héél herkenbaar!
Het kan erger: Ik hyperventileer zelfs.
Als ik met de proef begin zijn er geen problemen, maar op het moment dat ik richting een oefening rijd waar ik problemen mee heb, sla ik helemaal dicht. Mijn paard word dan ook gespannen. Mijn moeder staat dan voor te lezen,en elk rondje dat ik langs kom zegt ze: blijven ademen! Doet ze dat niet, kom ik lijkbleek de ring uit.
Thuis werk ik hier heel veel aan samen met m'n trainster, omdat ik daarbij óók faalangst heb.
Maar ik heb het niet alleen met rijden, ook bij pijn en spanning.
Zo kan ik het onder controle houden:
-vóór dat je aan een oefening begint, diep inademen, dan uitademen met het gevoel dat iemand zijn handen op je schouders legt en je in het zadel drukt.
- de eerst opvolgende oefening in je hoofd al rijden zoals je hem het liefst zou willen hebben, dan is (bij mij) de spanning meer weg op het moment dat we de oefening inrijden.
- aan de longe doorzitten met je ogen dicht, zo kan je heel goed naar je lichaam luisteren, je voelt tevens je zit en houding goed aan.
Als ik een zware/vermoeiende/emotionele dag heb gehad, rijd ik helemaal niet, omdat de spanning dan op mijn paard slaat.
Op deze manier sluit ik de moeilijke momenten af, en kan ik beter blijven doorademen,en denken.
En het gaat echt al veel beter met me!
Hoop dat je er iets aan hebt!