Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-11-25 09:00

Sinterklaas..

Geplaatst door de TopicStarter : 25-11-25 09:00

Hai!

Ik ben heel benieuwd of ik de enige ben. Ik heb een grafhekel aan liegen en voorgelogen worden en voed mijn kinderen ook op met de gedachte dat eerlijkheid het langst duurt. Ik voel me dus slecht nu ik “lieg” over Sinterklaas. Die koppies wanneer ze zingen en vol verwachting naar hun schoentje kijken, de vragen die ik krijg over hoe Sinterklaas bij hen schoentjes komt die ik moet beantwoorden met een leugen. Ik vind het vre-se-lijk maar wil het feest voor hun niet verpesten.

Is dit voor mensen herkenbaar? Of ben ik gek :')

**Geplaatst**: 25-11-25 09:04

Geplaatst: 25-11-25 09:04

Waarover lieg je dan?
Je hoeft toch niks te vertellen wat niet waar is? Doe ik ook niet en mijn kids geloven gewoon. Ze maken hun eigen verhaal en op een gegeven moment gaat dat magisch denken er weer uit en begrijpen ze hoe het zit.
Als je niks liegt komt dat echt vanzelf.

Op de vraag hoe Sinterklaas de schoentjes vult of andere vragen vraag ik altijd gewoon: hoe denk jij dat? Of ja, hoe zou Sinterklaas dat toch doen? En dan maken ze zelf een verhaal.
Afhankelijk van hun leeftijd komt er een ander verhaal.

Laatst bijgewerkt door verootjoo op 25-11-25 09:07, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-11-25 09:04

Geplaatst: 25-11-25 09:04

Hoe vond je sinterklaas vroeger zelf als kind? Hoe voelde je je toen je erachter kwam dat hij niet bestond?

Ik ben zelf ook de eerlijkheid zelf, maar ik had dit niet willen missen als kind, en heb dit mijn kinderen ook niet willen ontnemen. Ik had het erger gevonden als mijn kinderen, als enige kinderen in de klas, niet in Sinterklaas hadden geloofd.

Ik maakte het verhaal niet enger, heb nooit gezegd dat ik Piet tegen ben gekomen in de nacht, en heb nooit Sinterklaas gebruikt om mijn kinderen liever te laten zijn ('je krijt geen kado als je stout bent ')

Laatst bijgewerkt door Storm op 25-11-25 09:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-11-25 09:04

Geplaatst: 25-11-25 09:04

Ik kan me je gevoel goed voorstellen vanuit de gedachte dat eerlijkheid het langst duurt.
Maar ik vind het nog steeds een mooi kinderfeest.
Ik kan genieten van een paar grote kinderogen die kijken naar Sint en Piet!

**Geplaatst**: 25-11-25 09:05

Geplaatst: 25-11-25 09:05

Ach, ik vind het persoonlijk onschuldig en kinderen zijn toch blij?
Ik weet nog als kind hoeveel leuke spanning/enthousiasme het bracht. Leuke sfeer en gezelligheid en lekker kind kunnen zijn. Er komen nog genoeg teleurstellingen in t volwassen leven

**Geplaatst**: 25-11-25 09:06

Geplaatst: 25-11-25 09:06

Storm schreef:
Hoe vond je sinterklaas vroeger zelf als kind? Hoe voelde je je toen je erachter kwam dat hij niet bestond?

Ik ben zelf ook de eerlijkheid zelf, maar ik had dit niet willen missen als kind, en heb dit mijn kinderen ook niet willen ontnemen. Ik had het erger gevonden als mijn kinderen, als enige kinderen in de klas, niet in Sinterklaas hadden geloofd.

Maar die kinderen blijven echt wel geloven.
Hier waren ze bang; ik heb ze altijd vertelt dat het verklede mensen zijn en dat het een verhaal is. En toch doet dat helemaal niks af aan hun Sinterklaas ervaring. Die is er gewoon.
Ik heb niks gelogen, maar ze zelf in de waan gelaten. Zonder liegen gaat het prima.

**Geplaatst**: 25-11-25 09:07

Geplaatst: 25-11-25 09:07

verootjoo schreef:
Waarover lieg je dan?
Je hoeft toch niks te vertellen wat niet waar is? Doe ik ook niet en mijn kids geloven gewoon. Ze maken hun eigen verhaal en op een gegeven moment gaat dat magisch denken er weer uit en begrijpen ze hoe het zit.
Als je niks liegt komt dat echt vanzelf.

