Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-26 09:58

Geplaatst: 21-01-26 09:58

Mijn paard is de afgelopen twee jaar ook veranderd in het gedrag. Hij is wat rustiger geworden, maar wel volop in bloei. Hij vindt het nog steeds leuk als we iets gaan doen of een wandeling gaan maken buiten. Eerder kon hij nog wel eens spoken, vooral onder het zadel. Nu is dat echt wel minder. Ik denk dat het bij hem zit, dat hij nu alleen nog senioren ritjes doet en niks meer "moet" wat hem misschien eerder wel pijn deed, vanwege zijn artrose/mankementen.[/quote]

Of je ben zelf kalmer geworden omdat het “ moeten” weg is ?

**Geplaatst**: 21-01-26 18:45

Geplaatst: 21-01-26 18:45

Mijn merrie wordt straks 19 en heeft ook wat kwaaltjes. Artrose, maar ook verbening van het hoefkraakbeen. Haar rug begint nu ook wat te zakken, kuiltjes boven haar ogen heeft ze niet en ze is nog steeds te snel te dik. Nu in de winter is ze soms stijf maar als ze goed opgewarmd is loopt ze als een zonnetje. Korte bochten heeft ze moeite mee, dat zie ik duidelijk. Als ze haar rust pakt zonderd ze zich wat meer af van de groep en waar ze vroeger hoog in rang stond is dat inmiddels meer in de middenmoot. Ik ben pas begonnen met groenlipmossel en ben benieuwd of dat nog wat ondersteuning biedt. Maar idd, het is soms lastig om ze te zien veranderen. Ik heb haar vanaf veulen en dan is het besef daar wel, haar 'beste' jaren zijn geweest. Desondanks trainen we nog wel, lekker rustig aan, en soms wil ze niet rustig aan dus dan voelt het wel als je juiste keuze om nog fijn samen bezig te zijn.

**Geplaatst**: 22-01-26 08:44

Geplaatst: 22-01-26 08:44

Ander gedrag gaan vertonen is inderdaad wel een goede graadmeter vind ik.

Nou is mijn oudje altijd al een luiwammes geweest. Eentje die niet perse stond te popelen om te werken maar in het werk wel enthousiast kon worden. En dat is hij nu nog steeds. Gecombineerd met stijfheid en artrose nu dus. Omdát ik hem al zo lang ken kan ik dus ook tegen mijn bijrijder zeggen: Gewoon gáán. Als hij halverwege het bos nog steeds geen enthousiasme of looplust heeft hoef je je pas zorgen te gaan maken. Maar dat is wel makkelijker met 27 jaar ervaring met hem, dan met 3 jaar ervaring met een paard.

Dus ben ik wel die heks die tegen hem zegt: lópen oude gek }:)

Als je met dit specifieke paard aan de slag gaat met de mentaliteit 'lekker rustig aan' was hij op zijn 15e al met pensioen gegaan....

**Geplaatst**: 22-01-26 10:11

Geplaatst: 22-01-26 10:11

Ik vind het een nare gedachte dat oudere paarden pijn lijden door artrose en een slechter wordend gebit.Daarom neig ik zelf naar ontzien ipv voorwaarts houden .
Ik vind het lastig te zien of een paard niet wil of niet kan met rijden .

**Geplaatst**: 22-01-26 10:32

Geplaatst: 22-01-26 10:32

Dat vind ik ook een lastige. Daarom vorig jaar nog met röntgen gecheckt op EORTH. En binnenkort ook benen en voeten weer eens op de röntgen. Mijn paard is snel te dik, is ook insuline resistent, dus helemaal stil zetten is ook geen optie. Hard werken hoeft ze niet maar in beweging blijven is wel noodzakelijk.

**Geplaatst**: 22-01-26 13:46

Geplaatst: 22-01-26 13:46

Die van mij heeft helaas grijze haren bij de fournituren van het halster gekregen. In dit geval is het toch echt ouderdom, had ze vroeger niet.
En de linkergalop heeft ze duidelijk minder sprong dan vroeger. Maar ik rij haar niet anders dan vroeger, ik spring er gewoon mee. Ik durf niet zo hoog meer, maar ook al wordt ze in mei 23, anders rijden of trainen, nee, dat gaan we niet doen, ik rij alleen wat korter sinds ik geen wedstrijden meer rij, en dat is al 15 jaar geleden. Ook met buitenrit gaan we soms nog even echt HARD. Paard blij, ik blij. Ik rij haar alleen niet meer moedwillig in de krul voor de wedstrijdhouding, iets wat vroeger natuurlijk moest omdat we serieus wedstrijden reden. Klinkt wat hard zo, maar toen vroeg ik echt wel aanleuning als het moeilijk was voor haar, nu mag ze het hoofd houden waar ze maar wil, maar ik wil nog steeds appuyementen of een galopwissel zien als ik dat vraag, maar mag het zonder aanleuning. Ik rij vaak een half uurtje, vroeger ook wel rustig een uur totdat ik vond dat het goed ging. Nu rij ik nog wel eens langer, maar dan is het een buitenrit.
Artrose of gevulde benen heeft mijn paard gelukkig niet.
Mijn paard is altijd al liever lui dan moe geweest en is dat nog steeds. Als ik haar en de jonge ruin in de bak doe, dan kan de ruin flink bokken en mijn paard doet soms 20m mee, geeft een bok, zet eens aan en dan is het weer het liefst stilstaan. Vroeger rende ze op dat gebied wel meer. Nu is er vaak wel even een longeerzweep nodig om wat meer actie te krijgen, want het opeens wegrennen bij veel energie zit er nog steeds in en ik blijf graag in het zadel.

