zoeken zodat je toch alle twee kan doen
heel veel succes met deze moeilijke keuze.


BaiNar schreef:Ik snap uberhaupt niet dat deze vraag in je opkomt... Mijn oudje is 26 nu en hoop dat ie 46 wordt... ingeslapen wordt ie pas als het leven lijden wordt... eerder niet.... Hij heeft mij alles geleerd wat ik nu weet nu is het zijn tijd om te genieten, dat heeft ie verdiend.... Ik heb er vorig jaar een paardje bij genomen, puur omdat ik in de mogelijkheid was... als dat niet zo was geweest was ie toch gebleven, dan maar niet rijden... Hij was er vanaf zijn 2e voor mij en nu ik voor hem!!!


Iorrr schreef:Wanneer is dat dan? De pony van TS heeft artrose en is daar kreupel op, ts loopt iedere dag met hem om het zo soepel mogelijk te houden. Maar imo is dit lijden! Vergeet één ding niet, als zo'n beest in de natuur had geleeft, was ie al lang opgeruimt geweest. De natuur heeft zijn eigen methodes om beesten niet te laten lijden. Nu moeten wij daar voor zorgen!
Equimotion schreef:Iessie schreef:De reacties van Equimotion en KiwiKo ''ik word er naar van'' daar kan ik niets mee. Aub een beetje onderbouwen anders vind ik het meer op relschoppen lijken.
....
Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn. Als je merkt dat ze harder achteruit gaat kun je nog altijd snel een beslissing nemen..
Nu nuanceer je jezelf alweer, want je oorspronkelijke quote was:Iessie schreef:Maar waarom moet je een oud paard met wat kwaaltjes meteen laten hemelen. Ik ben van mening dat een beetje pijn (helaas) bij het leven hoort. Nu zeg ik niet dat je het beestje moet laten lijden en verrekken van de pijn, maar je hoeft niet alles voor te zijn.
Het is precies het vetgedrukte deel waar ik naar van wordt, en daar is niks rellerigs aan
Waarom moet je een oud paard met kwaaltjes per se laten lopen? Omdat je de beslissing niet durft te nemen? Bij zorg voor je dieren hoort ook een waardig afscheid, en mijn definitie van waardig is dat je daar bij een oud paard, waarvan je weet dat het niet om een tijdelijke verslechtering gaat, niet te lang mee wacht. Een paard is een bewegingsdier, geen troetelcavia die het op 3 pootjes ook nog wel redt.


joyce83 schreef:Ts misschien is het beter als je aan mensen die haar kennen, die haar in het echt zien eens te vragen wat hun mening is. Hier zien de mensen het paard niet, zien niet hoe mager ze eventueel is en hoe ze loopt. Misschien zou ik schrikken als ik haar zou zien, misschien denk ik van sjezus wat loopt ze slecht. Echter kan het ook nog zijn dat ik denk ach het valt mee het is gewoon een oudje.
KiWiKo schreef:ik vind dat je een dier zonder toekomst die pijn heeft af moet laten maken....... Hoe lang wil je het rekken?????? en waarvoor wil je het rekken?????? voor het dier? dier heeft er niks aan hoor om op een landje pijn te gaan staan hebben....... "maar hij heeft nog zulke leuken momenten" is een vaak gehoorde uitspraak...... tuurlijk het is alleen jammer dat een dag uit heeeeeel veeeeel meer momenten bestaat.
Ik wordt altijd verdrietig als een paard maar aangehouden word omdat de eigenaar geen afstand kan nemen...... en ik vind dat altijd ontzettend sneu voor het paard.
TS doet er goed aan om erover na te denken.... Als TS advies bij mij ingewonnen had als bijvoorbeeld een klant zijnde, dan had ik haar geadviseerd om aan het einde van het zomerseizoen het paard in te laten slapen.........
BaiNar schreef:Iorrr schreef:En deze kreupele pony lijdt niet?
Heb ik dat gezegd????![]()
BaiNar schreef:Ik snap uberhaupt niet dat deze vraag in je opkomt... ingeslapen wordt ie pas als het leven lijden wordt... eerder niet.... !
Iorrr schreef:Jij zegt:BaiNar schreef:Ik snap uberhaupt niet dat deze vraag in je opkomt... ingeslapen wordt ie pas als het leven lijden wordt... eerder niet.... !
Deze pony lijdt, geef je zelf toe. Dan is het toch duidelijk wat het beste is voor de pony..!?
xMK schreef:Ik weet zeker dat ik commentaar over me heen ga krijgen, maar mijn moeder heeft altijd gezegd: zodra je aan een dier begint, moet je ondanks alles beseffen dat het van jou is tot het niet meer gaat en daar ben ik het wel mee eens.
muiszje schreef:@ kiwiko et al:
Geld is het probleem zozeer niet.. als pepper 100% gezond zou zijnm, geen artrose zou hebben en al dat andere wat ze heeft, had ik deze vraag mezelf nooit gesteld. Ik heb ál mijn salaris,, jaar in jaar uit in haar gestopt (ik verdien altijd precies genoeg voor het stallingsgeld en alle extra dingetjes die erbij komen) en ben bereid om dat nog 10 jaar te doen.. maar helaas.. andere dingen neem ik in mijn overweging mee.. paardwaardigbestaan? wat is dat? tot waar trek je de grens? wanneer is het duidelijk genoeg? voor jezelf kiezen? of met onzekerheid voor nog een jaar erbij kiezen? Om deze vragen opende ik dit topic.. ik ben benieuwd wat andere mensen denken over een "paardwaardig" bestaan. Het maakt me inprincipe niet veel uit wat hiet allemaal gezegd wordt (hoe bot ook), want ik weet zelf dat ik zelf de beslissing moet nemen en dat ik zelf het beste beslissen kan over mijn eigen peppert,.ben gewoon erg benieuwd wat andere mensen zouden doen als ze voor mijn keuze zouden staan.
Iessie schreef:[KiWiko wat ik niet helemaal snap is dat jij van mijn steeds herhaalde zinnetje ''helemaal naar'' wordt....terwijl je zelf je kapotte dikkiedik (zo noem je hem zelf) gewoon door laat lopen terwijl hij pijn heeft aan zijn been. Dat vind ik erg tegenstrijdig.
Hij staat niet op pijnstillers of supplementen, en daar gaat hij ook niet aan ook........ om de doodsimpele reden dat we zo beter kunnen monitoren of hij wel of niet pijn heeft. Hij is nu pijn arm. Met pijnstilling zou hij pijnvrij zijn. Nogmaals gaat hij echt kreupelen dan gaat hij dood....... Nu is hij wel eens een dag onregelmatig, maar op het moment dat het langer dan een paar dagen duurt en er zit geen verbetering in en het komt uit de sprong, dan gaat hij dood.

Dus wat dat betreft moet je op het verhaal van de DA af gaan, maar zoals ik zei, je kunt een sentimentele DA treffen die zegt van een beetje pijn is niet erg.













Citaat:Ik zit hier met tranen in mijn ogen te lezen hoe sommige mensen kunnen zeggen dat een paard met pijn maar gewoon ergens op een weide gezet moet worden.... Jezus, ik moet er niet aan denken....
jesito schreef:Mijn shet heb ik 4 jaar geleden ook in laten slapen en ik ben tot het uiterste gegaan.
Mensen zeiden tegen me: als ze niet meer eet dan is het gedaan en als de vonkjes in haar ogen weg zijn is het klaar.
Haar nieren waren slecht en haar lopen ook door de chronische hoefbevangeheid.
Toch kwam ze iedere morgen en avond zo snel ze kon naar haar voorbak om haar lekkere slobber en meusli op te eten om vervolgens weer op haar gemak zelf naar buiten te lopen.
Ze was mager en liep zeer slecht, toch vond ik het zonde om deze pony in te laten slapen, dan kon mijn geweten niet.
Ik wist dat het niet lang meer duurde en dat iedere dag haar laatste kon zijn.
Toen ik daar was op een avond vond ik haar heel duf maar ze at wel en besloot haar de nacht over te laten gaan.
De volgende morgen ging ik er heen en toen ik aan kwam schrok ik, ze moest leunen tegen het muurtje, maar ze at nog steeds als een tijger.
Ik heb haar en mijn andere pony gevoerd en meteen de dierenarts gebeld en meteen gezegd dat het om inslapen ging.
Die middag is Cindy ingeslapen, er ging een knop bij me om.
Ik heb nooit het idee gehad dat ik te lang gewacht had.
Ze is 35 mogen worden.
Ik zeg altijd maar zo: mijn opa loopt ook slecht mar daarom hoeft die geen spuitje, ze genieten op hun manier.
Maar dit is heel persoonlijk, helaas kunnen dieren zelf niet spreken.
Saffier schreef:jesito schreef:Mijn shet heb ik 4 jaar geleden ook in laten slapen en ik ben tot het uiterste gegaan.
Mensen zeiden tegen me: als ze niet meer eet dan is het gedaan en als de vonkjes in haar ogen weg zijn is het klaar.
Haar nieren waren slecht en haar lopen ook door de chronische hoefbevangeheid.
Toch kwam ze iedere morgen en avond zo snel ze kon naar haar voorbak om haar lekkere slobber en meusli op te eten om vervolgens weer op haar gemak zelf naar buiten te lopen.
Ze was mager en liep zeer slecht, toch vond ik het zonde om deze pony in te laten slapen, dan kon mijn geweten niet.
Ik wist dat het niet lang meer duurde en dat iedere dag haar laatste kon zijn.
Toen ik daar was op een avond vond ik haar heel duf maar ze at wel en besloot haar de nacht over te laten gaan.
De volgende morgen ging ik er heen en toen ik aan kwam schrok ik, ze moest leunen tegen het muurtje, maar ze at nog steeds als een tijger.
Ik heb haar en mijn andere pony gevoerd en meteen de dierenarts gebeld en meteen gezegd dat het om inslapen ging.
Die middag is Cindy ingeslapen, er ging een knop bij me om.
Ik heb nooit het idee gehad dat ik te lang gewacht had.
Ze is 35 mogen worden.
Ik zeg altijd maar zo: mijn opa loopt ook slecht mar daarom hoeft die geen spuitje, ze genieten op hun manier.
Maar dit is heel persoonlijk, helaas kunnen dieren zelf niet spreken.
Het is natuurlijk iedereen die voor zijn eigen gevoel gaat etc.
Persoonlijk zou ik bij deze kwaaltjes (dik gedrukt) het beestje in hebben laten slapen. Maar dat is mijn mening.
Ik wil er nog even bij zeggen dat dit absoluut niet persoonlijk is bedoeld, het is een voorbeeld van mijn grens.
@ TS: Ik moet zeggen dat ik haar wel erg mager vind..... Je zou haast zeggen dat ze haar voedsel niet meer goed verwerkt.
jesito schreef:Ik zeg altijd maar zo: mijn opa loopt ook slecht mar daarom hoeft die geen spuitje, ze genieten op hun manier.
.
. En ik denk dat dit de juiste is
!

