Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-26 20:30

Geplaatst: 21-01-26 20:30

hoogendroog schreef:
Elisa, de stand hoeft nog niet veranderd te zijn, om het toch al wel te hebben. Standsverandering komt op een later moment, maar dan is de schade aan het bindweefsel al zo veel eerder ontstaan.

Dat is waar natuurlijk, vindt de symptomen zelf ook meer bij EVCM passen maar er is nu natuurlijk aanvullende informatie.

Ik snap het TS, op zo,n moment wist je natuurlijk nog niet beter. :(:)

Denk dat wat FH zegt ook wel een goede is, in je hoofd nemen tot hoever je wilt gaan medisch gezien en qua kosten. Dat de kans dat dit nog een rijpaard blijft niet zo groot is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-01-26 20:47

Geplaatst door de TopicStarter : 23-01-26 20:47

Allereerst heel erg bedankt voor alle reacties, is fijn om zo nieuwe inzichten te krijgen in de situatie. Ik denk ook dat ECVM en/of DSLD met vanuit daar comepnsatie blessures het meest aannemelijk is voor zover ik nu kan zeggen.

Fly_high schreef:
saarie schreef:
De kans dat je van dit paard nog een goed functionerend rijpaard gaat maken waar je onbezorgd van kan genieten en mee kan trainen lijkt me inmiddels klein. Dus dan moet je of je ambities bij gaan stellen en gaan focussen op pijnvrij zijn, bewegen/trainen waar mogelijk gericht op een actief pensioen, of nadenken over volledig pensioen of misschien zelfs ermee stoppen als er iets aan de hand is waarvoor geen herstel mogelijk is. Het dier is pas 9 jaar oud en nu al zoveel blessures en problemen... .

Ik sluit me hierbij aan helaas echt enorm rot, maar ik denk dat dit sowieso geen functioneel springpaard meer kan worden. Zo jong en al zo bizar veel ellende en klinisch nooit 100%... Als ze al zo jong uitvallen in de basissport (?) en zulk slecht klinisch beeld laten zien komt het nooit helemaal goed is mijn ervaring, hoe oneerlijk het dan ook klinkt.

De vraag is vooral of hij comfortabel als niet-sportpaard kan functioneren en tot hoe ver je nog wilt gaan met onderzoeken en behandelen. Voor het bezoek aan Equitom zou ik alvast mijn grenzen best concreet proberen te bepalen - dus bijv. wil ik door als het nog 2, 5, 10, 15K extra kost en het paard dan wel comfortabel als gezelschapspaard kan blijven leven? Is revalidatie als rijpaard nog het doel of inmiddels niet meer?

Sterte TS, wat een rotsituatie

Om nog even terug te komen op het doel, het belangrijkste is natuurlijk dat hij pijnvrij is en dat we weten waar we aan toe zijn. Ik heb geen doelen meer voor hem, en als ik kijk naar hoe hij de laatste tijd is veranderd (in negatieve zin) denk ik ook niet dat dat eerlijk is tegenover hem. We gaan het wel zien maar het is ook een keer genoeg.

Ik ben wel benieuwd wanneer anderen besloten te stoppen met het behandelen van hun paard, heb natuurlijk hier wel wat ervaringen gehoord (waarvoor dank!) maar is alsnog welkom!

**Geplaatst**: 23-01-26 23:57

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 23-01-26 23:57

Ik heb al vaker zien langskomen dat smdc maar een halve diagnose stelt en ook focust op maar een gebied terwijl het mogelijk groter is. Ook bij equitom heb ik dit wel eens gezien.

Ik zou bij equitom wel expliciet zeggen dat je een volledige diagnose wil. Tenzij je kosten wil besparen, dan niet. Maargoed ik kan me voorstellen dat je ook wil weten waar je aantoe bent.