Er is bij haar 1 hoektand afgebroken, geen idee van hoe of wat, maar die was er ineens niet meer. Ze heeft nooit wat laten merken, dus heeft er geen last van. Je ziet wel wat gele vlekken op de tanden en natuurlijk check ik dat af en toe, maar ik heb dus ook een paard waar je niet elk jaar een tandarts voor langs hoeft te laten komen. Dat is ook echt geluk, dat besef ik. Ze heeft gewoon altijd een netjes en goed gebit gehad met amper tot geen haken.
Tandarts heeft ze echt een hekel aan, dus dat zal dan nog steeds een gevecht zijn vrees ik. Zolang er dus geen echte haken zijn ga ik haar er ook niet mee pesten.
Eet goed, neemt bit prima aan, op die halve tand na zit alles er nog netjes in.

Om eerlijk te zijn moet ik er niet aan denken dat het moment komt dat er echt kwaaltjes ontstaan. Ik zeg altijd dat ik hoop dat mijn paard dan ineens weg is, dat ik geen beslissingen moet gaan nemen voor haar.

**Geplaatst**: 22-01-26 13:53

Geplaatst: 22-01-26 13:53

@Bieden en Phrono: dat snap ik helemaal.
Aan de andere kant weten we best veel over die aandoeningen en heb ik zelf vaak genoeg last van mijn lijf om er wel een aardige inschatting van te kunnen maken. Tegenwoordig wordt (passende) training en beweging júist aangeraden.

Opstart pijntjes en stijfheid zijn niet te voorkomen met de jaren. Maar zeggen weinig over wat daarna komt en fatsoenlijk bewegen.
Ik kom als 40+ nu al soms lastig van de bank wat niets zegt over hoe ik daarna kan bewegen.

Dus het is een combi van je paard kennen. In kunnen schatten welk ongemak hij ervaart in welke mate en vooral ook kijken naar de volgende dag. Is hij dan beter? hetzelfde? of slechter?
Dát zegt pas echt iets over of je het 'goed' gedaan hebt imo.

En bij mijn oude sok is het antwoord tot nu toen bijna altijd: minimaal gelijk de volgende dag. Dat geeft ook weer vertrouwen de volgende keer dat je twijfelt.
En wat het bij mij extra makkelijk maakt: ik zie hem 5 min na het werk, 5 uur, 5 dagdelen en 5 dagen na het werk dus ik kan hem veel makkelijker opvolgen omdat hij thuis staat.

**Geplaatst**: 23-01-26 13:40

Geplaatst: 23-01-26 13:40

Bieden schreef:
Ik vind het een nare gedachte dat oudere paarden pijn lijden door artrose en een slechter wordend gebit.Daarom neig ik zelf naar ontzien ipv voorwaarts houden .
Ik vind het lastig te zien of een paard niet wil of niet kan met rijden .

Door beweging wordt de pijn bij artrose juist minder. Ook al moeten ze er wel even doorheen natuurlijk. Geldt ook voor mensen. Daarom zouden paarden met artrose, of eigenlijk paarden in het algemeen, absoluut niet 's nachts op stal gehouden moeten worden. Dat is vragen om stijfheid en ook verergering als er al artrose is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-01-26 13:57

Geplaatst door de TopicStarter : 23-01-26 13:57

Bieden schreef:
Mijn paard is de afgelopen twee jaar ook veranderd in het gedrag. Hij is wat rustiger geworden, maar wel volop in bloei. Hij vindt het nog steeds leuk als we iets gaan doen of een wandeling gaan maken buiten. Eerder kon hij nog wel eens spoken, vooral onder het zadel. Nu is dat echt wel minder. Ik denk dat het bij hem zit, dat hij nu alleen nog senioren ritjes doet en niks meer "moet" wat hem misschien eerder wel pijn deed, vanwege zijn artrose/mankementen.

