Katyatje schreef:Mijn paard heeft ook een soort van last van de pollen, maar het is wat atypisch. In januari stond hij al een eerste keer te schudden op stal, net toen de hazelaars in bloei schoten. Sindsdien volg ik het pollenniveau wat op en lijkt het (redelijk) gelijk te lopen als de pollen pieken. Het gekke is, hij kan heel hard staan schudden als hij hooi eet (stof+gevoelige neus?), maar als ik rij lijkt hij amper last te hebben. Terwijl ze toch altijd zeggen dat inspanning het erger maakt?
Nu ja, des te beter natuurlijk, maar nog altijd wel triest dat hij soms heel hard staat te schudden bij het eten. Ik geef nu al een tijdje Scuttelaria maar dat lijkt niet veel te doen.
Mijn merrie heeft ook een pollenallergie.
Het eerste jaar merkte ik het pas echt goed in juni, althans toen viel het echt op. Dat was ook een erg droog jaar.
Wanneer ze hooi of gras at, leek het wel alsof er scheermesjes in zaten.
Daarnaast zwollen haar lippen op, haar rooster hing meer en ze had witte neusuitvloeiing.
En begon ze enorm met haar hoofd te schudden tijdens eten. Ze schuurde haar neus ook regelmatig langs haar benen. Ongeveer een half uur nadat de symptomen begonnen, ging ze midden in de wei staan en sloot ze zich helemaal af. Haar oren hingen opzij en ze reageerde nergens meer op.
Als ik haar dan binnen zette, ging het per uur weer wat beter.
Uit bloedtesten bleek inderdaad dat ze allergisch is voor bomen en grassen. De dierenarts had eigenlijk geen echte oplossing.
Toen kwam ik in aanraking met een klassiek homeopaat. Best zweverig, met Lechner antenne uitmeten. Ik kreeg verschillende druppels mee. Toch zag ik haar per dag verbeteren. Waar ze op haar ergst na twee uur al helemaal afgesloten in de wei stond, zag ik die tijd steeds verder oplopen. Uiteindelijk kon ze acht uur zonder problemen buiten staan. en durfde ik haar zelf niet langer te laten. Zo bang dat ik het teniet deed.
Gaandeweg werden verschillende druppels weer gestopt en uiteindelijk bleef alleen iets voor de lever over.
In november had ze nergens meer last van.
In de winter viel er natuurlijk weer genoeg regen en eerlijk gezegd dacht ik helemaal niet meer aan haar allergie. In mijn hoofd had ik het gekoppeld aan de extreme droogte, waardoor pollen niet wegregenden.
Maar in maart begon het weer.
Niet zo erg als toen, nog niet, maar wel af en toe een tik met en weer wat heldere neusuitvloeiing. Dus de homeopaat er weer bij gehaald. Die zomer heeft ze gewoon weer normaal buiten gestaan.
We zijn nu jaren verder en elk jaar vind ik het weer spannend of de leverdruppels (Puur Hepato) blijven werken. Het klinkt zo bizar, een paar druppels en klaar.
Oh ja, voordat ik het vergeet: de reden dat ik op jouw stukje reageer is dat zij het tijdens het rijden ook niet of nauwelijks heeft. Hooguit iets eerder dan mijn ruin dat ze eens een tik geeft naar een vlieg die haar gezicht raakt, maar niet zomaar uit het niets.