!
Op deze manier rek je zijn leven alleen maar, stel je de dood uit en verleng je het lijden, dat iemand dan nog rustig kan slapen
Ik zou me doodschamen...
het bleek echter dat hij pees zo beschadigd was dat zelfs als ze stilstond het pijn zou doen. Maar zij liet daar niks van merken!! Dit kwam dus ook echt als een schok en de eigenares heeft meteen ervoor gekozen om haar in te laten slapen.
Ik heb wel heel veel vertrouwen erin dat je een goede keus maakt. Als ik het verhaal over dat wandelen enzo lees begrijp ik je twjfels ontzettend goed. JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Voor die tijd....nee echt niet.
En voor de artrose kun je ze ook wat geven van DA of iets homeopathisch ofzo en misschien een verlichtende massage.
Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag! Ga geen ander huis zoeken, maar laat het beesje lekker lopen waar die nu is. En geniet samen! Dat zal je later dankbaar zijn!
en kort gras gaat nog wel, maar ook steeds minder natuurlijk.



. Robijntjah schreef:Jeetje, ik lees net bij, man man wat een reacties!
Ik zit hier met tranen in mijn ogen te lezen hoe sommige mensen kunnen zeggen dat een paard met pijn maar gewoon ergens op een weide gezet moet worden.... Jezus, ik moet er niet aan denken....
Kiwiko: Ik heb echt ontzettend veel respect voor jouw nuchtere kijk op deze situatie en ik wou dat ik die een paar maanden geleden had gehad, dat had het me een stuk makkelijker gemaakt!

smurfje schreef:kan je haar niet bij mensen neer zetten die haar pensioen geven?
bijvoorbeeld een rusthuis? of mensen die een weidemaatje zoeken?
Sorriso schreef:Robijntjah schreef:Jeetje, ik lees net bij, man man wat een reacties!
Ik zit hier met tranen in mijn ogen te lezen hoe sommige mensen kunnen zeggen dat een paard met pijn maar gewoon ergens op een weide gezet moet worden.... Jezus, ik moet er niet aan denken....
Kiwiko: Ik heb echt ontzettend veel respect voor jouw nuchtere kijk op deze situatie en ik wou dat ik die een paar maanden geleden had gehad, dat had het me een stuk makkelijker gemaakt!
Ik kan het je nog veel sterker vertellen.
Ik ken iemand die een jaarling had die een of ander beentje laag in de gewrichten heeft gebroken en dit is bij dit paard niet te genezen. Nou moest dit paard maar de wei op, zodat het paard wanneer het 2, 3 of misschien 4 jaar is, meer zal opleveren voor de slacht. Terwijl duidelijk gezegd is dat het dier hier pijn van ondervindt. Paardje is nu denk ik net 2 en loopt of sleept ergens nog op de wei ben ik bang.
Sorriso schreef:Ik denk dat je altijd nog in gedachten blijft met 'Als'-vragen.
Als ik haar niet in had laten slapen, leefde ze dan nu nog?
Daarbij denk ik dat je altijd op ieder moment in je leven een paard tegen kunt komen wat echt klikt, dus ik geloof wat dit betreft niet zo in 'now or never'. Ik weet niet hoe jong dat paard is, is het al beleerd? Weet je zeker of de klik er is?
JuravelOX schreef:Mijn mond valt open van verbazing.....
Zolang een DA zegt dat het nog kan, geef je het beesje maar een mooie oude dag!!
Mijn mening is: zodra het dier echt veel pijn heeft en het leven echt op is en de DA beaamt dat, dan mogen ze naar de hemel.
Voor die tijd....nee echt niet.
En voor de artrose kun je ze ook wat geven van DA of iets homeopathisch ofzo en misschien een verlichtende massage.
Dus ik zou zeggen hou je pony lekker geef um zijn/haar welverdiende oude dag! Ga geen ander huis zoeken, maar laat het beesje lekker lopen waar die nu is. En geniet samen! Dat zal je later dankbaar zijn!
muiszje schreef:Sorriso schreef:Ik denk dat je altijd nog in gedachten blijft met 'Als'-vragen.
Als ik haar niet in had laten slapen, leefde ze dan nu nog?
Daarbij denk ik dat je altijd op ieder moment in je leven een paard tegen kunt komen wat echt klikt, dus ik geloof wat dit betreft niet zo in 'now or never'. Ik weet niet hoe jong dat paard is, is het al beleerd? Weet je zeker of de klik er is?
4 jaar, zelf ingereden..
vorig jaar leren kennen op stage, toen al met dr aan de slag gegaan en ze bleef in mn hoofd spoken. Uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of ze van de zomer hier kon komen. Ze deden er toch niets mee, dus ja, dat mocht.
TOt nu toe, in de 10 jaar tijd dat ik pepper heb,, is zij de enige waarmee ik meteen ene klik had.. heb wel veel paarden heel leuk gevonden,, maar niet die klik zoals ik met Pep heb, of zoals met het jonge ding nu.
Maar je moet het los van elkaar zien, het draait nu allemaal om pepper.
Desnoods kan ik aan de eigenaren van het jonge ding vragen of ze haar willen vasthouden voor mij, dus dat doet er niet toe.
Robijntjah schreef:Sorriso schreef:Ik kan het je nog veel sterker vertellen.
Ik ken iemand die een jaarling had die een of ander beentje laag in de gewrichten heeft gebroken en dit is bij dit paard niet te genezen. Nou moest dit paard maar de wei op, zodat het paard wanneer het 2, 3 of misschien 4 jaar is, meer zal opleveren voor de slacht. Terwijl duidelijk gezegd is dat het dier hier pijn van ondervindt. Paardje is nu denk ik net 2 en loopt of sleept ergens nog op de wei ben ik bang.
Van mij mogen ze diegene die dat besloten heeft zijn enkel breken en hem dwingen om rond te lopen!!
muiszje schreef:Wat ik me vandaag gevraagd heb is inderdaad of ik er vrede mee zou hebben.. En ik kom er maar niet uit. Aan de ene kant voet het net alsof ik een verrader ben naar mijn allerbeste vriendin toe en ik haar laat vallen.. aan de andere kant denk ik: normaal trekt ze zomers altijd ZO ontzettend goe bij, en deze zomer absoluut niet,, dat ik denk dat de winter sowieso een hel wordt. Normaal is ze zomers moddervet (met mijn hulp) om zo reserves te hebben voor de winter,, maar nu vind ik haar zelfs al mager. Ze krijgt al een paar jaar Seniores Priores en daar voeg ik af en toe extra maismeel en vit.min en andere supplementen (behalve gluco sinds 3 jaar) en andere voeders aan toe. Ze krijgt op het moment naast 24/7 weidegang 4 kilo DS , verdeeld over 2 voerbeurten.
Gras eten gaat slecht,, langere stukken gras is " pruimtabac"en kort gras gaat nog wel, maar ook steeds minder natuurlijk.
Ik heb aan mijn baas (en intructrice en vriendin) gevraagd of ze binnenkort met mij om de tafel wil zitten en bewust eens de voors en tegens tegen elkaar af wegen..
Vooral het verraad maakt me heel erg zwak.. Vandaag stond ik weer te kijken naar dr,, en ze keek naar mij. Zo moeilijk..
muiszje schreef:Ik geloof niet dat pepper van de 1 op de andere dag de sparkle verliest.. dat is juist het probleem. ALs ik zou weten dat ik op 1 dag zou kunnen zeggen: ok, pepper geeft aan.. dit doen we niet meer, dan zou ik niet bang zijn en dit moment afwachten. Maar pep heeft bloed,, heeft zóveel power dat ze die sparkle nooit gaat verliezen.. altijd door blijft lopen. Ze is letterlijk een doodloper.
Daarbij.. als ik dan opeens een beslissing moet nemen en de DA bel.. dan gaat het zó snel.. misschien ego,, maar ik wil toch minimaal 1 week volledig afscheid kunnen nemen en haar 7 dagen lang volproppen met bananen en slobbers..

Renske_ schreef:maar als je een goede dierenarts hebt die niet bezuinigd op de verdovende stofjes maken ze je paard eerst volledig suf, als in onder narcose zegmaar, en dan pas het laatste spuitje.
Dan vechten ze er ook niet tegen, en zo is het bij onze hond ook gegaan.
Eerst in slaap gebracht en toen pas het spuitje om het hart te laten stoppen.
cheyentic schreef:@Yamcha, wat super knap dat je de keuze hebt gemaakt zeg, zit half te janken van jou verhaal..
Zit met hetzelfde momenteel als TS, alleen dan niet met een hond of paard maar mijn hangbuikzwijn... Er zijn dit voorjaar al grote tumoren gevonden in haar buik, deze groeien heel hard.. Ze heeft geen pijn en vind de zomer geweldig, lekker badderen in dr modderbad, beetje door de wei struinen.. Ze is 12jaar (erg oud voor een zwijn)..
Ik heb besloten haar voor het gaat regenen en koud word in te laten slapen, maar het is zo moeilijk over het leven te beslissen... Ik weet dat met de snelheid van de groei van de tumor ze het voorjaar niet haalt zonder dat er veel pijn bij komt kijken (uiteindelijk gaat het toch in de weg zitten in de buik). Weet dat het juist is om te doen, maar vind het zo moeilijk..
dus voor de TS volg je gevoel!!

