Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-09 11:00

Hyperventilatie

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-09 11:00

Twee jaar geleden ben ik tijdens paardrijden overvallen door een aanval van hyperventilatie.
Ik voelde een trilling in m'n borstkas en even later voelde ik mijn armen en benen niet meer. Ben snel van het paard afgegleden en
dat was net op tijd, want ik kreeg geen adem meer. Ik probeerde rustig te blijven en kreeg m'n adem weer onder controle. Toen voelde ik dat mijn hart enorm (!!!) tekeer ging. Ik ben er erg van geschrokken. Nu weet ik dat het hyperventilatie is.
Dit is nog 2 keer gebeurd. Niet op een officiele wedstrijd, maar wel bij onderlinge en tijdens groepsles. Met privéles is er niets aan de hand.

Nu ben ik voor elke wedstrijd (L2) enorm gespannen. Niet om de mening van de jury, maar omdat ik erg bang ben door de zenuwen weer hyperventilatie te krijgen. Gevolg: ik ontzettend gespannen, paard van slag, verkeerde kant op rijden tijdens de proef omdat je door de zenuwen niet meer na kunt denken, dag erna overal verkrampte spieren en erge hoofdpijn.
Dit is niet meer leuk....

Idee om (voorlopig) te stoppen met wedstrijden? Maar is dat geen vermijdingsgedrag? (bang voor herhaling dus vermijd je de plek waar het gebeurde)

Als ik alleen rijd is er niets aan de hand. Zou ik dan zo onzeker zijn wat mensen ervan vinden dat ik op een wedstrijd helemaal dichtklap? Aangezien het juist tijdens onderlinge wedstrijd(jes!!) gebeurt waar iedereen me kent en niet op een of ander groot concours (daar kent niemand me...

).

Wat is dat toch met die spanning? Iemand tips?
Zo is het niet leuk meer namelijk.

Alvast bedankt.

**Geplaatst**: 27-08-09 11:09

Re: Hyperventilatie

Geplaatst: 27-08-09 11:09

Er zijn best veel topics over (omgaan met) wedstrijdstress/spanning. Misschien kun je met de zoekfunctie aan de gang. In die topics staan veel goede tips/ervaringen van anderen. Succes!

**Geplaatst**: 27-08-09 11:19

Geplaatst: 27-08-09 11:19

Wanneer je gespannen of angstig bent, kunnen daardoor verschillende klachten ontstaan. Hyperventilatie is één van die klachten. Hyperventilatie wil zeggen dat je te snel of te diep ademt. Het is alsof het lichaam zich voorbereidt op een inspanning. Hierdoor adem je te veel zuurstof in en daalt de hoeveelheid koolzuurgas in het lichaam (respiratoire alkalose). Bij een tekort aan CO2 ontstaat vaatvernauwing, waarbij een vermindering van de bloedvoorziening van de hersenen optreedt en de zuurstof minder goed aan de weefsels wordt afgeven. Dit kan een aantal vervelende verschijnselen veroorzaken zoals: een benauwd gevoel, kortademigheid, prikkelingen in handen en voeten, slappe, onzekere benen, duizeligheid, misselijkheid, hoofdpijn, wazig zicht, het gevoel flauw te vallen, versnelde hartslag…

Je moet leren om het onder controle te krijgen. Als je een aanval voelt opkomen, probeer dan op je ademhaling te letten. Belangrijk voor een rustige diepe ademhaling is dat je buik beweegt als je ademt, niet je borst. Adem vooral goed uit, dat is belangrijker dan inademen. Zeker als een aanval opkomt. Bijvoorbeeld drie tellen in en zes tellen uit, als dat goed gaat, probeer dan eens vier tellen in en acht tellen uit. Adem kalm via je buik. In rust is twaalf keer ademhalen per minuut doorgaans voldoende. Als je gaat gapen of naar adem gaat happen, ga dan eerst rustig uitademen. En dan pas inademen. Praat rustig en in korte zinnen, zodat je niet in ademnood komt. Je kan ook in- en uitademen in een papieren of plastic zak, die je voor neus en mond houdt;
of in- en uitademen terwijl je voor mond en neus met beide handen een gesloten schelp vormt.

Mocht dit je zelf niet lukken dan kan je te leren je ademhaling te veranderen van een borst- in een buikademhaling bij een speciale therapeut. Zowel een fysio- als een Mensendieck- of Cesartherapeut kunnen je dit aanleren. Dat gaat met behulp van ademhalingsoefeningen en ontspanningsoefeningen een andere ademhaling aangeleerd. Meestal wordt zo'n behandeling via het ziekenfonds vergoed.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Als ex-hyperventilatie"patient" weet ik hoe verschrikkelijk een aanval kan zijn. Ik ben er gelukkig dankzij ademtherapie en een fysiotherapeut al jaren vanaf.