**Geplaatst**: 24-01-26 00:47

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 24-01-26 00:47

Wanneer staat de afspraak bij equitom?
Ik zou ook het goed gediagnosticeerd willen hebben, van daaruit zijn er misschien opties qua behandeling maar misschien ook niet, en dan weet je beter waar je aan toe bent en volgt er hopelijk berusting.
Sterkte

**Geplaatst**: 24-02-26 14:32

Geplaatst: 24-02-26 14:32

Dierenartsen staan heel wisselend tegenover ECVM. Een soort doofpot verhaal. Onze merrie is met ECVM gediagnostiseerd geweest en wij hebben haar in laten slapen. Dat was vrij moeilijk om te laten doen. Ze was helaas pas net 7 jaar en nog niet zo lang onder het zadel. Wij hebben veel gehad aan het advies van Zefanja Vermeulen en haar belichting en ervaring met/over ECVM. Ik wens je alle sterke toe!

**Geplaatst**: 26-02-26 14:46

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 26-02-26 14:46

Ik zou et bezoek aan Equitom af wachten

**Geplaatst**: 27-02-26 16:51

Geplaatst: 27-02-26 16:51

vierhoef schreef:
Elisa2 schreef:
Ehm, ben ik de enige die zich af vraagt waarom je met een paard met zulke lichamelijke problemen uberhaupt nog springt? Want dat zou het eerste zijn waar ik mee gestopt zou zijn bij de eerste klachten. Ik kan me echt niet voorstellen dat dit goed is voor zijn lichaam. (sorry, ik bedoel het niet verkeerd)

In ieder geval, wat er hier gezegd wordt daar sluit ik me wel bij aan..controleren op halsproblemen en eventueel EVCM. En een echo van binnenuit van het SI gewricht.

DSLD zou je moeten kunnen zien aan de verandering in de stand van het achterbeen en de kogels.

Zou ik nu ook nooit meer doen. Op dat moment werd door iedereen gezegd dat het wel kon, door de DA en ook vooral omdat hij het het allermooiste van de wereld vindt. Als ik de tijd terug kon draaien zou ik andere keuzes maken maar dat kan helaas niet.

Met de kennis van nu ja.
Maar laten we ook voorop stellen dat een gezond paard niet stuk gaat van een BB/B parcours ( hoogte is even is mijn aanname nav het verhaal)
Ik zou aan dat soort dingen geen negatieve energie meer verspillen.

Je paard heeft blijkbaar iets. Dat was ook wel een probleem geworden zonder die paar rondjes springen.

Verder vooral veel sterkte voor jullie.

**Geplaatst**: 27-02-26 17:19

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 27-02-26 17:19

Bij de andere suggesties die zijn gedaan zou ik ook zeker een echo vanuit de binnenkant willen zien. Misschien nog wel als eerste onderzoek. Wanneer ga je naar Equitom?

**Geplaatst**: 21-03-26 16:15

Geplaatst: 21-03-26 16:15

Hoe gaat het nu met je paard?