Yamcha schreef:Ik denk het ook, Foxy. Ik vind het trouwens een heel eerlijke vraag, ik zou willen dat meer mensen die durfden stellen, ook hardop. En dan zou ik wensen dat ze niet alleen iets deden met wat ze graag willen horen, maar vooral met wat het beste is voor het dier.
Yamcha schreef:Ik denk het ook, Foxy. Ik vind het trouwens een heel eerlijke vraag, ik zou willen dat meer mensen die durfden stellen, ook hardop. En dan zou ik wensen dat ze niet alleen iets deden met wat ze graag willen horen, maar vooral met wat het beste is voor het dier.
geerke schreef:Yamcha schreef:Ik denk het ook, Foxy. Ik vind het trouwens een heel eerlijke vraag, ik zou willen dat meer mensen die durfden stellen, ook hardop. En dan zou ik wensen dat ze niet alleen iets deden met wat ze graag willen horen, maar vooral met wat het beste is voor het dier.
och....mooie tibeau....ik blijf het heel knap vinden om het eerst aan het dier te denken...en dan pas aan jezelf...
ik betrap mijzelf er ook weleens op....bij honden of katten en met mijn vorige shetjes....ik leer iedere keer weer.....
en dan toch weer een paar uur te laat...en waarom?
Het dier merkt het niet,(tenzij hij erg veel pijn heeft natuurlijk...)alleen ikzelf....want dan heb ik hem nog een dagje meer....egoistisch dus...maar ook verscheurt door verdriet.
het blijft het moeilijkste aspect van dieren 'hebben'.
Jij hebt ze aangeschaft ,zorgt ervoor en daarbij hoort ook de besissing nemen van wanneer is het genoeg....maar ht blijft een vreselijk hoofdstuk.....jammer dat de natuur het zelf niet wat vaker regelt door een hartstilstand ofzo...
Inslapen?beter te vroeg dan twee uur te laat....laat ik er zelf ook eens een voorbeeld aan nemen...
foxy80 schreef:Yamcha schreef:Ik denk het ook, Foxy. Ik vind het trouwens een heel eerlijke vraag, ik zou willen dat meer mensen die durfden stellen, ook hardop. En dan zou ik wensen dat ze niet alleen iets deden met wat ze graag willen horen, maar vooral met wat het beste is voor het dier.
Het is ook zo 'n ontzettend moeilijk onderwerp!
Mijn merrie is nu 25 en kan niet meer bereden worden, dus ik ben ook door de hele molen gegaan van vragen en tobben en piekeren (en vooral: veel huilen!).
Heel goed dat de TS nog steeds genuanceerd tracht te denken over de situatie, zonder te verzinken in obligaat geblèr zonder nuancering à la: "Ik zie haar zo graag dus ik mag haar niet doden."
Ik begrijp mensen niet die meteen gaan brullen dat TS nog niet aan spuitje mag denken.
Volgens mij zitten hier een aantal mensen tussen die graag bij andere mensen bevestigd zien dat zij goed bezig zijn omdat zij zelf resoluut kiezen voor wachten op de dood tot het niet anders kan qua pijn.
Zodra iemand durft te opperen dat dat niet hoeft, word je hier bijna in het openbaar verketterd.
Als de TS nu had durven schrijven dat ze aan de slager dacht, was het volgens mij hier helemaal geëscaleerd (misschien moet ik dan maar eens een topic over mijn merrie open doen, ik word vast voor de rechter gesleurd).
Edit: gruwelijke DT-fout

muiszje schreef:Ik geloof niet dat pepper van de 1 op de andere dag de sparkle verliest.. dat is juist het probleem. ALs ik zou weten dat ik op 1 dag zou kunnen zeggen: ok, pepper geeft aan.. dit doen we niet meer, dan zou ik niet bang zijn en dit moment afwachten. Maar pep heeft bloed,, heeft zóveel power dat ze die sparkle nooit gaat verliezen.. altijd door blijft lopen. Ze is letterlijk een doodloper.
Daarbij.. als ik dan opeens een beslissing moet nemen en de DA bel.. dan gaat het zó snel.. misschien ego,, maar ik wil toch minimaal 1 week volledig afscheid kunnen nemen en haar 7 dagen lang volproppen met bananen en slobbers..
Wij kennen de pony alleen van het verhaal dat hier staat, en niet in het echt.
cissie schreef:Heb niet het hele topic doorgelezen, sorry 13 pagina's dat zijn er best veel.
Ik denk dat niemand via de pc een antwoord kan geven op het antwoord over wat nu wel of niet de beste keuze zal zijn.
(even ervanuit gaande dat niemand je pony dagelijks meemaakt)
Persoonlijk zou ik een ouder paard die af en toe een wat mindere dag heeft niet in laten slapen, een paard die dagelijks pijn lijd daarintegen weer wel.
Iedereen die op leeftijd raakt heeft wel een mindere periode of dag, dat is naar mijn idee niet zo erg, wel als je ziet/merkt dat je pony vaak pijn heeft, maar ook dat hangt weer van je pony af de ene is een keiharde bikkel en de andere weer niet.
Wanneer ben je telaat en wanneer ben je te vroeg? dat is een moeilijke vraag die alleen jij omdat je het paardje goed kent kunt beoordelen.
Als ik mijn eigen paard van 25 jr als voorbeeld naar voren zou schuiven zou ik waarschijnlijk half bokt over mee heen krijgen waarom dat dier uberhaupt nog leeft.
Maar ik ken hem al ruim 14 jr en kan erg goed inschatten wanneer hij pijn heeft en dat heeft hij soms.....maar ik heb reuma en ik heb ook soms pijn moet ik dan ook maar ingeslapen worden? Mijn paard krijgt pijnstillers voor zn artose en voert de hele dag geen moer uit.
Hij heeft nierfalen, waar hij medicatie voor krijgt en krijgt medicatie voor zn dampigheid, daarnaast is hij maandblind en ook daar krijgt hij zo nu en dan druppels voor.
Ik had er allang een einde aan kunnen maken, ook met instemming van de DA, maar als ik zie hoe ontzettend goed hij het de laatste tijd doet en de energie in zn ogen zie, kan ik het gewoon niet.
De medicatie kost me maandelijks een heel groot deel van mn salaris, wat me soms heel wat spanningen brengt.
Als hij er nu nog ' iets' bij krijgt is het klaar dan wordt het gewoon teveel.....hij gaat geen tig jaar meer mee maar zolang als ik merk dat hij geniet vind ik het best, hij heeft soms minder goede periodes, als deze periodes steeds vaker voorkomen laat ik hem ook inslapen.
Het is ontzettend moeilijk, om uberhaupt er alleen al over na te denken, ik denk er iedere dag aan, mede door de torenhoge rekeningen.
Maar ik heb 14 jr geleden voor dit paard gekozen en zolang als hij een waardig en prettig leven heeft zonder al teveel pijn probeer ik hem dat te bieden, koste wat het kost dat blijkt wel....
Maar......als de rek er bij hem uit is, zal ik hem niet laten lijden voor mijn eigen gemoedstoestand omdat ik hem niet zou willen missen of iets dergelijks.
Misschien gaat hij nog een paar jaar mee, misschien is morgen de dag dat het niet meer gaat..ik weet het niet...ik weet alleen dat een paard van 25 jr met zijn conditie er niet veel meer bij kan hebben en of het nu morgen is of over 2 jr ik zal hem niet meer proberen op te lappen of andere medicatie te geven daarvoor is er al teveel gebeurd.



Ellebel schreef:Ik denk dat de meeste tips al wel gegeven zijn. Ik kan vooral instemmen met Yamcha. Blijf rationeel, ik weet dat iedereen altijd zegt "als het tijd is weet je het en voelt het goed" maar geloof me, het voelt nooit goed, het voelt k*t. En daardoor ga je stiekem voor jezelf toch de grens verschuiven.
muiszje schreef:Maar nu haalt pepper alweer 3 dagen het bloed onder mn nagels vandaan door écht weer streken te vertonen *waar ik onwijs gelukkig van wordt, maar de beslissing wel vermoeilijkt* . Ze staat altijd lekker te grazen als ik aankom en heb het idee dat ze het prettiger vind om in de wei te blijven, inplaats van mee te gaan om iets te doen.
Ze ziet er op het moment ook eigenlijk best goed uit. Vetjes nogsteeds echt niet, maar op de een of andere manier glanst ze weer als nooit tevoren.
Het maakt het er allemaal niet makkelijker op.
)
gaat er niet in bij mij tita schreef:Alle reacties van de Ts gelezen en ik kan niet anders zeggen dat ik me vreselijk over je loopt op te winden.
Je bent duidelijk niet met pepper bezig om haar waardig in te laten slapen, je wilt kost wat het kost bewijs hebben om haar kwijt te zijn.
Toen je 10 jaar geleden een oude pony kocht, wist je dat de mankementen met de jaren zullen komen.
Vele mensen denken dat een oude pony makkelijker is in de verzorging dan een jonge of gewoon middelbaar.
Citaat:Een oude pony kan ongeloofelijk veel tijd en energie kosten.
De weerstand van een oude pony vermindert vaak en je moet een oudje helpen met zijn wintervacht en zomervacht.
Bijvoorbaat roepen suplementen en medicijnen daar begin ik niet aan vind ik helemaal raar.
Ik vind suplementen echt geen rekking van het leven, en als ze goed zijn en helpen waarom dan niet.
Citaat:Bijna elke paard heeft arthrose of andere beengebrek bij de ene komt dat beter naar voren dan bij de ander.
oudere paarden zijn vaak stijver maar dat wilt niet zeggen dat ze pijn hebben.
Citaat:Maar jou manier in dit topic en dat zielige doen van dat je haar zo zal missen vind ik gewoon misplaatst.
Ik heb er geen goed gevoel bij je probeert de bokkers ervan te overtuigen dat alleen wat jij doet het beste is.
Alle ander opties zoals rusthuis, weidegang worden gelijk afgekeurd want alleen jij kan voor Pepper zorgen.
Vraag me af of je wel een serieus bij rusthuizen bent wezen kijken en dan wel de beters, maar ja die kosten geld en flink ook en liefst wil jij toch een jong dier.
Lusitana schreef:Ik heb net (en daar komt nog een topic over) een (versleten)paard van 20 gekeregen die dan weer gewoon samen kan zijn met zijn (betere) 20 jarige maatje voor het leven, en heb een merrie van over de 20 en al eens een merrie gehad van 30, dus ik weet wat het is om een oud paard te hebben en bergrijp het dilemma.
Uiteindelijk komt het er meestal op neer dat er een punt komt waar je weet dat er geen weg terug meer is en dan valt het inslapen niet zwaar. De kans is trouwens vrij groot dat hij op een gegeven moment aan een hartaanval bezwijkt. Dan heb je helemaal niets te beslissen.

tita schreef:Muizje ik weet niet wat je gevoert hebt, maar ik krijg mijn oude pony niet mager.
Ondanks hij zowat geen voortanden meer heeft (luchtzuigen)
Wat betreft dekens ik kan je de rambo jumbo adviseren die is 500 grams (niet waterdicht) en omdat dat een staldeken is, is ie goedkoop 200 euro
Prince stond dus vorig jaar onder 2 dekens die waren totaal goed voor 870 grams.
Ik wil nog wel even complimenten geven op je posten, je reageert vrij rustig zouden meer bokkers moeten doen
Maar mijn gevoel blijft, ik zou het niet logisch vinden om Pepper in te laten slapen ondanks ik hem niet ken.
Als je naar Soest gaat, zult je zien dat daar veel kreupele bijelkaar zitten.
Draven doet Prince ook niet uit zijn eigen in de wei galop is gewoon fijner
) en eens in de zoveeltijd extra maismeel. Ze krijgt 3 keer per dag voer/slobber (s winters) en zomers 2 keer met 24/7 weidegang. (helaas kan het niet meerdere malen per dag) En ná het wandelen krijgt ze ook altijd nog wat. Pepper heeft al tijden s winters minimaal 800 grams op haar liggen. Inderdaad combi van een dikke staldeken en een dikke winter/waterdichte deken. Geloof me, in mijn ogen is dat indd een kleine moeite, dekens. Daar moet je niet over struikelen. 

