Ik heb een vraag voor jullie, het zit mij namelijk nog al dwars maar ik hoop dat jullie mij dat er uit kunnen praten
Vanaf mijn 12e ben ik begonnen met paardrijden. Toen ik 15 werd kwam mijn grote droom uit, ik kreeg mijn eigen paard! Samen hebben we heel veel geleerd, veel meegemaakt, maar helaas kwam ik er later achter dat dit helemaal niet mijn type paard was. Het was een gelders type KWPN.
Heel koel. bomproof.
Ik dacht altijd: 'als hij mens was, dan was het een luie neger, zonder werk' (hij was gietzwart)
Hij was liever lui dan moe. Als ik aan het rijden was en ik richtte ook maar 1 sec mijn aandacht op wat anders dan ging hij direct al op de rem in de chillmodus! oortjes naar voren...en chille met die billen.
Ik had gewoon iets nodig met meer pit omdat ik heel graag sprong.
Na veel wikken en wegen is hij verkocht (gelukkig aan mijn vriendin). Ik heb voor hem ook geen paard terug gekocht. Ik heb toen de pony van mijn (destijds) vriendje aangeboden gekregen om te rijden omdat hij een ander paard gekregen had.
Dit was een NRPS pony. Totaal het tegenovergestelde. De klik was er meteen en we konden maar niet ophouden met springen. We sprongen over de gekste dingen heen. Hoe hoger, hoe gekker, hoe beter.
Omdat het zo goed ging, heb ik aangeboden gekregen om mee op concour te gaan met mijn vriendje en opa.
Alle kosten zouden vergoed worden! Trailer, vervoer bladiebla. Mijn ouders hoefden niets te doen, behalve een keer kijken.
Jammer maar helaas werd die droom vol verpest en verwoest! Ik ben hier nog steeds erg teleurgesteld om. Ik kan maar niet begrijpen waarom mijn ouders dit geweigerd hebben. Ik geloof er in dat het me niet gegund werdt (nog steeds niet wordt)
Nu weer even verder. Jaren verstreken en op mijn 22e moest ik wegens omstandigheden stoppen.
Maar natuurlijk komt een echte paardenmeid met geen mogelijkheid van het paardenvirus af.
Dus wat heb ik gedaan...Mijn eigen droom waar gemaakt!
Een nieuw paard gekocht! Sinds vorig jaar ben ik de gelukkigste eigenaar! En ik heb met deze dame heel wat plannen alleen ben ik onzeker (niet qua rijden maar om de stappen te nemen). Ik durf denk ik niet de knoop door te hakken.
Nu komt het, ik ben ondertussen 25 jaar geworden. Vinden jullie mij te oud om wedstrijden te starten? Alles is nieuw, ik begrijp er niks van. Wat als alles direct de eerste keer verkeerd gaat. Mijn merrie is nogal een behoorlijke zenuwpees. Ik ben een beetje bang dat we straks 2 clownen zijn op het terrein.
Ik begon met de FNRS wedstrijdjes met de manege pony's Denk dat ik een jaar of 10 was. Daarna tijdje gestopt omdat ik toen een pony had die niet geschikt was voor de wedstrijd sport. En Nu rijdt ik weer heel af en toe weer wedstrijden