Of je ben zelf kalmer geworden omdat het “ moeten” weg is ?[/quote]

Eerlijk gezegd weet ik dat niet zo goed. Ik heb nooit iets gemoeten en ik ben een vrij stabiel persoon. Het bezig zijn met paarden is mijn ontspanning. Het eerste jaar toen we te horen kregen dat het niet meer zou worden dat senioren ritjes was hij een raket en niet te doen. Nu is hij echt een stuk rustiger geworden. Ik ben wel een half jaar geleden naar een andere stal verhuisd. Dit heeft hem echt heel goed gedaan. Hij beweegt hier meer, krijgt ander soort hooi en daardoor beweegt hij nu ook beter, terwijl het gekke is zijn lichaam aan het veranderen is. Ik heb een paar weken iets minder kunnen doen, vanwege geen passend zadel en de sneeuw die toen gevallen was. Hij was het daar echt niet mee eens. Dus ergens vindt hij het toch wel leuk om wat te doen of dat ritme te hebben dat er iets met hem gedaan wordt.

**Geplaatst**: 23-01-26 14:02

Geplaatst: 23-01-26 14:02

.
[/quote]
Door beweging wordt de pijn bij artrose juist minder. Ook al moeten ze er wel even doorheen natuurlijk. Geldt ook voor mensen. Daarom zouden paarden met artrose, of eigenlijk paarden in het algemeen, absoluut niet 's nachts op stal gehouden moeten worden. Dat is vragen om stijfheid en ook verergering als er al artrose is.[/quote]

Ik vind kou schadelijker persoonlijk en ongelijke bodem .Warm en droog slapen in een dik stro bed helpt naar mijn idee beter.
Ik ben een beetje terug gekomen van dat simplistische paard natuurlijk gedachte goed .
Lekker warm dekentje erop .

**Geplaatst**: 23-01-26 15:34

Geplaatst: 23-01-26 15:34

Bieden schreef:
.

Door beweging wordt de pijn bij artrose juist minder. Ook al moeten ze er wel even doorheen natuurlijk. Geldt ook voor mensen. Daarom zouden paarden met artrose, of eigenlijk paarden in het algemeen, absoluut niet 's nachts op stal gehouden moeten worden. Dat is vragen om stijfheid en ook verergering als er al artrose is.[/quote]

Ik vind kou schadelijker persoonlijk en ongelijke bodem .Warm en droog slapen in een dik stro bed helpt naar mijn idee beter.
Ik ben een beetje terug gekomen van dat simplistische paard natuurlijk gedachte goed .
Lekker warm dekentje erop .[/quote]

Ik die beide: warmhouden met een deken. Dag en nacht kunnen bewegen én kunnen slapen in een warm strobed (al is een dutje in de zon by far favoriet hier). Kies maar lekker zelf (behalve die 2 uur per week dat je naar het bos gaat, dan moet je effe luisteren)

**Geplaatst**: 23-01-26 16:20

Re: Paard wordt ouder, ervaring gezocht?

Geplaatst: 23-01-26 16:20

Ik vond het vooral te merken aan de vacht denk ik!

**Geplaatst**: 23-01-26 16:52

Geplaatst: 23-01-26 16:52

Ik lees hier mee maar ik herken zoveel.
Ik wordt er echt zo verdrietig van dat ik Mandootje op pensioen heb staan.
Dat stukje acceptatie vind ik zo vreselijk moeilijk.

Ik stond op een geweldig fijne stal maar had het idee dat Mando zijn behoeftes anders werden.
Hij was bevangen daar geweest, had in de zomer een box met uitloop op zand. en mocht af en toe grasjes eten.
Iedereen op stal had plezier met zijn paard en het enige dat Mando deed was van stal naar paddock naar stal en af en toe knuffel en stukje wandelen.
Toen hij zeiknat onder zijn deken stond had ik zoiets, dit kan niet meer.

Mando kan nog wel rondje stappen maar draven zakt hij door zijn knie en zijn tussenpees was niet goed meer.
Wolvega gaf aan, je kan er aan knutselen maar hij is 23.

Ik ben per 1 november naar een pensioen stal gegaan omdat ik zag dat onze huidige stal hem niet meer pastte.

Hij vind het er prima, heeft lekker stalletjes, komt buiten, krijgt zijn hapjes, prutjes, hooi, aandacht enz enz maar ik kan het nog steeds niet goed een plekje geven.

Ik zou hem graag wat meer buiten willen hebben maar hij kan niet op het gras.
Ik wil hem niet in een pensioen uitloop stal hebben want Mando kan niet goed meer wegkomen. Kan wel maar dan loopt hij op 3 benen.
Hij is nooit een pony geweest die 24/7 buiten leuk vond. Hij vind het verschrikkelijk.

Dus waar hij nu staat is hij echt wel blij.

Ik denk dat ik er moeite mee had omdat alles heel snel is gegaan.
Dinsdag kijken, woensdag staleigenaar verteld en die zei halve stal betalen en weekend verhuizen.
Dus dat was heeeeeeeeeeeel snel.
Denk dat ik daarom het zelf nog geen goed plekje heb kunnen geven omdat het te snel is gegaan.

Maar ik zie een hele blije pony die gelukkig is.

Ik hou voor ogen dat hij van de zomer wel lekker hier op het hoge gras kan, en een nog blijere pony krijg.

Hij is van pafferig naar strakker in zijn vel gegaan. Geen harde manenkam meer, afgevallen en gelukkig.

Nomineer dit bericht ×