Geplaatst Woensdag ging Rusk al naar Heleen omdat de hoefsmid donderdag kwam zodat die hem ook nog even kon checken. Vrijdagmorgen vond Heleen Rusk wel erg mager en ingevallen en toen hebben we hem veel kuil gegeven en vitamine gekocht, maismeel bij gaan voeren. Ook een wormenspuit maar aangezien onze andere twee paarden geen wormen hebben was het dat niet.
Toen zaterdag. Hij had wat wit in z'n neus, ze vroeg of hij wat had gehoest de laatste tijd, ja van de zomer, maar de laatste tijd had hij juist al een behoorlijk tijdje niet meer gehoest. Z'n longen e.d. waren wel okee, gelukkig maar. Ook zij vond 'm te mager, dus ik vertelde dat we hem al extra voerden, maar dat onze andere paarden juist wel een lekker vetlaagje hadden terwijl ze evenveel voer enz krijgen. Hij bleek toen ook haken op z'n kiezen te hebben, dus hopelijk trekt hij ook nog wat meer bij als die zijn weggeveilt. Gelukkig lieten ze me toch starten! Een A voor locomotie, pols van 40. (op Holten was de beginwaarde al 44, hier waaide het gelukkig flink)
Ik startte met een witte en met Heleen. Eigenlijk wilden we niet samen starten want Rusk flipte op Holten een keer nogal toen Lyngvi om het hoekje bijna uit beeld verdween. Ook nu, toen Lyng 100 meter verder was, hinnikte hij. En toen degenen van 2 min later als ons voorbij kwamen hinnikte hij nog een keer en later nog een keer at random. Elke keer als er paarden voorbij kwamen wilde hij omdraaien, als ik dat niet wilde ging hij tolten... Maar hij bleef wel in zijn rustige draftempo, gaf zelf niet aan dat hij harder hoefde, okee, dan blijven we langzaam gaan.
We hebben de gehele strandstrook gedraafd, maar af en toe stappen, bijvoorbeeld bij die kitesurfers want op 2 meter van een wapperende kite passeren in draf dat kan natuurlijk niet
. Pas na een tijdje realiseerde ik me dat ik en Rusk voor het eerst op het strand waren! 
Het was helaas wel veeeel warmer dan ik had gehoopt en verwacht!! 
Rusk wilde alleen elke keer de zee in lopen! En als ie er dan was dan wilde ie ineens niet meer, want water = vies. 
Vlak voor de ommekeer kwam ik iemand met een fjord tegen, die draafde toen even met mij mee en hield 'm iets in. Toen we waren omgedraaid wilden beide paarden ineens wat harder
, ze bleven wel gewoon in draf. Rusk ging ook spontaaan ruimer lopen (goh..). Toen de duinen in even afgestapt. Rusk ging sneller dan mij, da's ook voor 't eerst. Bovenaan weer opgestapt en toen rustig naar het bos gestapt. In het bos zijn we weer gaan draven. Bij het groompunt in het bos heeft Rusk ongeveer 2 ex-knoflooksnipperemmers leeggedronken!! (daarom wilde ie elke keer de zee in. 
) Ik had nog expres lauw water meegenomen omdat hij normaal geen koud water dronk maar het was blijkbaar toch wel warm! Toen weer gedraafd. 2 km voor de p/a afgestapt en ploeteren maar!Ik was heel slim en had mijn asthma-medicijnen vergeten...
Resultaat: 5 huilbuien en niet durven opstappen omdat ik niet stil mocht staan. Ik kon mezelf bijna niet op de been houden, het deed zo'n pijn bij m'n keel want ik kreeg echt bijna geen adem. Maar, ik heb het gehaald! En Rusk wilde als klap op de vuurpijl niet doorlopen, dus daar hebben we wel even over gedaan. (hij gaat altijd sjokken aan de hand, met halster kan ik 'm dan wel sneller laten gaan maar aan het bit heeft niks nut ) Nou ja, waar Rusk op Holten ademnood had, lag ik half op de grond de hijgen in Katwijk. 
Maar op de p/a had hij een pols van 50 
, hij zag er echt uit van, "nou wanneer begint onze buitenrit?" dus daar was ik wel heel blij om!!Toen de terugreis. Ook weer vrijwel alles gedraafd. Ik kwam nog een duitser met een haf tegen, die reed ook in zo'n jog-tempo. We hebben nog iets in het engels gepraat. En op een gegeven moment zag ik die stenen, ik zat al de hele tijd te kijken waar het nou eindigde, maar ik was ook geen andere stappende mensen tegengekomen nog, dus eigenlijk dacht ik niet dat het al zo snel was. Wel dus!
Gauw afgestapt, tja, 100 meter gelopen 
, toen weer opgestapt. Die haf was echt in top conditie, volgens mij was ie nog niet moe geweest als ie 2 keer zo snel was gegaan want hij zat al een hele tijd achter me en hij zweette niet, ademde gewoon, zag er eigenlijk uit alsof ie aan het begin van een buitenrit stond te wachten op z'n berijder ofzo... Rusk had wel een pols van 78 ofzo... Gelukkig, na 10 minuten was het weer 60! Op de nakeuring was het nog wel iets hoog. Die man vroeg of ie zich had drukgemaakt, daar moest ik wel even om lachen want Rusk maakt zich bijna nooit druk.
Weer een A voor locomotie. Ik weet niet of we binnen de tijd waren want we hebben er wel 3 uur en 3 kwartier over gedaan. Maar we hebben zooo veel gedraafd... Over het strand alleen maar, duinen en bos dan wat minder en alle heuveltjes ook in stap... Nou ja, ondanks mijn asthma en Rusk's magerheid en verkoudenheid was het een geslaagde dag, ik voelde me helemaal in m'n nopjes toen ik de p/a gehad had met zo'n goede waarde. 
leuk verslag