Lovely schreef:Nou, ik geef Ellebel wel gelijk dat er nooit een moment komt dat je je er goed bij voelt. Wat wel kan is dat je op een gegeven moment weet dat het zo niet meer langer kan. Maar meestal komt dat ook niet vanzelf en moet je je een beetje laten helpen om op dat idee te komen. Ongemerkt schuif je makkelijk je grenzen op en voor je het weet ben je verder dan dat je ooit van jezelf had gedacht. Daarin heeft Ellebel ook gelijk, je bent maar zelden te vroeg met inslapen.
Lovely schreef:Jeetje Rens, die van jou ook joh. Soms wil je gewoon te graag geloven dat het best nog gaat dat je alles aangrijpt om het zo te zien, terwijl het eigenlijk niet meer hoeft. Het is heel menselijk om te doen, niemand neemt met plezier afscheid. Heel veel sterkte ook voor jou.
Hanmar schreef:En zoals al vaker is gezegd: je hóeft niet te wachten totdat een dier er zelf naar kijkt. Zij kan niet bedenken hoe het komende winter gaat zijn. Probeer je te verplaatsen in haar hier en nu, dat is namelijk het enige waar zij mee bezig is. En op het moment dat jij ziet dat het voor haar niet meer écht 'leven' is, kan jij de beslissing nemen. Laat je alsjeblieft niet gek maken door de ''échte dierenliefhebbers'' die je veroordelen of die zeggen dat je het alleen maar uit egoïsme doet - jíj bent degene die het minst zelfzuchtig optreedt naar je dier door dat voor haar te doen dat zíj niet kan: vooruitkijken.
muiszje schreef:Lusitana schreef:Ik heb net (en daar komt nog een topic over) een (versleten)paard van 20 gekeregen die dan weer gewoon samen kan zijn met zijn (betere) 20 jarige maatje voor het leven, en heb een merrie van over de 20 en al eens een merrie gehad van 30, dus ik weet wat het is om een oud paard te hebben en bergrijp het dilemma.
Uiteindelijk komt het er meestal op neer dat er een punt komt waar je weet dat er geen weg terug meer is en dan valt het inslapen niet zwaar. De kans is trouwens vrij groot dat hij op een gegeven moment aan een hartaanval bezwijkt. Dan heb je helemaal niets te beslissen.
Ik zou willen dat het gebeurde. Hoe hard ook, ik hoop stiekem ergens dat ik haar op een dag dood in de wei vind. Hartaanval in de wei lijkt mij een van de fijnste dingen die een oud paard kan overkomen (het klinkt heel vreemd, ik weet het).
) en áltijd staat ie weer op, super natuurlijk want normaal ligt ie altijd lekker te zonnen maar laatst lag ie zo met slechter weer, dus ik denk oké tis klaar, of hij heeft nu wél een koliekaanval die echt zo erg is dat t duidelijk is, maar nee ook dan staat ie op alsof er niets aan de hand is.
)
) En het valt me inderdaad op dat ze telkens van been verwisseld. Tijdens het eten trok ze haar ergste artrose been ook meerdere malen hoger op (krampende pijn?). Oo staat ze inderdaad erg overhellend naar voren en daarbij wisseld ze ook haar voorbenen af, dan weer links voor en dan weer rechts voor. ALs ze eenmaal op stal staat gaat ze suffen/ knikkebollen, zucht ze diep en lijkt ze echt weg te zijn. Ze heeft vandaag een half uurtje op stal gestaan en ze had gelijk dikke benen. Was wel binnen no-time weer weg na wat beweging. Ze eet wel vol smaak en het grazen gaat op het moment ook alsof het een lieve lust is. Wandelen ging vandaag moeizaam alhoewel ze niet meer echt aangaf écht naar huis te willen. KimDai schreef:Ondanks dat iedereen van mening lijkt te zijn dat je haar niet moet laten inslapen lijkt mij het helemaal niet zo'n gekke keuze. Wie weet barst ze wel van de pijn en ze is niet voor niks zo moeilijk dik te krijgen (lopen kost haar veel energie).

In ieder geval vind ik de signalen die het paardje geeft heel tegenstrijdig soms, dus daarom is het sowieso lastig, zelfs al zou het mijn eigen paardje zijn.Pluutje schreef:Hey Lucila,
Ik lees je topic nu pas en moet zeggen dat het me erg raakt. Misschien dat ik morgen nog even reageer als ik het heb laten bezinken maar ik wil in ieder geval alvast even zeggen dat ik ervan overtuigd ben dat je de juiste beslissing zult nemen. Ik heb altijd veel bewondering gehad voor jouw toewijding en de manier waarop je het belang van Pepper voorop stelt. Een foto van Pepper van voordat je haar kocht waarop ze er erg slecht uitzag staat in mijn geheugen gegrift en als ik de foto's elders in het topic zie weet ik nog zekerder dan normaal dat jij het beste bent dat Pepper is overkomen. Hoe ik me Pepper herinner kan ik me helemaal voorstellen dat deze beslissing erg moeilijk is, dat ze zelf niet snel "op zal geven", misschien juist door alles wat ze heeft meegemaakt.
Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen, maar ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen met deze beslissing. Ik hoop dat je steun kunt putten uit de hulp die je krijgt van stalgenoten en kennissen en mijns inziens hoef jij je onder geen omstandigheden schuldig te voelen of wat dan ook als je besluit Pepper te laten gaan.
touchofpink schreef:Renske: ik heb alleen stukjes tekst van TS gekopieerd en daar mijn mening bij gezet. Als ik lees hoe ze haar stukje schrijft lijkt er mij weinig aan de hand te zijn. Ik snap dat ze bang is voor de winter maar waarom niet eventjes afwachten. De artrose is al 10 jaar stabiel zegt ze. Waarom dan nu ineens de keuze? Komt het door het jonge paard? Dat zijn dingen die bij mij dan door mn hoofd schieten.
Maar goed dat neemt niet weg dat ik blij ben dat ik niet voor die keuze sta.
Nemurin schreef:Hee Muisz, ondanks al dat loze gebabbel van o.a. mij in dit topic - ben je al wat dichter bij een besluit, of lukt het nog niet?
Echt een lastig geval dit.
jesito schreef:Cissie, ik hoop idd voor je dat je paardje het nog gaat halen.
Maar het is wel duidelijk dat je paardje op is als ik het zo lees.
Nemurin schreef:Klinkt misschien gemeen van me, maar zo bedoel ik het niet hoor: maar als ik zo lees "dat is erg dichtbij" ben je misschien gewoon bang om te beslissen, en te beslissen dat ze in moet slapen.
Heel begrijpelijk, maar misschien moet je je toch gaan afvragen of je niet gewoon het onvermijdelijke uitstelt.
Iessie schreef:Ellebel schreef:Ik denk dat de meeste tips al wel gegeven zijn. Ik kan vooral instemmen met Yamcha. Blijf rationeel, ik weet dat iedereen altijd zegt "als het tijd is weet je het en voelt het goed" maar geloof me, het voelt nooit goed, het voelt k*t. En daardoor ga je stiekem voor jezelf toch de grens verschuiven.
Ik vind dat er wel verschil is tussen achter je beslissing staan en niet (of nauwelijks) meer twijfelen, en ''goed voelen''.
Goed voelt het inderdaad nooit, misschien dat je achteraf denkt dat je het goed hebt gedaan voor de pony, maar dat het vantevoren goed voelt kan ik me inderdaad bijna niet voorstellen.![]()
Lusitana schreef:Nemurin schreef:Klinkt misschien gemeen van me, maar zo bedoel ik het niet hoor: maar als ik zo lees "dat is erg dichtbij" ben je misschien gewoon bang om te beslissen, en te beslissen dat ze in moet slapen.
Heel begrijpelijk, maar misschien moet je je toch gaan afvragen of je niet gewoon het onvermijdelijke uitstelt.
Dit komt over alsof wij mensen maar 1 keuze hebben en dat is beslissen wanneer onze paarden dan maar dood moeten.
Er is niks tegen een paard gewoon van ouderdom dood laten gaan.
We kunnen ze letterlijk uit hun lijden helpen, maar dat wil niet zeggen dat het een verplichting is en het lijden is soms ook heel slecht meetbaar.
Ook kunnen we niet weten wat er nog komt soms.
sorry beetje lang verhaal geworden zo. zwijnenstal schreef:hoe verzin je zo een vraag.Ik zou er alles voor over hebben om mijn paard bij me te houden ook al is ze oud.
Dan wacht je nog maar even met een nieuw paard.
Of je zoekt iemand die wel voor haar wil zorgen,of naar een rusthuis heeft ze wel verdiend denk ik ...maar ja kost geld
, maar ik denk er wel eens aan... hij blijft tot z'n dood bij ons.. het liefst zie ik hem nog 10 jaar meegaan en gewoon aan een hartaanval in het weiland overlijden. Maar ik wil hem wel onnodig (zowel fysiek als mentaal)lijden besparen, zoals nog meer kreupel gaan, maar waar ligt de grens? Die zogeheten grens is bij ons nog lang geen sprake van, maar toch sta ik er wel eens bij stil.cissie schreef:jesito schreef:Cissie, ik hoop idd voor je dat je paardje het nog gaat halen.
Maar het is wel duidelijk dat je paardje op is als ik het zo lees.
Hij heeft wel vaker een wat mindere periode gehad, maar nog nooit 2 wk. hoogstens een paar dagen of een weekje, dat gaat al jaren zo, dat het nu wat langer aanhoudt baart me wel zorgen.
De komende dagen zullen we het nog aankijken, vanavond kwam hij bijvoorbeeld wel weer vrolijk aandraven tot hij hoorde dat ik brokjes in zn voerbak deed, maar goed aan ieder leven komt een eind en ik hoop dat het nog even duurt, maar ergens ben ik bang dat het sneller zal zijn dan dat ik had gehoopt.
Lovely schreef:touchofpink schreef:Renske: ik heb alleen stukjes tekst van TS gekopieerd en daar mijn mening bij gezet. Als ik lees hoe ze haar stukje schrijft lijkt er mij weinig aan de hand te zijn. Ik snap dat ze bang is voor de winter maar waarom niet eventjes afwachten. De artrose is al 10 jaar stabiel zegt ze. Waarom dan nu ineens de keuze? Komt het door het jonge paard? Dat zijn dingen die bij mij dan door mn hoofd schieten.
Maar goed dat neemt niet weg dat ik blij ben dat ik niet voor die keuze sta.
Weinig aan de hand? Aan de berichten van TS kun je toch duidelijk zien dat ze zich zorgen maakt en dat zou ze heus niet doen als er totaal geen reden toe was. Het zou niet eerlijk zijn om de zorgen van TS weg te wuiven, ze zijn er namelijk niet voor niks en die gutfeeling is er ook niet voor niks. Het enige wat TS nog nodig heeft is tijd om haar gedachten op een rij te zetten hierover en een beslissing te nemen of deze pony nog mee gaat de komende winter in.