**Geplaatst**: 21-03-26 19:58

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 21-03-26 19:58

Ik heb geen idee wat het kan zijn.
Ik dacht wel bij het lezen van jouw verhaal: amai, dat moet al aardig wat geld gekost hebben terwijl je eigenlijk nog niet echt een stap verder bent, want er lijkt wel meer aan de hand. Er zal wel een reden zijn waarom er telkens opnieuw ontstekingen etc zijn.
Ik denk ook dat je jezelf moet afvragen wat je daar nog in wil en kan investeren qua kosten, tijd, energie,...
Je vraagt je af waar de lijn ligt voor anderen, wanneer anderen besluiten dat het goed geweest is. Ik persoonlijk denk dat dat iets individueel is en dat je vooral naar jezelf en je paard moet kijken. Iedere situatie, iedere persoon, ieder paard is anders.
In mijn geval was de situatie ook heel anders dan bij jou. Pony heeft zelden wat gemankeerd in vele jaren tijd. Hij was al op leeftijd. Bepaalde dingen merkte ik op: hij ging minder rollen, wilde sneller weer naar stal als hij even los mocht in de bak tijdens de winter, hij wilde niet meer altijd een wandelingetje maken aan de hand (meestal nog wel),... maar ik schreef dat eigenlijk toe aan zijn leeftijd. Op zeker moment liep hij naar mijn idee ook niet echt helemaal goed, maar anderen zagen er ook niets aan en ik twijfelde of ik het wel goed gezien had. Twee dagen latern ging het plots niet goed: hij liep achteraan behoorlijk scheef, leek minder evenwicht te hebben, at niet meer,... Aanvankelijk dacht ik aan ataxie, maar dat bleek het niet te zijn toen de dierenarts de volgende dag kwam. Wat het wel was, was niet duidelijk. Hij kreeg een inspuiting met vitaminen en cortisonen. De volgende dag was hij iets beter, maar na een half uurtje borstelen was hij wel doodop en moest ik hem weer op stal zetten tot de DA er terug was. Terug een inspuiting gekregen en dan moesten we het doen met pilletjes. Weer een dag later was hij naar mijn gevoel echt niet oké. Hij at wel, maar moeizaam, wilde niet meer uit zijn stal en toen hij er eenmaal toch uit was omdat ik wilde zien hoe hij liep viel hij net niet om. We zijn maar een paar meter ver geraakt. Wat er aan de hand was wisten we nog steeds niet. Staleigenaar vond hem die dag wel beter en wuifde mijn zorgen weg. Later die dag ging een stalgenootje bij hem kijken en ook zij had zo iets van: dit is niet oké, maar ook haar bezorgdheden werden weggewuifd door de staleigenaar. Hoewel ik niet wist wat er aan de hand was, voelde ik wel aan dat het écht niet goed was. De DA had gezegd dat hij ook niet meer kon doen, dat het enige wat hij nog zou kunnen doen mij doorsturen naar de kliniek was; Voor mezelf had ik al uitgemaakt dat ik dat niet wou. Er is niet bepaald een kliniek in de buurt en dan met een pony die amper op zijn benen kan staan meer dan een uur rijden met een reële kans dat als ze al zouden vinden wat er aan de hand was er toch niets aan te doen was, dat wilde ik hem gewoon niet meer aan doen. Als hij jonger geweest was, was dat misschien een ander verhaal, maar pony was al bijna 30.
De volgende ochtend kreeg ik een bericht van de staleigenaar dat ik maar beter de DA terug kon bellen want ponylief wilde weer niet eten, zocht steun bij de muur en wilde daar niet meer weg. DA gebeld, die gaf nogmaals aan eigenlijk al alles gedaan te hebben wat hij kon doen. Afgesproken dat ik naar stal zou gaan en hem dan zou terugbellen om te laten weten hoe zijn toestand was. Zacht gezegd was hij er echt niet goed aan toe. Ik heb ervoor gekozen hem in te laten slapen op dat moment en eigenlijk was het ook niet meer echt een keuze om hem te laten gaan. Waren we toch nog naar de kliniek vertrokken (wat niet gelukt zou zijn want hij kon niet meer staan), dan was hij daar niet meer levend aangekomen.
Ik heb toen nog commentaar gekregen van "hoezo laat je hem inslapen?". Maar zoals gezegd: iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken. Het was gewoon echt op en hij zag ook echt af die laatste dagen. Ik wilde hem ook niet nog meer laten afzien.
Zoals gezegd had hij heel andere klachten dan jouw paard. Vermoedelijk was er bij mijn pony een hersentumor. Ik had een aantal dagen eerder naar de kliniek kunnen gaan, maar de kans dat daar nog iets aan te doen was, was hoe dan ook niet zo groot. En als er al wel iets aan te doen is en paard komt erdoor dan is natuurlijk ook nog de vraag: hoe komt hij erdoor, welke nabehandelingen / revalidatie is nodig en is dat nog fair naar een oudere pony toe?
Voor mij is altijd belangrijk dat ik niet wil dat mijn dieren afzien én dat ze nog levenskwaliteit moeten hebben. Is dat niet meer het geval, dan stopt het voor mij, want ik wil niet dat mijn dieren afzien omdat ik het moeilijk vind om afscheid te nemen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-26 15:43

