Bokt.nl

Tooske schreef:

Vrije beweging dat wil niet zeggen wei hoor.

lifeofmarit schreef:

Helaas denken veel mensen dat hun paarden van suiker zij.

Anoeska schreef:

lifeofmarit schreef:

Helaas denken veel mensen dat hun paarden van suiker zij.

Daarentegen denken veel andere mensen weer dat alle paarden hetzelfde zijn. En alle paarden het gelukkigst zijn als ze 24/7 het land op 'geflikkerd' worden. Ik ben erg voor veel buiten, ook voor mijn 'sport'paardje. Maar zij geeft vrij duidelijk aan dat ze op een gegeven moment naar binnen wil, dus ik probeer gewoon naar m'n paard te kijken, en hoe die het gelukkigst is.

(Zie ook het verhaal van Urielle).

Lusitana schreef:

Ik wil even terugkomen op die campagne van de DB. Het is een beetje onbezonnen om te denken dat het een oplossing is.
Een paar jaar geleden werd het verboden om dieren te houden in een circus, met uitzondering van ene aantal oa het paard, leuk detail, circuspaarden komen nl niet in de wei, maar ze werden toch gelukkig bevonden).
Het gevolg was dat dieren massaal afgemaakt en verwaarloosd werden tot ze doodgingen van honger en ellende. Hier in Portugal heeft een schrijnend geval plaatsgevonden waarvan ik nog verslag heb gedaan op bokt. Een aantal dieren zijn nog later terug geplaatst in een reservaat, maar een aantal hebben het na een lijdensweg niet overleefd. Ze waren in hun kooien achtergelaten langs de weg. Buurtbewoners hebben ze met van alles en nog wat gevoerd, maar zijn natuurlijk geen specialisten. Uiteindelijk is er een stichting zich er mee gaan bemoeien.
Maar goed, moraal van het verhaal, men komt o zo makkelijk met verplichtingen en regeltjes, maar denkt niet aan de gevolgen.
Stel een kind wil een pony, ja maar dan moet je er wel meteen twee. Goed, eentje is leuk en aardig om op te rijden en krijgt alle aandacht en verzorging, de tweede is slechts de verplichting, en krijgt geen aandacht en verzorging. O hij kan wel prima helemaal echt paard zijnmet zijn maatje. Maar met omgekrulde hoeven waar hij amper op lopen kan, of bevangen, of met een ingegroeid halster.
Ik persoonlijk zie liever 1 goedverzorgd dier dan twee waarvan 1 of beide niet verzorgd worden omdat daar geen geld of zin voor is. en zeg niet dan moet je geen paard nemen, want zo werkt dat dus helaas niet. Zolang paarden en ponies te bereikbaar zijn voor iedereen, zal iedereen, ook de leken en ook die minder willen investeren, er een nemen.
Of optie twee, pony wordt in de wei gezet waar al paarden en ponies staan. Krijgt er een paar dagen flink van langs van de bestaande groep, met alle risicos van dien en als het een onzeker paard is zal het continue op zijn hoede zijn en niet echt rust hebben. Verder vind eigenaar het dan wel prima zo, ze hoeft er niet alle dagen heen, alleen in het weekeinde is ook goed en verzorging is niet nodig, dat gaat allemaal vanzelf dat is natuurlijker.
Een paard met soortgenoten in een wei houden staat niet automatisch garant voor een goede verzorging of zelfs geluk van het paard, zeker niet als hij een pispaaltje is dat niet aan eten en slapen toekomt.

Een paard heeft beweging nodig. Dat is een feit. Maar beweging kan wel degelijk alleen dat zijn.
Socialisatie is belangrijk bij dieren in de groei. Maar bij een volwassen dier kun je niet zeggen dat het absoluut noodzakelijk is om in vrijheid met andere paarden in contact te zijn.