tis net als loten in de loterij.......
maar ze konden altijd aan hem merken dat ik geweest was, en dat was voor hun een teken en zoals ie doods op stal stond, wilde hij wel knabbelen in de weide.
echt super goed!!
Maar dat is mijn ding 
zwijnenstal schreef:hoe verzin je zo een vraag.Ik zou er alles voor over hebben om mijn paard bij me te houden ook al is ze oud.
Dan wacht je nog maar even met een nieuw paard.
Of je zoekt iemand die wel voor haar wil zorgen,of naar een rusthuis heeft ze wel verdiend denk ik ...maar ja kost geld
Noatjuhh schreef:Ik vind dat, als jij vind dat het tijd is, je hem moet laten gaan.
Jij kent je pony het best, niet wij.
Wij kunnen niet beslissen voor jou, omdat wij hem niet kunnen zien, we kunnen niet zien hoe hij draaft, hoe hij eruit ziet, hoe goed hij nog is, dat kan alleen jij zien.
En als de winter eraankomt, kan je de pijn en kou maar beter voor zijn. 36 Jaar is een hele mooie leeftijd!
Zou het anders niet lukken om het jonge paard te kopen, en Pepper te houden als weidemaatje?
Ik weet natuurlijk niet hoeveel ruimte/geld/tijd je hebt..

KiWiKo schreef:Maar natuurlijk........ ik ben heel blij voor jou en je ponieecht super goed!!
alleen ik persoonlijk had het niet gedaanMaar dat is mijn ding
altijd lastig, en ik vind het heerlijk om te lezen dat er paarden door dat oog heen zijn gekropen en het weer goed doen.....
alleen trek ik voor mij andere grenzen
uiltje001 schreef:Al zou ik niet graag in je schoenen willen staan, lijkt me toch wel moeilijk om je maatje te laten gaan. Maar denk wel dat er maar weinig pony's zijn die zo oud zijn geworden. Pepper heeft zo te lezen een heel goed leven gehad.
(kinderen gaan echt niet) dan gaat ie mooi naar een stal waar ie paar uur buiten kan komen.Lovely schreef:Maar tita, Pepper staat eigenlijk al op een rusthuis, alleen hangt dat bordje daar niet boven de poort, maar de dagelijkse gang van zaken is eigenlijk hetzelfde. Daarbij vind ik het juist goed dat muiszje zelf voor haar paard zorgt, in plaats van haar te dumpen in een rusthuis om er zelf niet naar om te hoeven kijken.

tita schreef:Ik hoop dat ik nooit voor die keuze komt te staan. Want als mijn paard er nog goed uitziet en kan nog eten, rollen en af en toe een bok of sprint op zijn tijd, laat ik hem niet inslapen.
KiWiKo schreef:ik moet heel eerlijk zeggen dat als ik geen zin meer heb om voor mijn dikkie dik te betalen dat hij ook dood gaat........... ongeacht of hij wel of niet kreupelt....... noem mij een egoist, mag me van alles noemen...... maar levend blijft hij van mij, en hij gaat dood als ik niet meer kan of wil betalen of als hij echt gaat kreupelen.......
Lovely schreef:Maar tita, Pepper staat eigenlijk al op een rusthuis, alleen hangt dat bordje daar niet boven de poort, maar de dagelijkse gang van zaken is eigenlijk hetzelfde. Daarbij vind ik het juist goed dat muiszje zelf voor haar paard zorgt, in plaats van haar te dumpen in een rusthuis om er zelf niet naar om te hoeven kijken.
) rina schreef:Meis sterkte de komende tijd. Het gaat best zwaar worden (bij mijn Paintmerrie wist ik het ook ongeveer 6 tot 8 weken voor het einde). En echt it was hell. Maar je houd van je paard, en wilt haar niet onnodig zien lijden, dus ook ik vind het een dappere en wijze beslissing. Doe je Pepper een knuf van ons (en een worteltje![]()
)
muiszje schreef:hoi allemaal,
De knoop is doorgehakt, pepper krijgt nog een mooie maand (misschien nog 1.5 maand, hangt van het weer af) maar inprincipe vind ik het na mijn herfstvakantie (Waarin ik dus ongestoord afscheid kan nemen)genoeg geweest (Slik).
Nu had ik het idee om de dierenarts aankomende week te laten komen om alles door te spreken en voor te leggen of het misschien een idee is om pepper voor een maand op pijnstillers te zetten, zodat ze haar laatste maand geheel pijnvrij kan rondlopen. Natuurlijk moet ik dan voor mezelf wel bedenken dat ze, omdat ze dan op pijnstillers staat, opeens heel goed lijkt..

muiszje schreef:rina schreef:Meis sterkte de komende tijd. Het gaat best zwaar worden (bij mijn Paintmerrie wist ik het ook ongeveer 6 tot 8 weken voor het einde). En echt it was hell. Maar je houd van je paard, en wilt haar niet onnodig zien lijden, dus ook ik vind het een dappere en wijze beslissing. Doe je Pepper een knuf van ons (en een worteltje![]()
)
krijgt ze niet meer op![]()
Zal een banaantje doen
Doe maar een banaantje, is een wortel of appelprakje niet wat?? muiszje schreef:hoi allemaal,
De knoop is doorgehakt, pepper krijgt nog een mooie maand (misschien nog 1.5 maand, hangt van het weer af) maar inprincipe vind ik het na mijn herfstvakantie (Waarin ik dus ongestoord afscheid kan nemen)genoeg geweest (Slik).
Nu had ik het idee om de dierenarts aankomende week te laten komen om alles door te spreken en voor te leggen of het misschien een idee is om pepper voor een maand op pijnstillers te zetten, zodat ze haar laatste maand geheel pijnvrij kan rondlopen. Natuurlijk moet ik dan voor mezelf wel bedenken dat ze, omdat ze dan op pijnstillers staat, opeens heel goed lijkt..
muiszje schreef:hoi allemaal,
De knoop is doorgehakt, pepper krijgt nog een mooie maand (misschien nog 1.5 maand, hangt van het weer af) maar inprincipe vind ik het na mijn herfstvakantie (Waarin ik dus ongestoord afscheid kan nemen)genoeg geweest (Slik).
Nu had ik het idee om de dierenarts aankomende week te laten komen om alles door te spreken en voor te leggen of het misschien een idee is om pepper voor een maand op pijnstillers te zetten, zodat ze haar laatste maand geheel pijnvrij kan rondlopen. Natuurlijk moet ik dan voor mezelf wel bedenken dat ze, omdat ze dan op pijnstillers staat, opeens heel goed lijkt..
)foxy80 schreef:De mijne vertrekt ook binnenkort.
Heb al een hele lijst hier wat ik haar allemaal ga voeren de laatste dagen, gaande van ijsco' s over appelmoes tot 3 soorten biet. De laatste foto' s zijn gemaakt, stukje staart gaat ook geknipt worden, haar stalplaat wordt voor mij van haar deur gehaald zodat die thuis een mooi plekje krijgt. Wat ga jij aan aandenken reserveren?
foxy80 schreef:De mijne vertrekt ook binnenkort.
Heb al een hele lijst hier wat ik haar allemaal ga voeren de laatste dagen, gaande van ijsco' s over appelmoes tot 3 soorten biet. De laatste foto' s zijn gemaakt, stukje staart gaat ook geknipt worden, haar stalplaat wordt voor mij van haar deur gehaald zodat die thuis een mooi plekje krijgt. Wat ga jij aan aandenken reserveren?
.
. Van mijn oude paard heb ik wel nog een deken bewaard waar zijn geur in zit, dat is een deken die we samen gewonnen hebben en daar ga ik dus ook niks meer mee doen en ook zeker niet wassen. 
hinta schreef:een da heeft geleerd om een dier positief te zien, vandaar waarschijnlijk dat die zo reageren.
voor mijn gevoel heb je de goede keuze gemaakt, alleen zou ik persoonlijk geen extra pijnstilling geven. dat ondergraaft je beslissing.
Lovely schreef:Maikeltje, ik vind het nogal wat dat jij de beslissing van TS ter discussie wilt stellen. Het lijkt mij dat het als een paal boven water staat dat er niet veel meer is voor dit diertje in dit leven als straks de winter invalt. Het zou ook beter zijn als de dierenarts daar gewoon in mee ging, maar als deze het paard niet kent, begint hij natuurlijk weer van voren af aan. Welke arts gaat haar inslapen?
maikeltje schreef:Lovely schreef:Maikeltje, ik vind het nogal wat dat jij de beslissing van TS ter discussie wilt stellen. Het lijkt mij dat het als een paal boven water staat dat er niet veel meer is voor dit diertje in dit leven als straks de winter invalt. Het zou ook beter zijn als de dierenarts daar gewoon in mee ging, maar als deze het paard niet kent, begint hij natuurlijk weer van voren af aan. Welke arts gaat haar inslapen?
TS vraagt reacties. Ik respecteer ieders beslissing, laat ik daar duidelijk in zijn.
Want ik snap (helaas als geen ander) hoe moeilijk deze beslissing moet zijn.
Wat ik wil voorkomen is dat er nu dingen gezien worden aan de pony die misschien verkeerd geinterpreteerd worden.