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-26 15:43

Thanks voor alle reacties nog! we zijn nu bijna twee maanden na de afspraak bij Equitom eind januari. Hij is daar helemaal door de molen gehaald (er zijn onder andere echo's gemaakt van het SI vanuit de binnen en buitenkant, de tussenpezen in beide achterbenen, beide knieën achter, hals, foto's van de rug en hals).
Gelukkig zijn er geen hele grote dingen uit gekomen, wat er wel uit kwam:
-ontsteking van aanhechting tussenpezen beide achterbenen + toch wel chronische aantasting van de weefsels daar.
- knieën waren goed
-rug was goed
-hals waren gelukkig (waar we wel bang voor waren) geen grote dingen of afwijkingen te zien, wel een lichte synovitis aan C6/7 maar niet zo erg als we dachten.
-SI was in principe ook goed, geen slijtage of actieve ontsteking te zien maar paard was wel duidelijk pijnlijk in de regio - de dierenarts wijdde het aan compensatie vanuit de pezen achter.

Mijn paard is ingespoten in de tussenpezen, het SI, en de hals. SI is ingespoten met voornamelijk spierverslappers omdat hij daar veel ongemak vertoonde.

De prognose was eigenlijk heel erg positief, de DA wilde hem graag weer onder het zadel en verwachtte zelfs dat we uiteindelijk een weer klein beetje kunnen gaan springen!

De reden dat de DA aanraadde om hem weer onder het zadel op te gaan bouwen is om het paard weer kracht op de laten bouwen en hem zo goed mogelijk in het lijf te krijgen. Dat is echt het belangrijkste, want het is het type paard dat die spierkracht nodig heeft om goed te blijven.

Na 5 weken en weer heel rustig op de hebben gebouwd adv het schema gingen we weer terug voor controle. De dierenarts was heel erg tevreden, paard liep echt 10x beter en zit al weer zo veel beter in zijn lijf. Super blij mee!

Voor nu mogen we steeds een beetje verder opbouwen en kijken hoe dat gaat. Ben in ieder geval super blij met de uitslag want een in januari dachten we echt dat we afscheid moesten gaan nemen.

Ik heb eerder (in november uit mijn hoofd) ook een topic geopend over hoe mijn paard heel moeilijk te vangen kan zijn als hij buiten staat. Helaas is dit gedrag niet afgenomen ondanks alle behandelingen en dingen die we al hebben geprobeerd. We gaan nu aan de slag met grondwerkles in de hoop dat we daarmee verder komen, al verwacht ik het niet omdat hij eenmaal in de hand fantastisch is en er niks aan de hand is. Mocht iemand nog tips daarvoor hebben houd ik mij aanbevolen, in ieder geval heel erg bedankt voor alle adviezen hier $_/-\o_$

**Geplaatst**: 23-03-26 19:48

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 23-03-26 19:48

Dat probleem met de pezen kan toch wel gelinkt zijn aan DSLD.

**Geplaatst**: 23-03-26 21:07

Re: Second opinion paard, vergelijkbare verhalen gezocht

Geplaatst: 23-03-26 21:07

Wat een fijne update! Ik ben blij voor jullie.

Wat het vangen in de wei betreft. Heb je grondwerkles of les van een gedragstrainer. Dat kan namelijk groot verschil maken.
Bij grondwerkles ben ik gewend te werken aan zaken als het paard leren het lichaam te gebruiken en bij gedragstrainer dat er echt gekeken wordt naar het gedrag van het paard en hoe ongewenst gedrag omgebogen kan worden naar gewenst gedrag.

Nomineer dit bericht ×