Op de vraag hoe Sinterklaas de schoentjes vult of andere vragen vraag ik altijd gewoon: hoe denk jij dat? Of ja, hoe zou Sinterklaas dat toch doen? En dan maken ze zelf een verhaal.

Precies, het is ook een mooie ontwikkeling in (nog) geloven in magie naar beredeneren waarom iets wel of niet kan

**Geplaatst**: 25-11-25 09:08

Geplaatst: 25-11-25 09:08

verootjoo schreef:
Storm schreef:
Hoe vond je sinterklaas vroeger zelf als kind? Hoe voelde je je toen je erachter kwam dat hij niet bestond?

Ik ben zelf ook de eerlijkheid zelf, maar ik had dit niet willen missen als kind, en heb dit mijn kinderen ook niet willen ontnemen. Ik had het erger gevonden als mijn kinderen, als enige kinderen in de klas, niet in Sinterklaas hadden geloofd.

Maar die kinderen blijven echt wel geloven.
Hier waren ze bang; ik heb ze altijd vertelt dat het verklede mensen zijn en dat het een verhaal is. En toch doet dat helemaal niks af aan hun Sinterklaas ervaring. Die is er gewoon.
Ik heb niks gelogen, maar ze zelf in de waan gelaten. Zonder liegen gaat het prima.

Als je bang zijn is het misschien anders. Zelf was ik niet bang (hooguit was het een beetje spannend) en mijn kinderen waren ook niet bang gelukkig.

**Geplaatst**: 25-11-25 09:11

Geplaatst: 25-11-25 09:11

Ik heb hier ook wel eens over gedacht. Tip: lees het boekje ‘Sinterklaas verklaard’. Er zit namelijk best een mooie gedachte achter het idee dat kinderen cadeaus krijgen van Sint (en niet van ouders). En er zit ook een aardig hoofdstukje in over jouw dilemma. Conclusie daar: voor kinderen ligt het alledaagse en de fantasie nog heel dicht bij elkaar. En werkelijkheid en fictie dus ook. Wat jij ‘liegen’ noemt, is dat nog niet in de ervaring van het kind. Mits je sensitief blijft, dus niet enorm gaat volhouden als je kind op een punt komt dat het gaat twijfelen aan het bestaan van Sint, is het voor het kind geen probleem als de wereld iets magischer wordt beleefd. Net zoals min of meer elk sprookje, kabouters, pratende dieren… dat leren ze vanzelf te onderscheiden van de echte wereld.

Laatst bijgewerkt door Elanor op 25-11-25 09:14, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-11-25 09:12

Geplaatst: 25-11-25 09:12

Mijn oudste had trouwens met 3 jaar al door dat er overal andere sinterklazen waren. ‘Ik denk dat het verschillende mensen zijn die verkleed zijn’

Dat denk ik ook.

Mijn jongste van 6 vroeg vrijdag: ‘is het Sinterklaasjournaal eigenlijk echt?’
Dan antwoord ik dat het een verhaal op tv is.

**Geplaatst**: 25-11-25 09:14

Geplaatst: 25-11-25 09:14

Ik hou ook niet van liegen (en ben er erg slecht in) maar ben wel gek op het Sinterklaas feest. Ik ga dus mee in het sprookje wat we met zijn allen voor onze kinderen bedacht hebben maar ga niet actief liegen. Als er vragen zijn is mijn reactie dus altijd "wat denk jij zelf" op het moment dat ze nog met hele theorieën komen ga ik daar in mee op het moment dat er twijfels zijn en ze zelf ook denken dat er iets niet klopt ga ik er geen groot leugen tegenover stellen maar ik ga ze ook niet actief van hun geloof afbrengen, ik geef dan een neutrale reactie als "goh ja dat zou ook kunnen" of "dat is inderdaad wel wat vreemd".
Onze jongste is vijf en kwam er afgelopen zomer al mee dat ze van vriendinnen had gehoord dat de papa's en mama's de cadeautjes gaven. Ik heb gevraagd "wat denk je zelf" ze dacht dat het zo was omdat niemand al die cadeautjes kan betalen. Toen vroeg ze of dat zo is, ik heb haar gevraagd of ze het echt wilde weten en toen ze dat bevestigde eerlijk antwoord gegeven. Daarna heb ik haar, net als de oudste twee, vertelt dat het Sinterklaas feest een heel bijzonder feest is omdat alle grote mensen samen een heel mooi sprookje hebben bedacht voor de kinderen om voor hen een hele bijzondere tijd te maken. Onze jongste zei "oh dus daarom is er geen kinderdag en wel vader- en moederdag, Sinterklaas is eigenlijk kinderdag".
Nu is het Sinterklaas tijd en vieren we het net zoals voorheen. Ze weet dat de cadeautjes van ons komen maar Sinterklaas en de Pieten zijn wel echt en ze wil later Piet worden