moeilijk maar wel eerlijk

muiszje schreef:Hey allemaal,
Ik zit met een moreel probleem.
Mijn pony van 36 is nog topfit, maar ik merk dat het allemaal een beetje begint af te takelen. Ik heb al 3 jaar lang gezegd: dit is de laatste winter voor haar. Maar toch blijf ik maar doorgaan. Wanneer is het genoeg? ik verleg mijn grenzen jaar op jaar, maar nu is het zo dat ik de mogelijkheid heb om een jong paard aan te schaffen en dit eigenlijk ook heel graag wil. Nu is het zo dat ik heel erg aan het strijden ben met het gevoel: je laat je oude pony toch niet gaan omdat je zó graag een rijpaard wilt hebben.. Maar aan de andere kant denk ik: mijn pony is nu nog goed, waarom wachten totdat het echt een slepende oude dag wordt en waarom nu niet stoppen?
Ik zorg al zeker 10 jaar met volledige passie voor haar, maar elke keer als de winter eraan komt ben ik als de dood dat ze het niet haalt. Ik heb mezelf altijd voorgenomen dat ze in het najaar ingeslapen moet worden en die kou niet mee hoeft te maken.
Nu de medische kant van het verhaal: Laatst was de DA geweest voor het controleren van haar tanden en algehele conditie. Mijn oude pony heeft een hartruisje (Wat opzich helemaal niet raar is voor haar leeftijd) en heeft al, sinds ik haar ken, fikse artrose. De artrose lijkt heel erg stabiel en ze heeft wel pijn, maar ze rent af en toe nog vrolijk rond in de wei. We wandelen elke dag en we maken nog lol samen in de bak. Haar algehele uitstraling is dat van een speelse, vrolijke pony die wat belemmeringen ondervind. (vaak aan het knikkebollen, dementeren,, moeilijk eten.,etc)
Ik vroeg de DA of hij een mening had wat betreft het inslapen van haar. Hij zei dat hij dat zonde zou vinden omdat ze het nog goed doet. Maar als ik haar een slepende oude dag zou willen besparen het wel een "optie" is.
Ik zit vast,, ik weet echt niet wat ik moet doen en hoe ik moet denken.
Ik ben ook bang dat, omdat ze eigenlijk nog best fit is, gaat vechten tegen het spuitje. Wat zijn jullie ervaringen met paarden die ingeslapen worden om leed vóór te zijn? heb je het zelf meegemaakt? hoe heb je dit verwerkt? was het uiteindelijk de juiste keuze?
groetjes,
ze was nog topfit alleen s'winters wat stijf in de achterbenen en toen ze 30 was kreeg ze de ziekte van cushing, maar nog steeds ging het super. Todat ik op een avond zag dat ze iets vreemds in haar mond had en toen ik dat van dichtbij ging bekijken wist ik al genoeg... De volgende dag direct naar de dierenarts gegaan en die had het ook nog nooit meegemaakt, maar die vertelde waar ik al bang voor was... een tumor
ik heb haar nog zo lang mogelijk bij mij gehouden maar de tumor groeide hard, elke dag slobber gemaakt wat ze zo op kon drinken, maar het houd een keer op. Ik heb niet gewacht tot ze echt niet meer kon, maar vond het een vreselijke beslissing..
samantha21 schreef:Muiszje,
Heel veel sterkte de komende tijd! Geniet nog van van jullie momenten.
Over die collage wat je wilde maken voor ieder stukje op de foto te zetten. Bij bijv de Praxis, hebben ze de mogelijkheid om op behang, een foto te laten drukken. Zo kun je levens groot, heel mooi een foto tegen de muur aan doen.
Ik zal even zoeken voor het linkje, misschien vind je het iets
http://www.webprint.nl/praxis/

Je hebt een goede beslissing genomen,
) muiszje schreef:Hey allemaal,
Nou.. ik heb het ook niet mee. Ik heb altijd in gedachte gehad welke dierenarts pepper in zal laten slapen. Nu kom ik erachter dat hij niet meer op de kliniek werkt.. Ik baal hier echt heel erg van, want ik wilde eigenlijk heel graag dat hij deze "belangrijke"taak voor mij zou vervullen. Ik heb nu een afspraak gemaakt met iemand anders (nog niet voor inslapen maar voor de doorbespreking en visie op pepper te relativeren etc), maar ik ben er helemaal niet gerust op. Is het erg vreemd om een voorkeur voor een dierenarts te hebben? en wat nu? Zoeken naar hem, in de hoop dat hij nog als dierenarts werkt? (heb wel al een oproepje geplaatst) of het gewoon door iemand anders laten doen?
. Wat ook kan is dat hij je toen een steuntje in de rug wilde geven en om je zelf tot de conclusie te laten komen dat nog een winter te hoog gegrepen zou zijn. Probeer vrijdag in ieder geval duidelijk te zijn in wat je wilt en dat hij goed vertelt wat de gang van zaken is en hoe hij het aan gaat pakken. Het is voor jou 1000 keer belangrijker dan voor Jeroen
. Maar zoals ik hem ken, zal hij echt zijn best doen voor je. Neem je wel nog iemand mee? 

. 
Don_Zhivago schreef:Heb net even globaal dit topic genomen en TS wat vind ik jou moedig![]()
Ik vind het knap dat je deze vraag stelt, zeker op bokt waar erg veel mensen klaar zitten met hun oordeel.
ik irriteer me dan ook mateloos aan de mensen die niet lezen.
IK vind het juist super dat je hier over nadenkt.. paardje is al oud, staat nu al dr oude dag te vieren, heeft arthrose en pijn.
ik vind het heel mooi dat je het aftakelen voor wilt zijn.
hoewel je deze keuze alleen maar zlef kan maken (maar daar wa sje inmiddels al uit) ik wens je heel veel sterkte de komende tijd, en ik vind: jij bent een paardenmens die nadenkt!!!![]()
kunnen een hoop mensen iets van leren, jij denkt aan het welzijn aan je paardje, en niet alleen aan jezelf.
Nemurin schreef:Veel sterkte Foxy! Dat is jammer als ze nog een leventje op de wei had kunnen hebben...
foxy80 schreef:Nemurin schreef:Veel sterkte Foxy! Dat is jammer als ze nog een leventje op de wei had kunnen hebben...
Maar dat had ze helemaal niet!
Net zoals de dierenarts van de TS, heeft de mijne een advies gegeven, maar ik voelde en zag het anders aan.
Mijn allerliefste schat had hoefkatrol rechtsvooraan (november geconstateerd).
Eind juli besloot ik te stoppen met rijden, ondanks dat mijn da het nog kunnen vond, maar ik voelde dat ze nog nooit zo slecht had gelopen. Ze strompelde meer dan dat ze liep, maar ze mankte dus niet (erg taai karakter).
Ik liet haar ijzers eraf halen en zette haar op de wei en 's nachts op stal.
Binnen een maand stond ze bokbeniger dan ooit (nog schever dan te toren van Pisa), waren beide voorbenen ontstoken en sleepte ze ook in stap (ze struikelde over de randjes van de betonplaten die hier als wegbedekking dienen in de polder ipv asfalt).
Toen ik haar op pijnstillers zette werd ze iets levendiger, en toen kon ik er niet meer naast kijken, ze had er last van.
Toen ze vervolgens bij het hoevenuitkrabben telkens door haar voorbenen dreigde te gaan en ook achteraan constant in rust ging staan was voor mij de kous af. Toen kwam de veearts, die bekeek haar in haar stal, en die zei doodleuk: ja maar ze stond al bokbenig en ze had al een ontsteking, dat weet je toch? (dat het op korte tijd veel erger was geworden + extra voorbeen aantastte was geen reden tot paniek...)
Ik heb van mijn hart een baksteen gemaakt en voor de slacht gekozen, en zelf meegegaan (het was trouwens een ex-slachtpaard, zo bleek na aanschaf).
foxy80 schreef:Ze stond vanaf de diagnose pas op speciaal beslag, toen ze in mei weer viel kreeg ze ander beslag, daar heeft ze anderhalve maand op gelopen en toen liep ze slechter dan ooit tevoren.
Toen ik het eraf liet halen omdat ze op de wei ging bleek dat haar beenstand veel slechter was dan het jaar ervoor, de hele behandeling had dus niet veel vertraagd of gestopt, integendeel: het had gewoon gemaskeerd dat ze achteruit ging, en op het laatst kon ze zelfs met beslag dus niet meer uit de voeten.
Ik dacht ook dat het aan het nieuwe beslag lag, en liet het eraf halen, en toen bleek dat ze zonder beslag echt keislecht STOND(10 maanden ervoor geen probleem), dan heb ik het nog niet over werken en lopen hé. Als ze beter had gestaan, dan had ik terug het eerste speciale beslag eronder laten zetten, maar dat kon dus niet meer, ze stond al te bokbenig.
Sorry.
muiszje schreef:jeetje, jij ook hetzelfde.. Kan me herinneren dat ik indd in je profiel heb gekeken (Want je had hier al eerder gepost?).. Knap paardje is/was het.
Hoe ben je aan de opvolger gekomen?
M3lisss schreef:Wil je misschien ook even LEZEN?? Hij is niet goed meer. We hebben 20 pagina's lang mensen gehad die niet lezen en alleen maar dingen roepen over zielig!! Vind jij het maar lekker stom.
De beslissing is gemaakt!
Romyjuh_Xx schreef:Sorry maar ik vind dit echt 'stom'.
Ik ken pony's van 45 die nog goed zijn.
Waarom een gezonde pony laten inslapen??
muiszje schreef:nou, dat je zelf zegt: ik verwoordde het alleen een beetje lomp zo te zien.
oeh trouwens:
(niet geschikt voor niet-tattoo liefhebbers;) )
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-NSXW3G3W.jpg
Romyjuh_Xx schreef:Over mijn bericht: Ik had het topic gelezen, TS vind het ook te veel werk en tuurlijk heeft de pony mankementen maar jij geeft aan dat hij hieraan pijn heeft. Is dat zo. Ik bedoel je pony zal dit duidelijk aangeven als je weet dat hij pijn heeft. Ook als hij dood wil gaan.
Heb zelf mijn pony moeten laten inslapen omdat hij echt niet meer wilde.
Ik vind het echt stom, vermits de pony echt niet afziet en nog graag op de weide staat?
Voor de rest is hij toch gezond. Ik snap ookwel dat je het te veel werk vind maar zet hem dan als gezelschapsmaatje bij mensen die er nog graag 1 willen of in een speciaal oudersdoms/gebrekken pensionstal.Romyjuh_Xx schreef:Sorry maar ik vind dit echt 'stom'.
Ik ken pony's van 45 die nog goed zijn.
Waarom een gezonde pony laten inslapen??
muiszje schreef:oeh trouwens:
(niet geschikt voor niet-tattoo liefhebbers;) )
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-NSXW3G3W.jpg
Zo hou je haar altijd bij je!
http://farm3.static.flickr.com/2431/375 ... d9ce13.jpg Romyjuh_Xx schreef:M3lisss schreef:Wil je misschien ook even LEZEN?? Hij is niet goed meer. We hebben 20 pagina's lang mensen gehad die niet lezen en alleen maar dingen roepen over zielig!! Vind jij het maar lekker stom.
De beslissing is gemaakt!
Over mijn bericht: Ik had het topic gelezen, TS vind het ook te veel werk en tuurlijk heeft de pony mankementen maar jij geeft aan dat hij hieraan pijn heeft. Is dat zo. Ik bedoel je pony zal dit duidelijk aangeven als je weet dat hij pijn heeft. Ook als hij dood wil gaan.
Heb zelf mijn pony moeten laten inslapen omdat hij echt niet meer wilde.
Ik vind het echt stom, vermits de pony echt niet afziet en nog graag op de weide staat?
Voor de rest is hij toch gezond. Ik snap ookwel dat je het te veel werk vind maar zet hem dan als gezelschapsmaatje bij mensen die er nog graag 1 willen of in een speciaal oudersdoms/gebrekken pensionstal.Romyjuh_Xx schreef:Sorry maar ik vind dit echt 'stom'.
Ik ken pony's van 45 die nog goed zijn.
Waarom een gezonde pony laten inslapen??
. Ook niet als ze heel slecht zijn, hun instinct vertelt ze om te overleven, hoe dan ook.
. En wat Frans betreft, kan het zo zijn dat hij het zelf niet meer wil, hij is misschien niet voor niets gestopt. Ik weet natuurlijk niet, maar houd het maar wel in je achterhoofd
.
. Overhalen kan ik hem dan toch niet..
) het hele topic gelezen, en allereerst heel veel respect voor je wijze van reageren. Echt klasse!
En succes met Jeroen/Frans inderdaad.