Er zitten ook aan weidegang nadelen en daarbij is het voor een eigenaar onpraktisch (behalve dat het goedkoper, vaak de grotere motivator). Als een eigenaar dat kan en wil bieden, hoe kort of lang dan ook, dan is dat mooi, maar het is niet noodzakelijk voor het welzijn van een paard.
Hier groeien paarden over het algemeen in het semi wild op in enorme groepen op enorme landgoederen, maar als volwassen dier gaan ze op stal en brengen daar de rest van hun leven door. Ze worden met gemak dertig en zijn bijna nooit ziek of sjagrijning, dus er is geen enkele reden om aan te nemen dat ze ongelukkig zijn of aan strees onderhevig.
Het is een menselijke emotie om dingen fijn voor ze, of zielig, te vinden.
Wij hebben ze gefokt voor ons nut, mogen we ze dan aub ook nuttig gebruiken en niet nemen om paard te zijn in hun eigen wereldje?
Elke eigenaar heeft het recht om zijn paard te houden zoals hij wil zolang het geod verzorgd wordt.

Daarbij, hoe passen jullie ruinen in in het idee van alles zo natuurlijk en fijn?
Jullie castreren, want dan kan hij fijn met andere paarden. Jullie stappen dan zeer gemakkelijk heen over het feit dat hij veranderd als paard omdat het jullie uitkomt.
Maar als we het hebben over houden van paarden moet een paard zichzelf zijn met vriendjes blabla. Dat een ruin al helemaal niet meer zichzelf is, wordt even overgeslagen.

Ik wil wel even duidelijk melden dat ik niet vind dat elk paard op stal moet, maar ik vind ook niet dat elk paard in de wei moet. Ik vind dat een eigenaar zelf een evenwicht moet vinden in wat voor hem/haar praktisch is en zo gunstig MOGELIJK voor het paard.

Urielle schreef:

Basissportpaarden, niet echt sportpaarden in de zin van het woord denk ik, maar goed:

Ik knal mijn ruin en merrie regelmatig samen naar buiten, de merrie vindt het heerlijk voor ongeveer 3 uur, dan wil ze naar binnen. Ze krijgen overigens op de weidedagen op de wei gevoerd maar dat laat ze rustig liggen. Met een ander paard of alleen blijft ze niet op de wei, dan springt ze over de poort en staat dan voor haar staldeur te wachten tot ik haar terug binnenlaat.

De ruin is helemaal een zeikerd. Kan met alle paarden buiten wat hem betreft (is ook ooit anders geweest...) maar hij beleeft helemaal geen plezier aan het samenzijn met andere paarden, omdat de meesten willen spelen en dat ervaart hij als bedreigend ipv als spelen. Ik heb hem deze zomer een tijd 24/24 buiten proberen te houden maar toen is hij op drie weken tijd zo angstaanjagend snel vermagerd (en er zat al geen gram vet teveel op ), hij stond de hele tijd lucht te zuigen en was volkomen gestresst. Rennen of spelen zul je hem ook echt niet zien doen, beetje hooi eten of bij het hooi voor zich uit staan staren of op de boomstam staan luchtzuigen, dat doet ie de hele dag. Dus na het fiasco met permanent buiten maar weer terug naar stal gehaald, waar hij gewoon ontspannen en tevreden naar buiten staat te kijken. Dat is zijn veilige haven, daar is hij happy. Hij moet dus van mij naar buiten omdat ik vind dat hij af en toe zijn ding moet kunnen doen, maar ik ben er stiekem nog niet zo zeker van of het voor hem zowel psychisch (stress) als fysiek (luchtzuigen, vermageren) wel zo goed is eigenlijk.

De hengst is dan weer een beetje sneu imo. Die heeft het overal naar zijn zin en gaat ook met veel plezier op de wei. Helaas molt hij elke denkbare omheining of gaat er overheen/onderdoor/tussendoor/bedenk het maar en na hem een paar keer met veel moeite loslopend uit de buurt opgevist te hebben omdat meneer steeds maar op avontuur ging, moet ie nu maar binnen blijven tenzij we tijd hebben om er de hele tijd op te gaan staan kijken. Want we vinden het ook niet zo'n succes als hij ergens op een motorkap zou belanden en voelen ons ook bezwaard als hij op weilanden elders paarden/koeien/... van andere mensen gaat lopen pesten.