Ze zingt nog steeds uit volle borst en vol verwachting bij haar schoen, samen met haar puber zussen gewoon omdat het een super leuk en bijzonder feest is!

**Geplaatst**: 25-11-25 09:16

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 09:16

Ik verplaats je topic naar Prettige Feestdagen daar past het beter

**Geplaatst**: 25-11-25 09:22

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 09:22

Liegen? Je creëert een heerlijke jeugdherinnering, laat ze er lekker van genieten.

**Geplaatst**: 25-11-25 09:35

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 09:35

Ik vond Sinterklaas vroeger altijd magisch. Ik had het zelf jammer gevonden als mijn ouders al gelijk 'het geheim' hadden verteld. Je loopt zo ook het risico dat je kind het wel stoer vindt om tegen andere kinderen te vertellen. Ik vind het persoonlijk ook wat vergezocht om het echt als liegen te zien.

**Geplaatst**: 25-11-25 10:05

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 10:05

Ik heb afgelopen jaar mijn zoon (9) verteld hoe het zit, en ik heb gezegd dat het een heel groot toneelstuk is wat heel Nederland opvoert voor de kinderen van Nederland.
Op het moment dat je weet dat het een toneelstuk is mag je mee gaan spelen voor de andere kinderen. Mijn zoon vindt het nu heel tof om mee te mogen doen en heeft geen moment het gevoel gehad dat hij is voorgelogen ofzo.
Ook bij mijn dochter in het verleden werkte dit hetzelfde en om mij heen werkt dit ook goed

**Geplaatst**: 25-11-25 10:45

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 10:45

Ik worstel met vlagen een beetje met hetzelfde maar ik ben er inmiddels achter dat ik kan zeggen wat ik wil, als ze iets zien dan is het echt. Dus de sint op school, de pieten op straat, die zijn er dus ze zijn echt. De disneyprinses in het winkelcentrum is ook echt, dan kan ik 10x zeggen dat het een vrouw is die verkleed is maar nee, ze leek toch precies dus ze is echt. Dus ik heb het er inmiddels doorheen gekregen dat in elk geval de kerstman, paashaas en tandenfee niet bestaan, maar sinterklaas is gewoon iemand die op miraculeuze wijze de juiste cadeautjes in je schoen stopt :Y)

**Geplaatst**: 25-11-25 10:46

Geplaatst: 25-11-25 10:46

Ik vond het heerlijk vroeger en heb nooit een boze of verdrietige gedachten gehad dat hij uiteindelijk niet echt was.
Net zoals mn neefje, hij weet inmiddels dat ie niet echt is (8 jaar), vond ie helemaal niet erg en hij vind Sinterklaas nog steeds een van de leukste feestdagen en het sinterklaasjournaal nog steeds enorm leuk om naar te kijken.

Vind het altijd een beetje gemiep om niks, het is een leuk kinderfeest en dat is het nog steeds als ze uitvinden dat die vent niet bestaat. Ik vind sinterklaas ook nog steeds leuk want ik krijg ook nog steeds een chocoladeletter met sint

**Geplaatst**: 25-11-25 12:02

Geplaatst: 25-11-25 12:02

verootjoo schreef:
Mijn oudste had trouwens met 3 jaar al door dat er overal andere sinterklazen waren. ‘Ik denk dat het verschillende mensen zijn die verkleed zijn’
Dat denk ik ook.

Mijn jongste van 6 vroeg vrijdag: ‘is het Sinterklaasjournaal eigenlijk echt?’
Dan antwoord ik dat het een verhaal op tv is.

hahaha prachtig dit. Mijn ouders vertelden altijd dat Sinterklaas zoveel te doen had, en dat niet allemaal in zijn eentje kon, en daarom hulpsinterklazen had. Klonk heel plausibel als kind. :')

**Geplaatst**: 25-11-25 12:50

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 12:50

Aan de andere kant lijkt het me ook moeilijk voor een jong kind om dit te weten terwijl de klasgenootjes het niet weten.