Ninx schreef:Calanddra schreef:Enne, als mensen nou eens eerst het topic door lezen voordat ze een conclusie trekken
Dat heb ik gedaan, maar waar heb ik overheen gelezen dat mijn mening zou moeten bijstellen?
sillysoul schreef:Poe, ik heb vanavond toen ik terugkwam van mijn eigen viervoeter in vogelvlucht het hele topic doorgelezen.
Ten eerste erger ik me ook aan mensen die niet lezen en dan maar hun mening geven, zonder de pony in kwestie te kennen;
Ten tweede heb ik enorm veel respect voor Muiszje, als dit geen paardenliefde is dan weet ik het ook niet meer. Op de foto's die je van Pepper hebt geplaatst is wel heel duidelijk te zien dat ze lichamelijk achteruit gegaan is. En het is waar dat je op je dierenarts moet kunnen vertrouwen, maar voor langzaam achteruitgaande dieren is de eigenaar de tolk, die ziet het dier elke dag. Ik ben zelf dierenarts en wat ik vaak merk is dat wanneer de dieren wat ouder gaan worden, de eigenaar ziet wat het dier NIET meer kan, en zodra het einde nadert, valt alles op wat het beestje WEL nog kan. Dat betekent grenzen verleggen omdat je het dier niet kwijt wil maar ook niet wil laten lijden. De grens is nooit zwart-wit. En het is zo, de eigenaar VOELT wanneer het einde is gekomen. De beslissing doet pijn, maar je beste maatje zien lijden gaat door merg en been. Muiszje, heel veel sterkte voor HET moment, houden van betekent vaak ook dat je moet loslaten...
Calanddra schreef:Jesito: maar wat als je wel merkt dat je paard pijn heeft en niet meer happy is (in ts dr geval is dit zo)
wat zou jij dan doen!
Zeker niet als de dierenarts erachter staat.
madame heeft het me alweer vergeven geloof ik.
Lovely schreef:Muisz, heeft Jeroen het er nog met je over gehad dat het makkelijker is om naast een muur of stevig hek je pony in te laten slapen? Hij kan haar dan langs de muur laten zakken als ze door haar knieën gaat, zodat ze niet hard omvalt.


Lindy1982 schreef:Ik lees hier gewoon mijn eigen verhaal
Heb er 1 van 30 jaar, maar als je paard in goede conditie is voor zijn doen, dan doet de dierenarts het hier niet eens..
Ik zou het ook niet eens willen.. het zou niet eens in mij opkomen.. ls het echt niet meer gaat dan is het anders..
Maar zolang hij nog geniet, nee nooit niet.
Ik denk al 5 winters lang dat hij het niet redt en steeds als de eerste zonnestralen weer op het weiland schijnen rent hij er weer vrolijk in..
Het moet natuurlijk geen egoisme worden om hem te houden..
Heb ook een gedicht gevonden van iemand anders waar ik steeds weer wat aan heb..
Als twee bruine ogen vragen,
Help mij, want ik voel me niet fijn,
Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoïstisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort,
Dit komt nooit meer goed,
En ze krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan omdat je haar niet kan missen,
Egoïstisch zijn?
Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
En je zonder haar naar huis toe moet,
Met een halster in je hand,
En je hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
Ik mocht niet egoïstisch zijn.
Al die tijd met zijn tweetjes,
Elke dag samen was een feest,
En in al die tijd,
Is ze zelf niet een keer,
Egoïstisch geweest.
seabiscuitje schreef:Lindy1982 schreef:Ik lees hier gewoon mijn eigen verhaal
Heb er 1 van 30 jaar, maar als je paard in goede conditie is voor zijn doen, dan doet de dierenarts het hier niet eens..
Ik zou het ook niet eens willen.. het zou niet eens in mij opkomen.. ls het echt niet meer gaat dan is het anders..
Maar zolang hij nog geniet, nee nooit niet.
Ik denk al 5 winters lang dat hij het niet redt en steeds als de eerste zonnestralen weer op het weiland schijnen rent hij er weer vrolijk in..
Het moet natuurlijk geen egoisme worden om hem te houden..
Heb ook een gedicht gevonden van iemand anders waar ik steeds weer wat aan heb..
Als twee bruine ogen vragen,
Help mij, want ik voel me niet fijn,
Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoïstisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort,
Dit komt nooit meer goed,
En ze krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan omdat je haar niet kan missen,
Egoïstisch zijn?
Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
En je zonder haar naar huis toe moet,
Met een halster in je hand,
En je hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
Ik mocht niet egoïstisch zijn.
Al die tijd met zijn tweetjes,
Elke dag samen was een feest,
En in al die tijd,
Is ze zelf niet een keer,
Egoïstisch geweest.
Brrrrr, kippenvel!

. Hangt nu ook bij een foto van het paard in kwestie uitgeprint in onze "kantine".
hinta schreef:lindy1982; imo begrijp jij dit gedicht niet, jij bent de egoïst waarover wordt gesproken, doordat je de beslissing niet wilt nemen.

Lindy1982 schreef:dit maakt mij elke keer weer sterk als ik dit gedicht lees..
Ik heb een oude ruin van 30 jaar
hij heeft
atrose
cuching
tumor tussen zijn ogen
nieren werken nog voor 10 %
Hij staat onder controle van een dierenarts.. vorig jaar was bijna het moment dat hij in geslapen moest worden.. Ik wilde niet.. wilde niet de beslissing moeten nemen.. Voelde me dan een moordenaar...
tot ik dit gedicht vond..
het deed mijn ogen openen, en sinds dien bewaar ik dit gedicht

Ook van ons. 
.
)
(Truselientje ook jij heel veel sterkte
ik ben bang dat ik binnenkort ook weer eens die beslissing moet gaan nemen
)
Arm ding.M3lisss schreef:Muiszje, ik weet niet of je nog een ander besluit hebt genomen. Mocht dat niet zo zijn, dan wens ik je heel veel sterkte voor morgen toe!
Ook bij mij was mijn laatste dag zo' n anticlimax: je moet ervan genieten, zeggen ze, maar het enige wat je uiteindelijk doet is met je duimen draaien en je ellendig voelen.muiszje schreef:foxy80 schreef:Ik weet wat het is, helaas
Hoe voel jij je er nu onder?
foxy80 schreef:M3lisss schreef:Muiszje, ik weet niet of je nog een ander besluit hebt genomen. Mocht dat niet zo zijn, dan wens ik je heel veel sterkte voor morgen toe!
En waar is dit voor nodig? Om TS nog eens te doen twijfelen?


maatje31 schreef:A@ zahlina...wodrt jou paardje vandaag ook ingeslapen? Zo ja heel veel sterkte! Ik wist geneeens dat er verschillende manieren waren om in te slapen. mijn poownie kreeg eerst een spuitje waarbij ze een soort van roesje kreeg (ik moet haar vasthouden maar ze stond al te waggelen op haar benen) de de 2de spuit vallen ze op de grond...
Meiden 1 tip! zeg tegen je DA dat ie er genoeg inspuit! mijn pooownie was al oud (28) maar bleek dus ene heeel sterk hart te hebben en na 15 minuten zag ik nog haar aderen kloppen (maw ze leefde nog) klinisch niet zei de DA, nou dat hoop ik dan maar....er waren iig geen reflexen meer te zien in haar ogen maar het harte pompte nog wel duss
En bij mijn kat hetzefde meegemaakt..hart bleef ook kloppen ondanks dat ze mega oud was....
dus mijn les heb ik geleerd extra dosis erin! heel veel strekte meiden! hoop dat alles goed gaat, je kan het maar 1x doen en dan moet het goed gebeuren! want bij mij blijft het maar aan me knagen...dat het niet helemaal goed gedaan is in beide gevallen en is al jaren geleden!
muiszje schreef:pff,, het is wel heel moeilijk allemaal. Ben je op stal denk je "nu moet ik leuke dingetjes met dr doen, laatste volledige dag" maar ik wist niet wat. Heb pep dr staartje gewassen en ben wezen wandelen (nu ze op pijnstillers staat is ze weer in voor een flinke wandeling) maar verder wist ik het niet meer. Heb dr meer bananen gegeven vandaag dan normaal in een hele week maar het is zo moeilijk omdat ik telkens het gevoel heb dat ik pep een "leuke speciale laatste dag" moet bezorgen, maar hoe dan? Uiteindelijk staat ze het liefst grasjes te eten, dus heb haar ff in de kleinere wei gezet die nog vol met gras staat.. maar het voelt zo stom. Kon alleenmaar naar haar kijken, wat heel fijn was, maar het voelt zó hulpeloos.
Nu pepper alweer 2,5 week op de pijnstillers staat merk ik hoe ze écht is, in de zin van, nu kan ze doen en laten wat ze wilt.. nu ze weer fanatiek meewandeld en me af en toe de bosjes in sleurt merk ik dat ik de juiste beslissing heb gemaakt, want zonder pijnstillers wil ze het erf niet af. De verleiding is groot om te denken: waarom niet altijd op pijnstillers dan?
Nu ze kan rennen naar hartelust merk ik dat ik echt niet te vroeg ben geweest met mn keuze.. ook zie ik dat, omdat ze niet geremd wordt door pijn en haar botjes niet zeggen: HO! dit doen we niet, want nu wordt het pijnlijk en dus erger, haar beentjes écht op zijn. Aan haar "goede" springgewricht komt nu ook een zwelling en zodra ze even meer dan een kwartiertje op stal staat lopen haar beentjes vol. Kogels zijn continu dik en warm. Dus er is voor mij geen weg terug, zeker omdat ze nu nog "stukker" is dan eerst.
Hoe cru is het om zelf vandaag alvast een zeiltje neer te leggen bij de plek waar pep straks ligt, terwijl pep in de wei naar me kijkt alsof ik met eten loop. Ook continu "dit is de laatste keer dat ik haar voer klaarzet" "dit is de laatste keer dat ik haar mest uit stal haal" "dit is onze een na laatste wandelingen samen". ik voelde me heel erg groot toen ik vandaag met pep ons oude rondje door de polder liep. Even helemaal de trotste paardenbezitter in de hele wereld, en dan komt het besef opeens weer naar boven. Mijn bolliewollie liep te snurken naast me, want wat was het koud en spannend allemaal.
Het liefst zou ik vannacht in haar stal slapen, maar wat help ik pep daarmee? Ik ben aan het twijfelen of ik vanavond later nog langsga of niet.. ik kan toch niets meer doen. stal en voer zijn al gedaan en pep heeft toch geen besef wat er komen gaat, het voelt echt zo naar..
Ahhhhh wat heb jij dit prachtig omschreven, de tranen staan bijna in mijn ogen. Je maakt de beste en moeilijkste keus voor Pepper. Ik wens je dan ook heel veel sterkte toe vandaag. Mindim schreef:@Zahlina, geen roes betekent een rotdood voor het paard, ze spuiten gelijk de dodelijke vloeistof in en daar gaat een paard heel raar dood van. Dus het is niet alleen voor de mens niet leuk, voor het paard ook niet, snap ook niet dat een hele goede da dat adviseert.
Je laat vandaag 2 oudjes zo inslapen als ik het goed begrijp?
@Muiszje, veel sterkte vandaag gewenst.
Ik vind de titel van het topic verwarrend, paard is toch niet goed? Of in het begin wel en nu niet meer?