**Geplaatst**: 27-08-09 11:24

Re: Hyperventilatie

Geplaatst: 27-08-09 11:24

Ik heb hetzelfde gehad als jou, ben een keer door ambulance opgehaald met tekenen van een beroerte :s Mijn eerste en gelijk heftigste hyperventilatie aanval. Dat is schrikken idd. Het feit dat je het op de wedstrijden hebt is omdat je het een keer daar heb gehad en de link legt van wedsrijd = hyperen zoals ik het noem. Ik heb het ook gehad ik hyperde overal! Omdat ik overal de link legde met het hyperen ik heb het al eerder met de bus gehad dus gaatn u ook gebeuren.. En het gebeurde ook omdat ik van te voren al zat te stressen. Het belangrijkste is de oorzaak achterhalen dan pas kan je er iets mee! Ik heb een psychosomatische terapeut gehad die me enorm heeft geholpen! Ze leren de juiste ademtechnieken (die ik nog niet weet haha) maar het belangrijkste helpen ze je de oorzaak ervan te vinden. Bij mij kwam het door oververmoeidheid, ben jaren over mijn eigen grenzen gegaan. En dan houdt je lichaam op een gegevene moment op. Ik doe het nu een stuk rustiger aan en het helpt! Tuurlijk heb ik wel eens drukke periodes en dan hyper ik weer maar ik weet dat ik niet doodga of wat dan ook en dat het zo weer over is. En dan weet ik ook geijk weer dat ik even een stapje terug moet doen. Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-09 20:12

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-09 20:12

Bedankt.
Wat er eigenlijk met het lichaam gebeurt snap ik. Alleen, de laatste 2 jaar heb ik nooit meer ademnood gehad, behalve dus die allereerste keer (bij mij ook de ergste). Allerlei andere symptomen heb ik tegenwoordig wel, maar geen ademnood. Ik heb ook ademhalings- en ontspanningsoefeningen geleerd (Eleos, Zwolle) en ga er nu verder mee bij een logopediste.
Ik snap ook de link: wedstrijd = hyperventilatie (angst en spanning). Ondanks dat ik dit rationeel kan begrijpen, val ik toch elke keer
weer in die denkfout (ik krijg het vast weer). Gister had ik een wedstrijd en de eerste proef heb ik helemaal verknald omdat ik ZO zenuwachtig was (niet om de jury o.i.d. maar om: o help als ik maar geen hyperven. krijg). Onder de proef kwam ook nog eens een amulance langs. Ik had alle moeite me bij elkaar te rapen en door te rijden. De jury kwam zelfs uit de auto en zei: je was de kluts kwijt hè? Toen ik merkte dat ik het had 'overleefd' (geen hyperven.), durfde ik met veel meer vertrouwen de 2e proef te rijden en die ging aardig goed, goed genoeg voor een winstpunt.
Ik weet best dat ik door mijn denken zo'n spanning opbouw dat het bijna niet goed kán gaan, maar ik ben er nog niet overheen zegmaar. Ik ga hiervoor, want het is echt een paniekstoornis geworden (vermijden e.d.), naar Eleos in Zwolle, maar de wachtlijst is lang en het duurt ZO lang pff

. In maart had ik me opgegeven en waarschijnlijk kan ik in november terecht...

.

Maar wat denken jullie: doorgaan met wedstrijden of gewoon even lekker niks? Ik twijfel

.

**Geplaatst**: 28-08-09 12:49

Re: Hyperventilatie

Geplaatst: 28-08-09 12:49

Hallo Bokkers,

Ik had Manon een pb'tje gestuurd met mijn verhaal over mijn hyperventilatie..vind het een mooi verhaal geworden dus wil deze ook even hier plaatsen:

Hey Manon,

Ik kwam daar z'n 8 jaar geleden achter..
Ik heb een vrij kl*te jeugd gehad,ouders gescheiden met de ergst denkbare dingen erbij...
Heel erg gepest op school,was in groep 8 op 1 meisje na,waren wij de enigste 2 nederlandse meisjes in die klas,de rest was marokaans,turks,afghaans noem maar op..
Die hebben ons echt geterroriseerd
Ik dacht dat ik daar goed mee om was gegaan toen des tijds...niets is minder waar...had het verstopt...
Ik ging opeens uit een druk hectisch leven voor 4 maanden naar Frankrijk,na een kleine week dat ik daar zat,werd ik ziek..heel erg ziek..zo erg dat ik dacht dat ik dood ging...
Zweten,benauwd,pijn op me borst,hartkloppingen waar je u tegen zegt etc etc..je weet hoe het voelt..
Maarja zie dat maar eens in het frans/engels aan de dokter uit te leggen,die begreep dr vrij weinig van en het was : Rust nemen en op bed liggen..tot je opgeknapt ben,asperine/paracetamol om wat rustiger te worden en beter te kunnen slapen...
Zo heb ik 3 maanden elke dag zowat op bed gelege ( hield het niet meer dus was na 3 maande naar huis gegaan ipv 4 )
Je voelt de bui mischien al aankomen,ik was thuis in NL en ging naar dokter en het ging weer goed met me...
De dokter dacht eerst aan alergische reactie ( zat daar in FR op het platteland tussen allerlei akkers in )
Het was tenslotte weer weg toen ik in NL was...
Helaas niets was minder waar..na 3 weken kwam het weer opzetten,me vader wist niet wat te doen met me als ik z'n aanval kreeg ( bij mij duurde ze toen echt dagen he!! )
Dokter laten komen en verder gaan zoeken,allergische reactie kon het dus niet zijn...hij ging inzichzelf in gedachten even mijn verleden terug spitten...opeens zegt die beste man: Je hebt hyperventilatie..ik zo huh?? k kom niet mega zuurstof te kort hoor..want ik dacht dat dat dus hyperventilatie was..geen adem kunne krijge en ik een zakje moeten ademen..toen kwamen dr z'n 30 soorten hyperventilatie uit zijn mond..Oke het was duidelijk...
Nu gaan bedenken hoe of wat we er aan gaan doen...
Ik moest naar een psycholoog...praten!!
Ik ben alles,behalve een prater,wat dus uiteindelijk ook mijn probleem is geworden,als ik overal toen des tijds over gepraat had,had ik het nu 'waarschijnlijk' niet gehad...
Ook is deze vorm van hyperventilatie CHRONISCH...artsen willen dit niet snel zeggen,want dat is namelijk niet niks...z'n 'chronische ziekte' ...
Hij legde heel simpel de link,ik was continue druk,druk in mijn hoofd,zonder dat ik dat doorhad..mijn lichaam was continue met die 'voorvallen' van vroeger in gevecht..je lichaam kan dat maar op 1 manier uitten en dat is symphtonen afgeven...
Hij zei je vanuit die situatie,kom je opeens in een omgeving waar alles zo rustig en relaxt is en waar je je goed voelde..dit was heel raar voor mijn lichaam maar eindelijk wel het moment voor mijn lichaam om dit te uitten...ik kwam weer terug in NL en me 'leven' ging weer verder en het zakte weer weg..me lichaam kon tenslotte niet 'door dat drukke leventje heen prikke' waardoor k er 3 weken weer geen last van had,toen had ik weer een aantal dagen vrij,en ging het weer mis...
Ik geloofde weer niet dat het Hyper. was...weer naar de dokter en me longen en hart laten nachecken,dit was perfect in orde..een pak van me hart natuurlijk want elke keer als ik het had,d8 ik dat het me hart was..en word je alleen maar gekker en word de aanval alleen maar erger...je ben dan olie op het vuur aan het gooie en dat wil wel he!!
Ik wist nu dat het me hart echt niet was dus als ik een aanval kreeg,kon k steeds kalmer blijven...
Als ik het aanvoel komen,ga ik direct zitten,hoofd tussen me benen of plat gaan liggen met mijn benen omhoog ( zo komt er beter bloed in je hersenen en kan je lichaam zich sneller hervatten )
Ook ben ik erachter gekomen als ik het voel opkomen,dat ik door mijn buik moet ademen en niet over me borstkast...moeilijk maar goed aan te leren..Ook een blikje cola doet wonderen ( geen redbull dan krijgt je hart een flinke opdonder!! )

Stel ik ga stappen,loop een discotheek in en zie,dat ik nergens kan gaan zitten,dan word ik al gek : wat nou als het gebeurt,en k kan nie zitte,dan gaat het fout!!
Met die 'verkeerde' gedachte ben jij je lichaam alweer een seintje aan het geven..en zal je hoogstwaarschijnlijk die avond z'n aanval krijgen,,het is iets wat ontzettend tussen je oren gaat zitten en je dagelijks leven behoorlijk kan belemmeren...zo irritant!
Nu duren de aanvallen nog maar max 5 minuten..dat heb k dus van dagen lang terug gebracht tot een kleine 5 minuten,.,fantastisch dus!!

Mijn arts vertelde het heel mooi : Stel je loopt in een onbekend bos,je bent verdwaald,het is donker en je word achtergevolgd...wat doet je lichaam dan ?
Je gaat renne...dus je gaat sneller adem halen en door het rennen en de angst die je hebt,gaat je hart tekeer...je wil tenslotte vluchten!

De lichamen van mensen met Hyper. willen op z'n moment ook vluchten voor de 'problemen' in je koppie..of je nu bewust bent van die problemen of niet...

Daarom,ga praten!! gooi alles eruit en zorg dat je niks op je hartje heb liggen...door alles te vertellen lucht het enigzins op,ook al voelt dat niet zo...je koppie heeft dan weer meer ruimte om dingen op te slaan zonder dat je weer gaat Hyperen...

Mischien nog een mooi voorbeeld..
half jaar geleden was ik stront verkouden...voelde me verder prima maar werd gek van me keel en al dat genies...k vroeg de apotheek om een paardenmiddeltje...
Dat kreeg ik...
Ik weer terug naar mijn werk en dat spul ingenomen...dat was vies...zo vies...zo erg dat ik schrok,mag je dit wel inslikke? stel nou dat....en ja hoor,nog geen 5 minute later ging ik Hyperen...
Snap je de link??

hoop dat je hier wat aan hebt,en alsjeblieft,werk eraan en schaam je niet!!
Je moet er gewoon mee leren omgaan,dat is alles,anders kan het je behoorlijk dwars gaan zitte in dit leven wat ook echt mooi en leuk kan zijn

Groetjes chantal.

Nomineer dit bericht ×