voor dat ik begin wil ik wel even zeggen dat zeker niet iedereen zich aangesproken moet voelen!
Nou hier komt het
Ik vind dat veel wedstrijdruiters zo verwend zijn. Ben af en toe ringmeester op stal waar mijn paard staat en altijd is er wel een groep van die zeikerige verwende ruiters. Zodra ze bak uitkomen begint het gezeik. 'Mjin paard deed het niet'. 'Hij luisterde niet.' 'Ik wil een nieuwe paard, rotknol' en dat soort opmerkingen.
Vaak kijk ik ook naar de proefjes en ik moet zeggen, veel schoppen, trekken, zagen eroplos. Ik irriteer mij daar matenloos aan, gewoon omdat de meeste ruiters het zelf fout doen. Ze behandelen het paard gewoon als gereedschap, nou dat ik niet mijn manier van met paarden omgaan.
Het ergste wat ik ooit heb meegemaakt was een meisje op een veelste kleine pony. De pony wou geen goeie stelling aannemen en was niet zo goed op het been. Toen ze de bak uitkwam vroeg ze heel aardig de zweep aan haar moeder. En ze begon toch te slaan en te schelden. En iedereen zat te kijken en ze bleef maar doorgaan. En die moeder roept alleen maar 'Schatje, kom op nou..' nou ik en een vriendin zeggen dat ze helemaal gestoord is, en dat ze die pony niet waard was. Nou toen hadden we de poppen aan het dansen. Het was allemaal onze schuld, en wij moesten ons er niet mee bemoeien. En je snapt het allemaal wel...
En vandaag weer een wedstrijd gehad, en sommige volwassen hebben gewoon geen respect voor je. Bij ons is de regel dat je in de bak opstapt ivm met de veiligheid. Nou sommige mensen lopen het liefst nog over je heen, het is dat hun paard dat niet doet. Echt waar, ik overdrijf dit niet. Maar ik word hier gewoon gek van!
Sommige mensen zullen zichzelf misschien wel een beetje herkennen,maar denk hier eens over na..
Groetjes Nadia

De ruiter is nog altijd verantwoordelijk voor het paard.. 
Sorry, maar ik ben geen heilige en als ik om half 4 naast mijn bed stond om op concours te gaan en paardlief laat het uitgerekend in de proef erbij zitten dan ben ik goed chagrijnig en zou ik hem het liefst verkopen aan de eerste passerende slager. Een enkele keer heb ik hem daarna nog wel zwaar over de zeik terug aan het werk gezet, niet goed, trainen doe je thuis, maar ik ben ook maar een mens.
maar toch ik vind het niet leuk als het zo moet gaan en het is het ergste op kampioenschappen e.d.
heb er maar niks van gezecht, en ben weer mooi verder gaan rijden. 