Mindim schreef:@Zahlina, geen roes betekent een rotdood voor het paard, ze spuiten gelijk de dodelijke vloeistof in en daar gaat een paard heel raar dood van. Dus het is niet alleen voor de mens niet leuk, voor het paard ook niet, snap ook niet dat een hele goede da dat adviseert.Je laat vandaag 2 oudjes zo inslapen als ik het goed begrijp?
@Muiszje, veel sterkte vandaag gewenst.
Ik vind de titel van het topic verwarrend, paard is toch niet goed? Of in het begin wel en nu niet meer?
Litterbox schreef:muiszje schreef:pff,, het is wel heel moeilijk allemaal. Ben je op stal denk je "nu moet ik leuke dingetjes met dr doen, laatste volledige dag" maar ik wist niet wat. Heb pep dr staartje gewassen en ben wezen wandelen (nu ze op pijnstillers staat is ze weer in voor een flinke wandeling) maar verder wist ik het niet meer. Heb dr meer bananen gegeven vandaag dan normaal in een hele week maar het is zo moeilijk omdat ik telkens het gevoel heb dat ik pep een "leuke speciale laatste dag" moet bezorgen, maar hoe dan? Uiteindelijk staat ze het liefst grasjes te eten, dus heb haar ff in de kleinere wei gezet die nog vol met gras staat.. maar het voelt zo stom. Kon alleenmaar naar haar kijken, wat heel fijn was, maar het voelt zó hulpeloos.
Nu pepper alweer 2,5 week op de pijnstillers staat merk ik hoe ze écht is, in de zin van, nu kan ze doen en laten wat ze wilt.. nu ze weer fanatiek meewandeld en me af en toe de bosjes in sleurt merk ik dat ik de juiste beslissing heb gemaakt, want zonder pijnstillers wil ze het erf niet af. De verleiding is groot om te denken: waarom niet altijd op pijnstillers dan?
Nu ze kan rennen naar hartelust merk ik dat ik echt niet te vroeg ben geweest met mn keuze.. ook zie ik dat, omdat ze niet geremd wordt door pijn en haar botjes niet zeggen: HO! dit doen we niet, want nu wordt het pijnlijk en dus erger, haar beentjes écht op zijn. Aan haar "goede" springgewricht komt nu ook een zwelling en zodra ze even meer dan een kwartiertje op stal staat lopen haar beentjes vol. Kogels zijn continu dik en warm. Dus er is voor mij geen weg terug, zeker omdat ze nu nog "stukker" is dan eerst.
Hoe cru is het om zelf vandaag alvast een zeiltje neer te leggen bij de plek waar pep straks ligt, terwijl pep in de wei naar me kijkt alsof ik met eten loop. Ook continu "dit is de laatste keer dat ik haar voer klaarzet" "dit is de laatste keer dat ik haar mest uit stal haal" "dit is onze een na laatste wandelingen samen". ik voelde me heel erg groot toen ik vandaag met pep ons oude rondje door de polder liep. Even helemaal de trotste paardenbezitter in de hele wereld, en dan komt het besef opeens weer naar boven. Mijn bolliewollie liep te snurken naast me, want wat was het koud en spannend allemaal.
Het liefst zou ik vannacht in haar stal slapen, maar wat help ik pep daarmee? Ik ben aan het twijfelen of ik vanavond later nog langsga of niet.. ik kan toch niets meer doen. stal en voer zijn al gedaan en pep heeft toch geen besef wat er komen gaat, het voelt echt zo naar..
Ahhhhh wat heb jij dit prachtig omschreven, de tranen staan bijna in mijn ogen. Je maakt de beste en moeilijkste keus voor Pepper. Ik wens je dan ook heel veel sterkte toe vandaag.
Wat heb jij het mooi beschreven en denk dat er bij jou ook heel wat tranen zijn gelaten toen je dit schreef. Echt respect.
KiWiKo schreef:Muiszje.............
het paard weet het allang......... paard weet dat dit gaat gebeuren vandaag....... paarden zijn gevoelsdieren en vooral ontzettend spiritueel.........
Jouw paard is het eens met jouw beslissing, anders had je hele andere taferelen gehad....... jouw paard is nieuwschierig naar wat zijn nieuwe toekomst hem gaat brengen........
voel je er goed bij, je paard is het ermee eens en wil ook overgaan....... tis een goede beslissing geweest
Sandeman schreef:smurfje schreef:kan je haar niet bij mensen neer zetten die haar pensioen geven?
bijvoorbeeld een rusthuis? of mensen die een weidemaatje zoeken?
Hier sluit ik me bij aan. Vind het geen reden om te laten inslapen als ze nog lekker door de wei huppelt. Denk als je die gaat laten inslapen dat het echt een gevecht gaat worden, en dat wil je zeker niet. Niet doen dus.
Zou niet eens bij me op komen. Tenzij je ziet dat ie echt nergens meer plezier in heeft.
KiWiKo schreef:Muiszje.............
het paard weet het allang......... paard weet dat dit gaat gebeuren vandaag....... paarden zijn gevoelsdieren en vooral ontzettend spiritueel.........
Jouw paard is het eens met jouw beslissing, anders had je hele andere taferelen gehad....... jouw paard is nieuwschierig naar wat zijn nieuwe toekomst hem gaat brengen........
voel je er goed bij, je paard is het ermee eens en wil ook overgaan....... tis een goede beslissing geweest
.
__Nicole schreef:heel veel sterkte met dit grote verlies!![]()
een gedicht voor jou:
Je stond in je stal
Vrolijk en blij
Ik kon naar je toe
Maar nu is dat voorbij
muiszje schreef:lieve mensen,
Ik heb echt enorm veel steun aan de posts en aan al jullie lieve pb's. Het dringt nog niet echt tot me door. Het voelt alsof ik zometeen mn rijbroek en stalschoenen weer aantrek en naar stal rij. Dat peppert naar me toe komt lopen in de wei en dat we lekker kletsen met elkaar. Pfoe.. nu ik dit schrijf realiseer ik me opeens wél dat ze er niet meer is.
Mijn moeder is vanochtend nog even langsgeweest om te kijken of ze netjes is opgehaald. Het is zó leeg en vreemd allemaal.
muiszje schreef:dit weekend wil ik peps spulletjes opruimen op stal, ik zie er echt als een berg tegenop en ik ben bang dat het besef dan opeens wél komt.. maar ik moet het facen denk ik om het min of meer af te kunnen sluiten. ik durf nu ook niet al te bedenken welke spulletjes is van pep wil houden en welke wegmogen.. ik stop het weg,.
.
.



muiszje schreef:heb je er uiteindelijk wel een goed gevoel over? ik bedoel,, als het voelde als verplichting.. helpt het jou met je verwerkingsproces?
ik zag er ook als een berg tegenop om weer wat te gaan doen met paarden en weer lesgeven en stallen uitmesten etc, maar ben er nu blij om dat mn baas me een zetje heeft gegeven, voelde ze goed aan.
doe rustig aan met je nieuwe, veel succes zondag!
muiszje schreef:Wat mij heel erg moeilijk lijkt als DA, is het paard bijv door blijven behandelen, terwijl je zelf denkt: laat toch gaan.. maar dat je moet doen wat de eigenaar wil..
Krijg je als DA daar ook training in? qua met paardeneigenaren omgaan bij het nieuws wat ze liever niet horen?


foxy80 schreef:muiszje schreef:Wat mij heel erg moeilijk lijkt als DA, is het paard bijv door blijven behandelen, terwijl je zelf denkt: laat toch gaan.. maar dat je moet doen wat de eigenaar wil..
Krijg je als DA daar ook training in? qua met paardeneigenaren omgaan bij het nieuws wat ze liever niet horen?
Nemurin, daar ben ik ook heel erg benieuwd naar. Is daar geen deontologie over?
) Nemurin schreef:Ik weet niet wat een deontologie is.
Er zijn echter zoveel problemen geweest met horken als dierenartsen in het verleden dat er een nieuw vak is ingevoerd (was iets voor mijn tijd verder, de eersten die het vak hebben gehad studeren nu zo'n beetje af) en dat heet Professioneel Gedrag.
Tot nu toe hebben we daar een paar werkcolleges mee gehad en dan leer je bv. goed met je collega's omgaan (feedback geven en ontvangen), toegeven dat je het niet meteen weet en dan hulp vragen van een andere dierenarts etc.
Ook hebben we al tweegesprekken gehad om verbale signalen te leren opvangen, dat soort dingen.
Ik heb gehoord dat we ook ooit nog slechtnieuws-gesprekken krijgen etc.
Ellebel schreef:Naar mijn smaak zit er nog steeds te weinig Professioneel gedrag training in de opleiding, maar je krijgt zeker wel tips over hoe je met zulke dingen om moet gaan. Als blijft het uiteindelijk zo dat het niet jouw dier is en de eigenaar dus beslist. En dat kan wel eens hard te verkroppen zijn, vooral als mensen dan gewoon naar een andere DA gaan doe het wel doet. (ook andersom, die dat ridgebackpupje zonder ridge dan wel laat inslapen)


) 
