Mijn aller eerste officiële wedstrijd is in middels bijna 15 jaar geleden. Dat was echt waanzinnig! Ik had toen een springwedstrijd op een volbloed dat ik maar 3 maanden gereden had. Hij was een tijger op trainingen, maar toen we binnen kwam in de manege bleef hij stok-stok-stok-stijf staan. Ik kreeg hem geen cm naar voeren naar achter. Ik zat met hem te praten, rustig aaien hopend dat hij zouden ontspannen. Naar 90 seconde ging de bel en we waren uit gesloten. En TOEN, wener de bel ging, ging hij zo hard vandoor dat ik bijna eraf viel!!
Ik zat natuurlijk op een paard die tot zes maanden darvoor alleen in races gelopen had, hij stond dus letterlijk op de startsignaal te wachten!! In het rennen in zweden zijn er twee signalen, de eerste is voor klaar te zijn, de tweede is om te echt gaan. Tot de tweede bel gaat mag je, je niet bewegen, dacht hij. Heel braaf en goed afgerichte paard dus.
Oh wat hebben wij gelachen, zeg!! Daarna lang geoefend op verschillende oefenwedstrijden en hij werd uiteindelijk een best goede springpaard. Maar ik moest altijd even een belletje imiteren voordat hij ging starten....
Mijn eerste officiële wedstrijd in Nederland, na dat ik 8 jaar lang niet gereden had, was mijn aller aller eerste dressuurwedstrijd. Dat was maar 6 weken gelden, ging heel goed! Ik reed even de verkeerde weg, stom, maar paarde-lief ging zelfs beter dan op training. We hebben 2 winstpunten gehaald!