**Geplaatst**: 25-11-25 12:59

Geplaatst: 25-11-25 12:59

Ik heb ook nooit gelogen. Toen ze heel klein was hebben we meegedaan maar toen ze op een gegeven moment vroeg of ik de cadeautjes neerlegde of Zwarte Piet toen heb ik gezegd dat ik dat deed. Ja dat dacht ze al zei ze. En klaar. Ze was toen echt nog jong, iets van 4 ofzo. Ik heb me altijd voorgenomen om niet te gaan liegen en dat heb ik dus ook niet gedaan.

**Geplaatst**: 25-11-25 13:01

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 13:01

Je kind een verhaaltje vertellen is toch geen liegen? Ik denk ook dat je er te zwaar aan tilt

**Geplaatst**: 25-11-25 13:02

Geplaatst: 25-11-25 13:02

verootjoo schreef:
Waarover lieg je dan?
Je hoeft toch niks te vertellen wat niet waar is? Doe ik ook niet en mijn kids geloven gewoon. Ze maken hun eigen verhaal en op een gegeven moment gaat dat magisch denken er weer uit en begrijpen ze hoe het zit.
Als je niks liegt komt dat echt vanzelf.

Op de vraag hoe Sinterklaas de schoentjes vult of andere vragen vraag ik altijd gewoon: hoe denk jij dat? Of ja, hoe zou Sinterklaas dat toch doen? En dan maken ze zelf een verhaal.
Afhankelijk van hun leeftijd komt er een ander verhaal.

Dit.
Ik lieg of dreig ook niet. Wat hun eigen invulling is zal de tijd leren.

**Geplaatst**: 25-11-25 13:03

Geplaatst: 25-11-25 13:03

Foaly schreef:
Je kind een verhaaltje vertellen is toch geen liegen? Ik denk ook dat je er te zwaar aan tilt

Er is een verschil in meegaan met het verhaal en liegen. Maar als ze het echt aan je vragen dan vind ik persoonlijk dat je eerlijk antwoord moet geven.

**Geplaatst**: 25-11-25 13:20

Re: Sinterklaas..

Geplaatst: 25-11-25 13:20

Mijn man had een half trauma overgehouden aan het feit dat hij voorgelogen is door zijn ouders ivm Sinterklaas.

Dus hier nooit dat verhaal verkondigd.

Wel altijd het feest van Sinterklaas gevierd, maar altijd gezegd dat wij die cadeautjes geven, de Sint een verkleedde man is en van vroeger kwam, maar dat veel ouders graag willen dat hun kids geloven dat ze denken dat de Sint hen pakjes geeft, dus dat ze ook niet mogen vertellen aan andere kids dat de Sint niet bestaat.

Is altijd goed gegaan(3 kids, jongste is nu 7).
Ze gingen helemaal mee in het verhaal in de klas, en als ze bv thuis verkondigden dat ze bv bang waren voor de Sint die kwam, herinnerden we hen er aan dat die niet echt was.

Ze vonden het ook altijd bijna een voorrecht dat zij wisten dat hij niet echt was en andere kinderen niet, en vonden (en vinden) Sinterklaas even leuk al alle andere kinderen.

**Geplaatst**: 25-11-25 13:31

Geplaatst: 25-11-25 13:31

Josien_ schreef:
Aan de andere kant lijkt het me ook moeilijk voor een jong kind om dit te weten terwijl de klasgenootjes het niet weten.

Valt volgens mij ook alles mee.
Sowieso valt het volgens mij echt mee in hoeverre het kind er echt niet in gelooft. Op het moment dat de Sint op school komt gelooft het kind er net zo in. Want kinderen op jonge leeftijd kunnen totaal geen realiteit van fictie onderscheiden.

Andere kinderen hoeven van mij ook hun mond niet per se te houden, als het kind nog wil geloven, maakt het totaal niet uit wat andere kinderen zeggen. En als ze aan het twijfelen gebracht worden was het daar blijkbaar tijd voor en kunnen ze op hun eigen tempo gaan ontdekken wat waar is en wat niet.

Hier dus echt team ‘relax en maak het niet moeilijker dan het is’.

Doe vooral wat zelf goed voelt en wat bij je kind past.

Nomineer dit bericht ×