Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
renes schreef:Mensen zijn erop gericht om 'hun naam' goed te krijgen, na alle tijd, geld en moeite die er in is gestopt.
Karin schreef:Typisch, dat individuele wilde ik ook al noemen. Overigens valt me dat ook op bij het springen. Nou zijn dat ook vrij individuele takken van sport: in principe kun je in je uppie op concours, je proefje of parcoursje rijden en een klein uurtje later weer naar huis.
Dit in tegenstelling tot disciplines als bijvoorbeeld endurance, eventing en samengesteld mennen, waarbij je de hele dag actief bent met een heel team van grooms om je heen. Dan ervaar je IMO meer het gevoel van 'we doen het samen'. Ik merk ook dat de sfeer daar heel anders is: losser, opener, meer gericht op 'we beleven met zijn allen plezier aan onze hobby' in plaats van 'jij bent mijn concurrent'.
Verder ervaar ik dat men in de dressuur erg gericht is op uiterlijk. Natuurlijk word je in de ring voor een groot deel beoordeeld op 'het plaatje', maar het is niet alleen op wedstrijden, ook gewoon in het dagelijks gebruik. De juiste kleur tuig, het juiste merk rijbroek, de juiste kleur setje en natuurlijk ook een paard met de juiste afstamming. Het 'hoort' nu eenmaal zo en niet anders. Durf je af te wijken van de norm, dan levert dat al snel gegiechel en afkeurende blikken op.
Natuurlijk is het niet zo zwart/wit, maar mijn eigen ervaring is toch dat het er in andere takken van sport vaak nét wat relaxter, wat minder geforceerd aan toe gaat dan in de dressuursport.
Wel leuk dat eigenlijk vrijwel iedereen dezelfde dingen ziet als die ik heb genoemd in mijn essay- opzet! 
Manon schreef:Ik vind altijd dat het er bij dressuur heel individueel aan toe gaat, er wordt een ander weinig gegund. Bij springwedstrijder vind ik de sfeer wat gemoedelijker.
Ludora schreef:Tuurlijk heerst er een prestatie drang, je gaat wedstrijden rijden omdat je wil winnen, niemand gaat om te verliezen.
dat ik echt geen verstand heb van endurance.
) 